دوشنبه 18 آبان 1405
| English
دوره 32، شماره 1 - ( 5-1405 )
جلد 32 شماره 1 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khishe R, Doosalivand H, Heidari Z, Sobhani S, Bastami M. The Moderating Role of Outcome Expectancies and Self-efficacy in the Relationship of Negative Emotions and Rumination With Non-suicidal Self-injury in Iranian College Students. IJPCP 2026; 32 (1)
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4535-fa.html
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4535-fa.html
خیشه ریحانه، دوس علی وند هدی، حیدری زهرا، سبحانی سارا، بسطامی مالک. بررسی نقش هیجان‌های منفی و نشخوار فکری در خودجرحی بدون قصد خودکشی: ارزیابی نقش تعدیل‌کننده انتظارات پیامد و خودکارآمدی. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1405; 32 (1)
ریحانه خیشه1 
، هدی دوس علی وند2 ، زهرا حیدری3 ، سارا سبحانی4 ، مالک بسطامی5
، هدی دوس علی وند2 ، زهرا حیدری3 ، سارا سبحانی4 ، مالک بسطامی5
1- گروه روانشناسی بالینی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. و گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ،doosalivand.h@sbmu.ac.ir
3- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
5- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ،
3- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
5- گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده: (591 مشاهده)
اهداف خودجرحی بدون قصد خودکشی به آسیب‌زدن عمدی به بدن بدون هدف خودکشی گفته می‌شود که با اختلال در زندگی روزمره همراه است. هرچند مدل‌های موجود در زمینه شکل‌گیری خودجرحی (برای مثال مدل آبشار هیجانی) بیشتر بر نقص در تنظیم هیجان تمرکز دارند، عوامل شناختی نظیر انتظارات پیامد و خودکارآمدی، کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش هیجانات منفی و نشخوار فکری بر خودجرحی بدون قصد خودکشی، با تأکید بر ارزیابی نقش تعدیل‌کننده انتظارات پیامد و خودکارآمدی در میان دانشجویان انجام شد.
مواد و روش ها در این مطالعه مقطعی، ۳۶۶ دانشجو که در سال تحصیلی 1403-1404 مشغول به تحصیل بودند، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. معیارهای ورود به پژوهش شامل تکمیل فرم رضایت آگاهانه، قرار داشتن در دامنه سنی 18 الی 40 سال، و دسترسی داشتن به تلفن هوشمند، اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بود. معیارهای خروج از پژوهش نیز شامل ناقص پرکردن پرسش‌نامه‌ها و پاسخ‌‌دهی غیرمعتبر بود. شرکت‌کنندگان به سیاهه خودآسیبی عمدی (DSHI)، پرسش‌نامه افکار تکرارشونده (RTQ-10)، مقیاس واکنش‌پذیری هیجانی (ERS)، پرسش‌نامه انتظارات پیامد خودجرحی بدون قصد خودکشی (NEQ) و مقیاس خودکارآمدی برای مقاومت در برابر خودجرحی بدون قصد خودکشی (SERN-S) پاسخ دادند. تحلیل داده‌ها با روش رگرسیون انجام شد.
یافته ها تمامی متغیرها شامل هیجان منفی (P<0/01)، نشخوار فکری (P<0/01)، خودکارآمدی (P<0/01) و انتظارات پیامد (P<0/05) با خودجرحی بدون قصد خودکشی رابطه معنی‌داری داشتند. خودکارآمدی تعدیل‌کننده ارتباط بین نشخوار فکری (P<0/001) و هیجان منفی (P=0/018) با خودجرحی بدون قصد خودکشی بود، درحالی‌که انتظارات پیامد تعدیل‌کننده ارتباط بین نشخوار فکری (P=0/271) و هیجان منفی (P=0/223) با خودجرحی بدون قصد خودکشی نبود.
نتیجه گیری خودکارآمدی نقش مهمی در کاهش رفتارخودجرحی دارد. مداخلاتی که برای بهبود خودکارآمدی و تنظیم هیجان طراحی می‌شوند می‌توانند نقش مؤثری در پیشگیری از رفتار خودجرحی در دانشجویان ایفا کنند.
مواد و روش ها در این مطالعه مقطعی، ۳۶۶ دانشجو که در سال تحصیلی 1403-1404 مشغول به تحصیل بودند، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. معیارهای ورود به پژوهش شامل تکمیل فرم رضایت آگاهانه، قرار داشتن در دامنه سنی 18 الی 40 سال، و دسترسی داشتن به تلفن هوشمند، اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بود. معیارهای خروج از پژوهش نیز شامل ناقص پرکردن پرسش‌نامه‌ها و پاسخ‌‌دهی غیرمعتبر بود. شرکت‌کنندگان به سیاهه خودآسیبی عمدی (DSHI)، پرسش‌نامه افکار تکرارشونده (RTQ-10)، مقیاس واکنش‌پذیری هیجانی (ERS)، پرسش‌نامه انتظارات پیامد خودجرحی بدون قصد خودکشی (NEQ) و مقیاس خودکارآمدی برای مقاومت در برابر خودجرحی بدون قصد خودکشی (SERN-S) پاسخ دادند. تحلیل داده‌ها با روش رگرسیون انجام شد.
یافته ها تمامی متغیرها شامل هیجان منفی (P<0/01)، نشخوار فکری (P<0/01)، خودکارآمدی (P<0/01) و انتظارات پیامد (P<0/05) با خودجرحی بدون قصد خودکشی رابطه معنی‌داری داشتند. خودکارآمدی تعدیل‌کننده ارتباط بین نشخوار فکری (P<0/001) و هیجان منفی (P=0/018) با خودجرحی بدون قصد خودکشی بود، درحالی‌که انتظارات پیامد تعدیل‌کننده ارتباط بین نشخوار فکری (P=0/271) و هیجان منفی (P=0/223) با خودجرحی بدون قصد خودکشی نبود.
نتیجه گیری خودکارآمدی نقش مهمی در کاهش رفتارخودجرحی دارد. مداخلاتی که برای بهبود خودکارآمدی و تنظیم هیجان طراحی می‌شوند می‌توانند نقش مؤثری در پیشگیری از رفتار خودجرحی در دانشجویان ایفا کنند.
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل |
موضوع مقاله:
روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: 1404/4/1 | پذیرش: 1405/1/31 | انتشار: 1405/2/20
دریافت: 1404/4/1 | پذیرش: 1405/1/31 | انتشار: 1405/2/20
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران
تهران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران
تلفن دانشگاه : 02166506899
تلفن ناشر : 02145355000 - 02145355555
وبسایت: http://ijpcp.iums.ac.ir
ایمیل: ijpcp@iums.ac.ir
