هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مصاحبه انگیزشی بر اضافه وزن و چاقی در بیماران مبتلا به بیماری کرونری قلب (CHD) بود. روش: در قالب طرح آزمایشی پیشآزمون- پسآزمون با گروه شاهد، 110 نفر از بیمارانی که عمل باز کرونر قلب روی آنان انجام شده بود و نمایه توده بدن (BMI) مساوی یا بزرگتر از 25 داشتند، انتخاب شدند. گروه آزمایش (60 =n) در جلسههای مصاحبه انگیزشی شرکت کردند و در گروه شاهد (50 =n) روال معمولی بیمارستان طی شد. نمایه توده بدن (BMI)، و شدت افسردگی، اضطراب و استرس در دو نوبت پیشآزمون و پسآزمون (سه ماه بعد) در هر دو گروه ارزیابی شد. دادهها با توجه به ملاکهای اضافه وزن و چاقی، با روش تحلیل واریانس تکرار سنجش، تحلیل شد. یافتهها: در مورد گروه دارای اضافه وزن، یافتهها نشان داد اثر تعاملی زمانبندی و گروهبندی بر BMI معنیدار بود (05/0>p، 80/6=F). اندازه اثر تعاملی در حد متوسط بود. نتیجهگیری: مصاحبه انگیزشی در کنترل اضافه وزن بیماران مبتلا به CHD مؤثر است، اما در کنترل چاقی این بیماران تأثیری ندارد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |