دوره 26، شماره 4 - ( زمستان 1399 )                   جلد 26 شماره 4 صفحات 501-490 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zarei M, Nilipour R, Shati M, Shakeri S, Arezoomandan R, Amirzadeh K et al . Assessment of Aphasia in Iranian Patients Suffering from Frontotemporal Dementia. IJPCP 2021; 26 (4) :490-501
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3094-fa.html
زارعی مهسا، نیلی پور رضا، شتی محسن، شاکری شهره، آرزومندان رضا، امیرزاده کیمیا و همکاران.. بررسی زبان‌پریشی در بیماران ایرانی مبتلا به دمانس فرونتوتمپورال. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1399; 26 (4) :490-501

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3094-fa.html


1- گروه سالمندشناسی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. ، mahsa.zareii@gmail.com
2- گروه گفتاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
3- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.
4- گفتار درمانگر، بیمارستان رسول اکرم (ص)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.
5- گروه اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.
6- دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
7- گروه بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.
چکیده:   (2179 مشاهده)
اهداف: هدف از این مطالعه، بررسی زبان‌پریشی در زیرگروه‌های مختلف دمانس فرونتوتمپورال و استفاده از آن در کمک به تشخیص دقیق‌تر این بیماران بوده است. 
مواد و روش ها: این مطالعه کاربردی روی بیست بیمار مبتلا به دمانس فرونتوتمپورال انجام شد که به صورت تصادفی از بین بیماران مراجعه‌کننده به کلینیک حافظه بیمارستان رسول اکرم (ص) انتخاب شدند. این بیماران سیزده مرد و هفت زن بودند که بین 58 تا 78 سال (میانگین 63 و انحراف از معیار 8/0) سن داشته‌اند. این بیماران با کمک معاینه‌های بالینی و تصویر‌برداری در یکی از سه گروه دمانس فرونتوتمپورال شامل، نوع‌رفتاری (پنج بیمار)، دمانس سمانتیک (چهار بیمار) و زبان‌پریشی غیر‌روان پیش‌رونده (یازده بیمار) جای گرفتند. برای بررسی زبان‌پریشی در هر یک از زیرگروه‌های بیماری، آزمون زبان‌پریشی فارسی وب ‌1 (P-WAB-1)، که دارای شش بخش مجزا است، انجام گرفت و نتیجه آن به صورت کمّی، تحت عنوان نمره 8AQ گزارش شد. همچنین نتیجه هریک از بخش‌های زبانی آزمون برای هریک از زیر‌گروه‌ها گزارش شد. پس از ثبت نتایج و تکمیل آزمون‌ها، داده‌ها با نرم‌افزار S‌PSS نسخه 22 و با آنالیز راک تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنا‌داری AQ برای هریک از زیر گروه‌های بالینی به طور مجزا سنجیده شد. 
یافته ها: با توجه به معنادار بودن نمره کلی AQ و اجزای آن در نوع زبان‌پریشی غیرروان پیش‌رونده نتیجه آزمون در این بیماران به صورت اختلال در بخش روانی کلام بود، در حالی که سایر توانایی‌های زبانی در این بیماران اُفت چندانی نداشت و قابلیت‌های زبانی این افراد در همه حوزه‌ها به غیر از حوزه روانی کلام حفظ شده بود.
نتیجه گیری: بنابراین آزمون P-WAB-1 می‌تواند در کلینیک، درکنار معیارهای بالینی و تصویربرداری، برای سنجش اجزای زبان‌پریشی و تعیین اختلال روانی کلام در بیماران مبتلا به نوع زبان‌پریشی پیش‌رونده استفاده شود. این بیماران پس از تشخیص برای اقدامات توان‌بخشی به گفتار‌درمان ارجاع داده می‌شوند.
متن کامل [PDF 4175 kb]   (1268 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (7405 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: 1398/6/31 | پذیرش: 1399/4/7 | انتشار: 1399/7/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb