دوره 26، شماره 3 - ( پائیز - در حال انتشار 1399 )                   جلد 26 شماره 3 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zarei M, Hajiakhoundi F, Shakeri S, Arezoomandan R, Amirzadeh K, Nilipour R. Assessment of Aphasia in Iranian Patients Suffering From Frontotemporal Dementia. IJPCP. 2020; 26 (3)
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3094-fa.html
زارعی مهسا، حاجی آخوندی فهیمه، شاکری شهره، آرزومندان رضا، امیرزاده کیمیا، نیلی پور رضا. بررسی زبان پریشی دربیماران ایرانی مبتلا به دمانس فرونتوتمپورال. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1399; 26 (3)

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3094-fa.html


1- گروه سالمندشناسی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ، mahsa.zareii@gmail.com
2- استادیار، گروه نورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- گفتاردرمانگر، بیمارستان حضرت رسول (ص)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
4- 4. استادیار، گروه اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
5- دندانپزشک، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
6- استاد، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
چکیده:   (165 مشاهده)
هدف: هدف ازاین مطالعه بررسی زبان پریشی در زیرگروه‌های مختلف دمانس فرونتوتمپورال و استفاده از آن در کمک به تشخیص دقیق تر این بیماران بوده است.
روش: این مطالعه بر روی 20 بیمار مبتلا به دمانس فرونتوتمپورال، 13 مرد و 7 زن که بین 58 تا 78 سال  )میانگین 63 و انحراف از معیار 0/8) سن داشته اند انجام شد.  این بیماران در مدت دو سال به درمانگاه دمانس بیمارستان رسول اکرم (ص) ارجاع شده بودند. این بیماران با کمک معاینه‌های بالینی و تصویر‌برداری در یکی از سه گروه دمانس فرونتوتمپورال شامل، نوع رفتاری (5 بیمار)، دمانس سمانتیک (4بیمار) وزبان پریشی غیر روان پیشرونده (11بیمار) جای گرفتند. برای بررسی زبان پریشی در هر یک از زیر گروه های بیماری، آزمون زبان پریشی فارسی وب 17(P-WAB-1) ­، که  دارای  6 بخش مجزا است، انجام گرفت و نتیجه آن به صورت کمی،  تحت عنوان نمره 8AQ، گزارش شد. همچنین نتیجه هریک از بخش های زبانی آزمون برای هر یک از زیر گروه ها گزارش شد. پس از ثبت نتایج، سطح معنی داری AQ برای هر یک از زیر گروه‌های بالینی به طور مجزا سنجیده شد. 
یافته ها: با توجه به معنی دار بودن نمره کلی AQ  و اجزای آن در نوع زبان پریشی غیر روان پیش رونده نتیجه آزمون در این بیماران به صورت اختلال در بخش روانی کلام بود، در حالیکه سایر توانایی های زبانی در این بیماران افت چندانی نداشت. و قابلیت های زبانی این افراد در همه حوزه ها به غیر از حوزه روانی کلام حفظ شده بود.
نتیجه گیری: بنابراین آزمون P-WAB-1 می تواند درکلینیک، درکنار معیارهای بالینی و تصویربرداری، برای سنجش اجزا زبان پریشی و تعیین اختلال روانی کلام در بیماران مبتلا به نوع زبان پریشی پیشرونده مورد استفاده قرار گیرد. این بیماران پس از تشخیص برای اقدامات توانبخشی به گفتار درمان ارجاع داده می شوند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: 1398/6/31 | پذیرش: 1399/4/7 | انتشار: 1399/7/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb