دوره 27، شماره 2 - ( تابستان 1400 )                   جلد 27 شماره 2 صفحات 275-264 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Musa Argungu Z, Olalekan Oladele T, Hassan Hassan M. Socioeconomic Factors as Determinants of Suicidal Behaviors Among Adults in Nigeria. IJPCP 2021; 27 (2) :264-275
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3303-fa.html
موسی آرگیونگو زولکیفلو، اولالکان اولادل تاجالدین، حسن حسن مورتالا. عوامل اقتصادی-اجتماعی به عنوان عوامل تعیین کننده رفتارهای خودکشی در بزرگسالان در نیجریه. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1400; 27 (2) :264-275

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3303-fa.html


1- گروه علوم پرستاری، دانشکده بهداشت، دانشگاه عثمان دانفودیو، سوکوتو، نیجریه. ، zeekteema@gmail.com
2- بخش روانپزشکی، بیمارستان فدرال عصب روانپزشکی کوار، ایالت سوکوتو، نیجریه.
3- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، ایالت جیگاوا، نیجریه.
متن کامل [PDF 2080 kb]   (1300 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (3120 مشاهده)
متن کامل:   (1196 مشاهده)

مقدمه

خودکشی اصطلاحی است لاتین به معنی "کشتن خود". خودکشی عملی غم‌انگیز است که تمایل فرد به مرگ را نشان می‌دهد. ارتکاب به خودکشی رفتاری است که فرد با قصد قاطع برای مرگ انجام می‌دهد. خودکشی به عنوان سومین علت اصلی مرگ‌و‌میر در بین نوجوانان در سطح جهان شناخته شده است. نشریات اخیر سازمان بهداشت جهانی نشان داده است که نیجریه، با برآورد بیش از 15 مورد در هر 100.000 نفر، بیشترین میزان خودکشی در جهان را دارد [1]. البته، باید تاکید کرد که این نرخ با استفاده از روش‌های مدل‌سازی برای نیجریه و دیگر کشورهای «لامیک» - «کشورهای با درآمد کم و متوسط» - به دست آمده است، زیرا این کشورها به طور معمول سوابق مرگ ومیر را جمع‌آوری نمی‌کنند و هیچ سیستم ثبت برای مستندسازی علل مرگ ندارند. 
افکار خودکشی پیش‌بینی کننده قوی خودکشی هم در جمعیت عمومی و هم در نوجوانان است [2]. در مقایسه با کشورهای پردرآمد، مطالعات در مورد شیوع و عوامل تعیین‌کننده خودکشی نوجوانان در لامیک‎ها، از جمله بسیاری از کشورهای جنوبی صحرای آفریقا، مانند نیجریه، محدود است. با این وجود، شواهد حاصل از مطالعات متعدد افزایش چشمگیر اقدام و مرگ‌و‌میر ناشی از خودکشی در بین نوجوانان و جوانان در آفریقا، از جمله نیجریه و غنا را نشان می‌دهد [5-3].
در نیجریه، مطالعات کمی در مورد رفتارهای خودکشی بر اساس داده‌های بیمارستان انجام شده است. یک مطالعه شش‎ماهه اقدام به خودکشی در سه بیمارستان در جنوب غربی نیجریه نشان داد که از 23.859 (16 درصد) بیماری که در بیمارستان بستری شده بودند 39 نفر اقدام به خودکشی کرده بودند [6]. مطالعه دیگری به بررسی الگوی یافته‌های کالبد شکافی پس از 11 سال خودکشی در شهر دیگری در جنوب غربی نیجریه پرداخت و میزان خودکشی 0/4 را در هر 100.000 نفر با نسبت مرد به زن 3/6 به 1 گزارش کرد [7]. با این حال، باید توجه داشت که هیچ مطالعه جامعی در مورد عوامل اجتماعی-اقتصادی به عنوان یک عامل خطر برای رفتارهای خودکشی در نیجریه صورت نگرفته است. بر این اساس، هدف از این مطالعه ارزیابی عوامل اقتصادی اجتماعی است که بر رفتارهای خودکشی در نیجریه تأثیر می‌گذارد.

روش

جمعیت مورد مطالعه
مطالعه حاضر بر اساس داده‌های «مرکز پزشکی فدرال» در بیرنین کبی و وزارت بهداشت و رفاه ایالت کبی بود. یک روانشناس بالینی، سه پرستار پروانه‎دار را در مورد نحوه انجام مصاحبه آموزش داد. مصاحبه‎ها و معاینات بهداشتی در مراکز معاینه سیار انجام شد. نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای بر اساس منطقه اداری، محل سکونت، و املاک مسکونی (آپارتمان یا غیره) برای انتخاب نمونه نماینده در نظر گرفته شد. افراد سازمانی، مانند کسانی که در هتل‌ها، خوابگاه‌ها، و بیمارستان‌ها اقامت داشتند، از این نظرسنجی حذف شدند. حجم کل نمونه مورد استفاده در مطالعه حاضر 10141 بود که از پاسخ‌دهندگان 18 سال به بالا در تجزیه و تحلیل استفاده شد. همه افراد از پروتکل مطالعه کاملاً مطلع شدند و رضایت کتبی آگاهانه از آنان یا سرپرستان قانونی آنها اخذ شد. کمیته اخلاق تحقیقات پزشکی نظرسنجی وزارت بهداشت استان کبی (20/001/13 :MREC) این مطالعه را تأیید کرد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های ارزیابی رفتارهای خودکشی وعوامل اجتماعی-جمعیت شناختی استفاده شد.

یافته‌ها

در مجموع، 1429 (95 درصد) نفر از 1503 نفر، به سوالات مربوط به افکار و اقدام به خودکشی پاسخ دادند. اگرچه سن هیچ ارتباط خطی با رفتارهای خودکشی نداشت، اما با افکار خودکشی در مردان همبستگی مثبت (P<0/00009) را نشان داد؛ اما افکار خودکشی در زنان یک رابطه منفی را نشان داد (0/0645 =P).

بحث

اگرچه افکار و اقدام به خودکشی در کشورها متفاوت است، اما هر دو از مشکلات رایج نوجوانان هستند. مطالعات قبلی مبتنی بر جمعیت، عوامل مختلفی را برای خودکشی نشان داده است [28-17]. در میان عوامل تعیین‌کننده مربوط به اقدام به خودکشی، ارتباط بین سن و جنسیت و اقدام به خودکشی مورد ارزیابی قرار گرفته است [29]. نتایج پژوهش نشان داد که افرادی با سطح تحصیلات پایین تر، درصد بالاتری از اقدام به خودکشی داشتند. جالب است که این نتایج نشان می‌دهند که سن کمتر در مردان و زنان تنها با گروه سنی جوان مرتبط بوده است. در یک جامعه رقابتی، سطح تحصیلات ممکن است منعکس‎کننده ابزارهای ارتقای شغلی در محل کار باشد.
نتایج پژوهش نشان داد سن با فعالیت خودکشی کمتر همراه بود. این با یافته‌های آمس و همکاران [30] همراستا بود، اما با چندین مطالعه دیگر که گزارش دادند که احتمال اقدام به خودکشی در نسبت معکوس با سن در نوجوانان کاهش یافته است همراستا نبود [32 ،31]. این نتیجه با «مرور سیستماتیک» (2016) مطابقت دارد که نشان داد افراد جوان در ایران عوامل مهمی برای اقدام به خودکشی هستند. در تحقیقی دیگر بر روی 84.850 نفر از 17 کشور جهان، یکی از عوامل مؤثر در اقدام به خودکشی، سن کم بوده است [34 ،33].
تفاوت در اقدام به خودکشی در گروه‌های سنی ممکن است ناشی از تعامل بین عوامل اجتماعی-فرهنگی، روانی، رشد، خانواده، و محیط باشد [35]. سن بر رفتارهای خودکشی تأثیر عمیقی دارد. در مدل طبقه‌بندی شده جنسیتی در این پژوهش، بین سن و افکار خودکشی در زنان یک روند منفی وجود داشت، اما در مردان یک روند معکوس وجود داشت.
تفاوت جنسیتی در اقدام به خودکشی در مناطق مختلف، به ویژه در منطقه غربی اقیانوس آرام که در آن مردان برخلاف نتایج اکثر مطالعات در کشورهای توسعه‌یافته شیوع بیشتری از خودکشی نسبت به زنان را به خود اختصاص دادند، یکسان نبود. شیوع افکار خودکشی و اقدام به خودکشی برای زنان در کشورهای آمریکایی و آسیایی بیشتر از مردان بود. با این حال، نرخ نسبت زن به مرد در اکثر کشورها کمتر از کشورهای با درآمد بالا بود که تقریباً 1/2 یا 1/3 است [37 ،36].
در مطالعه حاضر، بین سطح تحصیلات و شیوع رفتارهای خودکشی همبستگی منفی وجود دارد که با یافته‌های لی و همکاران [11] مطابقت دارد، که نشان می‎داد افرادی که در دانشگاه تحصیل می‎کردند، نسبت به همتایان خود که دارای مدارک ابتدایی بودند، کمتر احتمال داشت خودکشی یا اقدام به خودکشی کنند.
تأثیر درآمد بر رفتار خودکشی مورد اختلاف بوده است. با این حال، اکثر مطالعات اخیر به این نتیجه رسیده‎اند که درآمد کم یک عامل خطر برای رفتارهای خودکشی است [22-20].
در مورد وضعیت تأهل، در مطالعه حاضر، زنان مجرد بیشتر از افراد متأهل به خودکشی فکر کرده‌اند. این با یافته‎های لی و همکارن [11] مطابقت دارد که گزارش کرده‌اند که طلاق و بیوه شدن می‎تواند احتمال افکار خودکشی و اقدام به خودکشی را افزایش دهد.

نتیجه‌گیری

این مطالعه نشان داد که سطح تحصیلات پایین با شیوع افکار خودکشی و اقدام به خودکشی در زنان نسبت به مردان ارتباط دارد. اما شغل با افکار خودکشی و اقدام به خودکشی در مردان و زنان رابطه مثبت داشت. نسبت سطح پایین درآمد در مردان شیوع بالاتری از افکار خودکشی و اقدام به خودکشی داشت. همچنین، وضعیت تأهل در زنان با افکار خودکشی همراه بود. فرض بر این است که سن عامل خطر افکار خودکشی و اقدام به خودکشی در زنان است.

ملاحظات اخلاقی

پیروی از اخلاق پژوهش

اصول اخلاقی تماماً در این مقاله رعایت شده است. شرکت کنندگان اجازه داشتند هر زمان که مایل بودند از پژوهش خارج شوند. همچنین همه شرکت کنندگان در جریان روند پژوهش بودند. اطلاعات آن ها محرمانه نگه داشته شد.

حامی مالی

این تحقیق هیچ گونه کمک مالی از سازمان‌های تأمین مالی در بخش‌های عمومی ، تجاری یا غیرانتفاعی دریافت نکرد.

مشارکت نویسندگان

 تمام نویسندگان در طراحی، اجرا و نگارش همه بخش‌های پژوهش حاضر مشارکت داشته‌اند. 

تعارض منافع

بنابر اظهار نویسندگان این مقاله تعارض منافع ندارد.

تقدیر و تشکر

نویسندگان از وزارت بهداشت و رفاه در ایالت کبی و مرکز پزشکی فدرال بیرنین کبی برای کمک آنها در هماهنگی و اجرای نظرسنجی قدردانی می‌کنند.

Reference

  1. World Health Organization. Suicide in the world: Global health estimates [Internet]. 2019 [Updated 2019]. Available from: https://apps.who.int/iris/handle/10665/326948
  2. World Health Organization . Suicide prevention. Geneva: WHO; 2011. https://www.who.int/health-topics/suicide#tab=tab_1
  3. McKinnon B, Gariépy G, Sentenac M, Elgar FJ. Adolescent suicidal behaviours in 32 low-and middle-income countries. Bull World Health Organ. 2016; 94(5):340-50F. [DOI:10.2471/BLT.15.163295] [PMID] [PMCID]
  4. Ying YH, Chang K. A study of suicide and socioeconomic factors. Suicide & Life-Threatening Behavior. 2009; 39(2):214-26. [DOI:10.1521/suli.2009.39.2.214] [PMID]
  5. Hendin H, Vijayuakumar L, Bertolote JM, Wang H, Phillips MR, Pirkis J. Suicide and suicide prevention in Asia. Geneva: World Health Organization; 2018. https://www.who.int/mental_health/resources/suicide_prevention_asia.pdf
  6. Vijayakumar L, Nagaraj K, Pirkis J, Whiteford H. Suicide in developing countries (1): Frequency, distribution, and association with socioeconomic indicators. Crisis. 2005; 26(3):104-11. [DOI:10.1027/0227-5910.26.3.104] [PMID]
  7. Odejide AO, Williams AO, Ohaeri JU, Ikuesan BA. The epidemiology of deliberate self-harm. The Ibadan experience. The British Journal of Psychiatry. 1986; 149(6):734-7. [DOI:10.1192/bjp.149.6.734] [PMID]
  8. Nwosu SO, Odesanmi WO. Pattern of suicides in Ile-Ife, Nigeria. West African Journal of Medicine. 2001; 20(3):259-62. [PMID]
  9. Purselle DC, Heninger M, Hanzlick R, Garlow SJ. Differential association of socioeconomic status in ethnic and age-defined suicides. Psychiatry Research. 2009; 167(3):258-65. [DOI:10.1016/j.psychres.2008.02.003] [PMID] [PMCID]
  10. Kõlves K, Kõlves KE, De Leo D. Natural disasters and suicidal behaviours: A systematic literature review. Journal of Affective Disorders. 2013; 146(1):1-14. [DOI:10.1016/j.jad.2012.07.037] [PMID]
  11. Li Y, Li Y, Cao J. Factors associated with suicidal behaviors in mainland China: A meta-analysis. BMC Public Health. 2012; 12:524. [DOI:10.1186/1471-2458-12-524] [PMID] [PMCID]
  12. Song HB, Lee SA. Socioeconomic and lifestyle factors as risks for suicidal behavior among Korean adults. Journal of Affective Disorders. 2016; 197:21-8. [DOI:10.1016/j.jad.2016.02.035] [PMID]
  13. Li Zh, Page A, Martin G, Taylor R. Attributable risk of psychiatric and socio-economic factors for suicide from individual-level, population-based studies: A systematic review. Social Science & Medicine. 2011; 72(4):608-16. [DOI:10.1016/j.socscimed.2010.11.008] [PMID]
  14. Qin P, Agerbo E, Mortensen PB. Suicide risk in relation to socioeconomic, demographic, psychiatric, and familial factors: A national register-based study of all suicides in Denmark, 1981-1997. American Journal of Psychiatry. 2003; 160(4):765-72. [DOI:10.1176/appi.ajp.160.4.765] [PMID]
  15. Jeon HJ, Lee JY, Lee YM, Hong JP, Won SH, Cho SJ, et al. Lifetime prevalence and correlates of suicidal ideation, plan, and single and multiple attempts in a Korean nationwide study. The Journal of Nervous and Mental Disease. 2010; 198(9):643-6. [DOI:10.1097/NMD.0b013e3181ef3ecf] [PMID]
  16. Koweszko T, Gierus J, Mosiołek A, Kamiński M, Wiśniewska KA, Szulc A. Differences in assessment of suicidal tendencies in men and women: A pilot study. Archives of Psychiatric Nursing. 2016; 30(1):77-8. [DOI:10.1016/j.apnu.2015.09.004] [PMID]
  17. Nock MK, Borges G, Bromet EJ, Alonso J, Angermeyer M, Beautrais A, et al. Cross-national prevalence and risk factors for suicidal ideation, plans and attempts. The British Journal of Psychiatry. 2008; 192(2):98-105. [DOI:10.1192/bjp.bp.107.040113] [PMID] [PMCID]
  18. Borges G, Nock MK, Haro Abad JM, Hwang I, Sampson NA, Alonso J, et al. Twelve month prevalence of and risk factors for suicide attempts in the World Health Organization World Mental Health Surveys. The Journal of Clinical Psychiatry. 2010; 71(12):1617-28. [DOI:10.4088/JCP.08m04967blu] [PMID] [PMCID]
  19. Casey PR, Dunn G, Kelly BD, Birkbeck G, Dalgard OS, Lehtinen V, et al. Factors associated with suicidal ideation in the general population: Five-centre analysis from the ODIN study. The British Journal of Psychiatry. 2006; 189(5):410-5. [DOI:10.1192/bjp.bp.105.017368] [PMID]
  20. Altimus Jr CA, Tersine RJ. Chronological age and job satisfaction: The young blue collar worker. The Academy of Management Journal. 1973; 16(1):53-66. [DOI:10.2307/255042]
  21. Chung CH, Pai L, Kao S, Lee MS, Yang TT, Chien WC. The interaction effect between low income and severe illness on the risk of death by suicide after self-harm. Crisis. 2013; 34(6):398-405. [DOI:10.1027/0227-5910/a000218] [PMID]
  22. McMillan KA, Enns MW, Asmundson GJG, Sareen J. The association between income and distress, mental disorders, and suicidal ideation and attempts: Findings from the Collaborative Psychiatric Epidemiology Surveys. The Journal of Clinical Psychiatry. 2010; 71(9):1168-75. [DOI:10.4088/JCP.08m04986gry] [PMID]
  23. Takeuchi A, Sakano N, Miyatake N. Combined effects of working hours, income, and leisure time on suicide in all 47 prefectures of Japan. Industrial Health. 2014; 52(2):137-40. [DOI:10.2486/indhealth.2013-0182] [PMID] [PMCID]
  24. Schneider B, Grebner K, Schnabel A, Hampel H, Georgi K, Seidler A. Impact of employment status and work-related factors on risk of completed suicide: A case-control psychological autopsy study. Psychiatry Research. 2011; 190(2-3):265-70. [DOI:10.1016/j.psychres.2011.07.037] [PMID]
  25. Sea J, Lee Ch, Kim K, Kim S. Characteristics of Korean suicide: A case-control psychological autopsy study. Korean Social Sciences Review (KSSR). 2013; 3(2):129-55. https://s-space.snu.ac.kr/handle/10371/91038
  26. Crosby AE, Han B, Ortega LAG, Parks SE, Gfroerer J. Suicidal thoughts and behaviors among adults aged 18 Years--United States, 2008-2009. Surveillance Summaries. 2011; 60(SS13):1-22. https://www.cdc.gov/mmwr/preview/mmwrhtml/ss6013a1.htm
  27. Kosidou K, Dalman C, Fredlund P, Lee BK, Galanti R, Isacsson G, et al. School performance and the risk of suicide attempts in young adults: A longitudinal population-based study. Psychological Medicine. 2014; 44(6):1235-43. [DOI:10.1017/S0033291713001852] [PMID]
  28. Schneider B, Lukaschek K, Baumert J, Meisinger Ch, Erazo N, Ladwig KH. Living alone, obesity, and smoking increase risk for suicide independently of depressive mood findings from the population-based MONICA/KORA Augsburg cohort study. Journal of Affective Disorders. 2014; 152-154:416-21. [DOI:10.1016/j.jad.2013.10.007] [PMID]
  29. Crump C, Sundquist K, Sundquist J, Winkleby MA. Sociodemographic, psychiatric and somatic risk factors for suicide: A Swedish national cohort study. Psychological Medicine. 2014; 44(2):279-89. [DOI:10.1017/S0033291713000810] [PMID]
  30. Eames C, Daley D, Hutchings J, Hughes JC, Jones K, Martin P, et al. The Leader Observation Tool: A process skills treatment fidelity measure for the Incredible Years parenting programme. Child: Care, Health and Development. 2008; 34(3):391-400. [DOI:10.1111/j.1365-2214.2008.00828.x] [PMID]
  31. Taliaferro LA, Muehlenkamp JJ, Borowsky IW, McMorris BJ, Kugler KC. Factors distinguishing youth who report self-injurious behavior: A population-based sample. Academic Pediatrics. 2012; 12(3):205-13. [DOI:10.1016/j.acap.2012.01.008] [PMID]
  32. Liang S, Yan J, Zhang T, Zhu C, Situ M, Du N, et al. Differences between non-suicidal self injury and suicide attempt in Chinese adolescents. Asian Journal of Psychiatry. 2014; 8:76-83. [DOI:10.1016/j.ajp.2013.11.015] [PMID]
  33. Hakim Shooshtari M, Malakouti SK, Panaghi L, Mohseni Sh, Mansouri N, Rahimi Movaghar A. Factors associated with suicidal attempts in Iran: A systematic review.Iranian Journal of Psychiatry and Behavioral Sciences. 2016; 10(1):e948. [DOI:10.17795/ijpbs-948] [PMID] [PMCID]
  34. Valdez-Santiago R, Solórzano EH, Iñiguez MM, Burgos LÁ, Hernández HG, González ÁM. Attempted suicide among adolescents in Mexico: Prevalence and associated factors at the national level. Injury Prevention. 2018; 24(4):256-61. [DOI:10.1136/injuryprev-2016-042197] [PMID]
  35. Schwenck C, Mergenthaler J, Keller K, Zech J, Salehi S, Taurines R, et al. Empathy in children with autism and conduct disorder: Group-specific profiles and developmental aspects. Journal of Child Psychology and Psychiatry. 2012; 53(6):651-9. [DOI:10.1111/j.1469-7610.2011.02499.x]
  36. Rhodes AE, Boyle MH, Bridge JA, Sinyor M, Links PS, Tonmyr L, et al. Antecedents and sex/gender differences in youth suicidal behavior. World Journal of Psychiatry. 2014; 4(4):120-32. [DOI:10.5498/wjp.v4.i4.120] [PMID] [PMCID]
  37. Barth A, Sögner L, Gnambs T, Kundi M, Reiner A, Winker R. Socioeconomic factors and suicide: An analysis of 18 industrialized countries for the years 1983 through 2007. Journal of Occupational and Environmental Medicine. 2011; 53(3):313-7. [DOI:10.1097/JOM.0b013e31820d161c] [PMID]
  38. Zarghami M, Khalilian AR. Deliberate self-burning in Mazandaran, Iran. Burns. 2002; 28(2):115-9. [DOI:10.1016/S0305-4179(01)00092-4]
  39. May A, Klonsky ED. Validity of suicidality items from the Youth Risk Behavior Survey in a high school sample. Assessment. 2011; 18(3):379-81. [DOI:10.1177/1073191110374285] [PMID]
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: 1399/5/5 | پذیرش: 1399/10/2 | انتشار: 1400/4/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb