هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفی دلایل قطع درمان با متادون در مراجعان به مرکز ملی مطالعات اعتیاد انجام شد. روش: پژوهش از نوع کیفی بود. بدین منظور، در یک نمونهگیری هدفمند تا رسیدن به اشباع دادهها، با 16 نفر از مراجعان به مرکز مزبور مصاحبه عمیق نیمهساختاریافته انجام شد. مصاحبهها پیاده و تایپ و دادهها با استفاده از روش تحلیل محتوای استقرایی بررسی شدند. یافتهها: یافتهها نشان داد، بر اساس دیدگاه شرکتکنندگان در مصاحبه، دلایل قطع درمان را میتوان در سه مقوله جای داد: دلایل مربوط به خود بیمار، دلایل مربوط به سامانه درمان و برخورد خانواده و شبکه اجتماعی همراه. مرزهای هر یک از این سه عامل بر یکدیگر تأثیرگذار است. بیمار با مسائلی مانند انگیزه پایین و بیثبات و اختلالهای روانپزشکی همراه مواجه است. خانواده از شیوه درمان آگاهی ندارد، بنابراین در درمان همکاری لازم را انجام نمیدهد. سامانه درمان نیز از بسیاری جهات (مانند نادرستی و انعطافناپذیری برنامه درمانی، انگ درمان، برخورد خصمانه یا تحقیرآمیز با بیمار و رابطه غیرمراقبانه درمانگر، ندادن اطلاعات به بیمار، وقت کافی نگذاشتن برای بیمار و نداشتن همدلی با بیمار) برای بیمار پرهزینه است. در این سامانه درمانی به کمیت بیشتر از کیفیت پرداخته میشود و درمان غیردارویی بسیار کمرنگ است. نتیجهگیری: به نظر میرسد سیستم درمانی و روشهای جاری اداره مرکز برای افرادی با انگیزه بالا و وابستگی شدید طراحی شده است و پاسخگوی افرادی با انگیزه پایین و وابستگی متوسط نیست. بنابراین این دسته از افراد در این سامانه درمانی رها میشوند و درمان را قطع میکنند.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |