هدف: در پژوهش حاضر اثر همبودی اختلالهای شخصیت با بیماری وسواسی- جبری بر درمان دارویی مبتلایان‏ به این بیماری مورد بررسی قرار گرفته است. روش: این پژوهش با طرحی نیمه آزمایشی 30 آزمودنی مبتلا به بیماری‏ وسواسی- جبری را با استفاده از نمونه در دسترس انتخاب و در دو گروه (15 نفر دارای اختلال‏های شخصیت و 15 نفر بدون اختلالهای شخصیت) به مدت 3 ماه با فلوکستین تحت درمان قرار داده است. ابزارهای مورد استفاده شامل فرم‏ مشخصات جمعیت شناختی، مقیاس درجه بندی افسردگی هامیلتون، مقیاس وسواسی- جبری یل براون و پرسشنامه‏ بالینی چند محوری میلون-2 بوده است. آزمودنیها از نظر سایر متغیرهای موثر بر پیامد درمانی مانند جنس، طول‏ مدت وسن شروع بیماری با یکدیگر همگن بودند. تجزیه و تحلیل داده‏ها با استفاده از روشهای آماری آزمون t و مجذور خی انجام گرفته است. یافته‏ها: نتایج نشان داد که :1) تفاوتی در شدت وسواس پس از درمان میان دو گروه دارای‏ اختلالهای شخصیت و بدون اختلالهای شخصیت وجود ندارد و درمان دارویی در هر دو گروه به طرز معنی­داری باعث‏ کاهش شدت وسواس گردیده است. 2) تفاوت معنی داری در شدت وسواس میان دو گروه پیش از درمان وجود نداشت.