هدف: هدف پژوهش حاضر، تعیین عوامل مشترک و عوامل اختصاصی اختلالهای اضطرابی و افسردگی بر پایه ابعاد شخصیتی نئو بود. روش: 413 (200 پسر و 213 دختر) دانشجوی دانشگاه تبریز بهروش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند و به این پرسشنامهها پاسخ دادند: پرسشنامه پنجعاملی نئو (NEO–FFI)، پرسشنامه افسردگی بک (BDI–II)، شاخص حساسیت اضطرابی (ASI)، پرسشنامه نگرانی ایالت پن (PSWQ)، پرسشنامه وسواسی- جبری مادزلی (MOCI)، پرسشنامه ترس مرضی اجتماعی (SPIN) و مقیاس محرکها- پاسخهای مربوط به ترس مرضی (PSRS). برای تحلیل دادهها از روش تحلیل عاملی تأییدی و روش الگویابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها: یافتهها نشانگر برازندگی بهتر ساختار پنجعاملی اختلالهای اضطرابی و افسردگی در مقایسه با ساختار ششعاملی بود. یافتهها تنها از روایی سه بعد شخصیتی نئو حمایت کرد. از میان الگوهای ساختاری گوناگون ارزیابیشده، بهترین برازش مربوط به ساختاری بود که در آن ابعاد مرتبه بالای روانرنجورگرایی، برونگرایی و باوجدانبودن بهشیوه قابلانتظار روی اختلالهای اضطرابی و افسردگی اثر معنیداری میگذارد. نتیجهگیری: روانرنجورگرایی ویژگی مشترک اختلالهای اضطرابی و افسردگی، برونگرایی پایین ویژگی اختصاصی افسردگی و ترس مرضی اجتماعی و باوجدانبودن ویژگی اختصاصی وسواسی- جبری است.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |