اختلال سلوکی عبارت از یک الگوی رفتاری با دوام است که در آن حقوق اساسی دیگران و هنجارهای اجتماعی متناسب با سن از سوی کودک و نوجوان نادیده گرفته میشود. این اختلال غالبا با رفتارها و ویژگیهای زیر همراه است: فعالیت جنسی زودرس، بادهنوشی، کشیدن سیگار و مواد، بیپروایی و اعمال خطرناک، عزت نفس پایین، در حالی که ممکن است یک تصویر قدرتمند از خود نشان دهند. انعطافپذیری اندک در برابر ناکامی، تحریکپذیری و خلق انفجاری از ویژگیهایی است که با فراوانی بیشتری در این اختلال دیده میشود.این افراد بیش از دیگران حادثهپذیر هستند. در زمینه مهارتهای اجتماعی، حافظه و توجه دارای نارسایی هستند. از دید این کودکان و نوجوانان افراد مقتدر از جمله پدر و مادر و آموزگاران اغلب به عنوان افرادی مداخلهگر و تنبیهکننده جلوهگر میشوند. شماری از مبتلایان به اختلال سلوکی دارای کمبود توجه و یا بیشفعالی نیز تشخیص داده شدهاند. اختلال سلوکی همچنین ممکن است با یک یا چند اختلال دیگر مانند: اختلالهای خلقی، اعتیاد، اختلالهای یادگیری و اختلالهای هیجانی همراه باشد. احتمال ابتلا به اختلال رفتار ارتباطی برای کودکانی که والدین زیستشناختی و یا غیر زیستشناختی آنها مبتلا به شخصیت ضد اجتماعی بوده و یا دارای برادر و خواهر مبتلا به اختلال رفتار ارتباطی هستند، بیشتر است. همچنین این احتمال برای فرزندانی که والدین آنان مبتلا به اختلالهای میبارهگی، خلقی، روان گسیختگی، نارسایی توجه همراه با بیشفعالی و اختلال سلوکی هستند، زیادتر است.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |