هدف: بررسی"راهبردهای کنار آمدن"در نوجوانان هدف این پژوهش است. روش: 1058 دانشآموز دختر و پسر کلاسهای سوم راهنمایی و سوم دبیرستان شهر تهران که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، به کمک مقیاس کنارآیی نوجوان مورد بررسی قرار گرفتند. این مقیاس که یک پرسشنامه 80 مادهای است، هیجده نوع راهبرد کنار آمدن و سه سبک کنارآیی را بررسی میکند. میانگین راهبردها برای همه گروهها محاسبه و برای تجزیه و تحلیل دادهها روش آماری آزمون t به کار برده شده. یافتهها: بررسی ارتباط میان راهبردها و سبک کنار آمدن و سن و جنسیت آزمودنیها نشان داد که کنارآیی کارآمد با افزایش سن کاهش پیدا میکند. به بیان دیگر، دختران نوجوان با بالا رفتن سن نگرانتر میشوند و بیشتر میکوشند تا مشکلاتشان را حل کنند و خود را بیشتر سرزنش میکنند. پسران نوجوان با ازیاد سن نگرانتر میشوند، بیشتر به حل مشکل میپردازند، کمتر مشکل را نادیده میگیرند و راهبردهای اقدام اجتماعی، کنار نیامدن و حمایت معنوی را کمتر به کار میبرند. نتیجه: به طور کلی دختران در مقایسه با پسران بیشتر از راهبردهای تفکر آرزومندانه، نگرانی، کاهش تنش، کنار نیامدن، سرزنش خود، خودداری و حمایت معنوی استفاده میکنند در حالیکه پسران بیشتر راهبردهای اقدام اجتماعی، نادیده گرفتن مشکل، تمرکز بر نکات مثبت، جستجو برای کمک حرفهای، راههای آرامبخش و تفریحات فیزیکی را به کار میبرند.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |