دوره 12، شماره 1 - ( بهار 1385 )                   جلد 12 شماره 1 صفحات 49-54 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Goodarzi S S, Arbabi M, Samimi Ardestani M. Naltrexone as an Adjunct to Treatment of Schizophrenia: A Double Blind Placebo Controlled Trial. IJPCP. 2006; 12 (1) :49-54
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-36-fa.html
سردارپور گودرزی شاهرخ، اربابی محمد، صمیمی اردستانی مهدی. اثر افزودن نالترکسون در درمان اسکیزوفرنیا: مقایسه دو سوکور با دارونما . مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1385; 12 (1) :49-54

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-36-fa.html


، E-mial: arbabi_m@sina.tums.ac.ir
چکیده:   (9952 مشاهده)
چکیده 

مقدمه:با توجه به نقش اپیوییدها و داروهای مهارکننده گیرنده‌های اپیوییدی در ترشح دوپامین، اثر افزودن این دارو در درمان اسکیزوفرنیا بررسی شد.

روش:این بررسی به‌صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور انجام شد. روزانه نالترکسون (50 میلی گرم دوبار در روز به 17 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنیا) و یا دارونما (دوبار در روز به 17 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنیا) به درمان نگهدارنده با داروی آنتی‌سایکوتیک آنان افزوده شد. بیماران در آغاز بررسی، هفته سوم و هفته ششم به‌کمک مقیاس علایم منفی و مثبت ارزیابی شدند.

یافته‌ها:در بیماران گروه نالترکسون بهبودی در علایم مثبت از هفته سوم تا هفته ششم و نیز بهبودی در علایم منفی از هفته اول تا هفته سوم دیده شد.

نتیجه‌گیری:نالترکسون تفاوت معنی‌دار با دارونما در کاهش علایم مثبت و منفی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا ندارد.

 

متن کامل [PDF 192 kb]   (1842 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۵/۱۱/۲۹

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb