دوره 25، شماره 2 - ( تابستان 1398 )                   جلد 25 شماره 2 صفحات 122-135 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Damari B, Almadani S H, Hajebi A, Salehi Shahrabi N. Promoting Mental Health in Workplaces of Iran; Reviewing Present Status and Future Approaches. IJPCP. 2019; 25 (2) :122-135
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2906-fa.html
دماری بهزاد، المدنی سید حسین، حاجبی احمد، صالحی شهرابی نرگس. رویکردهای ارتقای سلامت روان در محیط‌های کاری کشور ایران، مروری بر وضعیت موجود و ارائه راهکار‌هایی برای آینده. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1398; 25 (2) :122-135

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2906-fa.html


1- متخصص پزشکی اجتماعی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران، مدیر گروه حکمرانی و سلامت، پژوهشکده علوم اعصاب و عضو وابسته فرهنگستان علوم پزشکی ، تهران، ایران.
2- دانشجوی دکتری روانشناسی، معاون اداره کل امور اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ایران، تهران، ایران.
3- استاد روانپزشکی، مرکز تحقیقات اعتیاد و رفتارهای پرخطر، دپارتمان روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
4- دکترای مدیریت دولتی، پژوهشگر گروه حکمرانی و سلامت، پژوهشکده علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ، nargesalehi@gmail.com
چکیده:   (1513 مشاهده)
اهداف سلامت روانی شامل خوب‌بودن ذهنی، ادراک خودکارآمدی، استقلال و خود‌مختاری، کفایت و شایستگی، وابستگی بین‌نسلی و خودشکوفایی توانمندی‌های بالقوه فکری و هیجانی است. شیوع اختلالات روانی به طور میانگین در کشور ما ۶/۲۳ درصد است و در جامعه کار و تولید بر اساس آخرین پیمایش کشوری در حدود ۳۳ درصد بوده است و کاهش این میزان از اختلالات روانی نیازمند برنامه ملی است. 
مواد و روش ها این مطالعه ترکیبی (با غلبه روش کیفی) است. درمجموع برای گردآوری اطلاعات از سه روش مرور اسناد و منابع، مصاحبه و بحث گروهی استفاده شده است و نتایج در سه بخش وضعیت موجود، جهت‌گیری آینده و الزامات استقرار جمع‌بندی شده است. 
یافته ها تحلیل اطلاعات این مطالعه نشان می‌دهد برنامه‌های سلامت روان محیط کار، خودجوش و داوطلبانه بوده است، منطبق با یک سیاست ملی نبوده است، پراکنده و جزیره‌ای انجام شده است‌ و سنجش قبل و بعد مداخلات انجام نشده است. رویکردهای ارتقای سلامت روانی و اجتماعی پیشنهاد‌شده در این مطالعه عبارت است از: مداخلات ترویجی (از جمله آموزش سبک زندگی سالم)، تحکیمی (از جمله رتبه‌بندی کارفرمایان از نظر میزان رعایت الزامات محیط کار برای بهبود وضعیت روانی و اجتماعی، پوشش بیمه سلامت و غیره) و تسهیلی (مانند توسعه خدمات مشاوره تلفنی، ایجاد مراکز همیار کارکنان در محیط‌های کاری).
نتیجه گیری لازم است رویکردهای پیشنهادی در این مطالعه در قالب سیاست ملی ارتقای سلامت روانی و اجتماعی به تصویب شورای هماهنگی خدمات بهداشتی بیمه‌شدگان برسد و اجرای آن به شکل پلکانی در کل کشور یا شروع آزمایشی آن از یک استان پیگیری شود.
متن کامل [PDF 6066 kb]   (1870 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (547 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: ۱۳۹۷/۶/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۵ | انتشار: ۱۳۹۸/۴/۱۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb