بررسی اثر فعالیت گروه مراقبت پیوسته (پیگیری )در درمان سرپایی بیماران مزمن روانی The role of continuous care team on outpatient treatment of chronic psychiatric patients 1 1 گروه مراقبت پیوسته (گروه پیگیری) نقش موثری در درمان بیماران مزمن روانی در جامعه داشته و از این رو جایگاه ویژهای در ارائه خدمات بهداشت روانی دارد. این پژوهش در باره 55 بیمار عضو گروه پیگیری مرکز روانپزشکی شهید اسماعیلی با ساختار گذشتهنگر انجام گردید. نتایج نشان داد که در مدت 3 سال پیگیری در مقایسه با 3 سال پیش از آن، دفعات عود و روزهای بستری 90% و هزینه درمان 85% کاهش، اما وضعیت شغلی 60% افزایش یافته است. یافتههای این پژوهش در کنار یافتههای دیگر پژوهشهای انجام شده اثربخشی گروه مراقبت پیوسته را در ارائه خدمات بهداشتی تایید نموده و تحکیم جایگاه آن در نظام بهداشت روانی را با توجه به اینکه امکانات بستری تنها یک پنجم نیاز کشور را تامین میکند، ضروری نشان داده است. 2 Continuous care team has a significant role in the treatment of chronic psychiatric patients and hence mental health services. This article retrospectively studied 55 patients of continuous care system at the Shahid Esmaily Psychiatric Center. Results showed that compared to three years before intervention, during three years post intervention relapse rates, days of hospitalization (90%) and costs of care (85%) had significantly decreased, and job status (60%) had significantly improved. Many studies in Iran and in other countries has shown the efficacy of continuous care team providing mental health services. Since inpatient care provides only one-fifth of country's needs, these findings emphasize the necessity of continuous care team in the mental health system 5 14 2012/12/16 1391/9/26 سید کاظم ملکوتی sayed Malakoti عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران ربابه نوری قاسم آبادی robabeh Nooei Ghasem Abadi ، انستیتو روانپزشکی تهران مهدی نصر اصفهانی mehdi Nasr عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران ربابه اثنی عشر robabeh Esna Ashari دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران ## ##

بررسی میزان شیوع نشانگان فرسودگی شغلی در مشاوران و روان‌درمانگران Epidemiology of gob Burnout syndrome among counselors and psychotherapists 1 1 پژوهش حاضر به بررسی میزان شیوع نشانگان فرسودگی روانی ناشی از شغل در مشاوران و رواندرمانگران میپردازد. آزمودنیها 110 نفر از مشاوران و رواندرمانگران (58، مرد، 52 زن) در سطح کارشناسی ارشد و دکتری شاغل در تهران هستند. یکی از هدفهای این پژوهش آگاه شدن از میزان تاثیر ویژگیهای جمعیت شناختی (سن، جنس، وضع تاهل، میزان تحصیلات، الگوی شخصیتی)، تجربههای کاری و فراوانی پذیرش مراجع (بیمار) در هفته در بروز نشانگان فرسودگی روانی ناشی از شغل، در افراد یاد شده بوده است. برای اندازهگیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامه فرسودگی شغلی گلدارد، که ابزاری برای تشخیص نشانگان فرسودگی شغلی مشاوران و درمانگران است، و مقیاس بورتنر برای سنجش الگوی شخصیتی استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش، روشهای آماری ضریب همبستگی، تحلیل واریانس یکطرفه، آزمون من-ویتنی و آزمون تعقیبی توکی به کار گرفته شده است. نتایج نشان داد که 10% آزمودنیها دچار فرسودگی خفیف تا متوسط هستند و 7/2% آنان نیز از نشانههای فرسودگی بسیار بالایی رنج میبرند. 2 This article reports the results of an epidemiological study of burnout syndrome among counselors and psychotherapists. Subjects were 110 (52 female and 58 male) counselors and psychotherapists with M.S. and Ph.D. degrees working in Tehran. One of the aims of this research was to study the effects of demographic characteristics (such as age, sex, marital status, level of education) type of personality, work experience, and number of clients visited per week on job burnout. This instruments used in this study were Geldard Burnout Inventory (GBI) for diagnosing burnout syndrome in counselors and psychotherapists and Bortner Scale for assessing type A personality pattern. Data were analyzed utilizing correlation coefficient, one-way analysis of variance, U-Man-Witney Test and Tukey methods. The findings indicated that 10% of subjects were experiencing mild to moderate levels of burnout and 2.7% were suffering from high degrees of psychological burnout. 14 23 2012/12/162012/12/16 1391/9/26 رضا خاکپور reza Khakpour دانشگاه آزاد اسلامی بهروز بیرشک behroz Birashk عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران ## ##

بررسی تاثیر اطلاع رسانی بر سطح اضطراب بیماران عمل جراحی The effects of giving information on the level of anxiety in patients candidates for general surgery procedures 1 1 به منظور بررسی تاثیر روش اطلاعرسانی و نقش ویژگیهای فردی در میزان اضطراب بیماران پیش از عمل جراحی عمومی، 112 آزمودنی زن و مرد (با میانگین سنی 8-31 سال) در دو گروه آزمایش و گواه مورد بررسی قرار گرفتند. آزمودنیها ابتدا به مقیاس منبع کنترل درونی - بیرونی راتر پاسخ دادند. پس از مشخص شدن جهت منبع کنترل آزمودنیها، نوشتاری در بردارنده اطلاعات عمومی مربوط به مراحل جراحی به آزمودنیهای گروه آزمایش داده شد. این اطلاعات شامل فرایند جراحی و اطلاعات مربوط به هر یک از بیماران فتق، کیسه صفرا، تیروئید و تودههای حفره شکمی بود که در آن نوع بیماری و اعمالی که پزشک معالج به صورت ویژه برای بهبودی بیمار انجام میداد نوشته شده بود. گروه گواه هیچگونه اطلاعاتی دریافت نکرد. دو ساعت پیش از جراحی، بیماران به سیاهه حالت اضطراب اسپیلبرگر پاسخ دادند. یافتههای پژوهش به کمک تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که سطح اضطراب بیمارانی که اطلاعات دریافت کرده بودند به طور معنیداری پایینتر از بیمارانی بود که اطلاعات دریافت نکرده بودند. بین سطح اضطراب بیماران مبتلا به چهار نوع بیماری تفاوت معنیداری مشاهده نشد. میزان اضطراب بیماران با منبع کنترل درونی که اطلاعات دریافت کرده بودند پایینتر بود. در شرایطی که هیچ نوع اطلاعاتی به آزمودنیها ارائه نگردید، میزان اضطراب بیماران با منبع کنترل درونی به طور معنیداری کمتر از بیماران با منبع کنترل بیرونی بود. همچنین بین سطح اضطراب بیماران زن و مرد تفاوت معنیداری مشاهده نشد. 2 This study investigated the effects of giving information and the role of individual characteristic in level of anxiety in general surgery operation patients. 112 male and female (with a mean age of 31.8) in two groups of experimental and control subjects were studied. The subjects answered to Rater Internal-External Locus of Control Scale. Then the subjects in the experimental group were given a sheet with general information about the surgery stages. This information included surgery procedures and information about hernia, gall bladder disease, thyroid disease, abdominal cavity mass, and physician's functions in the treatment of the specified disease. The control group was not given any information. Two hours before surgery, patients completed the Spilberger Anxiety State Inventory. The results showed that the level of anxiety in patients who were given information about their illness and the process of treatment was significantly lower than those patients who were not given any information. There was no significant difference between four kinds of diseases. The level of anxiety in patients with internal locus of control who had received information was lower. When subjects were not given any information, the level of anxiety in patients with internal locus of control was significantly lower than those with external locus of control. There was no significant differences between males and females. 23 29 2012/12/162012/12/162012/12/16 1391/9/26 مصطفی حمدیه mostafa Hamidah عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی مجید مشهودی majid Mashhodi دانشگاه تربیت مدرس ## ##

گزارشی توصیفی خدمات بهداشت روانی ادغام بهداشت روان در مراقتبهای بهداشتی اولیه در منطقه ساوجبلاغ A report on the mental health services and the integration of mental health in primary health care system in Iran (Savojbolagh) 1 1 چگونگی پیشرفت برنامه بهداشت روان در ساوجبلاغ در سالهای 1370 تا 1376 یعنی از زمان اجرای پیش پژوهش در سالهای 1371- 1370 تا ادغام بهداشت روان در مراقتبهای بهداشتی اولیه در سالهای اخیر، با تاکید بر مشکلات مربوط به گسترش بهداشت روانی در جهان و ایران بررسی اسنادی و کتابخانهای شده و دادههای مربوط به بیماریابی اختلالهای روانی، میزان مراجعه به مراکز بهداشتی- درمانی و برخی یافتههای آماری در جمعیت روستایی ساوجبلاغ ارائه گردیده است. این بررسی میزان همهگیریشناسی بیماریهای روانی را در جمعیت یاد شده 12 در هزار نشان میدهد که تنها 2 در هزار از این عده به بیمارستان روانپزشکی فرستاده شدهاند. این یافتهها نشان میدهند که ادغام بهداشت روانی در ساوجبلاغ موفق بوده و میتواند با تغییرات و اصلاحاتی به کار خود ادامه دهد. 2 The purpose of the present report is to describe the development of mental health programme in Savojbolagh district, 100 km in North West of Tehran with the emphasis on the obstacles in expansion of mental health services in other parts of the world and in Iran. Data on case findings, the number of referrals to mental health centers and other statistics among the rural population of Savojbolagh are reported. The results showed that the prevalence of mental disorders in this population was about 12 per thousand, but only 0.2% of the cases were referred to psychiatric hospital. According to these data, it seems that the integration of mental health in Savojbolagh area was successful and the programme can continue with some modifications. 29 41 2012/12/162012/12/162012/12/162012/12/16 1391/9/26 محمد عبهری mohamad Abhari و مسئول طرح آموزش روانپزشکی جامعه‌نگر، انستیتو روانپزشکی تهران ## ##

سازو کارهای دفاعی و اختلالهای شخصیتی ، با بهره گیری از مقیاس کارکرد دفاعی در DSM Defense mechanisms and personality disorders: inclusion of defensive functioning scale in DSM 1 1 متخصصان بالینی با گرایش روانپویایی، همواره نقش ساز و کارهای دفاعی را در تشخیص ودرمان بیماران خود مورد تاکید قرار دادهاند. اما، ساز و کارهای دفاعی به طور گسترده محور پژوهشهای آزمایشی نبودهاند. محدودیتهای روششناختی نیز در این زمینه بیتاثیر نیستند. کاربرد مقیاس عملکرد دفاعی (DFS) در DSM-IV توجه دوباره به رویکردهای روانپویایی را در تشخیص بالینی برانگیخته است، به ویژه نشانگان محور II که در آنها به استفاده از دفاعهای ویژه از دیرباز مهم تلقی شده است. در این زمینه شماری از نظریهپردازان برجسته مانند میلون ارتباط بین هر اختلال شخصیت را با یک سازوکار دفاعی معین مطرح کردهاند. علیرغم کمبود پژوهشهای آزمایشی در اینباره، یافتههای موجود نشان میدهند که دفاعها یک ارتباط قوی با کارکرد شخصیت در بزرگسالی و آسیبشناسی روانی دارند و درجهبندیهای مقیاس کارکرد دفاعی توان افزودن اطلاعات بالینی سودمند به روند تشخیص را نشان دادهاند. 2 Psychodynamic clinicians have long stressed the role of defense mechanisms in diagnosis and treatment of their patients. However, until recently the defense mechanisms were not the focus of extensive empirical research due to methodological limitations. The inclusion of defensive functioning scale (DFS) in DSM-IV has renewed the interest in psychodynamic approaches to clinical diagnosis, particularly the axis II syndromes in which the use of some defenses have long been considered important. Along with this, a number of prominent theorists like Millon, have linked each pathological character style to a particular defense mechanism. Despite the dearth of empirical research, the existing findings suggest that defenses have strong relationships with adult personality functioning and psychopathology, and DFS ratings have the potentials for adding clinically useful information to the diagnostic process. 41 48 2012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/16 1391/9/26 عزیزه افخم ابراهیمی azizeh Afkham Ebrahimi تهران، مرکز آموزشی – درمانی روانپزشکی شهید نواب صفوی ## ##

تاثیر رابطین بهداشت در تغییر آگاهی و عملکرد خانوارهای شهری(تهران ، سنندج و شهرکرد) Surveying the Effect of Women Volunteers in Families' Health Promotion 1 1 هدف این پژوهش ارزیابی میزان تاثیر به کارگیری رابطین بهداشت (داوطلبین زن) در تغییر آگاهی و عملکرد بهداشتی خانوارهای تحت پوشش مراکز بهداشتی - درمانی شهری، شهرهای تهران (منطقه جنوب) سنندج و شهر کرد بوده است. برای انجام این پژوهش نیمهآزمایشی نخست در هر یک از شهر های مورد بررسی یک مرکز بهداشتی درمانی شهری که برنامه رابطین در انحا اجرا می شد به عنوان "مرکز آزمایشی" و یک مرکز بهداشتی درمانی شهری که برنامه رابطها در آنجا اجرا نمیشد اما جمعیت زیر پوشش آن از نظر اقتصادی و اجتماعی مشابه جمعیت زیر پوشش مرکز مورد بررسی بوده به عنوان "گروه گواه" در نظر گرفته شدند. آزمودنیهای دو گروه را 400 زن 15 تا 49 ساله شوهردار و کودکان 1 تا 4 ساله و نوزادان 12 تا 18 ماهه آنها تشکیل میداد. روش گردآوری اطلاعات به صورت مصاحبه حضوری با پاسخگویان و با استفاده از پرسشنامه بود. در "مراکز آزمایشی" پیش از اجرای برنامه رابطین بهداشت، شاخصهای مورد نظر پژوهش در زمینه آگاهی و عملکرد بهداشتی زنان جامعه که در اهداف پژوهش مشخص شده بود اندازهگیری شد. پس از اجرای برنامه از مراکز آزمایشی و گواه نمونهگیری شد و بین نتایج مرکز آزمایشی پیش و پس از اجرای برنامه رابطین و بین مراکز آزمایش و گواه مقایسه انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد که در اثر اجرای برنامه میزان آگاهی گروه آزمایش و نسبت به گروه گواه در منطقه جنوب تهران افزایش چشمگیری داشته است. بطوریکه از 10 مورد شاخص تعیین شده برای آگاهی، 9 مورد آن افزایش معنیدار نشان داد. در شهرهای سنندج و شهرکرد تغییرات دیده شده بیشتر نسبت به پیش از اجرای برنامه رابطین بهداشت بود ولی نسبت به گروه گواه تغییرات معنیدار نداشت. یافتههای پژوهش نشان داد که در زمینه عملکرد مادران دارای کودک 1 تا 4 ساله، در هر سه شهر مورد بررسی فعالیت رابطین بهداشت باعث گردید که مادران بیشتر از مراکز نزدیک برای انجام مراقبت کودک خود بهره گیرند. ولی در زمینه مراقبت مرتب کودکان خود تنها در منطقه جنوب تهران در اثر فعالیت رابطین بهداشت نسبت به گروه گواه تغییرات مثبتی دیده شد، در شهر سنندج و شهرکرد این تغییرات در گروه آزمایش و گروه گواه معنیدار نبود. 2 The purpose of the present study was to evaluate the effectiveness of volunteer women in changing the health knowledge and practice of families that were under the coverage of urban health centres in Tehran (south area), Sanandaj and Shahr-e-Kord. This study was a quasi-experimental research. In each area one centre with volunteers programme was selected as experimental and a centre without such programme was selected as control centre. The experimental and control centres were matched in terms of social and economical levels of population they served. Subjects were 400 married women (aged 15 to 49), their children (aged 1 to 4) and infants (aged 12 to 18 months). Data were collected through interview and questionnaire. In the experimental centres before providing this service the subject's knowledge of health issues and their health practice were measured. After the completion of the programme, samples were selected from both experimental and control centres. Pre-test and post-test measures in the two groups were compared. The results showed that this programme ted to a significant increase in the knowledge and practice of the experimental groups in the south area of Tehran. These changes were also seen in Sanandaj and Shahr-e-Kord but were not statistically significant. In terms of the functioning of the mothers with children aged 14 years old only those in the south area in Tehran showed significant improvement. No significant changes in the functioning of the mothers in Sanandaj and Shahr-e-Kord were noted. Although some improvement in terms of child care is demonstrated by mothers in south Tehran but findings of other regions do not indicate any noticeable change. 48 62 2012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/16 1391/9/26 پوران رئیسی pouran Raeissi عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران اردشیر خسروی ardeshir Khosravi خدمات بهداشتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ## ##

تاثیر برنامه "پی .ال . یو" در تغییر نگرش دختران پایه اول راهنمایی نسبت به دانش آموزان استثنایی The Effects of P L.U. Programme on Attitude Change of First Grade Guidance School Girls Towards Exceptional Students 1 1 123 دانشآموز دختر که به طور تصادفی از دو مدر سه راهنمایی انتخاب شده بودند در دو گروه آزمایش و گواه جای داده شدند و به پرسشنامههای نگرش سنج پاسخ دادند . پرسشنامه دارای سه بخش بود. بخش نخست دارای 20 پرسش بود که نگرش کلی و دو عامل جامعه طلبی و موقعیت تحصیلی را میسنجید . بخش دوم شامل 31 ویژگی (مثبت، منفی و حساس) بود و از آزمودنیهای پرسیده شد برای توصیف یک دانشآموز استثنایی کدام ویژگی را به کار میبرند. بخش سوم دارای پرسشهایی درباره تجربههای پیشین آزمودنیها با دانشآموزان استثنایی بود. پس از پاسخگویی به پرسشنامه، برنامه آموزشی در هشت جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد. سپس هر دو گروه دوباره به پرسشنامههای نگرش سنجش پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش اماری تحلیل واریانس چند عاملی با اندازهگیریهای مکرر تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که در پسآزمون دانشآموزان گروه آزمایش نسبت به گروه گواه ویژگیهای مثبت بیشتری را برای توصیف دانشآموزان استثنایی به کار بردهاند، ولی در سایر خرده مقیاسها تفاوت معنیداری دیده نشد. نتایج کیفی نشان داد که دانشآموزان در این دوره با دانشآموزان استثنایی آشنا شدند و آشنایی بیشتر باعث شد که احساس بهتری نسبت به دانشآموزان استثنایی داشته باشند و در آینده برای سازگاری با آنها تلاش کنند. 2 In this study 123 female students selected randomly from guidance schools were divided into control and experimental groups and were then administered an attitude questionnaire. This questionnaire has three parts, the first pan consists of 20 questions that measure general attitude (social desirability and educational status). The second part has 31 adjectives (positive, negative, Pitying) and the subjects are asked to indicate what adjective they use to describe the exceptional students. The third part, consists of questions about prior experiences that the Subjects may have had with exceptional students. Then the experimental group participated in P. L U. (l) Educational Programme for 8 sessions. Following the completion of the programme both the experimental and the control group were again administered the attitude questionnaire. Data were analyzed by analysis of variance with repeated measures. Results showed that at the post-test, the students in the experimental group used more positive statements in describing the exceptional students than the control group. But there were no significant differences in other subtests. Qualitative results showed that students in this course had become more familiar with the exceptional students and this had led to developing a better feeling towards them 62 69 2012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/16 1391/9/26 عاطفه غیاث فخری atefeh Gheias Fakhri محسن شکوهی یکتا mohsen Shekohi Yekta دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تهران P.LU., students, attitude, exceptional students, Tehran پی .ال. یو، دانش‌آموزان، نگرش‌، کودکان استثنایی، تهران ## ##

نیاز به بازنگری معیارهای طبقه بندی اختلالهای سلوکی در نوجوانان The Necessity to Re-examine the Classification Criteria of Conduct Disorders in Adolescence 1 1 با بهره گیری از دو ابزار مقیاس راتر و پرسشنامه سنجش دوستی، بروز اختلالهای سلوکی در 881 دختر و پسر 14-11 ساله در مناطق جنوب لندن مورد بررسی قرار گرفته است . دانش آموزان از مدارس عادی و با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادههای پژوهش نشان داد که تفاوت معنیداری در بروز اختلالهای سلوکی بین دختران و پسران وجود ندارد، اما به نظر میرسد که الگوهای رفتاری در دختران و پسران متفاوت میباشد. ضرورت بازنگری اختلالهای سلوکی نوجوانان با توجه به جنس آنان به منظور شناسایی ملاکهای تشخیصی مورد تاکید قرار گرفته است. 2 Using Rater Scale and Friendship Measurment Questionnaire, the incidence of conduct disorders in 881 girls and boys aged 11-14 in the south regions of London was investigated. The subjects were selected through accidental sampling method. Data showed no significant differences between the incidence of conduct disorders in girls and boys. But it seemed that the behaviour patterns of girls and boys were different. The need for re-examination of conduct disorders in adolesence with regards to sex for accurate evaluation of diagnostic criteria was emphasized . 69 100 2012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/162012/12/16 1391/9/26 سید حسین سلیمی sayad hosayn Salime گروه روانشناسی دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌ا ## ##