ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف: بررسی همه گیرشناسی خودکشی می تواند زمینه را برای اقدامات مؤثر پیشگیرانه فراهم آورد. این پژوهش در این راستا و با هدف بررسی همه گیر شناسی خودکشی در استان کرمان اجرا شده است. روش: در این پژوهش مقطعی که طی یک سال شمسی در استان کرمان انجام گرفت با مراجعه به پزشکی قانونی به کمک روش سرشماری و یا بکارگیری پرسشنامه، تمامی موارد بررسی و در شهر کرمان با بستگان آنها مصاحبه انجام شد. یافته‏ها: 63 مورد خودکشی در یکسال در استان کرمان (26 نفر در شهرستان کرمان) ثبت گردید. میزان بروز خودکشی در یکسال در استان 1/3 درصد هزار نفر و در شهرستانهای استان از صفر در رفسنجان و شهر بابک، تا 3/7 درصد هزار نفر در شهرستان زرند متغیر بود. نسبت مرد به زن 26/2 برابر بود. با در نظر گرفتن توزیع سنی جمعیت استان، خودکشی در گروه نوجوان و جوان شایعتر از افراد مسن تر بود( 05/0P<). خودکشی در فصول گرم سال بیشتر رخ داده بود و شایعترین روش خودکشی استفاده از سموم و پس از آن حلق‏آویز کردن بود. در این پژوهش، بستگان فرد درگذشته تنها در 32 درصد موارد بیماری روانی را علت خودکشی می‏دانستند و فقط 4 درصد افراد سابقه مراجعه به روانپزشک داشتند. به نظر می‏رسد در استان کرمان الگوی زمینه‏ای با میزان متوسط و پایین وجود دار دکه اخیراً با یک اپیدمی در شهر کرمان و جنوب استان روبرو هستیم. در این مقاله الگویی برای توجیه تفاوتهای منطقه‏ای بروز خودکشی، پیشنهادهایی برای کاهش میزان بروز آن و  ادامه پژوهشهای بعدی ارائه شده است. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-251-fa.pdf 2002-05-15 4 12 خودکشی، همه گیرشناسی، کرمان http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-251-en.pdf 2002-05-15 4 12 suicide epidemiology Kerman forensic medicine M. T. Yasamy 1 AUTHOR A. Sabahi 2 AUTHOR M. Mirhashemi 3 AUTHOR Sh. Seifi 4 AUTHOR P. Azar Keyvan 5 AUTHOR M. H. Taheri 6 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف:  این پژوهش با هدف بررسی ویژگیها و همبسته‏های جمعیت شناختی، انگیزه‏ها و موقعیتٌهای افراد اقدام کننده خودسوزی انجام شده است. روش: در یک بررسی توصیفی پیش گستر، با کمک یک پرسشنامه جمعیت شناختی و مصاحبه نیمه ساخت یافته، 318 مورد خودسوزی که طی 3 سال به تنها مرکز سوختگی استان مازندران ارجاع شدند، مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‏ها: میانگین سنی اقدام کنندگان 27 سال بود و 83 درصد آنها را خانمها تشکیل می‏دادند.بیشتر آنها متأهل، خانه‏دار و با تحصیلات دبیرستانی بودند. 62 درصد آنها بطور تکانه‏ای اقدام به خودسوزی کرده بودند. علت اصلی این اقدامات، کشمکشهای زناشویی و خانوادگی بود.بیشتر در ساعات روز اقدام به خودسوزی کرده بودند. خودسوزی در فصل بهار شایعتر بود و میزان مرگ و میر آن 79 درصد بود. در پیگیری موارد، یک مورد بعد از 6 سال با حلق آویز کردن خود فوت کرده بود  و پس از 10-8 سال پیگیری هیچ موردی از تکرار خودسوزی دیده نشد.نتیجه: نمای جمعیت شناختی جمعیت مورد مطالعه و  انگیزه‏های آنها، نیاز به اقدامات پیشگیری کننده متفاوتی در موارد مختلف را مطرح می‏کند. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-252-fa.pdf 2002-05-15 13 24 خودسوزی، خودکشی، مازندران AbstractObjectives: This study was designed to examine the demographic features, correlates, motives and the status of the people who commit self-burning behavior. Method: In a descriptive study, 318 self-burning  cases admitted within a period of three years to the only burn center in the province of Mazandaran were studied through a demographic questionnaire and a semi- structured interview. Findings: The average age of subjects was 27 and  83% of them were females. Most of the subjects were married housewives with an education at the high school level. 62% of the subjects had engaged in self- burning behavior impulsively. The major reasons for self- burning were assessed to be family feuds and marital discords.The occurrence of self-burning was mostly common in  the day time hours and in spring season the resulting mortality rate was 79%. In the follow-up survey, a male subject  was  reported to have died of self-hanging suicide 6 years later. An 8-10 year follow up showed no repetition of self-burning amongst the subjects in the study.Results: The demographic features and motivation indicators of the subjects suggest different preventive measures in various situations.   http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-252-en.pdf 2002-05-15 13 24 self- burning suicide Mazandaran M. Zarghami E-mail: mehran_zarghami@yahoo.com 1 AUTHOR A. R. Khalilian 2 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیده    هدف: بر پایه برخی نظریات شناختی درباره بیمار افسرده اقدام کننده به خودکشی،  این  بیماران به دلیل اشکال در بازخوانی از حافظه سرگذشتی قادر به مسئله گشایی مؤثر نمی شوند و در یک چرخه معیوب افسردگی – اشکال در مسئله گشایی – ناامیدی، گرفتار می‏آیند که نهایتا“ به خودکشی می‏انجامد.روش: در این پژوهش دو مقیاس شناختی برای سنجش بازخوانی از حافظه سرگذشتی و چگونگی مسئله گشایی و دو مقیاس بالینی افسردگی بک و ناامیدی بک  به کار گرفته شد و 20 بیمار افسرده اقدام کننده به خودکشی با 20 فرد سالم که از نظر سن و جنس با آنان همتاسازی شده بودند مقایسه شدند.  یافته‏ها: نتایج نشان داد که خودکشی کنندگان راه‏حل‏های کمتر و بی ربط‏تری را نسبت به گروه گواه ارائه داده‏اند. افزون بر این، همبستگی‏های معنی‏داری بین متغیرهای مسئله‏گشایی و حافظه سرگذشتی به دست آمد.  http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-253-fa.pdf 2002-05-15 25 30 مسئله گشایی، افسردگی، خودکشی، حافظه سرگذشتی، آزمون AbstractObjectives: This study was based on a hypothesis suggested by some cognitive theories regarding depressive people having attempted suicide, which holds that because of depressive patients’ difficulties in retrieving autobiographical memory, they are unable to engage in efficient problem solving. This in turn traps them in a vicious circle of depression, inefficient problem solving, and disappointment, which finally leads to suicide. Method: To investigate this hypothesis, the problem- solving approaches of a group of Iranian depressive suicide-patients were studied through Beck Depression Inventory, the Means- End Problem Solving Task, the Semantic Memory Test, and a memory test. Two cognitive scales were used to assess retrieval of autobiographical memory and problem solving approaches. Twenty such patients were compared with 20 healthy subjects who were all matched in terms of sex and age. Findings: The results demonstrated that the suicide group provided more irrelevant and limited numbers of solutions as compared to the control group. Moreover, significant correlation was noted between  autobiographical  memory and problem solving variables.   http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-253-en.pdf 2002-05-15 25 30 problem solving depression suicide autobiographical memory H. Kaviani 1 AUTHOR P. Rahimi 2 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف: در این پژوهش برخی از فعالیت‏های شناختی دو گروه بیماران مبتلا به اختلال پس از استرس ضربه‏ای  و بیماران دچار اختلالهای اضطرابی و افسردگی  با یکدیگر مقایسه شده اند. روش: 20 نفر بیمار دچار اختلال پس از استرس ضربه‏ای با 20 نفر بیمار دچار اختلالهای گروه اضطرابی و افسردگی پس از انجام مصاحبه نیم ساختار یافته و انجام آزمونهای شناختی یادگیری تداعی‏های زوجی کلامی و بینایی، فراخنای اعداد، سیالی کلمات، یادگیری سری اعداد و مقیاس هوش کلامی (مهک) مورد بررسی قرار گرفتند. تحلیل واریانس چند متغیره برای تحلیل نتایج به کار برده شد. یافته‏ها: این بررسی نشان داد که دو گروه از نظر عملکرد شناختی تفاوت معنی‏دار با یکدیگر دارند. تحلیل تک عاملی این آزمون آماری نشان داد که بیماران اختلال پس از استرس ضربه‏ای نسبت به گروه بیماران اضطرابی و افسردگی در آزمونهای سیالی کلمات، یادگیری تداعی‏های زوجی بینایی، یادگیری تداعی زوج کلامی و تأخیری به شکل معنی‏داری ضعیف‏تر عمل کرده‏اند.  نتیجه: بیماران مبتلا به اختلال پس از استرس ضربه‏ای در حافظه‏های کلامی، بینایی و بیان، ناتوانی‏هایی دارند که می‏تواند ناشی از تغییرات ظریف مغزی به ویژه در ناحیه هیپوکمپوس نیمکره چپ در اثر حادثه باشد و می‎تواند در زندگی اجتماعی و فردی این افراد تأثیر جدی داشته باشد. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-254-fa.pdf 2002-05-15 31 41 اختلال پس از استرس ضربه‏ای، عصب روانشناختی، کنش‏های شناختی، هوش کلامی، مهک Abstract Objectives: This study compared some cognitive activities of two groups of patients: those suffering from post-traumatic stress disorder and those suffering from anxiety and depression. Method: 20 patients in each group were studied through semi-structured interviews, cognitive tests of learning, visual and verbal pairs associations, digit span, word fluency, learning digit, and Verbal Intelligence Scale. The results were analyzed through a multi- variate MANOVA. Findings: The findings demonstrated that the two groups were significantly different in terms of cognitive performance. The multi-variate analysis showed that the performance of the patients suffering from post-traumatic stress disorder was significantly less satisfactory than the depressive anxious patients on tests of word fluency, learning visual pairs associations, delayed learning and learning verbal pairs associations.Results: The patients with post-traumatic stress disorder suffer from disabilities in expression, verbal and visual memories, which might be the result of soft  brain abnormalities particularly in the hypocompus in the left hemisphere caused by an accident this can seriously affect their social and individual life.   http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-254-en.pdf 2002-05-15 31 41 post-traumatic stress disorder neuropsychology cognitive performance Verbal Intellegence Scale H. Haghshenas 1 AUTHOR M. Naghshvarian 2 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیده هدف: این پژوهش به منظور بررسی میزان شیوع افسردگی در دانش آموزان دبستانی شهر مشهد انجام شده است. روش: در این بررسی2071 نفر (1049 پسر، 1022 دختر)، کودکان کلاسهای چهارم و پنجم (12-10 ساله) در سال تحصیلی 1379‏ـ1378 با بهره‏گیری از آزمون CDI در مناطق هفتگانه آموزش و پرورش شهر مشهد مورد ارزیابی قرار گرفتند، که به شیوه نمونه‏گیری خوشه‏ای – تصادفی انتخاب شده بودند. تجزیه و تحلیل داده‏های پژوهش به کمک آزمونهای ناپارامتریک به روش کلموگروف – اسمیرنوف و روش مان ویتنی – ویلکاکسون و کروسکال والیس و همچنین ضرایب همبستگی خطی انجام شد. یافته‏ها: این بررسی نشان داد که فراوانی افسردگی با خط برش 20 در این شهر، 3/10% بود و میزان شیوع افسردگی در دختران بیشتر از پسران بود (دختران 1/13%، پسران 6/7%). همچنین متغیرهایی چون طلاق والدین، تغییر محل سکونت، تغییر مدرسه، سطح اجتماعی – اقتصادی خانواده، تعداد افراد خانواده، سابقه بیماری عصبی ـ روانی در خانواده، فوت بستگان، در بروز افسردگی کودکان مؤثر نشان داده شد. نتیجه: نتایج گویای آن است که در برنامه‏های پیشگیری باید کودکان به عنوان گروه هدف مورد توجه قرار گیرند. افزون بر این بکارگیری آزمونهای غربالگری در شناسایی کودکان افسرده به مسئولین درمانی کمک می‏کند تا در پیشگیری ثانویه نیز نقش مؤثرتری داشته باشند. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-255-fa.pdf 2002-05-15 42 48 افسردگی، کودکان، پرسشنامه افسردگی کودکان، مشهد، شیوع Abstract Objectives: This study was designed to examine the prevalence of depression among primary school children in Mashhad. Method: For this study 2071 four and five grade (10-12 years old) children (1049 boys, 1022 girls) were selected through random cluster sampling from all the seven educational districts in Mashhad they were assessed in 1999–2000 using the Children Depression Inventory (CDI). The data were analyzed and further interpreted through application of non- parametric tests and statistical methods, Kolmogorov- Smirnov, Mann-Whitney, Wilcoxon and Kruskal-Walis, and linear correlation coefficients. Findings: The study demonstrated that the frequency of depression with a cut off point 20 in this city was 10.3% depression was more prevalent among girls than boys (girls 13.1%, boys 7.6%). Moreover, the following variables were shown to effect childhood depression: divorce, changing neighborhood, changing school, family’s socio-economic status, number of family members, traces of neuropsychiatric disorders in the family, and death of relatives. Results: The results indicate that children must be considered as a target group in future prevention plans. Moreover, utilizing screening tests to identify depression in children will help the health authorities to take secondary preventive measures more effectively. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-255-en.pdf 2002-05-15 42 48 depression children Children Depression Inventory Mashhad prevalence E. Abdollahian 1 AUTHOR Sh. Yazdani Farabi 2 AUTHOR R. Amiri Moghadam 3 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف: هدف از این پژوهش مقایسه کیفیت زندگی دانش آموزان نابینا با همتایان بینای آنها در شهر تهران است. روش:  در این پژوهش 93 نفر از دانش‏آموزان نابینا (18 دختر و 75 پسر) 15 ساله و بالاتر، ساکن تهران و مشغول به تحصیل در مدارس کودکان استثنایی شهر تهران مورد بررسی قرار گرفتند. گروه مقایسه به روش نمونه‏گیری تصادفی چند مرحله‏ای از دانش آموزان عادی مدارس شهر تهران به تعداد سه برابر دختران و دو برابر پسران نابینا، انتخاب شدند. برای گردآوری داده‏ها، پرسشنامه کیفیت زندگی و معاینه حدت بینایی به کار برده شد. یک بررسی راهنما برای از میان برداشتن برخی نارسائیها، افزایش پایایی (محاسبه آلفای کرونباخ) و افزایش اعتبار سازه‏ای (از روش تحلیل عامل) انجام گرفت. یافته‏ها: تجزیه و تحلیل داده‏ها نشان داد که بین کیفیت زندگی دو گروه مورد بررسی تفاوت معنی‏دار وجود ندارد ولی تنها در حوزه تحرک کیفیت زندگی تفاوت معنی‏دار دیده شد.  بین کیفیت زندگی و حدت بینایی در دانش آموزان نابینا ارتباط معنی‏دار به دست آمد. سواد پدر و مادر در گروه دانش‏آموزان بینا به شکل معنی‏دار بالاتر از دانش‏آموزان نابینا بود. نتیجه:  فراهم آوردن  تسهیلات حمل و نقل فردی و اجتماعی خاص نابینایان و پیشگیری از پیشرفت نقایص بینایی و تصحیح هر چه کاملتر کاهش بینایی با استفاده از وسایل کمک بینایی جدید و مناسب، نقش مؤثری در بالا بردن کیفیت زندگی دانش‏آموزان نابینا دارد.  http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-256-fa.pdf 2002-05-15 49 55 کیفیت زندگی، نابینایی، کم بینایی، دانش آموزان AbstractObjectives: The purpose of this study was to compare the quality of life between blind students and their sighted counterparts in Tehran. Method: The subjects of this study were 93 blind students (18 girls and 75 boys) aged 15 and over, residing in Tehran and studying at Tehran schools for exceptional children. The comparison group was selected through a multi-stage random sampling from among students attending ordinary schools in Tehran. The number of girlswas three times and the number of boys was two times that of their respective gender counter parts in the study group. Data was collected through the Quality of Life Questionnaire and an investigation of the subjects’ visual acuity. A pilot study was carried out to eliminate some of the inefficiencies, and to increase both the reliability (Cronbach Alpha estimation) and the structural validity (through factor analysis). Findings: Analysis of the data demonstrated no significant difference in terms of quality of life between the two groups. However a significant difference was noticed in the mobility domain (as a subset). A significant relationship was also noticed between quality of life and visual acuity in blind students. The level of education was significantly higher among the parents of sighted students. To increase the quality of life for the blind students, the followings were suggested by the.Results: provision of group and individual means of transportation for the blinds, prevention of the development of visual disability, and complete correction of low vision through the use of modern appropriate vision aids.  http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-256-en.pdf 2002-05-15 49 55 quality of life blindness low vision students H. Eftekhar 1 AUTHOR M. Nojoomi 2 AUTHOR J. Koohpayeh-Zadeh 3 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف: هدف اصلی این پژوهش آماده سازی،انطباق و هنجاریابی مقیاس تجدید نظر شده حافظه وکسلر در شهر شیراز، بررسی پایایی و روایی، تهیه جدولها و نمرات هنجاری آن در سنین 64-16 سال بوده است. روش: پس از انجام پژوهش مقدماتی، فرم فارسی پرسشنامه یاد شده  تهیه شد. آزمودنیهای پژوهش را 205 آزمودنی بهنجار تشکیل داده‏اند که در چهار گروه سنی 16 سال تمام تا 64 سال و 11 ماه با استفاده از مقیاس یاد شده مورد آزمون قرار گرفتند. نتیجه: داده‏های به دست آمده از عملکرد آزمودنیها به پنج نمره ترکیبی،نمرات استاندارد و پنج شاخص ترکیبی تبدیل گردید. همچنین رتبه‏های درصدی منطبق با پنج نمره ترکیبی در هر گروه سنی تهیه گردید. پایایی مقیاس به شیوه بازآزمایی محاسبه شد. ضریب‏های بازآزمایی برای خرده آزمونها و ترکیبها از 28/0 تا 98/0 به دست آمد که در حد رضایت‌بخش می باشد. همچنین خطای معیار اندازه‏گیری محاسبه شد که پایاترین شاخص، شاخص توجه/تمرکز و سپس شاخص حافظه کلامی بود. به منظور بررسی روایی مقیاس،‌اجرای مقیاس روی گروه بالینی دارای آسیب حافظه یا مشکوک به آن، صورت گرفت. این گروه در پنج شاخص با نمونه هنجاریابی مقایسه شد که نمرات پایین در شاخصهای مقیاس برای گروه بالینی به دست آمد.  http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-257-fa.pdf 2002-05-15 56 66 مقیاس حافظه وکسلر، هنجاریابی، حافظه AbstractObjectives: In order to prepare, modify and standardize the Revised Wechsler Memory Scale, a pilot study was carried out in the city of Shiraz, after which the Farsi version of the Scale was produced. This study led to assessment of reliability as well as validity, generation of the sub-scales, and formulation of a set of standardized normative scores for the Scale. Method: 205 normal subjects aged 16 to 64 years and 11 mouths were classified into four age groups and tested by the Scale. Findings: The data collected through the performance of the subjects was converted into five composite scores, standard scores, and five composite indices for each age group. Moreover, the percentile ranks corresponding to the five composite scores were calculated for each age group. The reliability of the scale was measured through a test-retest method. The reliability coefficients of the retests ranged from 0.28 to 0.98 for the subtests and the composite tests, which is satisfactory. The standard error of measurement was calculated as well. The most reliable index was Attention/Concentration after that came Verbal Memory. To investigate validity of the new version of Scale, it was administered to a clinical group who were either diagnosed with or suspected of memory impairment. In comparison with the normative sample in terms of five indices, the clinical group scored lower in the scale indices.   http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-257-en.pdf 2002-05-15 56 66 Wechsler Memory Scale standardization memory. M. Orangi 1 AUTHOR M. K. Atefvahid 2 AUTHOR H. Ashayeri 3 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف: مراد از این پژوهش بررسی کیفی  اختلال های رفتاری دانش آموزان دختر دیرآموز بوده است. روش:  نخست 24 دانش‏آموز دارای اختلال رفتاری که ازسوی آموزگاران به کلینیک کاردرمانی ارجاع شده بودند توسط پرسشنامه رفتاری راتر (فرم آموزگار) مورد سنجش قرارگرفتند. سن آنها بین 8-6 سال بود. برپایه پرسشنامه رفتاری راتر , 18 نفر دارای اختلال رفتاری بودند که  با خانواده‏های آنها و آموزگارانشان نشست‏های گروهی تشکیل گردید. همچنین رفتار دانش‏آموزان در محیط آموزشی مشاهده شد. یافته‏ها: نشان داد که اختلال رفتاری دانش آموزان دیرآموز بیشتر از نوع وابستگی به مادران در انجام تکالیف درسی و رفتارهای عادتی ( ناخن جویدن , لب مکیدن , جویدن مداد و... ) بود. اختلال در رفتارهای سازگارانه برای کاهش اضطراب ناشی از عدم موفقیت در کسب نمره 20 و پیشرفت تحصیلی در شکلهای گوناگون در این کودکان نیز دیده شد. نتیجه: اختلالهای رفتاری شایع همراه با دیرآموزی به راحتی با مشاوره با والدین و آموزگاران قابل شناسایی، راهنمایی و درمان است. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-258-fa.pdf 2002-05-15 67 72 اختلال رفتاری روش بحث گروهی کودکان دیرآموز پرسشنامه راتر http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-258-en.pdf 2002-05-15 67 72 behavioral disorder group discussion slow-learning children Rutter Questionnaire F. Behnia 1 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف: این پژوهش به منظور بررسی کارآیی روش درمانی عصبی – روانی دلاکاتو در درمان کودکان پسر بیش فعال 12-7  سال انجام شده است.روش: 60 نفر از 120 پسر مراجعه کننده به مطب روانپزشکان و درمانگاه کودکان بیمارستان روزبه، که بر پایه ملاکهای تشخیصی DSM-IV و مقیاس والدین و معلم کانرز مبتلا به ADHD بودند، به صورت تصادفی انتخاب شدند. در مرحله پیش از درمان مقیاس والدین و معلم کانرز برای کل کودکان اجرا شد. گروه آزمایش تحت درمان روش عصبی ـ روانی دلاکاتو قرار گرفتند. پس از پایان درمان که مدت 4 ماه طول کشید، دوباره مقیاس والدین و معلم کانرز با هر دو گروه اجرا شد. یافته‏ها : تحلیل داده‏های پژوهش به کمک شاخصهای مرکزی و به کارگیری آزمون t برای مقایسه میانگین گروههای همبسته نشان داد که میان رفتار بیش فعالانه همراه با نقص توجه کودکان تحت درمان و کودکان گروه گواه تفاوت معناداری وجود دارد. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-259-fa.pdf 2002-05-15 73 78 روش درمان عصبی ـ روانی دلاکاتو، بیش فعالی همراه با نقص توجه، مقیاس کانرز Abstract Objectives: The study was designed to evaluate the effectiveness of Dela Cato method in the treatment of hyperactive 7-12 years old boys. Method: 60 out of 120 boys admitted to psychiatrists’ offices and the Children Clinic of Roozbeh Hospital were randomly selected. These subjects had a diagnosis of attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) on the basis of DSM-IV criteria and Conners Parents and Teachers Scale. In the pre- treatment phase, the Conners Parents and Teachers Scale was administered to all the children. The experimental group was treated with Dela Cato neuropsychological method. Findings: After the treatment phase, which took four months, the Conners Scale was once again administered to both groups. The data was analysed  through central indices.A t-test compared the means between the correlated groups. The results demonstrated a significant difference between the behavior of ADHD children and that of the control group. http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-259-en.pdf 2002-05-15 73 78 Dela Cato neuropsychological treatment attention deficit hyperactivity disorder ADHD Conners Scale F. Momeni 1 AUTHOR H. Bahrami 2 AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE چکیدههدف: پژوهش حاضر یک بررسی پس رویدادی است که میزان استرس، راهبردهای مقابله‏ای و سلامت روانی افراد نابارور را با افراد بارور مقایسه می‏کند. روش: دو گروه شامل 40 آزمودنی نابارور (20 مرد و 20 زن) و 40 آزمودنی بارور (20 مرد و 20 زن) با هم مقایسه گردیده‏اند. آزمودنیهای نابارور بطور تصادفی از مراجعین کلینیک ناباروری رویان انتخاب شده و با گروه مقایسه از نظر متغیرهای جنسیت، سن، تحصیلات، مدت ازدواج همتا گردیدند. یافته‏ها: این پژوهش نشان داد که گروه نابارور در مقایسه با گروه بارور هم استرس بیشتری را تجربه کرده و هم سلامت روانی پایین تری داشته‏اند. افزون بر آن مردان نابارور نسبت به زنان نابارور، استرس کمتری داشتند و از سلامت روانی بالاتری برخوردار بودند. افراد ناباروری که بیشتر، راهبردهای مقابله‏ای کمتر مفید، را به کار می‏بردند، سلامت روانی پایین‏تری داشتند ولی در بکارگیری راهبردهای مقابله‏ای متمرکز بر مسئله و متمرکز بر هیجان با هم تفاوت معنی داری نداشتند. همچنین زنان نابارور به طور معنی داری بیش از مردان نابارور از راهبردهای مقابله‏ای کمتر مفید بهره گرفته بودند.  http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-260-fa.pdf 2002-05-15 79 87 ناباروری، استرس، سلامت روان، راهبردهای مقابله Abstract Objectives: The present study, an ex post facto design was carried out to compare the degree of stress, coping strategies, and the state of  mental health in fertile individuals with those in infertile individuals.Method: Two groups of subjects were compared with one another, each consisted of 20 males and 20 females the first group was consisted of infertile and the other one of fertile individuals. The infertile subjects were randomly selected from the cases admitted to Rooyan Infertility Clinic. Both groups were matched in terms of variables such as sex, age, education, and length of marriage. Findings: the study demonstrated that the infertile group experienced greater stress and lower mental health. Moreover infertile males experienced less stress and better mental health as compared to infertile females. The infertile subjects who tended to adopt less useful coping strategies, possessed lower mental health, but showed no significant difference in adopting problem-centred and emotion-centred coping strategies. Moreover, the adoption of less useful coping strategies was significantly greater among infertile females than infertile males.  http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-260-en.pdf 2002-05-15 79 87 infertility stress mental heath coping strategies. H. Pahlavani 1 AUTHOR K. Malakouti 2 AUTHOR E. Shahrokh.Tehrani Nejad 3 AUTHOR