fa jalali 1400 1 1 gregorian 2021 4 1 27 1 online 1 fulltext

fa اثر بخشی درمان هیجان محور بر اضطراب، افسردگی و دشواری در تنظیم هیجان در اختلال پرخوری اهداف: هدف از پژوهش حاضر اثربخشی درمان هیجان‌محور بر افسردگی و اضطراب و دشواری تنظیم هیجان در زنان مبتلا به اختلال پرخوری بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون و پیگیری دو‌ماهه با گروه کنترل بود. جامعه شامل همه زنان مراجعه‌کننده به کلینیک‌های چاقی شهر تهران در سال 1398بود. از میان آن‌ها چهل نفر به روش هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دوگروه بیست نفر کنترل و بیست نفر آزمایش قرار داده شدند. گروه آزمایش در ده جلسه یک ساعت و نیمه در مداخله شرکت داشتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه‌های افسردگی و اضطراب بک، دشواری در تنظیم هیجان و مقیاس شدت پرخوری بود که در پیش‌آزمون و بعد از پایان مداخله اجرا شدند. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر به کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 21 تحلیل شد. یافته ها: گروه درمانی مبتنی بر رویکرد درمان هیجان‌محور در گروه آزمایش در سطح پس‌آزمون و پیگیری به طور معناداری (0/05≤P) باعث کاهش میانگین اضطراب، افسردگی، دشواری هیجانی و شاخص دوره‌های پرخوری در مبتلایان به اختلال پرخوری شد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که درمان هیجان‌محور در بهبود اضطراب، افسردگی، دشواری در تنظیم هیجان و نشانگان اختلال پرخوری مؤثر است و این نتایج در پیگیری نیز حفظ شده بودند. بنابراین پیشنهاد می‌شود که در درمان اختلال پرخوری رویکردهای درمانی که بر تنظیم هیجان تأکید می‌کنند، می‌توانند مؤثر واقع شوند و نتایج پایدار بمانند. Objectives: This study aims to investigate the effect of Emotion-Focused Therapy (EFT) on depression, anxiety, and Difficulty in Emotion Regulation (DER) in women with Binge Eating Disorder (BED). Methods: This is a quasi-experimental study with pre-test/post-test/follow-up design using a control group. Study population consists of all women referred to the obesity clinics in Tehran in 2019. Of these, 40 were selected using a purposive sampling method and were randomly divided into two groups of intervention (n=20) and control (n=20). The intervention group received 10 sessions of EFT, each session for 90 minutes. Data collection tools were the Beck Anxiety Inventory (BAI), the Beck Depression Inventory II (BDI-II), Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS), and Binge Eating Scale (BES), which were completed before and after the intervention. Data were analyzed using descriptive statistics and repeated measure ANIVA in SPSS v. 21 software. Results: Group EFT significantly reduced the mean anxiety, depression, DER and severity of binge eating after intervention and over the 2-month follow-up period in BED women (P<0.05). Conclusion: The EFT can reduce anxiety, depression, DER and binge eating severity in BED women, and its effect remains constant after two months. It can be useful in the treatment of BED. Anxiety, Depression, Binge eating disorder, Emotion-focused therapy, Emotion regulation اضطراب, افسردگی, اختلال پرخوری, درمان متمرکز بر هیجان, تنظیم هیجان 2 15 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3246-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/28 1398/8/6 2020/08/10 1399/5/20 Yousef Asmari Bardezard Department of Clinical Psychology, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. یوسف اسمری برده‌زرد asmariyousef@yahoo.com 00319475328460021186 00319475328460021186 No گروه روانشناسی بالینی‌، دانشگاه علوم توانبخشی‌ و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Sajad Khanjani Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سجاد خانجانی khanjanis23@yahoo.com 00319475328460021187 00319475328460021187 No گروه روانشناسی بالینی‌، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Esmaeil Mousavi Asl Department of Psychiatry, Golestan Hospital, School of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. اسماعیل موسوی اصل Ismail_mousavi@yahoo.com 00319475328460021188 00319475328460021188 No گروه روانپزشکی، بیمارستان گلستان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. Behrooz Dolatshahi Department of Clinical Psychology, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. بهروز دولتشاهی dolatshahee@yahoo.com 00319475328460021189 00319475328460021189 Yes گروه روانشناسی بالینی‌، دانشگاه علوم توانبخشی‌ و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

fa نقش میانجی شرم بیرونی و شفقت به خود در رابطه بین قربانی شدن توسط هم‌سالان و نشانه‌های افسردگی در نوجوانان اهداف: پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی شرم بیرونی و شفقت به خود در رابطه بین قربانی شدن توسط هم‌سالان و نشانه‌های افسردگی در نوجوانان دوره اول مقطع متوسطه (کلاس هفتم تا نهم) انجام شد.  مواد و روش ها: در قالب یک طرح همبستگی به شیوه مقطعی، سیصد نفر (150 دختر و 150 پسر) از نوجوانان دوره اولِ مقطع متوسطه شهر شاهین‌شهر (اصفهان) به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد به مقیاس قربانی چندبعدی، مقیاس شفقت به خود فرم کوتاه، مقیاس شرم بیرونی، پرسش‌نامه خلق و احساس پاسخ دهند. به منظور تحلیل داده‌ها از روش تحلیل مسیر و نرم‌افزارهای SPSS نسخه 19 و AMOS نسخه 20 استفاده شد.  یافته ها: نتایج نشان داد که میان قربانی شدن توسط هم‌سالان، شرم بیرونی، شفقت به خود و نشانه‌های افسردگی به لحاظ آماری رابطه معناداری وجود دارد (0/669≥P≤0/01،-0/328≤r). ارزیابی مدل فرضی پژوهش با استفاده از شاخص‌های برازندگی نشان داد که مدل فرضی پژوهش برازش دارد (RMSEA=0/037،CFI=0/999). نتایج نشان داد که قربانی شدن توسط هم‌سالان به صورت غیرمستقیم از طریق شرم بیرونی و شفقت به خود بر نشانه‌های افسردگی تأثیر غیرمستقیم می‌گذارد. نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که شرم بیرونی و شفقت به خود در رابطه بین قربانی شدن توسط هم‌سالان و نشانه‌های افسردگی نقش میانجی دارد. توجه به این مکانیسم‌ها می‌تواند در تدوین مداخلات پیشگیرانه و درمانیِ کارآمد برای نوجوان در مقابله با قربانی شدن توسط هم‌سالان و ابتلا به نشانه‌های افسردگی مفید باشد. Objectives: The present study aims to examine the mediating role of external shame and self-compassion in the relationship between peer victimization and depression in adolescents.  Methods: This is a descriptive-correlational study. Participants were 300 middle-school students of Shahin Shahr city in Isfahan, Iran (150 girls and 150 boys), who were selected using a multi-stage cluster sampling method. The data collection tools were Multidimensional Peer-Victimization Scale, the Other As Shamer Scale, Self-Compassionate Scale-Short Form, and Mood & Feeling Questionnaire. The collected data were analyzed in SPSS v. 19 and AMOS v. 20 applications. Results: There were significant relationship among peer victimization, external shame, self-compassion, and depression (P<0.01). The measurement model had a good fitness (Root mean square error of approximation=0.037, normed fit index=0.997, comparative fit index=0.999). Path Analysis results reported that peer victimization had indirect effect on depression through mediation by external shame and self-compassion. Conclusion: External shame and self-compassion can mediate the relationship between peer victimization and depression in adolescents. Considering them in designing effective preventive and therapeutic interventions can be helpful for adolescents to cope with peer victimization and depression. Adolescents, Victimization, Shame, Compassion, Depression قربانی شدن توسط هم‌سالان, قلدری, شرم, شفقت به خود, افسردگی 16 31 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3288-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/28 1398/10/7 2020/08/102020/06/2 1399/3/13 Soheila Yaghoubi Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سهیلا یعقوبی syaghoubi@hotmail.com 00319475328460021010 00319475328460021010 No گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Behrooz Birashk Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. بهروز بیرشک birashk.b@iums.ac.ir 00319475328460021011 00319475328460021011 Yes گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Asma Aghebati Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. اسما عاقبتی asma.aghebati@gmail.com 00319475328460021012 00319475328460021012 No گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Ahmad Ashouri Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. احمد عاشوری ahmad.ashouri@gmail.com 00319475328460021013 00319475328460021013 No گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.

fa مقایسه ضربه‌های روانی دوران کودکی، ذهن‌آگاهی ذهنی و خودشناسی انسجامی در بیماران مبتلا به سرطان با جمعیت عادی اهداف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه ضربه‌های روانی دوران کودکی، خودشناسی انسجامی و ذهن‌آگاهی ذهنی در بیماران سرطانی و جمعیت عادی انجام شده است. مواد و روش ها: مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بوده است. 139 نفر افراد مبتلا به سرطان و 139 نفر افراد عادی (غیرمبتلا) نمونه پژوهش را تشکیل می‌دادند که به روش نمونه‌گیری در دسترس از دو مرکز درمانی بیمارستان فیروزگر و مؤسسه خانه امید سمر در شهر تهران انتخاب شده بودند. مشارکت‌کنندگان در پژوهش در هر دو گروه پرسش‌نامه‌های خودشناسی انسجامی، ضربه‌های روانی دوران کودکی و ذهن‌آگاهی ذهنی را تکمیل کردند. سپس داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آمار استنباطی از جمله آزمون تحلیل واریانس چند‌متغیره‌ (مانووا) تحلیل و تفسیر شدند. یافته ها: تحلیل داده‌ها نشان داد بیماران مبتلا به سرطان در متغیر خودشناسی انسجامی اختلاف معناداری با افراد سالم دارند (P<0/001)؛ همچنین این افراد سطح ذهن‌آگاهی ذهنی متفاوتی نسبت به افراد سالم دارند و این اختلاف از نظر آماری معنادار است (P<0/001). به علاوه میزان ضربه‌های روانی دوران کودکی بین دو گروه اختلاف معنادار آماری دارد (P<0/001). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه افراد مبتلا به سرطان در مقایسه با افراد سالم در متغیرهای روان‌شناختی، ذهن‌آگاهی ذهنی، خودشناسی انسجامی و ضربه‌های روانی دوران کودکی تفاوت معناداری با یکدیگر داشتند. به طوری که افراد مبتلا به سرطان سطح بالاتری از ضربه‌های روانی دوران کودکی را تجربه کرده‌اند. این در حالی است که نتایج نشان می‌دهند افراد سالم خودشناسی انسجامی قوی‌تری دارند و همچنین سطح ذهن‌آگاهی ذهنی در افراد سالم بالاتر از گروه بیماران سرطان است؛ در نتیجه می‌توان به نقش این متغیرها در فرایند پیشگیری و درمان توجه داشت. Objectives: This study aims to compare childhood trauma, integrative self-knowledge and mindfulness in patients with cancer and healthy people. Methods: This descriptive-analytical study was conducted on 139 patients with cancer and 139 healthy people referred to Firoozgar Hospital and SAMAR Charity House who were selected by a convenience sampling method. They were asked to complete Integrative Self-Knowledge (ISK) Questionnaire, Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) and Mindfulness Attention Awareness Scale (MAAS). Data were analyzed using descriptive and inferential statistic methods including MANOVA. Results: There was a significant difference between patients and controls in terms of ISK (P<0.001), mindfulness (P<0.001) and childhood trauma (P<0.001). Conclusion: Cancer patients have lower ISK and mindfulness but higher childhood trauma compared to healthy people. Attention should be paid to the role of these factors in prevention and treatment processes. Integrative self-knowledge, Mindfulness, Childhood trauma, Cancer خودشناسی انسجامی, ذهن‌آگاهی ذهنی, ضربه‌های روانی دوران کودکی, سرطان 32 47 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3187-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/6 1398/6/15 2020/08/102020/06/22020/08/1 1399/5/11 Mohammad Saeed Khanjani Department of Counseling, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. محمدسعید خانجانی sa.khanjani@uswr.ac.ir 00319475328460021014 00319475328460021014 No گروه مشاوره، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Shadan Mosavat Department of Counseling, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. شادان مساوات shadanmosavat@yahoo.com 00319475328460021015 00319475328460021015 Yes گروه مشاوره، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Bahman Bbahmani Department of Counseling, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. بهمن بهمنی bbahmani43@yahoo.com 00319475328460021016 00319475328460021016 No گروه مشاوره، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Enayatollah Bakhshi Department of Statistics, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. عنایت الله بخشی en.bakhshi@uswr.ac.ir 00319475328460021017 00319475328460021017 No گروه آمار، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

fa مرور، مستندسازی و پایش برنامه‌های درمان و کاهش آسیب اعتیاد در زندان‌های ایران اهداف: پژوهش حاضر با هدف مستندسازی و پایش برنامه‌های کاهش آسیب اعتیاد در زندان‌های کشور و ارائه راه‌حل‌هایی برای بهبود و ارتقای این برنامه‌ها صورت گرفته است. مواد و روش ها این مطالعه شامل سه مرحله است؛ اول جمع‌آوری اطلاعات از طریق مطالعه کتابخانه‌ای بر اساس شواهد و اسناد موجود در کتابخانه مرکزی سازمان زندان‌ها؛ دوم استخراج شاخص‌های پایش بر اساس مرحله اول و تهیه دو چک‌لیست محقق‌ساخته و مرحله سوم بازدید میدانی، مراجعه به زندان‌های مراکز استان و انجام مصاحبه کیفی نیمه‌ساختاریافته با دست‌اندرکاران و مطلعین کلیدی درگیر در خدمات درمان و کاهش آسیب. یافته ها: برنامه‌های کاهش آسیب اعتیاد در اکثر زندان‌های کشور در حال اجراست. در ابتدا کمبودهای مالی و انسانی، و مقاومت در برابر تغییر از موانع اجرای برنامه‌ها بود ولی به‌تدریج به پیشرفت و کیفیت این برنامه‌ها افزوده شد. درمان‌های جایگزین با متادون و کلینیک‌های مثلثی عمده‌ترین برنامه‌ها بودند که به‌تدریج برنامه‌های سراسری بیماری‌یابی ایدز و سل با همکاری دانشگاه‌های علوم‌پزشکی به آن افزوده شده بود.  نتیجه گیری: برنامه‌های درمان و کاهش آسیب در تعدیل و کاهش بیماری‌های عفونی از جمله ایدز، خودزنی و رفتارهای خشونت‌آمیز مؤثر بوده است. برنامه‌های فرهنگی در کنار برنامه‌های کاهش آسیب، جلسات توجیهی و حمایت‌طلبی از مسئولین از راهکارهای مهم در جهت ماندگاری افراد در درمان و تداوم برنامه‌ها بوده است. با جبران کمبود نیروی انسانی و باز تعریف حوزه‌های امنیتی در مورد زندانیان عادی امکان استفاده بهینه از امکانات دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی نیز بیشتر فراهم می‌شود. Objectives: This study aims to assess the implementation of drug-related harm reduction programs in Iranian prisons and suggest solutions for their improvement. Methods: This study was conducted in three steps. First, library method was used for collecting data from the central library of Iran’s Prisons, Security and Corrective Measures Organization. In the second step, performance indicators were extracted based on the results of first step and two researcher-made checklists were designed. Finally, a field visit and a semi-structured interview with the authorities involved in the treatment and harm reduction services were carried out. Results: In most of prisons, drug-related harm reduction programs were underway. Despite a lack of human resources and budget at the beginning, the quality of measures was gradually increased and the attitude of authorities was improved. Methadone Maintenance Treatment and Triangular Clinics were the most common harm reduction programs, in addition to HIV and tuberculosis screening programs in collaboration with medical sciences universities. The program continued despite the change of officials. Conclusion: Harm reduction programs are able to reduce infection diseases, self-harm and violent behaviors in prisons of Iran. Cultural programs along with other harm reduction programs, briefings and seeking support from the authorities can greatly help with continuation of the programs in prisons. By eliminating the shortage of manpower and redefining the security areas for ordinary prisoners, it will be possible to make better use of the facilities of universities and research centers. Harm reduction, Addiction, Prison, Illegal drugs درمان اعتیاد, کاهش آسیب, اعتیاد, زندان, مواد غیرقانونی 48 63 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3324-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/31 1398/11/11 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/27 1399/7/6 Mohammad Bagher Saberi Zafarghandi Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. محمدباقر صابری زفرقندی saberi.mb@iums.ac.ir 00319475328460021018 00319475328460021018 Yes گروه مطالعات اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Sahar Eshrati Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سحر عشرتی eshrati.s@gmail.com 00319475328460021019 00319475328460021019 No گروه مطالعات اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Reza Arezoomandan Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. رضا آرزومندان arezoomandan@yahoo.com 00319475328460021020 00319475328460021020 No گروه مطالعات اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Marziyeh Farnia Education and Research Office of Iranian Prisons Organization, Tehran, Iran. مرضیه فرنیا m_farnia@yahoo.com 00319475328460021021 00319475328460021021 No مدیرکل دفتر آموزش و پژوهش سازمان زندان‌ها، تهران، ایران. Hosein Mohammadi Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. حسین محمدی denisly0097@yahoo.com 00319475328460021022 00319475328460021022 No گروه مطالعات اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Neda Vahed Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. ندا واحد vahedneda@yahoo.com 00319475328460021023 00319475328460021023 No گروه مطالعات اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Arash Javaheri Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. آرش جواهری ajavaheri68@gmail.com 00319475328460021024 00319475328460021024 No گروه مطالعات اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Mehdi Amini Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مهدی امینی amini.mehdi@gmail.com 00319475328460021025 00319475328460021025 No گروه مطالعات اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روان‌پزشکی تهران)، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Samaneh Heidari Trauma and Injury Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سمانه حیدری Samaheidari@gmail.com 00319475328460021026 00319475328460021026 No مرکز تحقیقات سوانح و مصدومیت، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.

fa از جدایی تا هویت‌باختگی: تبیین کیفی کارتن‌خوابی در معتادان شهر تهران اهداف: پدیده کارتن‌خوابی در شهرهای بزرگ ایران به‌خصوص تهران پدیده نسبتاً جدیدی است که به عنوان یک معضل جدی اجتماعی در عرصه عمومی مطرح می‌شود. اصطلاح کارتن‌خوابی عمدتاً در خصوص کسانی به کار می‌رود که شب‌ها را در فضاهای عمومی مانند پیاده‌روها، پارک‌ها یا زیرپل‌ها سپری می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که کارتن‌خوابی با اختلال مصرف مواد گره خورده است. هدف این پژوهش بررسی فرایند و تحلیل تجربیات افراد کارتن‌خواب دارای اختلال مصرف مواد است. مواد و روش ها: این تحقیق کیفی و به روش گراندد تئوری صورت گرفته است. با روش نمونه‌گیری هدفمند و سپس نظری درنهایت بیست نفر (نه مرد و یازده زن) از کارتن‌خواب‌های شهرستان تهران در مطالعه شرکت کردند و نمونه‌گیری تا اشباع داده‌ها ادامه یافت. داده‌ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه‌ساختاریافته و مشاهده گردآوری شد. تحلیل داده‌ها برای مشخص کردنِ روند به روش توصیه‌شده توسط اشتراوس و کوربین (1998) انجام‌ شد. یافته ها: میانگین سن مشارکت‌کنندگان 2/36 بود. یافته‌ها نشان داد که فرایند کارتن‌خوابی فرد دچار اختلال مصرف مواد دارای دو مرحله است که هرکدام دارای طبقاتی هستند؛ مرحله اول: مرحله جدایی از مأوای پایدار، از دو طبقه اصلی تشکیل شده است: جدایی مبتنی بر تصمیم فرد و جدایی خارج از اختیار. مرحله دوم: مرحله بی‌خانمانی (بقا به هر قیمتی)، شامل چهارطبقه اصلی است: مأواگزینی گریزان، امرار معاش غیررسمی و متخلفانه، حضور در شبکه روابط بهره‌جویانه و مقوله هویت‌باختگی فردی و اجتماعی. نتیجه گیری: در مرحله جدایی از مأوای پایدار و مرحله بی‌خانمانی فرد، علاوه بر مسئله مصرف مواد با توجه به ابعاد جدیدی که این نوع زندگی دارد هویت فرد به بی‌خانمان گریزان، خلاف‌کار، آسیب‌دیده و طردشده اجتماعی تبدیل می‌شود. همین امر او را در این سیکل معیوب بقا به هر قیمتی قرار می‌دهد. از این روست که می‌توان این گروه را قشری شدیداً آسیب‌دیده و درگیر مسائل اجتماعی، قانونی و روانی گوناگون دانست. با توجه به پیچیدگی ابعاد بی‌خانمانی معتادان، به مداخلات هماهنگ بین فرد، خانواده و سیستم‌های حمایت‌کننده در تمام سطوح نیاز است. Objectives: The phenomenon of rough sleeping in big cities of Iran, particularly in Tehran is a serious social problem. The term rough sleeping is mostly used for those who sleep on the public spaces including pavements, parks or under bridges. It is assumed that rough sleeping and drug addiction are linked to each other. This study aims to evaluate the process of rough sleeping based on the experiences of homeless drug addicted in Iran. Methods: This is a qualitative research. Participants were 20 homeless addicts (9 males and 11 females, mean age= 36.2 years) in Tehran city who were recruited using a purposive sampling method, and sampling continued until data saturation. The data were collected through a semi-structured in-depth interview and observations. Data analysis was performed based on the grounded theory recommended by Strauss and Corbin (1998). Results: The rough sleeping process had two steps: (a) Leaving home voluntarily (to protect family or escape from family problems) or involuntarily (Due to being expelled from home and losing the roof over the head), and (b) Being homelessness which had four main categories: Elusive life, informal and contravened subsistence, involving in exploitative relationships, and loss of individual/social identity. Conclusion: When leaving home and becoming rough sleeper, the individual becomes elusive, delinquent, damaged and socially rejected homeless, in addition to the risk of becoming a drug addict. Therefore, this group can be considered as a severely injured group involved in various social, legal and psychological issues. Given the complexity of the homelessness aspects in drug addicts, there is a need for coordinated interventions between individuals, families and the support systems at all levels. Homeless, Grounded Theory, Social harm, Loss of identity, Leaving کارتن‌خوابی, بی‌خانمانی, آسیب اجتماعی, نظریه زمینه‌ای, هویت‌باختگی 64 77 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3071-2&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/312019/08/7 1398/5/16 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/272020/08/12 1399/5/22 Mohammad Sabzi Khoshnami Department of Social Work, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. محمد سبزی خوشنامی m.khoshnam64@gmail.com 00319475328460021077 00319475328460021077 No گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Fahime Sheybani Department of Social Work, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. فهیمه شیبانی fahime.sheybani@gmail.com 00319475328460021078 00319475328460021078 No گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Elham Mohammadi Department of Social Work, Faculty of Social Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran. الهام محمدی msw.mohammadi@gmail.com 00319475328460021079 00319475328460021079 No گروه مددکاری اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Maliheh Arshi Department of Social Work, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. ملیحه عرشی marshisw@yahoo.com 00319475328460021080 00319475328460021080 No گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Leila Ostadhashemi Department of Social Work, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. لیلا استاد هاشمی lostadhashemi2@gmail.com 00319475328460021081 00319475328460021081 No گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Maliheh Khalvati Faculty of Paramedical Sciences, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. ملیحه خلوتی ma.khalvati@yahoo.com 00319475328460021082 00319475328460021082 Yes دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

fa تعیین ارزش پیش‌بینی‌کنندگی تست حساسیت پوستی نیاسین برای تشخیص بیماری اسکیزوفرنیا اهداف: این مطالعه برای ارزیابی پاسخ حساسیت پوستی در اثر تماس با محلول نیاسین در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا وگروه کنترل سالم برای بررسی صحت استفاده از این تست در کمک به تشخیص و غربالگری بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع ارزیابی تست‌های تشخیصی است که در سال 1397 در شهرستان زنجان انجام شد. افراد شرکت‌کننده در این مطالعه شامل 157 نفر بیمار شناسایی‌شده مبتلا به اسکیزوفرنیا بودند که اساتید روان‌پزشکی آن‌ها را معرفی کرده بودند و همچنین 33 نفر در قالب گروه کنترل غیربیمار وارد مطالعه شدند. با توجه به معیارهای خروج از 157 بیمار تنها 36 نفر وارد مطالعه شدند. کارشناسان غیرمطلع از وضعیت بیمار آزمون حساسیت به نیاسین را با استفاده از محلول متیل نیکونینات (شرکت سیگما آلدریچ با خلوص بالای 99 درصد) با غلظت‌های گوناگون 0/1، 0/01 و 0/001 مول و به طور جداگانه با در نظر گرفتن بازه‌های زمانی متفاوت (10،5، 15 و20 دقیقه) انجام دادند. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی محاسبه و گزارش شد.  یافته ها: در 10 دقیقه ، بالاترین دقت آزمون هنگام استفاده از محلول نیاسین0/001 میلی متر گزارش شد (حساسیت = 94 درصد، ویژگی =50 درصد، PPV = 51درصد، و NPV = 94 درصد)؛ در 15 دقیقه، بالاترین دقت آزمون در غلظت 0/01 مشاهده شد (حساسیت = 52 درصد، ویژگی = 77 درصد،79 = PPV درصد، NPV = 77درصد). نتیجه گیری: پاسخ واکنشی پوست در برابر نیاسین در میان افراد دارای تشخیص اسکیزوفرنیا ضعیف و یا خنثی‌شده است. بنابراین، استفاده از این ماده یک بیومارکر تکمیلی در کمک به تشخیص و غربالگری اسکیزوفرنیا و زمینه مناسبی برای کارهای تحقیقی است. Objectives: This study aims to investigate niacin sensitivity in schizophrenia patients compared to healthy people and examine the accuracy of niacin skin flush test in diagnosing schizophrenia. Methods: This diagnostic study was conducted in 2018 in Zanjan, Iran. Three niacin concentrations (0.001 M, 0.01 M, and 0.1 M) was first applied topically to the skin of 36 schizophrenia patients and 33 healthy controls. Flush responses were evaluated at 10 and 15 min after application. Sensitivity, specificity, Positive Predictive Value (PPV), and Negative Predictive Value (NPV) of the test were measured for each niacin concentration and evaluation time.  Results: At 10 min, the highest test accuracy was reported when 0.001 M niacin solution was used (Sensitivity=94%, specificity=50%, PPV= 51%, and NPV= 94%). At 15 min, the highest test accuracy was observed at 0.01 concentration (Sensitivity=52%, specificity=92%, PPV=79%, and NPV=77%). Conclusion: Flush responses to niacin is more impaired in patients with schizophrenia. Therefore, niacin can be considered as a biological marker of schizophrenia and can be used for its diagnosis. Schizophrenia, Niacin, Sensitivity, Specificity, Predictive Value اسکیزوفرنیا, نیاسین, حساسیت, ویژگی, ارزش پیش‌بینی‌کنندگی تست 78 91 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3144-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/312019/08/72019/07/3 1398/4/12 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/272020/08/122020/08/19 1399/5/29 Mohammad Arzanlou Department of Psychiatry, School of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. محمد ارزنلو darmangar52@gmail.com 00319475328460021033 00319475328460021033 Yes گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان، ایران. Alireza Armanikian Department of Psychiatry, Shahid Beheshti Hospital, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. علیرضا آرمانی کیان dr.armmani@gmail.com 00319475328460021034 00319475328460021034 No گروه روانپزشکی، بیمارستان بهشتی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان، ایران. Omid Saed Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. امید ساعد saedomid@gmail.com 00319475328460021035 00319475328460021035 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان ایران. Faramarz Dobakhti Department of Pharmaceutics, School of Pharmacy, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. فرامرز دوبختی fdobakhti@zums.ac.ir 00319475328460021036 00319475328460021036 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان ایران. Nima Motamed Department of Community Medicine, School of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. نیما معتمد nima.motamed@zums.ac.ir 00319475328460021037 00319475328460021037 No گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان، ایران. Akefeh Ahmadiafshar Department of Pediatrics, Ayatollah Mousavi Hospital, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran. عاکفه احمدی افشار akefeh45@zums.ac.ir 00319475328460021038 00319475328460021038 No گروه اطفال، بیمارستان آیت‌الله موسوی، دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان، زنجان، ایران.

en افسردگی، اضطراب، علائم روان‌تنی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده در افراد نوع D و غیرنوع D اهداف: این مطالعه افسردگی، اضطراب، نشانه‌های روان‌تنی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده را در بین افراد نوع D و غیرنوع D بررسی می‌کند. مواد و روش ها: درمجموع سیصد نفر 18 تا 40‌ساله در تحقیق شرکت کردند. از مقیاس شخصیت پریشانی (DS 14)، مقیاس اضطراب و استیصال پاکستان، مقیاس حمایت اجتماعی روان‌تنی و درک‌شده استفاده شد. شرکت‌کنندگان در این مطالعه به دو گروه (Dn=166) و غیرنوع (Dn=134) تقسیم شدند که بر اساس نمرات برش DS 14 آن‌ها بود. در این مطالعه توصیفی از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده شد. این مطالعه از سپتامبر تا دسامبر 2017 انجام شده است. یافته ها: فراوانی شخصیت نوع D 55 درصد بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل رگرسیون انجام شد. نتایج نشان داد که بین شخصیت D و غیرنوع D تفاوت زیادی در افسردگی، اضطراب و عوارض جانبی روان‌شناختی وجود دارد P<0/01 ،P<0/01 ،P<0/01) به صورت جداگانه). این یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که افراد نوع D حمایت اجتماعی کمتری از خانواده، دوستان و افراد قابل توجه دیگر دریافت می‌کنند. نتیجه گیری: نتایج نشان می‌دهد که افراد با ویژگی‌های شخصیتی نوع D در مقایسه با افراد غیرنوع D ا علائم افسردگی، اضطراب و تظاهرات روان‌تنی بیشتر و حمایت اجتماعی کمتر درک‌شده را نشان دادند. Objectives: This study examines depression, anxiety, psychosomatic symptoms, and perceived social support among type D and non-type D individuals.  Methods: A total of 300 individuals aged 18 to 40 years were recruited in the investigation. We used the distress personality scale (DS 14), Pakistan anxiety and despondency scale, psychosomatic symptoms, and perceived social support scales to obtain the study data. The study participants were divided into Type D (n=166) and non-Type D individuals (n=134) based on their DS 14 cut-off scores. In this descriptive study, a random cluster sampling technique was utilized to choose the samples. The study was conducted from September to December 2017. Data analysis was performed utilizing independent samples t-test and regression analysis. Results: The recurrence of the Type D personality was 55%. Results indicated a considerable difference between Type D and non-Type D personality on depression, anxiety, and psychosomatic side effects (P < 0.001 for all side effects). The findings also suggest that Type D individuals perceived less social support from family, friends, and significant others. Conclusion: People with type D character qualities show more depression, anxiety, psychosomatic symptoms, and less perceived social support when compared with non-Type D people. Depression, Anxiety, Psychosomatic symptoms, Perceived social support, Type D individuals افسردگی, اضطراب, علائم روان‌تنی, حمایت اجتماعی درک‌شده, افراد نوع D 92 103 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3479-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/312019/08/72019/07/32020/06/27 1399/4/7 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/272020/08/122020/08/192020/11/7 1399/8/17 Ume Kalsoom Department of Psychology, Shaheed Benazir Bhutto Women University, Peshawar, Pakistan. ام کلثوم dr.kalsoom@sbbwu.edu.pk 00319475328460021083 00319475328460021083 Yes گروه روانشناسی، دانشگاه زنان شهید بی‌نظیر بوتو، پیشاور، پاکستان. Bibi Hanifa Department of Psychology, Shaheed Benazir Bhutto Women University, Peshawar, Pakistan. بی بی حنیفه 00319475328460021084 00319475328460021084 No گروه روانشناسی، دانشگاه زنان شهید بی‌نظیر بوتو، پیشاور، پاکستان.

fa طرح سلامت روان شهری: توسعه همکاری بین‌بخشی، نقش‌محوری پزشک خانواده برای مدیریت بیماران شدید روان‌پزشکی اهداف: برنامه بهداشت روان در کشور ایران از سال 1367 تصویب و در نظام مراقبت‌های اولیه به‌ویژه در مناطق روستایی ادغام شد. این برنامه طی چند دهه گذشته توسعه زیادی یافته است. با توجه به تغییرات جمعیت‌شناختی در کشور وگسترش زیاد شهرها نیاز به برنامه‌ای منسجم برای ارائه خدمات سلامت روان در مناطق شهری احساس شده است. هدف از انجام این مطالعه ارائه الگویی کاربردی برای خدمات سلامت روان در بیماران مبتلا به اختلالات روان‌پزشکی شدید در مناطق شهری بود. مواد و روش ها: این طرح بر اساس مرور منابع، استفاده از بهترین شواهد، الگوی سازمان جهانی بهداشت، خدمات موجود در کشور، همکاری بین بخشی، شرح وظایف سازمان‌های ذی‌نفع، برخورداری از نظرات متخصصان و صاحب‌نظران ملی و بین‌المللی تدوین شد. در این الگو خدمات بهداشت روان شهری برای جمعیت صدهزار نفری برآورد شده است. یافته ها: الگوی تدوین‌شده برای ارائه خدمات فوری روان‌پزشکی انسجام بیشتر و افزایش ظرفیت آموزشی و مهارتی میان کارکنان سرویس‌های 110، 115 ،123 و 1480 و نیز فضایی برای بستری سه تا پنج بیمار اورژانسی در جنب بیمارستان عمومی را پیشنهاد می‌کند. نظر به بیماردهی جمعیت صدهزار نفری، به خدمات جامعه‌نگر شامل دو تا سه تیم ویزیت در منزل برای پوشش هشتاد بیمار برای هر تیم و سه مرکز روزانه برای ارائه خدمات به چهل بیمار نیاز خواهیم داشت. در صورت ایجاد خدمات جامعه‌نگر، برای ارائه خدمات بستری به دوازده تخت حاد روان‌پزشکی و پنج تخت برای بستری میان‌مدت توان‌بخشی نیاز داریم. از نظر اشتغال و اسکان نیز به ترتیب پنجاه بیمار نیاز به اشتغال حمایت‌شده خواهند داشت و دو آپارتمان به مساحت حدود 60 متر برای اسکان حدود هشت نفر نیاز خواهد بود. تهیه و ارائه خدمات گفته‌شده نیاز به مشارکت همسو میان سازمان‌های ذی‌نفع دارد. پزشک خانواده در استمرار خدمات درمانی به بیماران شدید و خفیف روان‌پزشکی تحت نظارت مستمر متخصصین نقش مهمی ایفا خواهد کرد. نتیجه گیری: برای رسیدن به الگوی مطلوب خدمات سلامت روان در شهرها به ‌گونه‌ای که بتواند خدمات جامع به بیماران در سطوح مختلف از پیشگیری و مراقبت تا درمان و بازتوانی را ارائه کند، نیاز به هماهنگی بین سازمان‌های ارائه‌دهنده این خدمات دارد. برای ایجاد چنین شبکه‌ای، استفاده از خدمات موجود، بار مالی و ساختاری کمی را به سیستم مدیریتی سلامت روان کشور تحمیل خواهد کرد. Introduction: Mental health in Iran was approved in 1988. However, and then this program was integrated into the primary care system in our country and was implemented within the villagers' family physician program with great success. In urban areas, there is no structured health network. However, regarding the demographic changes in the country's population, huge sprawling of cities, and the changes in urban-rural population proportion, demands for a coherent plan to provide mental health services to the urban population are felt more than ever. This study aimed to investigate the feasibility and establishment of a model of urban mental health network for severe psychiatric patients. Methods: This plan is based on resource reviews, Use the experiences of other countries, Model World Health Organization, The services available in the country currently run by the beneficiary organizations, Description of the responsibilities of the responsible organizations, Collaboration between the Ministry of Health and various organizations responsible for mental health, Having the views of national expert and international constant in this field from other countries cooperated with the aim of examining how to compile a coherent and integrated urban health service plan. This model is estimated by community-based services for 100,000 people. Results: The proposed model for providing immediate psychiatric services with greater cohesion and increasing training and skills capacity among staff 110, 115, 1480, and 123 services, as well as a space for hospitalization of 3 to 5 emergency patients next to the public hospital, is recommended. Depending on the number of patients in a population of 100,000, we will need community-based services, including 2 to 3 home visit teams to cover 80 patients per team, and 3 daily centers to provide services to 40 patients. If community-based services are provided, we will need 12 acute psychiatric beds and 5 beds for mid-term rehabilitation to provide inpatient services. In terms of employment and accommodation, 50 patients will need supported employment, respectively, and two apartments with an area of about 60 meters will be needed to accommodate about eight people. The provision of the above services requires the equal participation of the interested organizations. The family physician will play an essential role in continuing medical care for severe and mild psychiatric patients under the constant supervision of specialists Discussion and Conclusion: To achieve a better model of mental health services in cities that can cover a wide range of people in urban areas and at various levels from prevention and care to treatment and rehabilitation, we need the coordination between the organizations providing these services for the accurate planning of the interests of each organization, elimination of duplicate services, and saving human capital and resources of the country. Mental health, Community-based services, Urban mental health, Family physician سلامت روان, خدمات مبتنی ‌بر جامعه, سلامت روان شهری, پزشک خانواده, خدمات بستری روان‌پزشکی 104 119 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2987-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/312019/08/72019/07/32020/06/272019/11/23 1398/9/2 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/272020/08/122020/08/192020/11/72020/06/20 1399/3/31 Seyed Kazem Malakouti Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سید کاظم ملکوتی malakouti.m@iums.ac.ir 00319475328460021062 00319475328460021062 No مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و بهداشت روان (انستیتوی روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Amirabbas Keshavarz Akhlaghi Mental Health Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. امیر عباس کشاورز اخلاقی keshavarz.a@iums.ac.ir 00319475328460021063 00319475328460021063 No مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Fatemeh Shirzad Spiritual Health Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. فاطمه شیرزاد shirzad.f@iums.ac.ir 00319475328460021064 00319475328460021064 No مرکز تحقیقات سلامت معنوی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Vahid Rashedi School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. وحید راشدی rashedi.v@iums.ac.ir 00319475328460021065 00319475328460021065 No دانشکده علوم رفتاری و بهداشت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Mitra Khlafbeigi Department of Occupational Therapy, School of Rehabilitation Sceinces, Iran University of Medical Sceinces, Tehran, Iran. میترا خلف بیگی , Mitra Khlafbeigi 00319475328460021066 00319475328460021066 No گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Maziar Moradi Lakeh Family Health Research Center, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مازیار مرادی لاکه moradi.m@iums.ac.ir 00319475328460021067 00319475328460021067 No مرکز تحقیقات سلامت خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Ahmad Hajebi Department of Psychiatry, Research Center for Addiction and Risky Behaviors (ReCARB), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. احمد حاجبی hajebi.a@iums.ac.ir 00319475328460021068 00319475328460021068 Yes گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات تحقیقات اعتیاد و رفتارهای پرخطر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

fa اقدام به خودکشی در یک پسربچه 8ساله با سه‌بار سابقه حلق‌آویز: گزارش موردی بروز رفتار خودکشی در کودکان زیر ۱۰ سال یک اعلان خطر و موضوعی نگران‌کننده است. این پدیده می‌تواند یک شاخص مهم برای ارزیابی وضعیت روانی افراد در جامعه باشد. این مطالعه یک پسر بچه ۸‌ساله را گزارش می‌کند که سابقه سه‌بار اقدام به خودکشی به روش حلق‌آویز داشته است. مشاوره روان‌پزشکی نشان داد که این کودک افسردگی پنهان دارد. نتایج ارزیابی رفتار کودک توسط والدین از طریق چک‌لیست رفتاری کودک نشان داد که این کودک بالاترین نمرات را به ترتیب در حیطه‌های اختلال رفتاری پرخاشگرانه، مشکلات توجه، رفتار قانون‌شکنی و اختلال افسردگی اضطراب دارد. عدم توجه والدین در برآوردن نیازهای گوناگون کودکان و نبود محیط پرورشی و حمایتی ممکن است منجر به بروز اختلالات رفتاری عاطفی در کودک شده و زمینه را برای بروز رفتارهای خطرناکی مانند اقدام به خودکشی در کودک فراهم کند. Objectives: Suicidal behavior in children under 10 years of age is a warning and a matter of concern. It can be an important indicator for evaluating the mental health of individuals in the community.  Case Report: This study reported an 8-year-old boy who had three failed suicide attempts by hanging. The psychiatric assessment revealed that he had major depressive disorder which had not been diagnosed. Conclusion: Evaluation of his behavior by using the Child Behavior Checklist completed by his parents showed that he had the highest scores in aggressive behavior, attention problems, rule-breaking behavior, and anxious/depressed subscales. Lack of parental attention to meeting the needs and creating a supportive environment may have led to behavioral-emotional disorders and risky behaviors such as suicide in the boy. Suicide attempt, Major depressive disorder, Child behavior, Child neglect اقدام به خودکشی, اختلال افسردگی اساسی, رفتار کودک, غفلت از کودک 120 127 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3347-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/312019/08/72019/07/32020/06/272019/11/232020/02/14 1398/11/25 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/272020/08/122020/08/192020/11/72020/06/202020/08/2 1399/5/12 Ali‌ Ashraf Mozafari Non-Communicable Diseases Research Center, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran. علی اشرف مظفری amozafari99@yahoo.com 00319475328460021058 00319475328460021058 No مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم‌پزشکی ایلام، ایلام، ایران. Amir Adibi Department of Child and Adolescent Psychiatry, Faculty of Medicine, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran. امیر ادیبی adibi-a@medilam.ac.ir 00319475328460021059 00319475328460021059 No گروه روانپزشکی کودک و نوجوان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم‌پزشکی ایلام، ایلام، ایران. Elham Shafiei Non-Communicable Diseases Research Center, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran. الهام شفیعی shafiei-e@medilam.ac.ir 00319475328460021060 00319475328460021060 No مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم‌پزشکی ایلام، ایلام، ایران. Ali Sahebi Non-Communicable Diseases Research Center, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran. علی صاحبی ali.sahebi.phd@gmail.com 00319475328460021061 00319475328460021061 Yes مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم‌پزشکی ایلام، ایلام، ایران.

en استفاده از تکنیک تقویت و پاداش منفی برای کاهش رفتار جمع‌آوری اشیا در مبتلایان به اسکیزوفرنی آزمودنی یک مرد 55‌ساله و کارمند سابق دولت بود. او ادعا کرد کسی را دیده است که دیگران او را نمی‌بینند. آزمودنی معتقد است که وی فرد مهمی است. او رفتارهای عجیبی دارد مانند جدا شدن از دیگران، صحبت کردن و خندیدن به تنهایی و جمع‌آوری اشیای غیرمفید. بر اساس نتایج ارزیابی از طریق مشاهده، مصاحبه و آزمایش‌های روان‌شناختی، افراد مبتلا به اسکیزوفرنیا با مشکلات رفتاری مانند جمع‌آوری اشیا تشخیص داده شدند. رفتار آزمودنی به نظر می‌رسد به علت احساس لذت جمع‌آوری اشیاست. او فعالیت دیگری ندارد که باعث شود احساس لذت کند به همین دلیل این رفتار را تکرار می‌کند. هدف از مداخله کاهش دفعات جمع‌آوری اشیا از طریق تقویت منفی و تکنیک‌های پاداش برای تقویت رفتارهای جدید در آزمودنی است. نتیجه پژوهش این است که مداخله می‌تواند رفتار جمع‌آوری اشیا را به‌تدریج کاهش دهد. Our subject is a 55-year-old man and a former civil servant. He claimed to have seen someone who others could not see. He believed that he is an important person. He had strange behavior such as separating himself from others, speaking and laughing alone, and collecting rubbish. Based on the assessment through observation, interviews, and psychological tests, the subject was diagnosed with schizophrenia and behavioral problems such as collect things. The subject’s behavior appears because he feels pleasure after collecting goods. He did not do other activities that make him feel good; thus, the behavior was repeated. The intervention aims to reduce the frequency of collecting things through negative reinforcement and rewards techniques. The intervention eventually suppressed the behavior of collecting things carried out by the subject gradually. Negative reinforcement, Reward, Behavior therapy, Schizophrenia تقویت منفی, پاداش, رفتار‌درمانی, اسکیزوفرنی 128 137 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3233-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/312019/08/72019/07/32020/06/272019/11/232020/02/142019/10/13 1398/7/21 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/272020/08/122020/08/192020/11/72020/06/202020/08/22020/09/29 1399/7/8 Karisma Dewi Puspasari Karisma Department of Professional Psychology, School of Psychology Education, University of Muhammadiyah Malang, Indonesia. کاریسما دئو پوسپاساری krsmdw@gmail.com 00319475328460021085 00319475328460021085 Yes گروه روانشناسی حرفه ای، دانشکده آموزش روانشناسی، دانشگاه محمدیه مالنگ، اندونزی. Zulfany Safira Nabila Zulfany Department of Professional Psychology, School of Psychology Education, University of Muhammadiyah Malang, Indonesia. زولفانی سفیرا نابیلا 00319475328460021086 00319475328460021086 No گروه روانشناسی حرفه ای، دانشکده آموزش روانشناسی، دانشگاه محمدیه مالنگ، اندونزی. Muhammad Salis Yuniardi Salis Department of Professional Psychology, School of Psychology Education, University of Muhammadiyah Malang, Indonesia. محمد سالیس یونیاردی 00319475328460021087 00319475328460021087 No گروه روانشناسی حرفه ای، دانشکده آموزش روانشناسی، دانشگاه محمدیه مالنگ، اندونزی. Latipun Latipun Department of Professional Psychology, School of Psychology Education, University of Muhammadiyah Malang, Indonesia. لتیپون لتیپون 00319475328460021088 00319475328460021088 No گروه روانشناسی حرفه ای، دانشکده آموزش روانشناسی، دانشگاه محمدیه مالنگ، اندونزی.

fa بی وفایی زناشویی : چالش فراروی درمانگران توجه به مشکل روابط خارج از ازدواج یا بی‌وفایی زناشویی بسیار حیاتی به نظر می‌رسد، زیرا مسئله‌ای آسیب‌زا برای خانواده‌ها و همسران و همچنین مسئله‌ای شایع در مشاوره و درمان برای درمانگران حوزه سلامت روان است. این معضل اجتماعی شیوع بالایی نیز دارد ولی متأسفانه به علت حساسیت موضوع اطلاعات دقیقی از شیوع آن در ایران در دسترس نیست. بی‌وفایی به هرگونه پنهان‌کاری از همسر درباره روابط خارج از ازدواج گفته می‌شود. در واقع پنهانی بودن بخش مهمی در رابطه نامشروع و عاشقانه است. انواع بی‌وفایی شامل بی‌وفایی جنسی، احساسی و مجازی (اینترنتی) هستند. بی‌وفایی در مردان و زنان تفاوت‌هایی دارد و شیوع آن در مردان بیشتر است. مردان به بی‌وفایی جنسی و زنان به بی‌وفایی عاطفی واکنش شدیدتری نشان می‌دهند. نکته مهمی که حتماً باید به آن اشاره کرد، این موضوع است که نارضایتی از ازدواج می‌تواند باعث بی‌وفایی باشد اما ازدواج موفق هم تضمینی برای عدم رخداد آن نیست. علی‌رغم شایع بودن این مسئله، تحقیقات زیادی بر درمان آن انجام نشده است. در مطالعه‌ای که در آمریکا انجام شده از روش درمانی مداخله تلفیقی برای زوج‌هایی که با این مشکل روبه‌رو بوده‌اند استفاده شد و مشاهده شد که این مدل درمان یکپارچه‌ساز اثربخشی خوبی بر علائم اختلال استرس پس از سانحه دارد؛ اختلالی که بسیاری از افراد در برخورد با بی‌وفایی آن را تجربه می‌کنند. خوشبختانه مطالعاتی نیز در ایران با وجود حساسیت موضوع صورت گرفته است. در مرور سیستماتیک که در مشهد برای بررسی علل ایجادکننده بی‌وفایی در زنان متأهل انجام شد، چهار علت فردی شخصیتی، فرهنگی اجتماعی، خانوادگی تربیتی و مذهبی اعتقادی بیش از سایر علل تأثیرگذار بودند. در مطالعه دیگری درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد (ACT) در شهر تهران برای کاهش اضطراب و افسردگی در میان زنان با تجربه روابط فرازناشویی انجام شد و مشاهده گردید که درمان مذکور به طور واضحی علائم ذکرشده را کاهش می‌دهد. نویسندگان با طرح این عنوان در کانون پیشکسوتان انستیتو روان‌پزشکی تهران و تمایل اعضای حاضر امید دارند. It seems vital to address the problem of extramarital relationships or marital infidelity, which is a traumatic issue for families and spouses and a common issue in counseling and treatment for mental health therapists. This social problem is also very common, however, due to its crucial and personal aspect, accurate information about its prevalence is not available in Iran. Infidelity refers to any concealment of a spouse about an extramarital affair. In fact, secrecy is an important part of an illegitimate and romantic relationship. Types of infidelity include sexual, emotional, and virtual (Internet) infidelity. Men react more strongly to sexual infidelity and women to emotional infidelity. An important point to note is that dissatisfaction with marriage can lead to infidelity, but a successful marriage is no guarantee that it will not happen. Despite its prevalence, not much research has been done in this area. In a US study, integrative intervention therapy was used for couples with such problem and it was found that this integrated treatment model had a good effect on the symptoms of Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD). Some tudies have been conducted in Iran despite the sensitivity of the issue. In a systematic review conducted in Mashhad to investigate the causes of infidelity in married women, four causes of individual-personality, cultural-social, family-educational, and religious-belief were more effective than other causes. In another study, Acceptance and Commitment Therapy (ACT) was performed in Tehran to reduce anxiety and depression among women with extramarital affairs and it was observed that this treatment clearly reduces the mentioned symptoms. Extramarital relations, Betrayal therapist بی‌وفایی زناشویی, درمانگران خیانت 138 143 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3287-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/10/282019/12/282019/09/62020/01/312019/08/72019/07/32020/06/272019/11/232020/02/142019/10/132019/12/24 1398/10/3 2020/08/102020/06/22020/08/12020/09/272020/08/122020/08/192020/11/72020/06/202020/08/22020/09/292020/11/1 1399/8/11 Saeedeh Shirdel Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences and Mental Health, Tehran Institute of Psychiatry, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سعیده شیردل saide021@yahoo.com 00319475328460022371 00319475328460022371 Yes مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.  Jafar Bolhari Spiritual Health Research Center, School of Behavioral and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. جعفر بوالهری bolharij@yahoo.com 00319475328460022372 00319475328460022372 No دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، مرکز تحقیقات سلامت معنوی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.