fa jalali 1402 12 1 gregorian 2024 3 1 29 4 online 1 fulltext

fa بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم هیجانی، انعطاف پذیری روانشناختی و نشانگان اختلال استرس پس از سانحه، در فرزندان افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه جنگ اهداف پژوهش حاضر تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را بر تنظیم هیجانی، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و علائم اختلال استرس پس از سانحه در فرزندان جانبازان مبتلابه اختلال استرس پس از سانحه ناشی از جنگ بررسی کرده است. مواد و روش ها در این پژوهش کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل‌شده از طرح تحقیق دو گروهی، همراه با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و یک پیگیری 12 ماهه استفاده شد. نمونه پژوهش از میان فرزندان افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه بودند که باتوجه‌به معیارهای ورود براساس روش نمونه‌گیری تصادفی ساده تعداد 70 نفر دختر و پسر (بازه سنی 15 تا 19 سال) انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه 35 نفری آزمایش (ACT) و کنترل (آموزش مهارت‌های زندگی برای نوجوانان) قرار گرفتند. افراد پیش از اجرای مداخله و پس از آن به‌وسیله ابزارهای پرسش‌نامه پذیرش و عمل-نسخه دوم، مقیاس دشواری در تنظیم‌هیجانی و مقیاس اختلال استرس پس از ضربه مورد سنجش قرار گرفتند. گروه آزمایش 8 جلسه 60 تا 90 دقیقه‌ای ACT دریافت کرد. همچنین برای گروه کنترل نیز به‌مدت 7 جلسه 60 تا 90 دقیقه‌ای، پروتکل مهارت‌های زندگی برای نوجوانان اجرا شد. درنهایت داده‌ها به‌وسیله نرم‌افزارSPSS  نسخه 22 تجزیه‌وتحلیل شد. یافته ها نتایج تحلیل کوواریانس (آنکووا) نشان داد که میانگین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای دشواری در تنظیم هیجانی، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و نشانگان استرس پس از ضربه در مرحله پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری داشت (p>0/01).  همچنین نتایج نشان داد که دو گروه ACT و کنترل در مؤلفه علائم برانگیختگی در پرسش‌نامه اختلال استرس پس از ضربه در پیگیری اختلاف معنادار داشتند، اما در دو مؤلفه علائم تجربه مجدد تروما و بی‌حسی‌هیجانی اختلاف معنادار نبود (p>0/05). نتیجه گیری نتیجه این پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به بهبود مهارت‌های تنظیم هیجانی، افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و کاهش نشانگان اختلال استرس پس از سانحه در فرزندان افراد مبتلابه اختلال استرس پس از سانحه می‌شود. بنابراین از این روش درمانی می‌توان در مراکز مشاوره و سلامت روان برای بهبود علائم فرزندان افراد مبتلابه اختلال استرس پس از سانحه بهره گرفت. Objectives The present study aims to investigate the effect of acceptance and commitment therapy (ACT) on emotional regulation, psychological flexibility, and symptoms of post-traumatic stress disorder (PTSD) in children of veterans with PSTD. Methods This is a randomized controlled clinical trial with a pre-test/post-test/follow-up design. Participants were 70 children of veterans with PTSD (boys and girls) aged 15-19 years, who were selected using simple random sampling method and randomly divided into two groups of 35 including ACT and control. Before, immediately after, and 12 months after the intervention, people were measured using the acceptance and action questionnaire-II, difficulty in emotional regulation scale, and the PTSD checklist for DSM-5. The intervention group received group ACT at 8 sessions of 60-90 minutes. For the control group, life skills education was presented at 7 sessions of 60-90 minutes. Finally, the data was analyzed using SPSS software, version 22. Results The results of analysis of covariance showed a significant difference in difficulty in emotional regulation, psychological flexibility and PTSD symptoms in the post-test and follow-up phases in two groups (P<0.01). Moreover, the two ACT and control groups were significantly different in the hyperarousal symptom of PTSD at follow-up phase, but there was no significant difference in two symptoms of re-experiencing trauma and negative alterations in mood/avoidance (P>0.05). Conclusion The ACT can improve emotional regulation skills and psychological flexibility and reduce PTSD symptoms in children of veterans with PTSD. Therefore, this method can be used in counseling and mental health centers to improve these children’s symptoms. Post-traumatic Stress disorders, Emotional regulation, Psychological flexibility, Acceptance and commitment Therapy, Child, Veterans اختلالات استرس پس از سانحه, تنظیم هیجانی, انعطاف‌پذیری روانشناختی, علائم اختلال استرس پس از سانحه, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, فرزندان, جنگ 384 401 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4660-1&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/24 1402/5/2 2023/12/21 1402/9/30 Amir Masoud Mirbagheri Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehtan, Iran. امیر مسعود میرباقری goosheamm@gmail.com 00319475328460026893 00319475328460026893 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، تهران، ایران. Zahra Zanjani Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran. زهرا زنجانی z_zanjani2005@yahoo.com 00319475328460026894 00319475328460026894 Yes گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران. Abdollah Omidi Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran. عبدااله امیدی abomidi20@yahoo.com 00319475328460026895 00319475328460026895 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران. Mohammad Javad Azadchehreh Infectious Diseases Research Center of Shahid Beheshti Hospital, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran. محمدجواد آزادچهر azadbiostate@gmail.com 00319475328460026896 00319475328460026896 No واحد تحقیقات بالینی، بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران.

fa اثربخشی آموزش رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف‌پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی در بیماران دارای اختلال افسردگی یک کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی اهداف هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف‌پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی در بیماران دارای اختلال افسردگی بود. مواد و روش ها این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و ازنظر طرح پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه مراجعینی بودند که با شکایت افسردگی به مراکز روان‌شناسی و مشاوره شهرستان جهرم در سال 1401 مراجعه و تشخیص افسردگی دریافـت کرده بودند. از بین داوطلبان 3 کلینیک حامی، رهگشا و فردای بهتر با روش نمونه‌گیری هدفمند، تعداد 30 نفر که در پرسش‌نامه افسردگی بک نمره 20 تا 28 (یعنی سطح افسردگی متوسط) کسب کردند، انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش ( 15 نفر) وکنترل (15 نفر) قرار گرفتند. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران، پرسش‌نامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندروال، پرسش‌نامه راهبردهای ناسازگارانه نگرانی مییر و همکاران و پرسش‌نامه افسردگی بک استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با روش آماری تحلیل کواریانس انجام شد. یافته ها یافته‌ها نشان داد رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف‌پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی تأثیر دارد و باعث افزایش راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان و انعطاف‌پذیری شناختی و کاهش راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی شده است.  نتیجه گیری رفتاردرمانی دیالکتیکی به‌عنوان روش درمانی در کاهش نگرانی و بهبود انعطاف‌پذیری شناختی و راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان در بیماران افسرده پیشنهاد می‌شود.  Objectives This study aims to assess the effect of dialectical behavior therapy (DBT) on cognitive emotion regulation, cognitive flexibility and worry in women with depression.  Methods This is a randomized controlled clinical trial with a pre-test/post-test design. The study population consists of all women with depression referred to psychology clinics in Jahrom, Iran, in 2022. From three clinics of Hami, Rahgosha, and Fardaye Behtar, 30 women with a Beck depression inventory (BDI) score of 20-28 (moderate depression) were selected using a purposeful sampling method, and were randomly divided into intervention (n=15) and control (n=15) groups. Garnefski et al.'s cognitive emotion regulation questionnaire, Dennis and Vander Wal's cognitive flexibility questionnaire, Meir et al.'s Penn State worry questionnaire, and BDI were used to collect data. Data analysis was done using the analysis of covariance.  Results The DBT had a significant effect on the study variables. It has caused an increase in adaptive CER strategies and cognitive flexibility and a decrease in maladaptive CER strategies and worry.  Conclusion The DBT can be used to reduce worry and improve cognitive flexibility and adaptive CER strategies in depressed women. Cognitive emotion regulation, Cognitive flexibility, Dialectical behavior therapy, Depression نگرانی, رفتاردرمانی دیالکتیکی, انعطاف‌پذیری شناختی, راهبردهای تنظیم هیجان, افسردگی 402 417 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4714-1&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/242023/09/1 1402/6/10 2023/12/212023/12/2 1402/9/11 Zohre Jafarzade Jahromi Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad university, Birjand, Iran. زهره جعفرزاده جهرمی Zjafarzade.j@gmail.com 00319475328460026897 00319475328460026897 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روان شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Abdol Majid Bahrainian Department of Psychology, Faculty of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran. سیدعبدالمجید بحرینیان majid.bahrainian@gmail.com 00319475328460026898 00319475328460026898 Yes گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Fatemeh Shahabizadeh Department of Psychology, Faculty of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran. فاطمه شهابی زاده f_shahabizadeh@yahoo.com 00319475328460026899 00319475328460026899 No گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

fa مداخله گروهی مبتنی بر شفقت بر اهمال‌کاری تحصیلی، اضطراب و کیفیت زندگی در دانشجویان: مطالعه با پیگیری 3 ماهه اهداف به تعویق انداختن کار یکی از مسائل مهم در دانشجویان است و با مشکلات روان‌شناختی مختلفی همراه است. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی مداخله گروهی مبتنی بر شفقت بر میزان اهمال‌کاری، اضطراب و کیفیت زندگی دانشجویان انجام شد. مواد و روش ها این پژوهش یک مطالعه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی است. شرکت‌کنندگان 40 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران بودند که به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. پس از کسب رضایت آگاهانه، پرسش‌نامه جمعیت‌شناختی، پرسش‌نامه اهمال‌کاری تحصیلی و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس-21سؤلی و شاخص بهزیستی شخصی‌-‌بزرگسالان قبل، بلافاصله بعد و 3 ماه پس از پایان دوره تکمیل شد. گروه آزمایش 8 جلسه 120 دقیقه‌ای درمان گروهی متمرکز بر شفقت را هفته‌ای یک بار دریافت کردند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های مکرر تحلیل شدند. یافته ها در متغیر اهمال‌کاری، تفاوت معنی‌داری بین میانگین آماده شدن برای تکالیف و تمایل به تغییر تعلل‌ورزی افراد در زمان‌های مختلف ارزیابی وجود ندارد، اما اثر تعامل زمان و گروه سطح معنی‌داری کوچک‌تر از 0/05 دارد، بنابراین تفاوت معنی‌داری بین میانگین آماده شدن برای تکالیف گروه آزمایش و کنترل در زمان‌های مختلف ارزیابی وجود دارد (F=4/439, P=0/043). اندازه اثر 0/115 بیانگر اثر متوسطی است. همچنین تفاوت معنی‌داری بین تمایل به تغییر تعلل‌ورزی گروه آزمایش و کنترل در زمان‌های مختلف ارزیابی وجود دارد (F=8/348, P=0/007). اندازه اثر 0/197 بیانگر اثر متوسطی است. همچنین، تفاوت معنی‌داری بین میانگین اضطراب (F=35/62, P=0/000) و کیفیت زندگی (F=14/57, P=0/001) گروه آزمایش و کنترل در زمان‌های مختلف ارزیابی وجود دارد و اندازه اثر بیانگر اثر نیرومندی است.  نتیجه گیری مداخله مبتنی بر شفقت‌ گروهی می‌تواند به‌عنوان درمانی کارآمد و مؤثر در کار با دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد، اما مطالعات بیشتری برای بررسی سایر متغیرها و مقایسه آن با سایر درمان های مبتنی بر شواهد موردنیاز است. Objectives Procrastination is one of the critical issues for university students and is associated with various psychological problems. This study examined the effectiveness of group compassion-focused intervention on procrastination, anxiety, and quality of life of (QoL) university students. Methods This research is an experimental study of clinical trial type. The study participants were 40 students of Iran University of Medical Sciences selected by a convenience sampling method. After obtaining informed consent, they completed the demographic questionnaire; academic procrastination questionnaire; depression, anxiety, and stress scale-21 (DASS-21); and personal wellbeing index–adult (PWI-A), before, immediately after, and three months after the intervention. The experimental group received eight 120-minute sessions of group compassion-focused therapy once a week, while the control group received no intervention. The data were compared using GLM repeated measures analysis of variance (GLMRM). Results Regarding procrastination, there is no significant difference between the average preparation for assignments and the tendency to change people›s procrastination at different evaluation times. However, the interaction effect of time and group has a significance level smaller than 0.05, indicating a significant difference between the average preparation for the tasks of the experimental and control groups at different evaluation times (F=4.439, P=0.043). The effect size of 0.115 indicates a moderate effect. There is also a significant difference between the procrastination tendency of the experimental and control groups at different evaluation times (F=8.348, P=0.007). The effect size of 0.197 indicates a moderate effect. Also, there is a significant difference between the experimental and control groups› average anxiety (F=35.62, P=0.000) and quality of life (F=14.57, P=0.001) at different evaluation times. The size of the effect indicates its strength. Conclusion Group compassion-focused intervention can be used as an effective therapy in working with students. However, more studies are needed to examine and compare other variables with other evidence-based treatments. Compassion, Anxiety, Quality of life (QoL) شفقت, اضطراب, کیفیت زندگی 418 437 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2497-5&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/242023/09/12023/07/23 1402/5/1 2023/12/212023/12/22023/08/18 1402/5/27 Samira Masoumian Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سمیرا معصومیان samira.masumian@yahoo.com 00319475328460026900 00319475328460026900 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران. Esfandiar Mehravin Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. اسفندیار مهرآوین esfandiar.mehravin@gmail.com 00319475328460026901 00319475328460026901 No مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران. Zahra Ghadyani Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. زهرا قدیانی zahra.ghadyani54@gmail.com 00319475328460026902 0009-0005-4465-203x No مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران. Neda Moradi Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. ندا مرادی neda_moradi19@yahoo.com 00319475328460026903 0009-0001-0691-6648 No مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران. Samira Shams Sobhani Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. سمیرا شمس سبحانی samira.s.shams@gmail.com 00319475328460026904 00319475328460026904 No مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران. Ahmad Ashouri Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. احمد عاشوری ahmad.ashouri@gmail.com 00319475328460026905 00319475328460026905 Yes گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران.

fa اثر ترکیب آموزش حافظه کاری و کنترل توجه به ولع مصرف کنترل تکانه وحافظه کاری معتادان به اپیوئید ها: کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده اهداف پژوهش حاضر باهدف پاسخگویی به این پرسش انجام شد که آیا مداخله ترکیب آموزش حافظه کاری با آموزش کنترل توجه بر کاهش  ولع مصرف،کاهش تکانش‌گری و افزایش حافظه کاری بیماران مبتلابه مصرف اپیوئید تحت درمان نگهدارنده با متادون مؤثر است؟ مواد و روش ها این پژوهش یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده بود. از مراجعین کلینیک‌های ترک اعتیاد سطح شهر مشهد، تعداد 50 نفر که واجد معیارهای ورود بودند به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. روش و اهداف مطالعه قبل از امضای فرم رضایت آگاهانه به‌طور کامل برای آن‌ها توضیح داده شد. شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی تعداد 25 نفر در گروه آزمایش و تعداد 25 نفر در گروه کنترل جایگذاری شدند. برای گروه آزمایش نحوه استفاده از مداخله توضیح داده شد و اپلیکیشن موبایل در اختیار آن‌ها قرار گرفت. برای ارزیابی این افراد پیش از مداخله و پس از پایان مداخله از ابزارهای اندازه‌گیری برای سنجش ولع مصرف از پرسش‌نامه سنجش وسوسه مصرف مواد پس از ترک، برای سنجش تکانش‌گری از مقیاس تکانش‌گری بارات و برای سنجش حافظه کاری از خرده‌مقیاس فراخنای ارقام از حافظه کاری وکسلر استفاده شد. از درصد و توزیع فراوانی، میانگین و انحراف‌معیار برای پردازش اطلاعات توصیفی و از آزمون پارامتریک تحلیل کوواریانس چندمتغیره برای تحلیل‌های استنباطی استفاده شد.  یافته ها ترکیب آموزش حافظه کاری با آموزش کنترل توجه تأثیر معناداری بر کاهش ولع مصرف و تکانش‌گری بیماران در گروه آزمایش نسبت گروه کنترل داشته است و تأثیر معناداری بر افزایش حافظه کاری گروه آزمایش نسبت گروه کنترل نداشته است (0/05>P).  نتیجه گیری یافته‌های پژوهش حاضر حاکی از این است که مداخله ترکیب آموزش حافظه کاری با آموزش کنترل توجه می‌تواند مداخله کمکی مؤثری در افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون باشد. کاهش تکانش‌گری و ولع مصرف را در بازه زمانی 4 هفته و صرف زمانی کوتاه برای این تمرین جدید شناختی نیز می‌توان مشاهده کرد. باتوجه‌به اینکه در این نوع درمان کمکی درمانگر یا پژوهشگر در کنار شرکت‌کنندگان هنگام انجام تمرین، حضور فیزیکی ندارد، لازم است به ایجاد ویژگی‌هایی که باعث جذابیت بیشتر اپلیکیشن‌های بازتوانی شناختی و کاربری آسان‌تر برای افراد می‌شود توجه بیشتری کرد. می‌توان در پژوهش‌های آینده اپلیکیشن بازتوانی عصبی را در اختیار جوامع پژوهشی غیرمبتلا به اعتیاد که دارای نقص شناختی می‌باشند، قرار داد تا تأثیر آن مورد سنجش قرار گیرد. Objectives This study aims to investigate the effect of combined working memory training (WMT) and attention control training (ACT) on craving, impulsivity, and working memory of opioid addicts under methadone therapy. Methods This is a randomized controlled clinical trial. Participants were 50 male opioid addicts who were selected from addiction treatment clinics in Mashhad, Iran. After their random allocation to the intervention and control group, the intervention group received WMT+ACT for 4 weeks using a mobile application. Pre- and post-test assessments were conducted using a craving scale, Barratt impulsiveness scale, and Wechsler's digit span test. Descriptive statistics and multivariate analysis of covariance were employed for data analysis.  Results The combined intervention significantly reduced craving and impulsivity in the intervention group compared to the control group, but it had no significant effect on working memory (P>0.05).  Conclusion The mobile-based WMT+ACT intervention is a useful intervention for male opioid addicts under methadone therapy. Methadone maintenance treatment, Working memory, Craving, Impulsivity behavior, Executive functions درمان متادون, حافظه کاری, ولع مصرف, رفتار تکانشی, عملکردهای اجرایی 438 459 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4643-1&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/242023/09/12023/07/232023/07/22 1402/4/31 2023/12/212023/12/22023/08/182023/12/21 1402/9/30 Farshad Sheybani Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. فرشاد شیبانی farshad.sheybani@gmail.com 00319475328460026906 00319475328460026906 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Shokoufeh Aalaei Department of Biomedical Informatics, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. شکوفه اعلایی AalaeiSh@mums.ac.ir 00319475328460026907 00319475328460026907 No گروه انفورماتیک پزشکی ،دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Ali Talaei Department of Psychiatry, School of Medicine, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. علی طلایی TalaeiA@mums.ac.ir 00319475328460026908 00319475328460026908 No گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Zanireh Salimi Department of Psychiatry, School of Medicine, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. زنیره سلیمی SalimiZN@mums.ac.ir 00319475328460026909 00319475328460026909 No گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Reza Emran Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. رضا عمران reza.emran66@gmail.com 00319475328460026910 0009-0000-0010-0122 Yes گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

fa تأثیر مشاوره مراقبتی حمایتی مبتنی بر نظریه مراقبتی سوانسون بر کیفیت زندگی زنان باردار با سابقه سقط: یک مطالعه کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی اهداف سقط جنین یکی از پدیده‌های آسیب‌زا در زندگی زنان است. ترومای حاصل از آن سبب ترس از تکرار سقط، ناامیدی، ناتوانی، کاهش اعتمادبه‌نفس، انزوا و اختلال در سلامت روان و کاهش کیفیت زندگی می‌شود. مطالعه حاضر باهدف تعیین تأثیر مشاوره مراقبتی حمایتی بر کیفیت زندگی زنان باردار با سابقه سقط جنین اجرا شد.  مواد و روش ها این مطالعه یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی بود. نمونه شامل 72 زن باردار با سابقه سقط بود که برای دریافت مراقبت‌های دوران بارداری به مراکز جامع سلامت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مراجعه کرده بودند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسش‌نامه جمعیت‌شناختی و کیفیت زندگی بود. گروه آزمایش در طی 3 جلسه (2 جلسه اول حضوری و جلسه سوم تلفنی) مداخله مبتنی بر رویکرد سوانسون را دریافت کردند، اما در طی این دوران گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها در 3 مرحله (پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری) از مداخله از 2 گروه گردآوری شد. به‌دلیل ملاحظات اخلاقی، پس از اتمام گردآوری داده‌ها، مداخله مبتنی بر روش سوانسون بر روی گروه کنترل نیز اجرا شد. داده‌ها با آزمون‌های آماری کای‌اسکوئر، تی زوجی، تحلیل واریانس تکراری، تی تست، تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری دو طرفه با نرم‌افزار SPSS نسخه 25تحلیل شد. یافته ها هر دو گروه ازنظر مشخصات جمعیت‌شناختی و کیفیت زندگی قبل از مداخله مشابه بودند (0/05>P). 4 هفته و 8 هفته بعد از مداخله میانگین نمره کسب‌شده در گروه آزمایش بالاتر از کنترل بود (0/05>P).  در 8 هفته بعد از مداخله نمره کیفیت زندگی در ابعاد عملکرد جسمی (0/009=P)، عملکرد اجتماعی (0/039=P)، ایفای نقش هیجانی (0/004=P) و درد بدنی (0/004=P) بیشتر از کنترل بود (0/05>P). نتیجه گیری روش مشاوره مراقبتی حمایتی به‌عنوان یک مداخله مامامحور کیفیت زندگی زنان باردار با سابقه سقط جنین را بهبود می‌بخشد. بنابراین می‌توان از این رویکرد در مراقبت‌های زنان باردار با سابقه سقط جنین استفاده کرد. Objectives Abortion is one of the most traumatic events in a woman's life. The resulting trauma leads to the fear of repeat abortion, despair, inability, reduced self-confidence, isolation, mental health problems, and reduced quality of life (QoL). The present study aims to determine the effect of supportive counseling on the QoL of pregnant women with a history of abortion. Methods This is randomized controlled trial study. Participants were 72 pregnant women with a history of abortion referred to comprehensive health centers in Isfahan, Iran to receive prenatal care. The data collection instruments were a demographic form and the 36-item short form health survey. The intervention group received counseling based on Swanson’s caring theory at three sessions (two face-to-face counseling sessions and one telephone counseling session), while the control group received no intervention. Data were collected  in three phases (pre-test, post-test, and follow-up), and analyzed using chi-square test, paired t-test, repeated measures analysis of variance, t-test, and two-way repeated measures analysis of variance in SPSS software, version 25. Results Both groups were similar in demographic characteristics and QoL before the intervention (P>0.05). Four and 8 weeks after the intervention, the mean score of QoL was higher in the intervention group than in the control group (P<0.05). Eight weeks after the intervention, the QoL score was higher than in the control group in dimensions of physical functioning (P=0.009), social functioning (P=0.039), role-emotional (P=0.004), and bodily pain (P=0.004). Conclusion Supportive counseling based on Swanson’s caring theory, as a midwife-centered intervention, can improve the QoL pregnant women with a history of abortion. This approach can be used in providing care to the pregnant women with a history of abortion. Supportive care, Quality of life (QoL), Pregnant women, Abortion, Therapeutic, Swanson’s caring theory مشاوره مراقبتی حمایتی, کیفیت زندگی, زنان باردار, سقط جنین, درمانی, نظریه مراقبتی سوانسون 460 477 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4131-2&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/242023/09/12023/07/232023/07/222023/05/28 1402/3/7 2023/12/212023/12/22023/08/182023/12/212023/12/6 1402/9/15 Masoomeh Kheirkhah Department of Reproductive Health and Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. معصومه خیرخواه kheirkhah.m@iums.ac.ir. 00319475328460026911 00319475328460026911 No گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Zohre Kiani Department of Consultation on Midwifery, School of Nursing & Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. زهره کیانی zohre.kiani81@gmail.com 00319475328460026912 00319475328460026912 Yes گروه مشاوره در مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران،تهران، ایران Amir Sam Kianimoghadam Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. امیرسام کیانی مقدم kianimoghadam@sbmu.ac.ir 00319475328460026913 00319475328460026913 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Zahra Amanollahi Department of Counseling, Faculty of Education and Psychology, Alzahra University, Tehran, Iran. زهرا امان‌ اللهی z.amanolahi@yahoo.com 00319475328460026914 00319475328460026914 No گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران. Fatemeh Farshad Dental Research Center, Dentistry Research Institute, Tehran University of Medical Sciences (TUMS), Tehran, Iran. فاطمه فرشاد shadi.farshad1374@gmail.com 00319475328460026915 00319475328460026915 No مرکز تحقیقات دندانی، انستیتو تحقیقات دندان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Maryam Maadi Esfahan Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مریم معادی اصفهان maryammaadi@yahoo.com. 00319475328460026916 00319475328460026916 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

fa نقش میانجی انگیزش درونی در رابطه میان سبک‌های تنظیم هیجان و خود‌تعیین‌گری با پیگیری هدف در نوجوانان اهداف نوجوانی مرحله‌ای مهم و حیاتی در رشد شخصیت است. دوره میانی و اواخر نوجوانی از منظر تعیین اهداف زندگی اهمیت ویژه‌ای می‌یابد. پیگیری اهداف به نوجوانان کمک می‌کند که حس معنا و هدفمندی را به دست آورند. درمقابل، شکست در دستیابی به اهداف می‌تواند به احساس پوچی و ناامیدی منجر شود. باتوجه‌به اهمیت پیگیری هدف در دوران نوجوانی، پژوهش حاضر نقش میانجی انگیزش درونی را در رابطه میان سبک‌های تنظیم هیجان و خودتعیین گری با پیگیری هدف در نوجوانان بررسی می‌کند. مواد و روش ها این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و براساس مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری، نوجوانان 15 تا 19 ساله ساکن تهران بودند که از آن میان با روش نمونه‌گیری دردسترس 503 دانش‌آموز دختر و پسر 15 تا 19 ساله از مدارس 4 منطقه تهران انتخاب شدند و به 4 پرسش‌نامه مداومت، سبک‌های تنظیم هیجان، خودمختاری هیجانی و انگیزش درونی پاسخ دادند. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات با شیوه مدل‌یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای Amos و SPSS نسخه 22 انجام شد.  یافته ها نتایج نشان داد بین انواع سبک‌های تنظیم هیجان اعم از بدتنظیمی هیجانی (P=0/001 و β=0/204)، فرونشانی هیجانی (P=0/040 و β=0/124) و هیجان یکپارچه (P=0/001 و β=0/359) با پیگیری هدف در نوجوانان رابطه معناداری وجود دارد. همچنین براساس آزمون بوت استروپ، سبک‌های بدتنظیمی هیجانی (P=0/007 و β=0/054) و هیجان یکپارچه (P=0/001 و β=0/094) از طریق انگیزش درونی اثر غیرمستقیمی بر پیگیری هدف داشتند. درعین‌حال، خودتعیین‌گری بر پیگیری هدف (P=0/137 و β=0/077) مؤثر نبود.  نتیجه گیری یافته‌های این پژوهش نشان داد که در نوجوانان ایرانی سبک تنظیم هیجان یکپارچه می‌تواند از طریق ارتقاء انگیزش درونی، نقش مثبتی بر پیگیری هدف داشته باشد. بنابراین در مداخلاتی که هدف آن‌ها بهبود پیگیری اهداف در سنین نوجوانی است، گنجاندن مؤلفه تنظیم هیجان می‌تواند به ارتقاء انگیزش درونی و مداومت در مسیر اهداف منجر شود.  Objectives Pursuing goals can help adolescents gain a sense of meaning and purpose in life. On the other hand, failure to achieve goals can lead to depression and despair. Considering the importance of goal pursuit in adolescence, the present study aims to examine the mediating role of intrinsic motivation in the relationship of emotion regulation styles and self-determination with goal pursuit in Iranian adolescents. Methods This is a descriptive-correlational study using structural equation modeling (SEM). The study population consists of adolescents aged 15-19 in Tehran, Iran, of whom 503 were selected from high schools in four districts in Tehran using a convenience sampling method. They were asked to complete four questionnaires, including the persistence scale, emotion regulation inventory, emotional autonomy scale, and intrinsic motivation inventory. Data analysis was done by SEM using Amos software, version 22 and SPSS software, version 22. Results The emotion regulation styles, including dysregulated (β=-0.204, P=0.001), suppressive (β=0.124, P=0.040), and integrative (β=0.359, P=0.001) had a significant relationship with goal pursuit in adolescents. Based on the Bootstrap test results, the dysregulated (β=-0.054, P=0.007) and integrative (β=0.094, P=0.001) emotion regulation styles had an indirect relationship with goal pursuit through intrinsic motivation. Self-determination had no significant relationship with goal pursuit (P=0.137, β=0.077). Conclusion In Iranian adolescents, the integrative emotion regulation style can positively affect goal pursuit by promoting intrinsic motivation. Therefore, in interventions for improving goal pursuit in adolescents, this emotion regulation style should be considered to promote their intrinsic motivation and persistence in goal pursuit. Emotion regulation styles, Self-determination, Intrinsic motivation, Goal pursuit, Adolescents سبک‌های تنظیم هیجان, خودتعیین‌گری, انگیزش درونی, پیگیری هدف, نوجوانان ​​​ 478 493 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4694-1&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/242023/09/12023/07/232023/07/222023/05/282023/08/14 1402/5/23 2023/12/212023/12/22023/08/182023/12/212023/12/62023/12/7 1402/9/16 Fatemeh Sadr Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. فاطمه صدر sadr.nadi@gmail.com 00319475328460026917 0009-0009-0691-6339 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Ghazaleh Zargarinejad Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. غزاله زرگری نژاد zargarinejad.gh@iums.ac.ir 00319475328460026918 00319475328460026918 Yes گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Fahimeh Fathali Lavasani Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. فهیمه فتحعلی لواسانی lavasani.f@iums.ac.ir 00319475328460026919 00319475328460026919 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Komeil Zahedi Tajrishi Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. کمیل زاهدی تجریشی Zahedi.k@iums.ac.ir 00319475328460026920 00319475328460026920 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

fa تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت روان مثبت در بزرگسالان ایرانی اهداف باتوجه‌به اهمیت ارتقاء سلامت روان مثبت در پیشگیری از اختلالات روانی اجتماعی، افزایش سلامت فیزیکی و بهره‌وری و شناسایی مؤلفه‌های اجتماعی مؤثر بر آن به منظور اجرای مداخلات لازم در جهت ارتقاء سطح سلامت روان جامعه، ضروری است و از اهداف مطالعه حاضر بود. مواد و روش ها این مطالعه از نوع کمی و همبستگی بود و بر روی افراد بزرگسال 30 تا 60 ساله ساکن در مناطق 22 گانه شهرتهران انجام شد. حجم نمونه براساس نرم‌افزار جی‌پاور، تعداد 547 نفر تخمین زده شد. نمونه‌ها براساس روش تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شدند. ابتدا باتوجه‌به مرور منابع و برگزاری جلسات گروهی با صاحبنظران، لیست تعیین‌کننده های اجتماعی مؤثر بر سلامت روان مثبت استخراج و مدل مفهومی ترسیم شد. معیار ورود هریک از تعیین‌کننده‌ها به مرحله مدل‌یابی، سطح معناداری 0/2≥P در نظر گرفته شد و درانتها این مدل با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری نهایی شد. ابزار به‌کارگرفته‌شده شامل ابزار پیوستار سلامت روان-‌فرم کوتاه، پرسش‌نامه سنجش وضعیت اقتصادی اجتماعی، پرسش‌نامه حمایت اجتماعی چند بعدی، پرسش‌نامه استرس ادراک‌شده، پرسش‌نامه بین‌المللی فعالیت بدنی، پرسش‌نامه امنیت شغلی نیسی، پرسش‌نامه امنیت شغلی تنهورن، مقیاس دیداری رضایت شغلی، مقیاس دیداری استرس شغلی، چک‌لیست بررسی وضعیت محله زندگی، چک‌لیست استفاده از اینترنت و چک‌لیست پوشش بیمه بود. داده‌ها با استفاده از برنامه SPSS نسخه 21 و لیزرل نسخه 8/8 تجزیه‌وتحلیل شد.  یافته ها داده‌های مربوط به 607 پرسش‌نامه مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفت. میانگین سن شرکت‌کنندگان مطالعه 9/4±44/04 و میانگین نمره سلامت روان مثبت آن‌ها 8/65±45/96 بود. از گروه تعیین‌کننده‌های ساختاری، متغیرهای طبقه اجتماعی (0/181=B)،وضعیت اقتصادی اجتماعی (0/114=B)، رده شغلی(0/08=B) و سرانه سطح زیربنا (0/290=B) دارای اثر منفی بر سلامت روان مثبت بود. از گروه تعیین‌کننده‌های بینابینی که تمامی متغیرهای آن معیار ورود به مدل را دارا بودند، تعیین‌کننده‌های بینابینی رضایت شغلی (0/61=B)، حمایت اجتماعی (0/32=B) و رضایت از بیمه (0/41=B)دارای اثر مثبت و استرس درک‌شده (B=-0/62) دارای اثر منفی بر سلامت روان مثبت بوده و واسطه انتقال اثر تمامی تعیین‌کننده‌های ساختاری بر سلامت روان مثبت بوده است.  نتیجه گیری بهبود وضعیت اقتصادی اجتماعی از طریق افزایش حمایت اجتماعی و رضایتمندی شغلی موجبات افزایش سطح سلامت روان مثبت بزرگسالان ایرانی شده است و از طرفی کاهش استرس درک‌شده هم به‌صورت مستقیم و هم غیرمستقیم اثر تعیین‌کننده‌های اجتماعی ساختاری را بر سلامت روان مثبت تبیین می‌کند.  Objectives Considering the importance of positive mental health promotion for preventing psychosocial disorders and increasing physical health and productivity, it is necessary to identify the social determinants of health (SDH) to implement the necessary interventions to improve community health. The present study aims to identify the SDH of positive mental health in Iranian adults. Methods This is a quantitative and correlational study that was conducted on adults aged 30-60 years living in Tehran, Iran. The sample size was estimated to be 547 people using G*Power software. The samples were selected using a multi-stage random sampling method. After reviewing the literature and meeting with a panel of experts, the SDH list was extracted, and the conceptual model was plotted. The criteria for entering the model was a significance level (P≥0.2). At the end, the structural equation modeling method was applied. The tools used included the mental health continuum–short form, the socioeconomic status questionnaire, multidimensional scale of perceived social support, perceived stress scale-10 items, international physical activity questionnaire-short form, Neissi’s job security questionnaire, Ten Horn’s job security questionnaire, the visual analogue scale for occupational stress assessment, the neighborhood status checklist, Internet use checklist, and social security insurance checklist. The data was analyzed in SPSS software, version 21 and LISREL version 8.8. Results The data of 607 questionnaires were analyzed. The mean age of participants was 44.04±9.4 years. The mean score of positive mental health was 45.96±8.65. Among structural determinants, the social class (B=0.181), socio-economic status (B=0.114), job position (B=0.08), building volume per capita (B=0.092) had positive effect on positive mental health, while education (B=-0.071) had negative effect. Among intermediary determinants, job satisfaction (B=0.16), social support (B=0.23) and insurance (B=0.14) had positive effect on positive mental health, while perceived stress (B=-0.62) had negative effect. Conclusion Improving socioeconomic status by increasing social support and job satisfaction can increase Iranian adults' positive mental health. On the other hand, the reduction of perceived stress can determine the positive mental health of Iranian adults both directly and indirectly. Mental health, Social determinants of health, Modeling, Structural equation سلامت روان, مؤلفه‌های اجتماعی سلامت, مدل‌سازی, معادلات ساختاری 494 513 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2669-4&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/242023/09/12023/07/232023/07/222023/05/282023/08/142023/10/16 1402/7/24 2023/12/212023/12/22023/08/182023/12/212023/12/62023/12/72023/12/6 1402/9/15 Katayoun Falahat Deputy of Research and Technology, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran. کتایون فلاحت kfalahat@yahoo.com 00319475328460026921 00319475328460026921 No معاونت تحقیقات و فناوری، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران. Monir Baradaran Eftekhari Deputy of Research and Technology, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran. منیر برادران افتخاری mbeftekhari200@gmail.com 00319475328460026922 00319475328460026922 Yes معاونت تحقیقات و فناوری، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران. Arash Mirabzadeh Department of Social Welfare, School of Social Welfare, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. آرش میراب زاده aramirab@gmail.com 00319475328460026923 00319475328460026923 No گروه رفاه اجتماعی، دانشکده سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

en میزان شیوع و عوامل مرتبط با آزار جنسی در کودکی در میان بیماران سرپایی روان‌پزشکی در کشور تونس اهداف این مطالعه با هدف برآورد شیوع سابقه آزار جنسی در کودکی در بیماران سرپایی روان‌پزشکی و بررسی عوامل مرتبط با آن انجام شد. مواد و روش ها این مطالعه مقطعی بر روی 133 بیمار (80 مرد و 53 زن با میانگین سنی 11/8±45/02 سال) مراجعه‌کننده به بخش روان‌پزشکی بیمارستان دانشگاه قابس (جنوب تونس) انجام شد. داده‌ها با استفاده از فرم کوتاه پرسش‌نامه ترومای دوران کودکی و پرسش‌نامه اصلاح‌شده رفتارهای خودکشی جمع‌آوری شدند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل تست همبستگی استفاده شد. مقدار معناداری در سطح 0/50 تعیین شد. یافته ها شیوع کلی آزار جنسی در کودکی در بین بیماران 8/9 درصد بود. شرکت‌کنندگانی که سابقه آزار جنسی در کودکی را گزارش کردند، سن کمتری هنگام شروع علائم روان‌پزشکی داشتند و مدت‌زمان بستری در بیمارستان روان‌پزشکی به‌طور قابل‌توجهی در آن‌ها طولانی‌تر بود. نتایج تحلیل چندمتغیره نشان داد که آزار جنسی در کودکی خطر داشتن بیماری‌های روان‌پزشکی را تا (AOR=5/9، 95% CI: 28/8-1/3) و خطر داشتن افکار خودکشی را تا 5/1 (AOR=5/1، 95% CI: 26/9-1/03) افزایش می‌دهد. نتیجه گیری داشتن سابقه آزار جنسی در کودکی تأثیر منفی در بیماران روان‌پزشکی در دوران بزرگسالی دارد. این رابطه چندعاملی هستند و پیشنهاد می شود در آینده مطالعات طولی برای بررسی عمیق‌تر و مفصل‌تر انجام شوند.  Objectives  In this study, we aim to estimate the prevalence of childhood sexual abuse (CSA) in psychiatric outpatients in Tunisia and to identify the associated factors. Methods This cross-sectional study was conducted on 133 patients (80 men and 53 women; mean age: 45.02`11.8 years) referred to the psychiatry clinic of the University Hospital of Gabes in Southern Tunisia. Data was collected using the childhood trauma questionnaire - short form, and the suicide behaviors questionnaire-revised. Descriptive statistics and inferential statistics including a correlation test were used for data analysis. The significance level was set at 0.05. Results The overall prevalence of CSA was 9.8%. Participants with a history of CSA had a significantly younger age at the onset of psychiatric symptoms and longer duration of hospitalization. The results of multivariate analysis showed that CSA increased the risk of having psychiatric comorbidities by 5.9 (AOR=5.9, 95% CI, 1.3%, 28.8%) and the risk of suicidal ideation by 5.1 (AOR=5.1, 95% CI, 1.03%, 26.9%). Conclusion The history of CSA has a negative impact on psychiatric patients in adulthood. This association is multifactorial, and there is a need for further longitudinal studies in this regard. Child abuse, Psychiatric outpatients, Sexual abuse, Tunisia کودک‌آزاری, بیماران سرپایی روان‌پزشکی, آزار جنسی, تونس 514 531 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4672-1&slc_lang=fa&sid=1 2023/07/242023/09/12023/07/232023/07/222023/05/282023/08/142023/10/162023/08/2 1402/5/11 2023/12/212023/12/22023/08/182023/12/212023/12/62023/12/72023/12/62023/12/21 1402/9/30 Wafa Abbes Department of Psychiatry, University Hospital of Gabes, Gabes, Tunisia. وفا آبس wafa_abbesmesfar@yahoo.fr 00319475328460026924 00319475328460026924 No گروه روان‌پزشکی، بیمارستان دانشگاه قابس، قابس، تونس. Ali Kerkeni Department of Psychiatry, University Hospital of Gabes, Gabes, Tunisia. علی کرکنی ali.karknii@gmail.com 00319475328460026925 00319475328460026925 Yes گروه روان‌پزشکی، بیمارستان دانشگاه قابس، قابس، تونس. Ellouz Emna Department of Neurology, University Hospital of Gabes, Gabes, Tunisia. ایلوز ایمنا ellouzjallouliemna@gmail.com 00319475328460026926 00319475328460026926 No گروه اعصاب، بیمارستان دانشگاه قابس، قابس، تونس.