@article{ 
author = {Navabifar, Farnaz and Atashpour, Hamid and Golparvar, Mohse},  
title = {The Effect of a Premarital Educational Program Based on 9- Type Personalities Types (Enneagram) on Emotional Expressiveness of Couples Preparing for Marriage}, 
abstract ={Objectives: This study aimed to develop a premarital educational package based on based on 9-type personalities (Enneagram) to improve emotional expressiveness of couples preparing for marriage. Methods: In this quasi-experimental study with pretest/posttest design, the study population consisted of all couples in the premarital stage referred to counseling centers in Isfahan, Iran during spring and summer 2017. Of these, 30 were selected and divided into two groups of intervention and control. They completed the Emotional Expressiveness Questionnaire (EEQ) before the study and 45 days after the end of intervention. The educational package was developed based on the study literature and techniques related to enneagram typology and considering its constructs, and then presented to the intervention at ten 90-min sessions once a week. Results: The ANCOVA results indicated that the designed enneagram-based intervention could significantly affect the emotional expressiveness of the study couples. There was a significant difference between the scores of study groups after intervention (P<0.05). Objectives This study aimed to develop a premarital educational package based on based on 9-type personalities (Enneagram) to improve emotional expressiveness of couples preparing for marriage. Methods In this quasi-experimental study with pretest/posttest design, the study population consisted of all couples in the premarital stage referred to counseling centers in Isfahan, Iran during spring and summer 2017. Of these, 30 were selected and divided into two groups of intervention and control. They completed the Emotional Expressiveness Questionnaire (EEQ) before the study and 45 days after the end of intervention. The educational package was developed based on the study literature and techniques related to enneagram typology and considering its constructs, and then presented to the intervention at ten 90-min sessions once a week. Results The ANCOVA results indicated that the designed enneagram-based intervention could significantly affect the emotional expressiveness of the study couples. There was a significant difference between the scores of study groups after intervention (P<0.05). Conclusion: the designed enneagram-based educational package was effective in improving the emotional expressiveness of couples preparing for marriage through familiarity with the personality traits of themselves and their partner. These results are useful for professionals and those involved in premarital counseling to provide better services.the designed enneagram-based educational package was effective in improving the emotional expressiveness of couples preparing for marriage through familiarity with the personality traits of themselves and their partner. These results are useful for professionals and those involved in premarital counseling to provide better services.},  
Keywords = {Emotional expressiveness, Personality types, Enneagram, Premarital counseling},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {2-15}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {ساخت و بررسی اثربخشی بسته آموزشی مبتنی بر تیپ‌های شخصیتی نُه‌گانه (انیاگرام) بر ابرازگری هیجان متقاضیان ازدواج},
abstract_fa ={اهداف: این طرح با هدف تدوین بسته آموزش شخصیت‌محور مبتنی بر تیپ‌شناسی انیاگرام و اثربخشی آن بر ابرازگری هیجانی افراد متقاضی ازدواج انجام شده است تا روان‌شناسان و مشاوران خانواده بتوانند آن را در مشاوره‌های پیش از ازدواج برای ارتقای ازدواج‌های سالم به زوجین آموزش دهند.  مواد و روش ها: بسته آموزشی مبتنی بر انیاگرام، با مروری بر منابع و پژوهش‌های مربوطه و بر اساس پیشینه پژوهشی و تکنیک‌های مربوط به تیپ‌شناسی انیاگرام با در نظر گرفتن سازه‌های مؤثر بر آن و به صورت کتابخانه‌ای و وسیع بررسی و ساخته شد. ﺟﺎﻣﻌﻪ پژوهش ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﮐﻠﯿﻪ زوﺟﯿﻦ در مرحله پیش از ازدواج ﻣﺮاﺟﻌﻪ‌ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻪ ﻣﺮاﮐﺰ ﻣﺸﺎوره ﺷﻬﺮ اصفهان در بهار و تابستان ۱۳۹۶ﺑﻮد ﮐﻪ در طرحی شبه‌آزمایشی انتخاب شدند. ‌پرسش‌نامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز (EEQ, 1990)، در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون (با فاصله 45 روز پس از اتمام آموزش) برای سنجش متغیر وابسته استفاده شد. ﮔﺮوه آزﻣﺎیﺶ نیز طی ده جلسه نوددقیقه‌ای یک‌بار در هفته مورد آموزش قرار گرفتند.  یافته ها: آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد بسته آموزشی شخصیت‌محور مبتنی بر انیاگرام، بر ابرازگری هیجانی افراد متقاضی ازدواج مؤثر بوده است. بین نمرات گروه آزمایش و کنترل در پس‌آزمون پس از کنترل پیش‌آزمون تفاوت معناداری وجود داشت (0/05>P).  نتیجه گیری: به طور کلی این پژوهش نشان داد بسته آموزشی ازدواج جهت کمک به زوجین متقاضی ازدواج برای ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ و اﺑﺮاز صحیح هیجانات از طریق آشنایی با ویژگی‌های شخصیتی خود و طرف مقابل، درمقایسه با گروه کنترل، اثربخش بوده است؛ این نتایج برای متخصصان و دست‌اندرکاران امور مشاوره پیش از ازدواج جهت ارائه خدمات بهتر کاربردی است.},
keywords_fa = {ابرازگری هیجانی, متقاضیان ازدواج, تیپ‌های شخصیتی نُه‌گانه (انیاگرام), مشاوره پیش از ازدواج},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.3128.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3036-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3036-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Kolahdouzan, Seyed Ali and Kajbaf, Mohammad Bagher and Oraizi, Hamid Reza and Abedi, Mohammad Reza and Mokarian, Fariborz},  
title = {The Effect of a Death Anxiety Therapeutic Package Based on Acceptance and Commitment Therapy on Death Avoidance, Mental Health and Quality of Life of Cancer Patients}, 
abstract ={Objectives: The purpose of this study was to evaluate the effect of a death anxiety therapeutic package designed based on Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on death avoidance, mental health, and quality of life of cancer patients. Methods: This parallel-experimental study was conducted on 28 cancer patients (19 females and 9 males aged 26-71 years) referred to Seyedoshohada Hospital in Isfahan, Iran. They were randomly assigned into two groups of intervention (n=14) and control (n=14). The death anxiety package was designed in the University of Nevada and Lawshe’s method was used for examining its content validity ratio. The intervention group received therapy at seven sessions, once a week, while the control group received simple writing exercises with no intervention. Participants completed World Health Organization Quality of Life-BREF (α= 0.91), Death Attitude Profile-Revised (α=0.88), and Acceptance and Action Questionnaire (α= 0.87) three times as pretest, posttest, and follow-up assessments. Data were analyzed by ANCOVA in SPSS V. 21 software. Results: The intervention group showed a significant decrease in death attitude dimensions of “fear of death” and “death avoidance” and a significant increase in the quality of life dimension of “mental health” compared to the control group. Conclusion: The designed package based on ACT seems to reduce the death anxiety and death avoidance, and any change in attitude towards death in cancer patients may be related to their mental health.   },  
Keywords = {Acceptance and commitment therapy, Death anxiety, Death avoidance, Mental health, Quality of life, Cancer},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {16-31}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تدوین و بررسی اثربخشی بسته درمانی «اضطراب از مرگ» مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد بر اجتناب از مرگ، سلامت روان و کیفیت زندگی بیماران سرطانی شهر اصفهان},
abstract_fa ={اهداف: یکی از عواملی که می‌تواند سلامت روانی و کیفیت زندگی بیماران سرطانی را تحت تأثیر قرار دهد، اضطراب از مرگ است. هدف این پژوهش ارزیابی اثربخشی بسته درمانی "اضطراب از مرگ" مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد بر اجتناب از مرگ و کیفیت زندگی بیماران سرطانی می باشد.   مواد و روش ها: این پژوهش از نوع آزمایشی مبتنی بر گروه آزمایش با استفاده از پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری است. شرکت‌کنندگان از بین مراجعه‌کنندگان به بیمارستان سیدالشهدا (امید) اصفهان انتخاب شدند و با حجم نمونه 28 نفر (نوزده زن و نه مرد) به صورت تصادفی در دو گروه آزمودنی (13=n) و کنترل (13=n) گمارش شدند. بسته درمانی بر اساس درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در دانشگاه نوادای آمریکا ساخته و توسط آزمون لاوشه، شاخص نسبت روایی محتوایی آن محاسبه شد. این بسته طی هفت جلسه درمان گروهی روی آزمودنی‌ها اجرا شد و برای گروه کنترل نیز طی هفت جلسه تعدادی تمرین‌های ساده نوشتاری بدون انجام هیچ مداخله‌ای انجام گرفت. برای مقایسه نتایج دو گروه از سه پرسش‌نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی،"فرم کوتاه (α=‌0/91)"، پرسش‌نامه نیم‌رخ نگرش به مرگ وونگ و همکاران (α=‌0/88) و پرسش‌نامه پذیرش و عمل "نسخه دوم (α=‌0/87)" استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها نیز از روش آمار توصیفی ـ استنباطی تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. یافته ها: بیماران گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل از بین شاخص‌های نگرش به مرگ، در خرده‌مقیاس اضطراب از مرگ و اجتناب از مرگ کاهش معنادار و از بین شاخص‌های کیفیت زندگی، در خرده‌مقیاس سلامت روان افزایش معناداری پیدا کردند.  نتیجه گیری: به نظر می‌رسد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب و اجتناب از مرگ مؤثر است و تغییر در نگرش به مرگ در بیماران سرطانی احتمالاً با سلامت روان آن‌ها مرتبط است.},
keywords_fa = {درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, اضطراب از مرگ, اجتناب از مرگ, سلامت روان, کیفیت زندگی, سرطان},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.3044.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3081-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3081-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Moradi, Saeed and Lotfei, Mojgan and AsgharnejadFarid, Aliasghar and Pirmoradi, Mohammadrez},  
title = {The Role of Perceived Stress, Social Support and Body Image in Predicting the Severity of Depressive Symptoms in Ostomy Patients}, 
abstract ={Objectives: The purpose of this study was to investigate the role of perceived stress, social support, and body image in predicting the severity of depressive symptoms in ostomy patients. Methods: In this descriptive/correlational study with a cross-sectional design, 120 ostomy patients referred to the Iranian Ostomy Society were selected using a convenience sampling technique, and responded to The Depression, Anxiety and Stress Scale, Perceived Stress Scale, Body Image Questionnaire, and Social Support Scale. For data analysis, Pearson correlation and stepwise regression analysis were used. Results: The three variables of perceived stress, body image and social support were able to predict the severity of depressive symptoms by %21, %10 and %11, respectively. In Overall, they accounted for 42% of changes in the severity of depressive symptoms. Conclusion: Given the role of perceived stress, body image and social support in the severity of depression symptoms, the depression treatment and prevention programs should be facilitated for the patients with ostomy by considering these factors.},  
Keywords = {Ostomy, Depression, Body image, Perceived stress, Social support},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {32-43}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی نقش استرس ادراک‌شده، حمایت اجتماعی و تصویر بدن در پیش‌بینی شدت علائم افسردگی در بیماران استومی شهر تهران در سال 1397},
abstract_fa ={اهداف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش استرس ادراک‌شده، حمایت اجتماعی و تصویر بدن در پیش‌بینی شدت علائم افسردگی بیماران استومی است. مواد و روش ها: در این تحقیق توصیفی، همبستگی و مقطعی، از طریق نمونه‌گیری دردسترس ۱۲۰ نفر از بیماران استومی در انجمن استومی ایران به پرسش‌نامه‌های استرس ادراک‌شده، تصویر بدن، حمایت اجتماعی و افسردگی پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌به‌گام استفاده شد.  یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که سه متغیر پیش بین استرس ادراک‌شده، تصویربدن و حمایت اجتماعی به ترتیب توانستند 21 درصد، 10 درصد و 11 درصد، از پراکندگی نمرات شدت علائم افسردگی را پیش‌بینی کنند و همچنین سه متغیر پیش‌بین استرس ادراک‌شده، تصویربدن و حمایت اجتماعی با هم 42 درصد از پراکندگی نمرات شدت علائم افسردگی را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجه گیری: با توجه به نقش استرس ادارک‌شده، تصویر بدن و حمایت اجتماعی در شدت علائم افسردگی، می‌توان برنامه‌های درمانی و پیشگیری از افسردگی در بیماران استومی را با کار روی این متغیرها تسهیل کرد.  },
keywords_fa = {استومی, افسردگی, تصویر بدن, استرس ادراک‌شده, حمایت اجتماعی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.3020.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2971-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2971-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Riahi, Fatemeh and Golzari, Mahmood and Mootabi, Fereshteh},  
title = {The Relationship Between Emotion Regulation and Marital Satisfaction Using the Actor-partner Interdependence Model}, 
abstract ={Objectives The present study aimed to investigate the relationship between total emotion regulation and the multiple emotion regulation dimensions with marital satisfaction. The study also attempted to assess the moderating role of gender.  Methods A group of 156 married couples located in Tehran were recruited by convenience sampling. Participants rated their emotion regulatory abilities and their marital satisfaction by responding to the Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS) and Dyadic Adjustment Scale (DAS). In order to explore interpersonal effects, data were analyzed using the Actor-Partner Interdependence Model (APIM).  Results Both in men and women, the ability to regulate emotions was predictive of self and partner marital satisfaction. Women’s scores in all 6 aspects of emotion regulation and men’s scores in all aspects except from “awareness” was positively associated with their own satisfaction. Men’s acceptance of emotions, goal-directed behavior, impulse control, and access to regulation strategies predicted their wives’ satisfaction. Women’s impulse control, access to regulation strategies, and clarity of emotions predicted their husbands’ marital satisfaction. The analysis did not support a moderating role for gender.  Conclusion The findings highlight the interconnectedness between partners in the domain of emotions. It seems promising to focus on emotion regulation and its multiple dimensions in the assessment and treatment of couple problems. The use of dyadic methods of analysis is suggested in order to deepen the understanding of relationship phenomena. },  
Keywords = {Emotions, Emotion regulation, Marriage, Marital satisfaction, Interpersonal relations},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {44-63}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {رابطه ابعاد تنظیم هیجان و رضایت زناشویی با استفاده از مدل وابستگی متقابل عامل‌ ـ شریک},
abstract_fa ={اهداف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی رابطه بین سازه کلی تنظیم هیجان و هریک از مؤلفه‌های آن با رضایت زناشویی انجام پذیرفت. ارزیابی نقش تعدیل‌کنندگی جنسیت در رابطه بین تنظیم هیجان و رضایت زناشویی از دیگر مقاصد این پژوهش بود. مواد و روش ها: طرح این پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. ۱۵۶ زوج ساکن شهر تهران در سال ۱۳۹۶ با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان با پاسخ‌گویی به مقیاس‌ دشواری در تنظیم هیجان و مقیاس سازگاری زوجی، توانایی تنظیم هیجان و میزان رضایت زناشویی خود را درجه‌بندی کردند. به‌ منظور ارزیابی تأثیرات بین‌فردی، تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل وابستگی متقابل عامل‌ ـ شریک صورت گرفت.  یافته ها: نتایج حاکی از آن بود که هم در زنان و هم در مردان، توانایی کلی تنظیم هیجان پیش‌بینی‌کننده رضایت خود فرد و همسر او از رابطه است. نمرات زنان در هر شش مؤلفه تنظیم هیجان و نمرات مردان در همه مؤلفه‌ها به استثنای آگاهی از هیجانات، پیش‌بینی‌کننده رضایت زناشویی خود آن‌ها بود. در مردان مؤلفه‌های پذیرش هیجانات، توانایی رفتار هدفمند، کنترل تکانه و دسترسی به راهبردهای تنظیم هیجان با رضایت زناشویی همسر ارتباط داشت. در زنان مؤلفه‌های کنترل تکانه، دسترسی به راهبردهای تنظیم هیجان و درک واضح هیجانات، پیش‌بینی‌کننده رضایت زناشویی همسر بود. تحلیل انجام‌شده، نقش تعدیل‌کنندگی جنسیت را در رابطه بین تنظیم هیجان و رضایت زناشویی تأیید نکرد. نتیجه گیری: یافته‌ها مؤید اهمیت تمرکز بر تنظیم هیجان و مؤلفه‌های آن در ارزیابی و درمان مشکلات زوجی است. همچنین به منظور درک بهتر پدیده‌های بین‌فردی، استفاده از روش‌های تحلیل آماری زوجی توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {هیجان, تنظیم هیجان, ازدواج, رضایت زناشویی, روابط بین‌فردی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.3038.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2965-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2965-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Salehi, Mahdiyeh and Ahmadzadasl, Masoud and Seddigh, Ruhallah and Rashedi, Vahid and AlmasiِDooghaee, Mostafa and Kamalzadeh, Leila and Shariati, Behnam},  
title = {The Relationship Between Spiritual Well-Being and Care Burden in Unofficial Caregivers of Elderly Patients With Dementia}, 
abstract ={Objectives: Dementia is a common disease in the elderly and imposes a heavy care burden on family members. Many factors can be associated with care burden. One of these factors can be the caregivers’ Spiritual Well-Being (SWB). This study aimed to examine the relationship between SWB and care burden in caregivers of dementia patients. Methods: This correlational study was conducted on 60 caregivers (75% female and 25% male with a mean age of 47 years) of patients with dementia referred to Rasoul-e-Akram Hospital and Brain & Cognitive Clinics in Tehran, Iran in 2019. Samples were selected using purposive and convenience sampling methods. The caregivers were evaluated by using the Caregiver Burden Questionnaire and SWB Scale and a socio-demographic checklist. Data were analyzed by using Pearson's correlation coefficient and multiple linear regression analysis in SPSS software at the significance level of P<0.05.  Results: About 16.7% of caregivers had little care burden, 35% had moderate to severe burden, 25% moderate burden and 23.3% severe burden. Moreover, 1.7% had poor SWB, 66.7% moderate SWB and 31.7% high SWB. The care burden had a negative and non-significant relationship with religious dimension of SWB (r=-0.089, P=0.505), and a negative and significant relationship with existential dimension of SWB (r=-0.283, P=0.032). Linear regression model revealed that existential dimension had a relationship with care burden (β=-0.298, P=0.023) and explained 9% of variation in care burden.  Conclusion: SWB plays an important role in improving the overall health of caregivers. in addition to being one of determinant of care burden, it acts as a factor in enhancing other aspects of health. Overall, caregiving is a stressful job; being aware of positive topics such as spirituality helps therapists provide strategies for caregivers to reduce their stress and care burden.},  
Keywords = {Care burden, Dementia, Spirituality, Elderly},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {64-75}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {ارتباط سلامت معنوی با بار مراقبت در مراقبین غیررسمی سالمندان مبتلا به دمانس},
abstract_fa ={اهداف: دمانس بیماری شایعی در سالمندان است که بار مراقبت زیادی به اعضای خانواده تحمیل می‌کند. عوامل زیادی می‌توانند با این بار در ارتباط باشند و یکی از این عوامل سلامت معنوی مراقبین است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین سلامت معنوی با بار مراقبت در بین مراقبین غیررسمی سالمندان مبتلا به دمانس طراحی و اجرا شد. مواد و روش ها: مطالعه‌ حاضر که از نوع همبستگی است، بر روی 60 نفر از مراقبین سالمند مبتلا به بیماری دمانس مراجعه‌کننده به بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) و کلینیک مغز و شناخت در شهر تهران و در سال 1397 انجام شد. نمونه‌ها به روش نمونه‌گیری دردسترس و هدفمند انتخاب شدند. دو پرسش‌نامه روا و پایاشده بار مراقبت در بین بیماران دمانس و سلامت معنوی و یک چک‌لیست مشخصات جمعیت‌شناختی جهت بررسی اهداف پژوهش استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی در نرم‌افزار SPSS با سطح خطای نوع اول 0/05 انجام گرفت. یافته ها: 75 درصد نمونه موردبررسی (مراقبین) زن و مابقی مرد بودند. میانگین سن در کل نمونه 47 سال بود. حدود 16/7 درصد مراقبین دارای بار مراقبت پایین، 35 درصد دارای بار مراقبت متوسط رو به بالا، 25 درصد دارای بار مراقبت متوسط و 23/3 درصد دارای بار مراقبت بالا بودند. 1/7 درصد مراقبین دارای سلامت معنوی پایین، 66/7 درصد دارای سلامت معنوی متوسط و 31/7 درصد نیز دارای سلامت معنوی بالا بودند. بر اساس تحلیل دومتغیره، بین بار مراقبت از بیمار با بُعد مذهبی رابطه منفی و غیر معنادار (0/089=P=0/505 ، r) و با بُعد وجودی رابطه آماری منفی و معناداری (0/298=P=0/023، r) وجود داشت. با توجه به نتایج تحلیل رگرسیون خطی چندگانه (با ورود برخی مشخصه‌های جمعیت‌ناختی به عنوان متغیرهای کووریت و دو بعد مذهبی و وجودی سلامت معنی) فقط بُعد وجودی در مدل باقی‌ ماند (0/298=P=0/023، β) که حدود 9 درصد از تغییرات بار مراقبت را تبیین کرد.  نتیجه گیری: سلامت معنوی به عنوان محور و مرکز اصلی سایر ابعاد سلامت نقش مؤثر بر بهبود سلامت کلی مراقبین ایفا می‌کند. بنابراین، سلامت معنوی علاوه بر اینکه یکی از تعیین‌کننده‌های مؤثر بر بار مراقبت است، به عنوان عاملی در تقویت سایر ابعاد سلامت نیز عمل می‌کند. درمجموع مراقبت تجربه‌ای سخت و پرتنش است و اطلاع از مضامین مثبت مثل معنویت به درمانگران کمک می‌کند که راهکارهایی به مراقبین جهت کاهش استرس و بار مراقبت ارائه دهند.},
keywords_fa = {بار مراقبت, دمانس,  سلامت معنوی, سالمند},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.2658.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3018-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3018-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Baghani, Elham and Fata, Ladan and Salehi, Mahdiyeh and Hassani, Farib},  
title = {Prediction of Suicide Ideation Based on the Attentional Bias in Clinical and Non-clinical Populations}, 
abstract ={Objectives: This study aimed to predict the suicide ideation based on the attentional bias in clinical and non-clinical populations. Methods: Participants were 120 individuals (77 women and 43 men, age range 18-40 years) who were purposively selected and divided into three groups of clinical-suicidal (n=40), clinical non-suicidal (n=40) and non-clinical (n=40). They were measured by Suicide Stroop Test and Beck Scale for Suicide Ideation (BSS). Three indices of attentional bias including reaction time, time interference and interference ratio were calculated and the data were analyzed using paired-samples t-test, Pearson correlation coefficient and multivariate regression analysis at the 95% confidence level. Results: There was no significant difference in the mean reaction time means between all types of Stroop test (positive emotional, negative emotional, and suicide) in comparison with the neutral Stroop (P<0.05). Suicide ideation was significantly correlated with the overall reaction time in the positive emotional Stroop (r=0.32, P<0.001), negative emotional Stroop (r=0.27, P<0.01), suicide Stroop (r=0.28, P<0.01) and with the interference time of the non-clinical group in the suicide Stroop (r=0.33, P<0.05). In other cases, the relationships between variables were not statistically significant (P>0.05). Regression analysis based on the overall mean scores showed that age (β=-0.225), gender (β=0.223), clinical conditions (β=0.224) and recent suicide attempt (β=0.424) explaining 44% of the variances, were significant predcitors of suicide ideation, while the attentional bias indices failed to play any significant role in predicting suicide ideation (P>0.05). Conclusion: It seems that the incidence of attentional bias towards suicide-related information is not related to clinical conditions, and the relationship between attentional bias and suicide ideation does not follow a certain pattern. Factors such as age, gender, clinical status, and past suicidal behaviors are important predictors of suicide ideation, but attentional bias indicators cannot predict suicide ideation.},  
Keywords = {Stroop test, Attentional bias, Suicide, Suicide ideation, Suicide attempt},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {76-101}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {پیش‌بینی تفکر خودکشی بر اساس سوگیری توجه در جمعیت بالینی و غیربالینی},
abstract_fa ={اهداف: پیش‌بینی تفکر خودکشی بر پایه سوگیری توجه در جمعیت بالینی و غیربالینی هدف پژوهش حاضر بود. مواد و روش ها: شرکت‌کننده‌ها 120 نفر (77 زن و 43 مرد، دامنه سنی 40-18 سال) به صورت هدفمند در قالب سه گروه بالینی خودکشی، بالینی غیرخودکشی و غیربالینی انتخاب شدند (هر گروه 40 نفر) و در سنجش‌های آزمون استروپ خودکشی (SST) و مقیاس افکار خودکشی بک (BSS) شرکت کردند. سه شاخص سوگیری توجه متشکل از زمان واکنش، تداخل زمان و نسبت تداخل محاسبه شد و داده‌ها با استفاده از آزمون تی جفت‌شده، ضریب همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون چندگانه در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند. یافته ها: بین میانگین زمان واکنش در انواع استروپ (مثبت، منفی و خودکشی) در مقایسه با استروپ خنثی تفاوت معنادار مشاهده نشد (0/05>P). تفکر خودکشی تنها با زمان واکنش کل نمونه در استروپ هیجانی مثبت (0/001‌>r=32/0‌ ، ‌P)، استروپ هیجانی منفی (0/01>r=0/27 ، P) و استروپ خودکشی (0/01‌>r=0/28‌، P) و با تداخل زمان گروه غیربالینی در استروپ خودکشی (0/05‌>r=0/33‌، ‌P) همبستگی معنادار داشت و در باقی موارد، روابط بین متغیرها از لحاظ آماری معنادار نبودند (0/05‌>P). تحلیل رگرسیون بر اساس داده‌های کل نمونه نشان داد که سن (253/0-‌=‌β)، جنسیت (0/233=β)، داشتن شرایط بالینی (0/242=‌β) و اقدام اخیر به خودکشی (0/424‌=‌β) با تبیین 44 درصد از تغییرات، تعیین‌کننده‌های معنادار تفکر خودکشی هستند و شاخص‌های مربوط به سوگیری توجه نقشی در پیش‌بینی تفکر خودکشی نداشتند (0/05‌>P). نتیجه گیری: به نظر می‌رسد که بروز سوگیری توجه در قبال اطلاعات مرتبط با خودکشی تابع شرایط بالینی نبوده و همبستگی سوگیری توجه و تفکر خودکشی از الگوی معینی تبعیت نمی‌کنند. عواملی نظیر سن، جنسیت، شرایط بالینی و سوابق رفتارهای خودکشی‌گرایانه گذشته تعیین‌کننده‌های مهم تفکر خودکشی به شمار می‌روند، اما شاخص‌های سوگیری توجه ممکن است نقش تعیین‌کننده‌ای در پیش‌بینی تفکر خودکشی نداشته باشند.},
keywords_fa = {آزمون استروپ, سوگیری توجه, خودکشی, تفکر خودکشی, اقدام به خودکشی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.3170.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3064-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3064-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Azizi, Somayeh and Memaryan, Nadereh and Alavi, Kaveh and Sedigh, Rooholah and JolfaeiGhanbari, Atefeh},  
title = {A Qualitative Study on Patients’ Experiences of Interpersonal Relationships After Bariatric Surgery}, 
abstract ={Objectives: This aim of this study was to qualitatively study the obese patients’ experiences of interpersonal relationships after bariatric surgery. Methods: This is a qualitative research. The study population consisted of all patients who had undergone bariatric surgery at least two years ago referred to the obesity clinic of Rasoul-e-Akram Hospital. Of these, 11 patients were selected using a purposive sampling method and underwent semi structured interviews. Data were analysed using thematic analysis method in MAXQDA 10 software.  Results: The results were classified into one main category and four subcategories. The main category was related to the changes in interpersonal relationships. Bariatric surgery affected family relationships, marital relationships, professional relationships, and relationships with friends. It changed family relationships especially in married patients. In couples who both suffered from obesity, changes in physical appearance after surgery caused conflicts in bilateral relationships.  Conclusion: Bariatric surgery causes significant changes in interpersonal relationships. It improves the relationship between family members, especially spouses, although it can create different feelings at the same time. People after bariatric surgery may need the help of specialists such as a psychiatrist to regulate their interpersonal relationships. },  
Keywords = {Obesity, Bariatric surgery, Weight loss, Family, Interpersonal relationships},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {102-113}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تبیین کیفی تجارب بیماران از روابط بین‌فردی بعد از جراحی باریاتریک},
abstract_fa ={اهداف: هدف پژوهش حاضر تبیین کیفی تجارب بیماران مراجعه‌کننده به کلینیک چاقی بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) از روابط بین‌فردی‌شان، بعد از جراحی باریاتریک بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی بود که در آن تجربه افرادی که عمل جراحی باریاتریک را داشتند از روابط بین‌فردی بررسی شد. نمونه پژوهش از بین بیماران مراجعه‌کننده به کیلینیک چاقی بیمارستان حضرت رسول (ص) به صورت هدفمند انتخاب شدند. روش گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود و داده‌ها با روش تحلیل محتوای کیفی مضمونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.  یافته ها: نتایج پژوهش حاضر در یک طبقه و چهار زیرطبقه دسته‌بندی شدند. طبقه اصلی تغییر عمده در روابط بین‌فردی بود. جراحی بر روابط خانوادگی، روابط زناشویی، روابط حرفه‌ای و روابط با دوستان تأثیر گذاشته بود. جراحی سبب تغییر در روابط خانوادگی به‌خصوص در افراد متأهل شده بود. در زوجینی که هر دو از چاقی رنج می‌بردند، تغییرات بعد از عمل سبب بروز تعارض در روابط دوطرفه شده بود.  نتیجه گیری: عمل جراحی باریاتریک تأثیر قابل توجهی بر روابط بین‌فردی افراد دارد. این عمل باعث بهبود روابط بین اعضای خانواده، به‌خصوص همسران می‌شود، هرچند هم‌زمان می‌تواند احساسات متفاوتی را ایجاد کند. بر اساس نتایج پژوهش حاضر افراد پس از عمل جراحی برای تنظیم روابط بین‌فردی‌شان احتمالاً به کمک افراد متخصص مانند روان‌پزشک نیاز دارند.},
keywords_fa = {چاقی, عمل جراحی باریاتریک, کاهش وزن, خانواده, روابط بین‌فردی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.3131.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3033-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3033-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Rajabi, Gholamreza and Khoshnoud, Ghasem and Sodani, Mansour and Khojastehmehr, Rez},  
title = {The Effectiveness of Affective-reconstructive Couple Therapy in Increasing the Trust and Marital Satisfaction of Couples With Remarriage}, 
abstract ={Objectives: This study aimed to determine the effectiveness of affective-reconstructive couple therapy in increasing the trust in close relationships and marital satisfaction of couples with remarriage and divorce experience.  Methods: This is a single-case experimental study with a non-concurrent multiple baseline design. Three distressed couples were selected from among couples with remarriage and divorce experience referred to private and government counseling centers in Ahvaz, Iran, based on inclusion/exclusion criteria using purposive sampling method during September-December 2018, They participated at eight sessions of affective-reconstructive couple therapy, once a week each 90 minutes. They completed the Trust in Close Interpersonal Relationships Questionnaire and Marital Satisfaction Scale before and after treatment, and at the follow-up period. The data analysis was conducted by using visual analysis (graph drawing), reliable change index, recovery rate formula (increase rate), and normative comparison methods. Results: Affective-reconstructive couple therapy increased the trust in close relationships and marital satisfaction in couples after treatment and at the follow-up period. Conclusion: Affective-reconstructive couple therapy, due to special attention to the couples’ past relationships and increasing their insight into the causes of distress development in relationship can increase the trust in close relationships and marital satisfaction in remarried couples with divorce experience.},  
Keywords = {Affective-reconstructive couple therapy, Trust in close relationships, Marital satisfaction, Remarriage},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {114-129}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی بر بازسازی عاطفی بر افزایش اعتماد و رضایت زناشویی در زوجین با ازدواج مجدد},
abstract_fa ={اهداف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی بر بازسازی عاطفی بر افزایش اعتماد در روابط نزدیک و رضایت زناشویی در زوجین با ازدواج مجدد و تجربه طلاق انجام گرفت.  مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه آزمایشی موردی از نوع طرح‌های خط پایه چندگانه ناهم‌زمان است. سه زوج از میان زوج‌های آشفته با ازدواج مجدد و تجربه طلاق مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره خصوصی و دولتی شهر اهواز، براساس ملاک‌های ورود و خروج و نقطه برش 22 در مقیاس رضایت زناشویی به روش نمونه‌گیری هدفمند در بازه زمانی ماه‌های مهر، آبان و آذر سال 1397 انتخاب شدند و در هشت جلسه 90دقیقه‌ای یک‌بار در هفته در زوج‌درمانی مبتنی بر بازسازی عاطفی شرکت کردند. سه زوج در مراحل خط پایه، درمان و پیگیری پرسش‌نامه اعتماد در روابط نزدیک (1985) و مقیاس رضایت زناشویی (2010) را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های تحلیل دیداری (رسم نمودار)، شاخص تغییر پایا، فرمول درصد بهبودی (درصد افزایش) و مقایسه هنجاری انجام گرفت. یافته ها: نتایج با استفاده از روش‌های تحلیل دیداری (رسم نمودار)، شاخص تغییر پایا، فرمول درصد بهبودی (درصد افزایش) و مقایسه هنجاری نشان داد که زوج‌درمانی مبتنی بر بازسازی عاطفی باعث افزایش اعتماد در روابط نزدیک و رضایت زناشویی در مراحل درمان و پیگیری شده است.  نتیجه گیری: زوج‌درمانی مبتنی بر بازسازی عاطفی به دلیل توجه ویژه به روابط گذشته زوجین و افزایش بینش زوجین در زمینه علل رشدی پریشانی رابطه می‌تواند موجب افزایش اعتماد در روابط نزدیک و رضایت زناشویی در زوجین با ازدواج مجدد دارای تجربه طلاق شود.},
keywords_fa = {زوج‌درمانی مبتنی بر بازسازی عاطفی, اعتماد در روابط نزدیک, رضایت زناشویی, ازدواج مجدد},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.218.18},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3010-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3010-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Caputo, Andre},  
title = {Illness and Object Relations: Narratives From Women With Pulmonary Hypertension}, 
abstract ={Objectives The current research study aims at investigating the illness experience of people affected by Pulmonary Hypertension (PH), as a particularly challenging rare disease that is paradigmatic for the understanding of regulatory processes. Methods The study used Giorgi’s method to analyze the illness narratives of 11 adult Italian women affected by PH according to a qualitative phenomenological approach. An object relations perspective looking at chronic illness as an internal object was adopted for result interpretation. Results Four general themes were identified that characterize illness narratives of people with PH and illustrate the progressive stages of the disease. They respectively deal with the body/mind disruption at symptom onset, the protagonization of illness in the search for a diagnosis, the complicated grief at the time of diagnosis, and the anaclitic strategies to face the future. Conclusion Findings make a significant contribution to the exploration of the subjective experience of people with PH in managing illness-related challenges from symptom onset to after diagnosis. },  
Keywords = {Pulmonary hypertension, Self-perception, Personal narrative, Qualitative research, Psychoanalysis},
volume = {26},
Number = {1}, 
pages = {130-141}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بیماری و روابط شی: روایت‌هایی از زنان مبتلا به فشار خون ریوی},
abstract_fa ={اهداف هدف پژوهش حاضر بررسی تجربه بیماری مبتلایان به فشار خون ریوی (PH)، به عنوان یک بیماری نادر و چالش‌برانگیز با هدف تدوین رویکری در درک فرایندهای تنظیمی تجربه این بیماری است.  مواد و روش ها تجزیه و تحلیل این مطالعه با استفاده از روش جورجی انجام شد که روایت بیماری 11 زن بزرگسال ایتالیایی مبتلا به PH مطابق رویکرد پدیدارشناسی کیفی بررسی شد. برای تفسیر نتایج، دیدگاه روابط شی با نگاه به بیماری مزمن به عنوان یک شیء داخلی پذیرفته شد. یافته ها چهار موضوع کلی مشخص شد که روایت بیماری از سوی مبتلایان به PH را نشان داده و مراحل پیشرفت بیماری را نشان می دهد. آنها در بدو شروع علائم، به ترتیب با اختلال در بدن/ذهن سروکار پیدا می کنند: شخصیت‌دهی اصلی به بیماری در جستجوی علائم تشخیصی، غم و اندوه سنگین هنگام تشخیص، و راهکارهای آناکلیتیک برای مواجهه با آینده. نتیجه گیری یافته ها نقش مهمی در اکتشاف تجربه ذهنی افراد مبتلا به PH در مدیریت چالش های مرتبط با بیماری از ابتدای علائم تا دوره‌ی بعد از تشخیص ایفا می‌کنند.},
keywords_fa = {فشار خون ریوی, درک بیماری, روایت, تحلیل کیفی پدیدارشناسی, نظریه روابط شی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1.3124.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3029-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3029-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {ArmaniKian, Alireza and Rostami, Bahram and Moosavi, Seyyede Elnaz and Maghbooli, Mehdi and Fakoor, Ehs},  
title = {The Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Academic Procrastination in Medical Sciences Students of Zanjan University}, 
abstract ={Objectives: Procrastination and academic failure are factors that are on the rise among medical universities and threaten the educational system. Therefore, it is necessary to identify interventions that can reduce these factors. The present study aimed to evaluate the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on academic procrastination in Medical Sciences students of Zanjan University, Zanjan City, Iran. Methods: This study was a quasi-experimental study with a pre-test & post-test design and case and control groups. The statistical population was all students with academic failure who were referred to the University Counseling Office during the academic year 1996-7, out of whom 38 were enrolled in the study considering the inclusion criteria and academic procrastination score. The study data were collected using the standard Solomon’s and Rothlobom questionnaire. Students’ academic performance was also measured by their semester grade point average. Covariance analysis and analysis of covariance were used for data analysis in SPSS V. 24. Results: The mean academic procrastination was significantly different between the two groups at the post-test (P<0.05). Group F was statistically significant in academic procrastination equal to 257.553 (P<0.05), so the effectiveness of ACT on academic procrastination and its components was confirmed. Concerning academic performance, the F of the group factor was equal to 9.59 and at the level of P<0.05 which was statistically significant. Conclusion: The results show the effectiveness of ACT on student’s procrastination and academic failure.},  
Keywords = {Commitment-based therapy, Academic procrastination, Students},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {142-153}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر اهمال‌کاری تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان},
abstract_fa ={اهداف: اهمال‌کاری و افت تحصیلی از عواملی هستند که در دانشگاه‌های علوم‌پزشکی رو به افزایش بوده و تهدیدی برای دانشجویان و سیستم آموزشی محسوب می‌شوند؛ بنابراین شناسایی مداخلاتی که بتوانند این عوامل را در دانشجویان کاهش دهند، ضروری به نظر می‌رسد. از این ‌رو مطالعه حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش (ACT) بر اهمال‌کاری تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی زنجان انجام گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه به ‌صورت مداخله‌ای و نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و با دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعه آماری کلیه دانشجویان دارای افت تحصیلی بودند که طی سال تحصیلی 1396-1397 به اداره مشاوره دانشگاه معرفی شدند که از بین آن‌ها 38 نفر با در نظر گرفتن معیارهای ورود و نمره اهمال‌کاری تحصیلی وارد مطالعه شدند. ابزار اندازه‌گیری داده‌ها پرسش‌نامه استاندارد اهمال‌کاری سولومون و راثلبوم بود. ملاک عملکرد تحصیلی دانشجویان نیز معدل نیم‌سال تحصیلی آنان بود. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آنالیز کوواریانس و تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. یافته ها: میانگین اهمال‌کاری تحصیلی در دو گروه و در پس‌آزمون تفاوت معنی‌داری داشت (0/05>P). F مربوط به عامل گروه در اهمال‌کاری تحصیلی برابر با 257/553 و در سطح ‌0/05>P از لحاظ آماری معنادار بود؛ بنابراین اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش (ACT) بر اهمال‌کاری تحصیلی و مؤلفه‌های آن در گروه آزمایش تأیید شد. در مورد عملکرد تحصیلی نیز F مربوط به عامل گروه برابر با 9/59 و در سطح 0/05>P از لحاظ آماری معنادار بود؛ بنابراین، تأثیر درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر عملکرد تحصیلی نیز در دانشجویان تأیید شد. نتیجه گیری: نتایج نشان‌دهنده اثربخش بودن درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر اهمال‌کاری و افت تحصیلی دانشجویان بود.},
keywords_fa = {درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش, اهمال‌کاری تحصیلی, دانشجویان},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.2817.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3134-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3134-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {MamSalehi, Hossein and Moradi, Omid and Arefi, Mukhtar and Yar-Ahmadi, Yahy},  
title = {Mediating Role of Communication Patterns in Relationship Between Self-differentiation and Sexual Satisfaction}, 
abstract ={Objectives: The couples’ marital satisfaction depends on their Communication Patterns. The present study aimed to investigate the mediating role of Communication Patterns in the relationship between self-differentiation and sexual satisfaction of couples. Methods: This study is descriptive correlational research. The statistical population of the study was all couples residing in Bukan City in 2019. A total of 500 couples was selected by the multistage cluster sampling method and the differentiation questionnaires, Communication Patterns, and Larsson sexual satisfaction questionnaire were performed on them. Data were analyzed using the Pearson correlation coefficient and stepwise regression and the Sobel test was performed by using SPSS V. 22 and PLS software. Results: According to the results, the survey of the mediating role of Communication Patterns in the relationship between self-differentiation and sexual satisfaction, the Sobel test statistic value was 18.663 (P≤0/01). Therefore, it can be concluded that the communication variables have a positive and significant mediating effect on their differentiation on sexual satisfaction. On the other hand, the effect of their differentiation on sexual satisfaction is both independent and positive and significant with the mediating variable of Communication Patterns. Conclusion: Considering the results, it can be concluded that couples’ therapists can emphasize improving couples ‘Communication Patterns’ to achieve sexual satisfaction and use this approach to prevent divorcing couples from breaking up in their marriage.},  
Keywords = {Communication Patterns, Self-differentiation, Sexual satisfaction},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {154-169}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {نقش واسطه‌ای الگوهای ارتباطی در رابطه بین تمایزیافتگی خود و رضایت جنسی زوجین},
abstract_fa ={اهداف: رضایت فردی زوجین در بیشتر حوزه‌های زناشویی متأثر از الگوهای ارتباطی آن‌هاست، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای الگوهای ارتباطی در رابطه بین تمایزیافتگی خود و رضایت جنسی زوجین انجام گرفت. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه زوجین ساکن شهرستان بوکان در سال1398 بودند. پانصد نفر از زوجین به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند‌مرحله‌ای انتخاب شدند و پرسش‌نامه‌های تمایزیافتگی خود، الگوهای ارتباطی و رضایت جنسی لارسون، روی آن‌ها اجرا شد، تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌به‌گام و آزمون سوبل به کمک نرم‌افزارهای SPSS (نسخه 22) و PLS انجام گرفت. یافته ها: یافته‌های پژوهش نشان داد در بررسی معناداری نقش واسطه‌ای الگوهای ارتباطی در رابطه بین تمایزیافتگی خود و رضایت جنسی مقدار آماره سوبل تست برابر با 18/663 است (P≤ 0/01). بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که متغیر الگوهای ارتباطی در تأثیر بین تمایزیافتگی خود بر رضایت جنسی، نقش میانجی مثبت و معنی‌داری دارد. از سوی دیگر نیز تأثیر تمایزیافتگی خود بر رضایت جنسی هم به صورت مستقل و هم با حضور متغیر میانجی الگوهای ارتباطی مثبت و معنادار است.  نتیجه گیری: بر اساس یافته‌ها می‌توان گفت زوج‌درمانگران می‌توانند برای بهبود تعارضات جنسی زوجین در مداخلات خود، بر بهبود الگوهای ارتباطی زوجین تأکید کنند و از این رویکرد جهت پیشگیری از جدایی و طلاق زوجین و شکست آن‌ها در ازدواجشان استفاده کنند.},
keywords_fa = {الگوهای ارتباطی, تمایزیافتگی خود, رضایت جنسی زوجین},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.3099.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3016-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3016-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {EshaghiFarahmand, Seyed Reza and Ahadi, Hassan and KalhorniaGolkar, Maryam and Sedaghat, Mastoreh},  
title = {Comparison of the Effectiveness of Music Therapy and Cognitive Behavioral Therapy on Quality of Life, Craving and Emotion Regulation in Patients Under Methadone Maintenance Therapy}, 
abstract ={Objectives: The purpose of this study was to compare the effectiveness of Music Therapy and Cognitive Behavioral Therapy on Quality of Life (QoL), craving, and emotional regulation in patients under methadone maintenance therapy.  Methods: The method of the study was quasi-experimental and multi-group pre-test and post-test design. The statistical population consisted of all clients treated with methadone maintenance therapy in addiction treatment clinics affiliated with Tehran Health Organization in 2018. Then 54 people of whom (18 in each group) were selected through purposeful sampling in two experimental groups (Music-Therapy and Cognitive Behavioral Therapy) and a control group was included. The data was collected using the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire, the Quality of Life Questionnaire, and Craving Questionnaire. The ANCOVA was used for data analysis. Results: The results showed that both Music Therapy and Cognitive Behavioral Therapy Improved the QoL, emotion regulation in the experimental group compared to the control group and significantly reduced craving (P<0.01). The results of the follow-up test showed that the mean scores of the experimental groups in the study variables were significantly different from the control group. Conclusion: There was a significant difference between the treatment groups in terms of their effect on the QoL and negative cognitive emotion regulation so that Cognitive Behavioral Therapy was more effective in regulating negative emotions and enhancing the QoL but there was no significant difference in regulating for positive emotions and reducing craving. These results suggest that both treatments significantly increase the QoL, emotional regulation, and it reduces craving.},  
Keywords = {Music therapy, Cognitive behavioral therapy, Quality of Life (QoL), Emotion regulation, Craving},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {170-187}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مقایسه اثربخشی موسیقی‌درمانی و رفتاردرمانی شناختی بر کیفیت زندگی، ولع مصرف و تنظیم هیجانی بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون},
abstract_fa ={اهداف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی موسیقی‌درمانی و رفتاردرمانی شناختی بر کیفیت زندگی، ولع مصرف و تنظیم هیجانی بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون بود. مواد و روش ها: روش این پژوهش شبه‌آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون چند‌گروهی بود و جامعه آماری آن را کلیه مراجعان تحت درمان نگهدارنده با متادون در کیلینک‌های درمانی اعتیاد شهر تهران وابسته به وزارت بهداشت در سال 1397 تشکیل می‌دادند که 54 (هر گروه 18 نفر) نفر از آنان به شیوه نمونه‌گیری هدفمند در دو گروه آزمایش (موسیقی‌درمانی رفتاردرمانی شناختی) و یک گروه کنترل قرار داده شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه تنظیم شناختی هیجان و پرسش‌نامه کیفیت زندگی و پرسش‌نامه ولع مصرف استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد.  یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد هم موسیقی‌درمانی و هم رفتاردرمانی شناختی میزان کیفیت زندگی و تنظیم هیجان گروه آزمایش را نسبت به گروه کنترل ارتقا و میزان ولع مصرف را به نحو قابل توجهی کاهش دادند (0/01>P). نتایج آزمون پیگیری نشان داد میانگین نمرات گروه‌های آزمایش در متغیرهای مورد مطالعه به طور معناداری متفاوت با گروه کنترل بود. بین گروه‌های درمانی از لحاظ اثر‌بخشی بر کیفیت زندگی و تنظیم منفی هیجانی شناختی تفاوت معناداری وجود داشت؛ به نحوی که رفتاردرمانی شناختی در تنظیم هیجانات منفی و افزایش کیفیت زندگی مؤثرتر بود. در مورد تنظیم هیجان‌های مثبت و کاهش ولع مصرف تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. نتیجه گیری: این نتایج حاکی از این است که این دو نوع درمان به طور معنی‌داری باعث افزایش کیفیت زندگی، تنظیم هیجانی و کاهش ولع مصرف می‌شود. },
keywords_fa = {موسیقی‌درمانی, رفتاردرمانی شناختی, کیفیت زندگی, تنظیم هیجان, ولع مصرف},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.3212.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3099-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3099-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Abdolmohamadi, Karim and Ashouri, Ahmad and GhadiriSourmanAbadi, Farhad and Mohammadzadeh, Ali},  
title = {Prediction of Executive Functions Based on Impairment in Motor and Linguistic Growth}, 
abstract ={Objectives: Executive functions refer to the use of cognitive processes to control thoughts and emotions. The purpose of this study was to predict impairment in executive functions, based on impairment in motor and linguistic growth in children. Methods: The research method is descriptive correlational. The statistical population of this study was all students of elementary school studying in the academic year of 2018-2019 in Tabriz City, AMONG them 700 were selected in a multi-stage cluster. In the next step, their parents were asked to complete the Coolidge Neuropsychological and Personality Questionnaire (2002) and FTF-5 -15 questionnaire. The data were analyzed by Simultaneous Regression tests. Results: The results showed that defective motor skills, language proficiency, and communication skills cause an executive function disorder. Conclusion: Language skills and motor development are factors that are effective in the growth of executive functions.},  
Keywords = {Growth, Movements, Linguistic, Executive functions},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {188-199}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {پیش‌بینی اختلال در کارکردهای اجرایی بر اساس نقص در رشد حرکتی و زبانی},
abstract_fa ={اهداف: کارکردهای اجرایی اشاره به استفاده از فرایندهای شناختی برای کنترل افکار و هیجانات دارد. هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی اختلال در کارکردهای اجرایی بر اساس نقص زبانی و حرکتی در کودکان بود. مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش‌آموزان مقطع ابتدایی مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1397-1398 شهر تبریز بودند که از بین آن‌ها هفتصد نفر به ‌صورت خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند و در گام بعدی از والدین آن‌ها خواسته شد پرسش‌نامه‌های عصب ـ روان‌شناختی و شخصیتی کولیج (2002) و پرسش‌نامه مشکلات رشدی و رفتاری کودکان 5 تا 15 سال (نسخه والدین) را تکمیل کنند. داده‌ها با استفاده از آزمون رگرسیون هم‌زمان و نرم‌افزار SPSS نسخه 25 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد نقص در مهارت حرکتی درشت (0/12)، مهارت زبان دریافتی (0/19) و مهارت زبان ارتباطی (0/25) به صورت معنی‌داری در به وجود آمدن اختلال کارکردهای اجرایی نقش ایفا می‌کنند. نتیجه گیری: مهارت‌های زبانی و رشد حرکتی عواملی هستند که در رشد کارکردهای اجرای مؤثرند.},
keywords_fa = {رشد, حرکت, زبان, کارکردهای اجرایی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.227.12},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3037-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3037-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {MoradiMotlagh, Mona and Nainian, Mohammadreza and Fata, Ladan and Gholami, Mohammad and Ghaedi, Gholamhosei},  
title = {The Mediational Roles of Law of Contagion and Threat Estimations in the Relation Between Disgust and Contamination-based OCD Symptoms}, 
abstract ={Objectives: The law of contagion is one of the sympathetic of magic principles and is a cognitive distortion related to disgust. To explain how disgust can lead to contamination Obsessive-Compulsive Disorder (OCD) symptoms, this study assumes that the emotion of disgust can activate the law of contagion, which in turn may motivate threat estimations that finally results in OCD symptoms.  Methods: This study has a correlational research design. Participants were 495 students (59% women) from Olum Tahghighat University that recruited through convenience sampling. All the participants completed all the questionnaires in the same order: Threat estimation scenarios, the Vancouver Obsessional Compulsive Inventory Contamination Scale (VOCI-C), negative-spiritual contagion subscale from Contagion Sensitivity Scale (CSS), and core disgust subscale from Disgust Scale (DS). This model was examined through Structural Equation Modeling (SEM).   Results: The finding revealed that the proposed model had a good fit based on reported indices: χ2, CMIN/DF, GFI, CFI, AGFI, RMSEA. Conclusion: There are mediational roles for the law of contagion and threat estimations in the relation between disgust and OCD symptoms. The proposed psychopathological model can help to promote the disgust theory in OCD and may have implications for cognitive behavioral therapy.   },  
Keywords = {Disgust, Obsessive-Compulsive Disorder (OCD), Magic, Cognition, Models},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {200-215}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مدل ساختاری رابطه میان چندش و نشانه‌های وسواس آلودگی با نقش میانجی قانون سرایت و برآوردهای تهدید},
abstract_fa ={اهداف: قانون سرایت یکی از قوانین جادوی همانندپنداری و از تحریف‌های شناختی شناسایی‌شده در ارتباط با چندش است. این قانون ویژگی‌هایی دارد که آن را برای مطالعه در اختلال وسواس آلودگی مناسب می‌کند. در توضیح اینکه چندش با چه مکانیسم اثری منجر به نشانه‌های وسواس آلودگی می‌شود، مطالعه حاضر چنین فرض می‌کند که هیجان چندش سبب فعال شدن قانون سرایت و آن نیز سبب برانگیختن برآوردهای تهدید مرتبط با سرایت می‌شود که احتمالاً منجر به ترس از آلودگی در اختلال وسواس می‌شوند. بنابراین هدف از مطالعه پیش‌رو بررسی برازش مدل ساختاری است که در آن قانون سرایت و برآورد تهدید، به ترتیب، میانجی رابطه چندش و ترس از آلودگی در وسواس هستند. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع طرح‌های همبستگی است. شرکت‌کنندگان در پژوهش شامل 495 دانشجو (59 درصد زن) هستند که به روش نمونه‌گیری در دسترس از دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران به عنوان جامعه پژوهش گردآوری شده‌اند. همه شرکت‌کنندگان پرسش‌نامه‌های پژوهش شامل مقیاس چندش تجدیدنظرشده، مقیاس حساسیت سرایت ـ زیرمقیاس سرایت فرافیزیکی، پرسش‌نامه وسواسی جبری ونکوور ـ زیرمقیاس آلودگی و هشت سناریوی مرتبط با درجه‌بندی برآورد تهدید را تکمیل کردند. مدل پیشنهادی از طریق روش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و با نرم‌افزار AMOS20 مورد آزمون قرار گرفت.  یافته ها: نتایج نشان داد که مدل آسیب‌شناختی پیشنهادی مطالعه حاضر بر اساس شاخص‌های برازشِ تطبیقی (،(CFI شاخص نیکویی برازش تعدیل‌شده (AGFI)، شاخص نیکویی برازش (GFI‌)، شاخص خی‌دوی نسبی (CMIN/DF)، و ریشه دوم مربعات خطای برآورد (RMSEA) از برازش مناسبی برخوردار است. بدین ترتیب که شاخص CMIN/DF کوچک‌تر از 2، شاخص RMSEA کوچک‌تر از 0/05 و سایر شاخص‌ها نیز بزرگ‌تر از 0/90 هستند. نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر می‌توان به نقش میانجی یافتارهای سرایت جادویی و برآوردهای تهدید در رابطه میان چندش و نشانه‌های وسواس آلودگی اشاره کرد. مدل آسیب‌شناختی پیشنهادی حاضر می‌تواند به پیشبرد نظریه رو به‌ رشد چندش و بهبود درمان‌های شناختی ـ رفتاری مرتبط با آن کمک کند. },
keywords_fa = {چندش, اختلال وسواسی ـ جبری, جادو, شناخت‌, مدل},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.3114.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3021-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3021-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Hosseini, Fariba and Aghebati, Asma and Asgharnejad, Ali Asghar and ArjomandiRafsanjani, Khadijeh and Ghorbani, Sareh},  
title = {Emotional Behavioral Problems and Post Traumatic Stress Symptoms in Collaborators in Children With Cancer}, 
abstract ={Objectives: The purpose of this study was to investigate the emotional, behavioral problems, and posttraumatic stress symptoms in siblings of children with cancer and a control group. Methods: This study is a causal-comparative study. The sample consisted of 30 siblings aged 11 to 18 years old in children with cancer, 30 controls, who were matched for age and sex. The data was collected through availability sampling. In this study, a self-report questionnaire of adolescents and symptom scales of post-traumatic stress disorder-self-report form was used to assess the internalization, externalization, and symptoms of post-traumatic stress disorder.  Results: The results showed that there is a significant difference between internalization problems, extraversion problems, and post-traumatic stress symptoms in adolescents with cancer and the control group.  Conclusion: According to the results, the siblings of children with cancer had more behavioral emotional behaviors than the control group that these findings revealed a greater vulnerability in this group and a guide for appropriate interventions.},  
Keywords = {Emotional adjustment, Behavior peroblems, Post-traumatic, Siblings, Neoplasms},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {216-227}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مشکلات هیجانی، ‌رفتاری و علائم استرس پس از سانحه در همشیران کودکان مبتلا به سرطان},
abstract_fa ={اهداف: ابتلای کودکان به سرطان، کل خانواده را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما اکثر مطالعات انجام‌شده در دنیا بر افراد مبتلا و والدینشان تمرکز دارند و کمتر پژوهشی به همشیران کودکان مبتلا به سرطان پرداخته است. هدف این مطالعه بررسی مشکلات هیجانی، رفتاری و علائم استرس پس از سانحه در همشیران کودکان مبتلا به سرطان است. مواد و روش ها: جامعه آماری شامل همشیران کودکان مبتلا به سرطان در مرکز آموزشی درمانی حضرت علی‌اصغر است. در این مطالعه که از نوع علّی ـ مقایسه‌ای است، سی نفر از همشیران 11 تا 18‌ساله کودکان مبتلا به سرطان و سی نفر به عنوان گروه کنترل شرکت داشتند. این دو گروه از نظر سن و جنس همتا شدند و روش نمونه‌گیری به صورت دردسترس بود. در این پژوهش جهت ارزیابی مشکلات هیجانی، رفتاری و علائم اختلال استرس پس از سانحه از پرسش‌نامه خودگزارش‌دهی نوجوان آخنباخ و مقیاس علائم اختلال استرس پس از سانحه (فرم خودگزارش‌دهی) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در زمینه مشکلات هیجانی، رفتاری و علائم اختلال استرس پس از سانحه تفاوت معناداری بین دو گروه وجود دارد (P≤ 0/01). نتیجه گیری: با توجه به نرخ بالاتر مشکلات روان‌شناختی در همشیران کودکان مبتلا به سرطان نیاز به بررسی دقیق‌تر آسیب‌شناسیِ این گروه و ارائه رهنمودهای اختصاصی جهت بهبود سلامت روان آنان ضروری به نظر می‌رسد.},
keywords_fa = {سازگاری عاطفی, مشکلات رفتاری, استرس پس از سانحه, همشیرها, نئوپلاسم‌ها},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.2337.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3042-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3042-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Kahouei, Mehdi and Paknazar, Fatemeh and Alimohammadi, Masoumeh and Mosayebi, Ghazaleh},  
title = {Relationship Between the Early Maladaptive Schema and Social Networks Addiction Among Semnan University of Medical Sciences Students}, 
abstract ={Objectives: Early maladaptive schemas are self-destructive emotional and cognitive patterns that have been formed at the beginning of development and are repeated in life. Since early maladaptive schemas can be the most predictive of addiction and social networking addiction is also considered as an injury or complication. This study aimed to determine the relationship between early maladaptive schemas and social network addiction among students. Methods: This cross-sectional study was performed on 350 students of Semnan University of Medical Sciences. In this study, Yang’s Short Form Questionnaire and the questionnaire of social network s addiction based on mobile were used. Data were analyzed by the Chi-square test and logistic regression. Results: There were 186 (53.2%) students who had social network addiction. Of them, 215 (61.4%) had at least one early maladaptive schema. The gender of the woman (OR=0.35, P=0.021), age over 21 years (OR=0.56, P<0.001), the formation of the schema of recognition (OR=0.54, P=0.01) and the formation of the schema entitlement (OR=0.47, P=0.002) with the reduction and the formation of the schema of social isolation / emotional inhibition (OR=2.94, P=0.006) was accompanied with increasing of the chance of being addicted to social networks. Conclusion: The results showed that some of the individual characteristics and the formation of some of the schemas are associated with decreasing and increasing the chance of addiction to social networks. },  
Keywords = {Early maladaptive schema, Social network sites, Addiction, Students},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {228-239}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {ارتباط بین طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه با اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در بین دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی سمنان},
abstract_fa ={اهداف: طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه، الگوهای هیجانی و شناختی خود‌آسیب‌رسانی هستند که در ابتدای رشد و تحول در ذهن شکل گرفته‌ و در زندگی تکرار می‌شوند و از آنجایی که طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه بیشترین پیش‌بینی‌کننده برای استعداد اعتیاد می‌توانند باشند و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی هم به عنوان یک آسیب یا عارضه مطرح است، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین طرح‌واره ناسازگار اولیه با اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در بین دانشجویان انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مقطعی بوده که روی نمونه‌ای شامل 350 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی سمنان با روش تصادفی طبقه‌ای (بر اساس سال ورود و دانشکده) انجام شد. نسخه سوم فرم کوتاه پرسش‌نامه طرح‌واره یانگ و پرسش‌نامه اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر موبایل به عنوان ابزار استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و به وسیله آزمون کای‌دو و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند. مقدار P کمتر از 0/05 در آزمون‌ها معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ها: 186 نفر (53/2 درصد) اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی داشتند. در 215 نفر (61/4 درصد) حداقل یک طرح‌واره ناسازگاری اولیه وجود داشت. یافته‌ها بین زن بودن (0/021=OR=0/35 ،P)، داشتن سن بالاتر از 21 سال (0/001>OR=0/46 ، P )، طرح‌واره هدایت شدن توسط دیگران (0/01=OR=0/54= P)، طرح‌واره استحقاق (0/002=OR=0/47 ،P) و طرح‌واره انزوای اجتماعی (0/006=OR=2/94 ، P) با اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی، رابطه معنا‌داری را نشان دادند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد برخی از ویژگی‌های فردی و شکل‌گیری برخی از طرح‌واره‌ها با کاهش و افزایش شانس اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی همراه است.},
keywords_fa = {طرح‌واره ناسازگار اولیه, اعتیاد, سایت‌های شبکه‌های اجتماعی, دانشجویان},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.3146.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3051-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3051-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Rezvanifar, Farahnaz and Shariat, Seyed Vahid and Amini, Homayoun and Rasoulian, Maryam and Shalbafan, Mohammadrez},  
title = {A Scoping Review of Questionnaires on Stigma of Mental Illness in Persian}, 
abstract ={Objectives: In order to plan according to the needs of psychiatric patients, there is a need to study different aspects of social stigma in target groups. Due to the limited access to questionnaires used for assessment of social stigma in Persian, this study aims to review all of the tools available for assessment of social stigma, which have been designed in Iran or have been translated to Persian.  Methods: This is a conceptual review study. After extensive review of resources, articles related to social stigma in the health system and conducted on health care staff, students, caregivers or patients' families, psychiatric patients, mothers with children with autism, mothers with children with Down syndrome, and the general population were included in the study. We extracted the information of Persian questionnaires used in the reviewed articles. The questionnaires and additional information were collected by contacting the authors of the articles via E-mail. Results: There were 21 questionnaires for assessing social stigma in Persian language. Of these, 19 questionnaires could be accessed and analyzed. Most of the questionnaires were the translated version of other tools, and only 4 questionnaires had been developed and validated in Persian. Conclusion: Most of the questionnaires in Persian are used to measure social stigma in health care staff and students followed by caregivers or patients' families. There is limited number of questionnaires for the assessment of social stigma in general population and patients. This is in contrast to the other languages that have mainly focused on assessment of stigma in general population and patients. To date, no questionnaire in Persian exists for the assessment of social stigma in children and adolescents.},  
Keywords = {Social stigma, Mental disorders, Questionnaires and surveys},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {240-256}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {پرسش‌نامه‌های انگ ناشی از بیماری‌های روان‌پزشکی در زبان فارسی: مطالعه‌ای بر اساس یک مرور مفهومی},
abstract_fa ={اهداف: جهت برنامه‌ریزی متناسب با نیاز‌های بیماران روان‌پزشکی این نیاز وجود دارد که ابعاد مختلف پدیده انگ اجتماعی در ایران در گروه‌های هدف مورد بررسی قرار گیرد. از آنجا که دسترسی به پرسش‌نامه‌های سنجش انگ به زبان فارسی در حال حاضر محدود است، ما در این مطالعه که بر اساس یک مرور مفهومی است، بر آن شدیم پرسش‌نامه‌های طراحی یا ترجمه‌شده به زبان فارسی جهت سنجش انگ را مورد بررسی قرار دهیم. مواد و روش ها:  نوع مطالعه مرور مفهومی است و هدف تحقیق، جمع‌آوری پرسش‌نامه‌های طراحی یا ترجمه‌شده به زبان فارسی جهت سنجش انگ است. به منظور یافتن مطالعات و منابع مرتبط با انگ اجتماعی در نظام سلامت، پس از مرور گسترده منابع، مقالات و پایان‌نامه‌های مرتبط با مفهوم، وارد مطالعه شدند. جامع آماری در این منابع شامل کارکنان نظام سلامت و دانشجویان، مراقبت‌کنندگان یا خانواده‌های بیماران، بیماران روان‌پزشکی، مادران دارای فرزند مبتلا به اُتیسم، مادران دارای فرزند مبتلا به سندرم داون و جمعیت عمومی بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی یا نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. بر این اساس اطلاعات و ساختار پرسش‌نامه‌های فارسی مورد استفاده در مقالات استخراج شد و طی تماس و ارسال نامه الکترونیک به نویسندگان مقالات مورد‌نظر، اطلاعات تکمیلی و متن کامل پرسش‌نامه‌ها جمع‌آوری شد. یافته ها: بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر، 21 پرسش‌نامه برای سنجش انگ به زبان فارسی مورد استفاده قرار گرفته‌اند که امکان دسترسی و تحلیل متن کامل 19 پرسش‌نامه فراهم شد. بیشتر پرسش‌نامه‌های در دسترس به زبان فارسی برای سنجش انگ اجتماعی، ترجمه پرسش‌نامه‌هایی به زبان دیگر هستند و تنها چهار پرسش‌نامه توسط محققین فارسی‌زبان به وجود آمده و اعتباریابی شده‌اند. نتیجه گیری: برخلاف آنچه در سایر زبان‌ها و مطالعات کشورهای مختلف یافت شد (مبنی بر اینکه بیشتر پرسش‌نامه‌های انگ اجتماعی برای ارزیابی این پدیده در جمعیت عمومی و سپس بیماران به وجود آمده و به کار برده می‌شوند) در ایران و به زبان فارسی، عمده پرسش‌نامه‌ها جهت استفاده در ارائه‌دهندگان خدمت و دانشجویان و سپس مراقبت‌کنندگان یا خانواده‌های بیماران تهیه شده و مورد استفاده قرار گرفته است و پرسش‌نامه‌های سنجش انگ اجتماعی استفاده‌شده در جمعیت عمومی و بیماران محدود است. همچنین پرسش‌نامه‌ای برای سنجش انگ در کودکان و نوجوانان به زبان فارسی یافت نشد.},
keywords_fa = {انگ اجتماعی, بیماری روانی, پرسش‌نامه},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.2619.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3087-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3087-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Mahmoodi, Seyed Mohammad Hossein and JalaliNadoushan, Amir Hossei},  
title = {Iranian Mental Health Researchers & Predatory Journals}, 
abstract ={Predatory journals exploit open access publication method; they do not carry out the peer review process and editorial assessment properly and publish unassessed articles for financial gain. According to a recent investigation published in the Lancet Psychiatry Journal, about 20% of authors or co-authors of articles published in predatory psychiatric journals have been Iranian. This substantial contribution needs attention and seems to be compatible with previous studies inspecting involvement of other academics from Iran in predatory publications.},  
Keywords = {Predatory journals, Iranian mental health researchers, Open access journals},
volume = {26},
Number = {2}, 
pages = {260-263}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {روان‌پژوهان ایرانی در «مجله‌های چپاولگر»‌},
abstract_fa ={نتایج یک بررسی درباره «مجله‌های چپاولگرِ» حوزه روان‌پزشکی جهان در مجله لنست روان‌پزشکی بیانگر همکاری هزاران روان‌پژوه ایرانی با این نشریات است [1]. در مجله‌های با دسترسیِ آزاد، با تأمین هزینه‌های انتشار مقاله توسط خودِ نویسنده، امکان دسترسی رایگان به مقاله فراهم می‌شود؛ اما «مجله‌های چپاولگر» با استفاده سوء از این شیوه، هزینه را از نویسنده اخذ کرده و بدون داوری یا با داوری مخدوش، مقالات نامطمئن و ناپیراسته را منتشر می‌کنند. برخی محققین متناوباً فهرستی از مشخصات مجله‌های چپاولگر منتشر می‌کنند [2]. وزارت بهداشت ایران نیز فهرستی از «مجلات نامعتبر و جعلی» ارائه کرده است. },
keywords_fa = {روان پژوه, ایران, مجلات چپاولگر},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2.1312.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3126-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3126-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Hamidi, Farideh and SobhaniTabar, Shoaib},  
title = {Effect of Psychodrama on Post-traumatic Stress Disorder Symptoms in Primary School Students Living in Earthquake-stricken Areas}, 
abstract ={Objectives: This study aims to determine the effectiveness of psychodrama in reducing the symptoms of Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD) in primary school students living in earthquake-stricken areas. Methods: This is a quasi-experimental study with pre-test/post-test design using a control group. The study population consists of all male primary school students diagnosed with PTSD living in Salas-e Babajani County, Kermanshah, Iran. Of these, 40 were selected using a purposive sampling method and based on the PTSD criteria, and were then divided into two groups of intervention (n=20) and control (n=20). Research instruments were a diagnostic interview based on Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5th Edition (DSM-5) criteria and the PTSD Checklist for DSM5 (PCL-5) questionnaire. Data were analyzed using one-way and multivariate analysis of covariance. Results: Psychodrama reduced the symptoms of PTSD in children with an effect size of 0.51 (P<0.001). Conclusion: Psychodrama is an effective method for reducing the PTSD symptoms and neuropsychological problems. For the generalization of its results, further studies are recommended.},  
Keywords = {Psychodrama, Post-Traumatic Stress Disorder, PTSD},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {400-417}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اثربخشی روان‌درمانگری نمایشی در کاهش علائم اختلال استرس پس از سانحه در دانش‌آموزان ابتدایی مناطق زلزله‌زده شهرستان ثلاث باباجانی},
abstract_fa ={اهداف: این پژوهش با هدف تعیین و شناسایی تأثیر روان درمانگری نمایشی بر کاهش میزان علائم اختلال استرس پس از سانحه در دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی شهرستان زلزله‌زده ثلاث باباجانی انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی بود که با روش پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر، دانش‌آموزان دوره ابتدایی پسر دارای اختلال استرس پس از سانحه شهرستان ثلاث باباجانی بودند که از میان آن‌ها چهل نفر بر اساس معیارهای اختلال استرس پس از سانحه به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه مساوی آزمایش (بیست نفر) و کنترل (بیست نفر) به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش مصاحبه تشخیصی اختلال استرس پس از سانحه بر اساس معیارهای‌DSM-5 و پرسش‌نامه اختلال استرس پس از سانحه بر اساس (PCL-5) DSM-5بود. جهت تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس یک‌راهه و کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) برای بررسی فرضیه‌های پژوهش استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان دادند که روان‌درمانگری نمایشی (نمایش‌درمانی) موجب کاهش میزان علائم تنیدگی و استرس پس از سانحه PTSD)) با اندازه اثر 0/51 در کودکان با اختلال استرس پس از سانحه در سطح معناداری (0/001>P) می‌شود.  نتیجه گیری: روان‌درمانگری نمایشی (‌نمایش‌درمانی) به مثابه یک روش درمانی کمکی و اثربخش برای کاهش علائم اختلال استرس پس از سانحه و کاهش مشکلات عصب روان‌شناختی کودکان است، با وجود این تعمیم ایـن تـأثیر به پژوهش‌های بیشتری نیاز دارد.},
keywords_fa = {روان‌درمانگری نمایشی, نمایش‌درمانی, سایکودرام, اختلال استرس پس از سانحه},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.3190.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3091-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3091-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Shareh, Hossein and Robati, Zahr},  
title = {Effect of Cognitive-Behavioral Group Therapy on Pain Self-efficacy, Fatigue, Life Expectancy and Depression in Patients With Multiple Sclerosis: A Randomized Controlled Clinical Trial}, 
abstract ={Objectives: The present study aims to investigate the effect of Cognitive-Behavioral Group Therapy (CBGT) on pain self-efficacy, fatigue, life expectancy and depression in patients with Multiple Sclerosis (MS). Methods: In this quasi-experimental clinical trial with a pretest/posttest design, 68 patients with MS referred to MS clinics and MS ‎Association‎ of Razavi Khorasan Province, Iran were selected using a convenience sampling technique, and were then assigned into intervention and control groups. The intervention group received ten 2-hour weekly sessions of CBGT, while the control group received no treatment. In the pretest and posttest phases, Pain Self-Efficacy Questionnaire (PSEQ), Fatigue Severity Scale (FSS), Snyder’s ‎Adult Hope Scale (AHS)‎ ‎and Beck Depression Inventory-Second Edition (BDI-II) were completed by all subjects. The collected data were analyzed using ANCOVA and t-test. Results: The CBGT significantly improved pain self-efficacy (P=0.001) and life expectancy (P=0.001) and reduced fatigue (P=0.02) and depression (P=0.003) in the intervention group compared to the control group. Conclusion: CBGT can increase pain self-efficacy, life expectancy and reduce fatigue and depression in patients with MS.},  
Keywords = {Multiple Sclerosis, Cognitive-behavioral therapy, Pain self-efficacy, Fatigue, Life expectancy, Depression},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {418-431}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر خودکارآمدی در درد، خستگی، امید به زندگی و افسردگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس: یک کارآزمایی بالینی},
abstract_fa ={اهداف: پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر خودکارآمدی در درد، خستگی، امید به زندگی و افسردگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.  مواد و روش ها: در یک طرح نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل، 68 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس به صورت نمونه‌گیری در دسترس از طریق مطب پزشکان مغز و اعصاب، مراکز درمانی پزشکی و انجمن بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس خراسان رضوی انتخاب و به طور تصادفی به گروه‌های آزمایش و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی‌ها در گروه آزمایش در ده جلسه هفتگی 2ساعته تحت درمان شناختی رفتاری قرار گرفتند و آزمودنی‌های گروه کنترل این درمان را دریافت نکردند. در پیش‌آزمون و پس‌آزمون پرسش‌نامه خودکارآمدی درد، مقیاس شدت خستگی، مقیاس امید به زندگی اشنایدر و پرسش‌نامه افسردگی بک ویرایش دوم روی تمام آزمودنی‌ها اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و آزمون تی در نرم‌افزار SPSS نسخه 24 صورت گرفت.  یافته ها: نتایج نشان داد که درمان شناختی رفتاری به طور معناداری منجر به افزایش خودکارآمدی در درد (0/001=P)، امید به زندگی (0/001=P) و کاهش خستگی (02/0=P) و افسردگی (0/003=P) در مقایسه با گروه کنترل می‌شود.  نتیجه گیری: درمان شناختی رفتاری در بهبود خودکارآمدی در درد، امید به زندگی، خستگی و افسردگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مؤثر است. },
keywords_fa = {مولتیپل اسکلروزیس, شناختی رفتاری, خودکارآمدی در درد, خستگی, امید به زندگی, افسردگی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.225.11},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3065-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3065-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Babaei, Shirzad and AsgharnejadFarid, Ali Asghar and FathaliLavasani, Fahimeh and Birashk, Behrooz},  
title = {A comparative study on emotional regulation in males with internet addiction, food addiction, opioid dependence and normal peers}, 
abstract ={Objectives: Difficulty in emotional regulation is an important component in the pathology of different types of addiction and its evaluation can be helpful in understanding and treating these difficulties. The purpose of this study is to evaluate emotional regulation in people with opioid dependence (heroin and opium), food addiction, and internet addiction compared to normal people. Methods: This is a causal- comparative study. Participants were 120 eligible male addicts selected using a purposive sampling method and divided into four groups of 30 including drug addiction, food addiction, internet addiction, and control. Semi-structured clinical interview for DSM-IV axis I disorders, Yale Food Addiction Scale, and Young’s Internet Addiction Test were used to diagnose the addictions. Then the Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS) was completed. Multivariate Analysis of Variance (MANOVA) was used to analyze the collected data. Results: Overall DERS score and the score of its subscales were higher in all three addiction groups compared to the control group, and this difference was statistically significant (P<0.05). There was no significant difference between the three addiction groups in subscales of “unwillingness to accept certain emotional responses” and “difficulty engaging in goal-directed behavior”, but a significant difference between the three addiction groups was observed in subscales of “difficulty controlling impulse”, “lack of emotional awareness”, “lack of access to strategies”, “lack of emotional clarity”, and overall DERS score (P<0.05). Conclusion: Men with opioid dependence, internet addiction and food addiction have more difficulties in emotional regulation compared to their normal peers. Emotional regulation ability in men with internet addiction is greater than in those with food and opioid addictions.},  
Keywords = {Emotional regulation, Opioid dependence, Internet addiction, Food addiction},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {432-447}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مقایسه نظم‌بخشی هیجانی در افراد مبتلا به اعتیاد اینترنتی، غذایی، مواد افیونی و گروه کنترل},
abstract_fa ={اهداف: دشواری در نظم‌بخشی هیجانی، مؤلفه مهمی در آسیب‌شناسی انواع اعتیاد است که مقایسه و بررسی آن به عنوان مؤلفه مشترک آن‌ها می‌تواند در فهم و درمان این اختلالات کمک‌کننده باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه نظم‌بخشی هیجانی بین افراد وابسته به مواد افیونی (هروئین و تریاک)، افراد مبتلا به اعتیاد غذایی، اینترنتی با گروه کنترل انجام شد. مواد و روش ها: طرح کلی پژوهش در چارچوب یک مطالعه علّی مقایسه‌ای انجام شد. جامعه آماری شامل مراکز اقامتی شهرداری تهران، دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی تهران و کلینیک‌های درمان چاقی شهر تهران بود که 120 نفر در هر گروه تعداد سی نفر ( افراد وابسته به اعتیاد غذایی، مواد افیونی، اینترنتی و گروه کنترل)، به روش نمونه‌گیری در دسترس مبتنی بر هدف انتخاب شدند. همه افراد نمونه مورد مطالعه، مرد بودند. برای تشخیص‌گذاری اختلالات از مصاحبه بالینی نیمه‌ساختاریافته برای اختلالات محور یک SCID-I، پرسش‌نامه اعتیاد غذایی یال (YFAS)، پرسش‌نامه اعتیاد اینترنتی یانگ (IAT) استفاده شد. بعد از انتخاب آزمودنی‌ها همه آن‌ها پرسش‌نامه آزمودنی‌ها و پرسش‌نامه‌ تنظیم هیجانی گراتز (DERS) را پر کردند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) در نرم‌افزار SPSS نسخه 16 استفاده شد. یافته ها: شاخص کلی دشواری در نظم بخشی هیجانی و تمام زیر مقیاس‌های آن در هر سه گروه افراد وابسته به مواد افیونی، افراد مبتلا به اعتیاد غذایی و افراد مبتلا به اعتیاد اینترنتی بیشتر از افراد گروه کنترل بود و این تفاوت از نظر آماری معنادار بود (05/P<0). بین سه گروه اعتیاد غذایی، افراد وابسته به مواد افیونی و افراد مبتلا به اعتیاد غذایی از نظر متغیر نپذیرفتن پاسخ هیجانی، دشواری‌های دست زدن به رفتار هدفمند تفاوت معناداری مشاهده نشد. اما از نظر متغیرهای دشواری در کنترل تکانه، فقدان آگاهی هیجانی، دسترسی محدود به راهبردها، ابهام هیجانی و شاخص کلی بین گروه‌ها تفاوت معناداری مشاهده شد (05/P<0). نتیجه گیری: این پژوهش نقص‌هایی را در نظم‌بخشی هیجانی در افراد وابسته به مواد افیونی، افراد مبتلا به اعتیاد اینترنتی و افراد مبتلا به اعتیاد غذایی نسبت به گروه کنترل نشان می‌دهد. این پژوهش نشان داد که کنترل تکانه و نظم‌بخشی هیجانی افراد مبتلا به اعتیاد اینترنتی نسبت به افراد مبتلا به اعتیاد غذایی و همچنین نسبت به افراد وابسته به مواد افیونی بهتر بود.},
keywords_fa = {نظم‌بخشی هیجانی, وابستگی به مواد افیونی, اعتیاد اینترنتی, اعتیاد غذایی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.2325.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3069-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3069-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Karimi, Sirwan and Pirmoradi, Mohammadreza and Ashouri, Ahmad and Aghebati, Asm},  
title = {Relationship of Temperament and Character Traits, Emotional Regulation and Perceived Parenting With Self-harming Behaviors in Adolescents}, 
abstract ={Objectives: The current study aims to provide a structural modeling of self-harm behaviors in adolescents based on their temperament and character traits, emotion regulation strategies, and perceived parenting. Methods: This is a descriptive/correlational study. The study population consists of all high school students (1-3th grade) during 2017-2018 in Tehran, Iran. Of these, 159 with a mean age of 15±0.75 years were selected by using a cluster sampling technique. they were assessed by Temperament and Character Inventory (TCI), Parenting Styles and Dimensions Questionnaire (PSDQ), Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ), and Deliberate Self-Harming Inventory (DSHI). For data analysis, Pearson correlation test and structural equation modeling were conducted in LISREL v. 8.8 and SPSS v. 20 applications. Results: Novelty seeking dimension of TCI and maladaptive cognitive emotion regulation strategies had a direct and positive relationship with self-harming behavior. Although harm avoidance dimension of TCI and authoritarian parenting had no direct effect on self-harming behaviors, they became effective after mediation by maladaptive cognitive emotion regulation strategies. Maladaptive emotion regulation strategies and novelty seeking together were able to predict 22% of the variance in self- harming behavior Conclusion: Novelty seeking personality trait and authoritarian parenting can affect and predict self-harming behaviors of the adolescents.},  
Keywords = {Self-harming behavior, Temperament, Emotion regulation, parenting, Structural equation modeling},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {448-463}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {ارتباط میان صفات سرشت و منش، مؤلفه‌های تنظیم هیجان و فرزندپروری ادراک‌شده با رفتار خودآسیبی در نوجوانان: رویکرد مدل‌یابی معادلات ساختاری},
abstract_fa ={اهداف: هدف مطالعه حاضر مدل‏یابی ساختاری رفتارهای خودآسیبی در نوجوانان بر اساس تنظیم هیجان، سرشت، منش و فرزندپروری ادراک‌شده است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه‌ی آماری پژوهش حاضر متشکل از تمام دانش‌آموزان سال اول تا سوم دبیرستان‌های شهر تهران بود که در سال تحصیلی 1396- 1397 مشغول به تحصیل بودند. از طریق روش نمونه‌گیری خوشه‌ای داده‌های 159 آزمودنی با میانگین سنی15±0/75 وارد مطالعه شد. اطلاعات از طریق پرسش‌نامه‌های خودگزارشی سرشت و منش (TCI)، سبک‏ ها ‏و ابعاد فرزندپروری (PSDQ)، تنظیم‌شناختی هیجان (CERQ) و خودآسیبی عمدی (SHI) جمع‌آوری شد. داده‌های گردآوری شده، با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، مدل‌یابی معادلات ساختاری توسط نرم‌افزارهای SPSS‌ نسخه 20 و lisrel نسخه 8/8 تجزیه ‌و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج به‌دست‌آمده از مدل تأیید‌کننده ارتباط متغیرها با رفتارهای خودآسیبی نوجوانان بود. ارتباط نوجویی (0/26) و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ناسازگار (خودسرزنش‌گری، تمرکز بر فکر / نشخوارگری، فاجعه‌نمایی و دیگر‌سرزنش‌گری) (0/31) با رفتار خودآسیبی مستقیم و مثبت بود. هرچند پرهیز از آسیب و شیوه‌های مستبدانه فرزندپروری والدین تأثیر مستقیمی بر رفتار خودآسیبی نداشتند، اما با میانجی‌گری راهبردهای تنظیم‌شناختی هیجان ناسازگار بر رفتارهای خودآسیبی نوجوانان اثرگذار بودند. درمجموع تنظیم هیجان ناسازگار و نوجویی قادر به پیش‌بینی 22 درصد از واریانس خودآسیبی بودند. تمام روابط به لحاظ آماری معنادار (P<0/01) بود. نتیجه گیری: عامل نوجویی نقشی مهم در گرایش نوجوانان به رفتارهای خودآسیبی دارد که می‌توان از آن به عنوان عاملی پیش‌بین در چنین رفتارهایی بهره برد. همچنین فرزندپروری مستبدانه والدین از طریق نقشی که بر شکل‌گیری و ثبات راهبردهای تنظیم هیجانی ناکارآمد دارد، قادر است نوجوانان را به رفتارهای خودآسیبی سوق دهد و نقش مستقیمی در این رفتارها ایفا نمی‏کند.},
keywords_fa = {نوجوانان, خودآسیبی عمدی, سرشت و منش, فرزندپروری ادراک‌شده, تنظی‌شناختی هیجان},

doi = {10.32598/ijpcp.26.4.2955.2.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3104-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3104-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Mohaghegh, Pegah and Roozbahani, Nasrin and Vakilian, Katayon and Radpour, Manoochehr},  
title = {Relationship of Perceived Social Support With Health-Promoting Lifestyle in Women Participating in National Breast Cancer Early Detection Program}, 
abstract ={Objectives: Due to the importance of social support and healthy lifestyle, this study aims to evaluate the relationship of perceived social support with health-promoting lifestyle in women who participated in national breast cancer early detection program. Methods: In this cross-sectional study, 1000 women participating in breast cancer early detection program in Arak, Iran were selected from 16 health centers using a convenience sampling method. Two questionnaires of Perceived Social Support (PSS) and Health-Promoting Lifestyle Profile (HPLP) were completed on behalf of them. To describe the variables, mean, standard deviation, frequency and percentage were used. The Pearson correlation test was used for examining the correlation between study variables. Data analysis was conducted in SPSS v. 23 software. Results: The mean±SD age of women was 33.78±11.30 years. There was a significant correlation between perceived social support and health-promoting lifestyle (r=0.42). Regarding HPLP dimensions, perceived social support had the highest and lowest correlation with spiritual growth (r=0.46) and physical activity (0.26) dimensions, respectively. Regarding the PSS dimensions, health-promoting lifestyle had the highest and lowest correlation with family support (r=0.40) and the support from friends (r=0.30), respectively. Conclusion: There is a direct and significant relationship between perceived social support and health-promoting lifestyle in women. Therefore, by increasing their social support, it is possible to promote their healthy lifestyle.},  
Keywords = {Health-promoting lifestyle, Perceived social support, Breast cancer early detection},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {464-477}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی ارتباط حمایت اجتماعی ادراک‌شده با سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت در زنان شرکت‌کننده در برنامه تشخیص زودرس سرطان پستان},
abstract_fa ={اهداف: با توجه به اهمیت حمایت اجتماعی ادراک‌شده و ارتباط آن با سبک زندگی سالم در این مطالعه میانگین نمره حمایت اجتماعی و سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت و میزان همبستگی آن‌ها در زنان شرکت‌کننده در برنامه تشخیص زودرس سرطان پستان بررسی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی (توصیفی تحلیلی) هزار زن شرکت‌کننده در پویش تشخیص زودرس سرطان پستان از شانزده مرکز بهداشتی‌درمانی شهر اراک به روش نمونه­‌گیری در دسترس انتخاب شدند و دو پرسش‌نامه اجتماعی ادراک‌شده و سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت توسط آن‌ها تکمیل شد. برای توصیف متغیرها از میانگین‌±‌انحراف معیار یا تعداد و درصد و برای ارتباط‌سنجی از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. داده‌ها به کمک نرم‌افزار SPSS ویرایش 23 تحلیل شدند. یافته ها: میانگین±انحراف معیار سن زنان شرکت‌کننده/ در مطالعه 11/30±33/78 سال بود. همبستگی قابل قبولی بین اجتماعی ادراک‌شده و سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت وجود داشت (0/42=r). در همبستگی زیرگروه‌­های سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت با اجتماعی ادراک‌شده بیشترین آن مربوط به خودشکوفایی و کمترین مربوط به فعالیت بدنی (0/46 تا 0/26=r) بود. در رابطه با تأثیر زیرشاخه‌­های اجتماعی ادراک‌شده بر سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت بیشترین و کمترین تأثیرپذیری به ترتیب ناشی از حمایت خانواده و دوستان (0/40=r و 0/30=r) است. نتیجه گیری: طبق نتایج مطالعه، رابطه مستقیم و معناداری بین حمایت اجتماعی ادراک‌شده و سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت وجود دارد؛ بنابراین می‌توان با افزایش اجتماعی ادراک‌شده، سبب ارتقای سبک زندگی سالم شد.},
keywords_fa = {سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت, اجتماعی ادراک‌شده, تشخیص زودرس سرطان پستان, شیوه زندگی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.3311.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3159-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3159-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Shamshiri, Mahmood and EskandarOghli, Behzad and Vafaee, Maryam and Molaei, Behnam},  
title = {Adaptive Coping Strategies in Patients With Spinal Cord Injury: A Phenomenological Study}, 
abstract ={Objectives: Spinal Cord Injury (SCI) is one of the most common causes of disability worlwide. Perception of coping strategies is important in these patients. This study aims to investigate the coping strategies in patients with SCI.  Methods: This is a hermeneutic phenomenological study using van Mann’s approach. participants werre 15 adults (4 females, 11 males) with SCI living in Ardail, Iran who were recruited using a purposive sampling method. Semi-structured interviews were used to collect data. Interviews were recoreded and then transcribed and finally analyzed by using the thematic analysis approach proposed by van Mann. Results: The lived experiences related to coping strategies in patients were summarized in six main themes including acceptence of the incurability, desire for being independent, praying for divine help, patience & persuasion, time as a coping factor, and marriage.  Conclusion: Patients with SCI use their own strategies to cope with their disability. Therefore, it is necessary for clinicians and psychiatrists to strengthen their coping strategies to help them better adapt to their injury.},  
Keywords = {Spinal cord injures, Psychological adaptation, Life experience},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {478-489}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {راهبردهای تطابق سازنده در بیماران دارای ضایعه نخاعی: یک مطالعه پدیده‌شناسی هرمنوتیک},
abstract_fa ={اهداف: ضایعه نخاعی یکی از شایع‌ترین عوامل ناتوانی‌های مزمن در جهان است. درک راهبردهای‌ تطابق در این مددجویان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این مطالعه پدیده‌شناسی با هدف درک راهبردهای تطابق در مددجویان دارای ضایعه نخاعی انجام شد. مواد و روش ها: رویکرد پدیده‌شناسی هرمنوتیک برای هدایت مطالعه استفاده شد. با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند، پانزده مشارکت‌کننده (چهار زن و یازده مرد) مبتلا به ضایعه نخاعی که در شهر اردبیل زندگی می‌کردند، وارد مطالعه شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه‌های فردی نیمه‌ساختار و عمیق استفاده شد. زمان مصاحبه‌ها از 30 تا 100 دقیقه متغیر بود. داده‌های صوتی بعد از جمع‌آوری به متن تبدیل و با استفاده از تحلیل مضمون ون‌مانن تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: تجارب مرتبط با راهبردهای تطابق در مددجویان مبتلا به ضایعه نخاعی در شش مضمون اصلی خلاصه شد که عبارت‌‌اند از: «درک علاج‌ناپذیری»، «میل به استقلال»، «استمداد الهی»، «صبر داشتن و قانع بودن»، «زمان عامل تطابق» و «تشکیل خانواده».  نتیجه گیری: مددجویان دارای ضایعه نخاعی علاوه بر مکانیسم‌های سازگاری کلاسیک، سعی می‌کنند با استفاده از راهبردهایی خود را با شرایط جدید وفق دهند. لازم است درمانگران بالینی؛ به‌ویژه روان‌شناسان و روان‌پزشکان در طرح درمانی خود، راهبردهای تطابق بیماران دارای ضایعه نخاعی را تقویت کرده و از آن‌ها برای سازگاری سریع‌تر مددجویان خود استفاده کنند. },
keywords_fa = {ضایعه نخاعی, تطابق روانی, تجربه زندگی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.2975.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3156-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3156-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Zarei, Mahsa and Nilipour, Reza and Shati, Mohsen and Shakeri, Shohreh and Arezoomandan, Reza and Amirzadeh, Kimia and Hajiakhoundi, Fahimeh},  
title = {Assessment of Aphasia in Iranian Patients Suffering from Frontotemporal Dementia}, 
abstract ={Objectives: Frontotemporal Dementia (FTD) is an uncommon type of dementia. The hallmark feature of FTD is the presentation with aphasia or behavioral changes which vary in different FTD subtypes. In this study, we propose a quantitative aphasia test as an additive diagnostic tool for differentiation of FTD subtypes. Methods: The applied study was conducted on 20 patients with FTD (13 men and 7 women) aged 58-78 years (Mean age=63±0.8 years) referred to dementia clinic of Rasul Akram Hospital in Tehran, Iran. Based on clinical diagnosis, patients were divided into three groups of behavioral variant (n=5), semantic dementia (n=4) and non-fluent aphasia (n=11). The Persian Western Aphasia Battery (P-WAB-1) test was performed on the patients to assess their aphasia severity based on its overall score (Aphasia Quotient). The score of each language section of the test was also reported for each study group, separately. After recording data, they were analyzed in SPSS v. 22 software using the whole rock analysis. Significance level of Aphasia Quotient score was measured separately for each study groups. Results: Patients with non-fluent aphasia had problems only in the speech fluency domain, and their abilities in other domains remained intact. Conclusion: It seems that P-WAB-1 test is a useful tool for assessing the non-fluent aphasia in patients who suffer from progressive dementia. These patients should be referred to speech therapist for rehabilitation.},  
Keywords = {Frontotemporal dementia, Non-fluent aphasia, Persian Western Aphasia Battery Test},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {490-501}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی زبان‌پریشی در بیماران ایرانی مبتلا به دمانس فرونتوتمپورال},
abstract_fa ={اهداف: هدف از این مطالعه، بررسی زبان‌پریشی در زیرگروه‌های مختلف دمانس فرونتوتمپورال و استفاده از آن در کمک به تشخیص دقیق‌تر این بیماران بوده است.  مواد و روش ها: این مطالعه کاربردی روی بیست بیمار مبتلا به دمانس فرونتوتمپورال انجام شد که به صورت تصادفی از بین بیماران مراجعه‌کننده به کلینیک حافظه بیمارستان رسول اکرم (ص) انتخاب شدند. این بیماران سیزده مرد و هفت زن بودند که بین 58 تا 78 سال (میانگین 63 و انحراف از معیار 8/0) سن داشته‌اند. این بیماران با کمک معاینه‌های بالینی و تصویر‌برداری در یکی از سه گروه دمانس فرونتوتمپورال شامل، نوع‌رفتاری (پنج بیمار)، دمانس سمانتیک (چهار بیمار) و زبان‌پریشی غیر‌روان پیش‌رونده (یازده بیمار) جای گرفتند. برای بررسی زبان‌پریشی در هر یک از زیرگروه‌های بیماری، آزمون زبان‌پریشی فارسی وب ‌1 (P-WAB-1)، که دارای شش بخش مجزا است، انجام گرفت و نتیجه آن به صورت کمّی، تحت عنوان نمره 8AQ گزارش شد. همچنین نتیجه هریک از بخش‌های زبانی آزمون برای هریک از زیر‌گروه‌ها گزارش شد. پس از ثبت نتایج و تکمیل آزمون‌ها، داده‌ها با نرم‌افزار S‌PSS نسخه 22 و با آنالیز راک تجزیه و تحلیل شدند. سطح معنا‌داری AQ برای هریک از زیر گروه‌های بالینی به طور مجزا سنجیده شد.  یافته ها: با توجه به معنادار بودن نمره کلی AQ و اجزای آن در نوع زبان‌پریشی غیرروان پیش‌رونده نتیجه آزمون در این بیماران به صورت اختلال در بخش روانی کلام بود، در حالی که سایر توانایی‌های زبانی در این بیماران اُفت چندانی نداشت و قابلیت‌های زبانی این افراد در همه حوزه‌ها به غیر از حوزه روانی کلام حفظ شده بود. نتیجه گیری: بنابراین آزمون P-WAB-1 می‌تواند در کلینیک، درکنار معیارهای بالینی و تصویربرداری، برای سنجش اجزای زبان‌پریشی و تعیین اختلال روانی کلام در بیماران مبتلا به نوع زبان‌پریشی پیش‌رونده استفاده شود. این بیماران پس از تشخیص برای اقدامات توان‌بخشی به گفتار‌درمان ارجاع داده می‌شوند.},
keywords_fa = {دمانس فرونتوتمپورال, زبان‌پریشی غیرروان, آزمون زبان‌پریشی فارسی وب 1},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.3006.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3094-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3094-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Zade-Mohammadi, Ali and KordestanchiAslani, Hami},  
title = {The Mediating Role of Cognitive Emotion Regulation in the Relationship of Early Maladaptive Schemas With Spouse Abuse}, 
abstract ={Objectives: This study aimed to examine the mediating role of cognitive emotion regulation in the relationship of early maladaptive schemas with spouse abuse. Methods: In this descriptive-correlational study, 324 married adults (226 females, 98 males) living in Tehran, Iran in 2017 were selected using a convenience sampling technique. They completed the revised Conflict Tactics Scales (CTS-2), the Young Scale Questionnaire-Short Form (YSQ-SF), and the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ). Collected data were analyzed using Pearson correlation test and Structural Equations Modeling (SEM) in AMOS software. Results: The results of SEM showed a direct significant path from early maladaptive schemas to cognitive emotional regulation, and from cognitive emotional regulation to spouse abuse. There were also significant indirect paths from the first, second, and third domains of early maladaptive schemas to spouse abuse mediated by negative cognitive emotion regulation strategies with a path coefficients of 0.13, 0.16, and 0.13, respectively. The final structural model was a good-fitting model (X2/dF=1.595, Root Mean Square Error of Approximation = 0.045, Comparative Fit Index =0.953). Conclusion: The relationship between early maladaptive schemas and spouse abuse is not linear; it is mediated by cognitive emotion regulation.},  
Keywords = {Cognitive emotion regulation, Early maladaptive schemas, Spouse abuse, Emotional dysregulation},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {502-523}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {نقش میانجی تنظیم هیجان شناختی در رابطه طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه با همسرآزاری},
abstract_fa ={اهداف: هدف این پژوهش بررسی نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان شناختی در رابطه بین طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه و همسرآزاری بود. مواد و روش ها: پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. بدین منظور 324 نفر (226 زن، 98 مرد) از زنان و مردان متأهل ساکن شهر تهران در سال 1397، به صورت نمونه‌گیری در دسترس از پنج منطقه مختلف تهران انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان پرسش‌نامه تاکتیک‌های حل تعارض استراوس و همکاران (CTS-2)، فرم کوتاه پرسش‌نامه طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه یانگ (YSQ-SF)، پرسش‌نامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و پرسش‌نامه کرایج و اسپینهاون (CERQ) را تکمیل کردند. برای تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون، مدل‌یابی معادلات ساختاری، و از نرم‌افزار AMOS نسخه 23 استفاده شد. یافته ها: نتایج معادلات ساختاری نشان داد مسیر مستقیم معناداری از طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه بر تنظیم هیجانی و از تنظیم هیجانی منفی بر همسرآزاری برقرار است. همچنین مسیر غیرمستقیم معناداری نیز از حوزه‌های اول، دوم، و سوم طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه به همسرآزاری به واسطه تنظیم هیجانی منفی، به ترتیب با ضریب مسیر 0/13، 0/16، و 0/13 برقرار است. ضمن اینکه شاخص کای‌دو بر درجه آزادی (x2/dF) برابر با 1/595، شاخص ریشه میانگین مجذورات تقریب (RMSEA) برابر با 0/045 وشاخص برازندگی تطبیقی (CFI) برابر با 0/953 بود که نشانگر برازندگی خوب مدل است. نتیجه گیری: بنابراین بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که رابطه طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه و همسرآزاری یک رابطه خطی و ساده نیست و تنظیم هیجان در این رابطه نقش واسطه‌ای دارد.},
keywords_fa = {تنظیم هیجان شناختی, طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه, همسرآزاری, بدتنظیمی هیجانی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.4.3217.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3115-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3115-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Seddigh, Ruohollah and Azarnik, Somayeh},  
title = {History of Contemporary Cultural Psychiatry in Iran}, 
abstract ={Cultural psychiatry is one of the relatively new trends in psychiatry that has received much attention today. During the last century, many Iranian psychiatrists have taken steps to introduce various aspects of cultural psychiatry from the field of epidemiology to the cultural conceptualization of psychiatric disorders. This narrative review article tries to refer to the history of contemporary cultural psychiatry and the efforts have been made in this field by Iranian psychiatrists between 1936 and 2019. It seems that the introduction of these efforts as educational resources to residents and students can help to further explain and develop this area and a deeper understanding of psychiatric disorders. However, there are still shortcomings in documenting, compiling, and integrating these services, which require special attention from researchers in this field.},  
Keywords = {Cultural psychiatry, history of psychiatry, Community psychiatry, Iranian culture},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {524-533}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تاریخچه روان‌پزشکی فرهنگی معاصر در ایران},
abstract_fa ={روان‌پزشکی فرهنگی یکی از گرایش‌های نسبتاً جدید روان‌پزشکی است که امروزه به آن بسیار توجه شده است. در خلال یک‌ قرن اخیر، روان‌پزشکان ایرانی زیادی در معرفی ابعاد مختلف روان‌پزشکی فرهنگی از حیطه اپیدمیولوژی تا مفهوم‌پردازی‌های فرهنگی بیماری‌های روان‌پزشکی گام برداشته‌اند. در این مقاله سعی شده است که با کمک روش مروری تشریحی و روایتی، کتاب‌های چاپ‌شده (که به نحوی به ارتباط روان‌پزشکی و فرهنگ پرداخته‌اند)، مقالات، سایت‌ها، کنگره‌ها و همایش‌های مرتبط با کلیدواژه‌های روان‌پزشکی فرهنگی، روان‌پزشکی ایرانی، تاریخچه روان‌پزشکی، روان‌پزشکی بین فرهنگی، فرهنگ و بیماری‌های روان‌پزشکی، فرهنگ و سلامت روان، طب سنتی ایرانی و روان‌پزشکی، روان‌پزشکی جامعه‌نگر، روان‌پزشکی اجتماعی، هنر ایرانی و روان‌پزشکی، فرهنگ مردم و روان‌پزشکی، اسلام و روان‌پزشکی و نیز روان‌درمانی مبتنی بر فرهنگ بین سال‌های 1315 تا 1398 تحقیق و بررسی شوند و از این طریق، به تاریخچه و مسیر شکل‌گیری زیرساخت‌های روان‌پزشکی فرهنگی در ایران و تلاش‌های پیشکسوتان در این حیطه بیشتر توجه شود. به نظر می‌رسد معرفی این تلاش‌ها، به‌ عنوان منابع آموزشی به رزیدنت‌ها و دانشجویان می‌تواند برای تبیین و رشد بیشتر این حیطه و درک عمیق‌تر بیماری‌های روان‌پزشکی، کمک‌کننده باشد. اگرچه نقص در مستندسازی، تدوین و یکپارچه کردن این خدمات همچنان وجود دارد که نیازمند توجه ویژه محققین این حیطه است.},
keywords_fa = {روان‌پزشکی فرهنگی, تاریخچه, روان‌پزشکی اجتماعی, فرهنگ ایرانی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.2117.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3209-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3209-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Ahmed, MD Zahir and Ahmed, Oli and Jobe, Mary C.},  
title = {4D Motives of Anshun Bus Crash}, 
abstract ={.},  
Keywords = {Motives, Anshun, Bus Crash},
volume = {26},
Number = {4}, 
pages = {534-539}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {انگیزه‌های بعدهای چهارگانه تصادف اتوبوس شهر آنشون},
abstract_fa ={انگیزه‌، آنشون، تصادف اتوبوس},
keywords_fa = {انگیزه‌, آنشون, تصادف اتوبوس},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3.3566.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3322-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3322-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {KazemzadehAtoofi, Mehrdad and Rezaei, Nazila and Kompani, Farzad and Shirzad, Fatemeh and Djalalinia, Shiri},  
title = {Requirements of Mental Health Services During the COVID-19 Outbreak: A Systematic Review}, 
abstract ={Objectives: After the outbreak of a new viral disease in Wuhan, China, in late December 2019, COVID-19 in a very short time and rapidly became a global pandemic. Through a systematic review, the present paper investigated the requirements of Mental Health Services during the COVID-19 outbreak. Methods: A comprehensive search was conducted through PubMed and NLM Gateway (for MEDLINE), Institute of Scientific Information (ISI), and Scopus. PsychINFO and CINAHL data banks were also searched. The primary roots for the development of the search strategy developed based on the keywords of “Covid”, “mental health”, “care”, “services”. All relevant studies were included without any limitation of publication time or the papers’ language as it was not possible to conduct a formal systematic review given the nature of the publications. Instead, it was decided to conduct a mixed systematic and complementary narrative review covering different interested domains. Results: Out of 80 papers, after excluding duplications, 58 articles were selected for the refinement process. Three refining steps based on the titles, abstracts, and full texts led to data extraction from 4 eligible papers. Considering the importance of the problem, related findings, key points, and research findings were summarized and presented in terms of critical components of infrastructure and resources, including policy for at-risk groups, different approaches to mental health service delivery, indirect contexts for mental health service delivery, follow-up attitudes, and complementary research. The results of the study indicate that many studies considered the consequences of physical aspects and diagnostic symptoms. Thus, aspects of mental health have been either less focused or even neglected. In mental health consequences, immediate attention and intensive programs to assess mental health, preparation for support and treatment, and prevention services are emphasized. Conclusion: During the implementation of mental health interventions, to improve services and to consider the limitations and challenges of implementing programs, it is necessary to pay attention to the attitudes of target groups and their preferences.},  
Keywords = {Covid, Coronavirus, Mental health, Intervention, Health services, Health care program development},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {264-279}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {الزامات ارائه خدمات بهداشت روان در زمان شیوع بیماری کووید 19: یک مرور نظام‌مند},
abstract_fa ={اهداف: شیوع بیماری ویروسی جدید در ووهان چین در دسامبر سال 2019، در مدت زمان خیلی کوتاهی، به دلیل سرعت انتشار ویروس منجر به یک پاندمی جهانی شد. این مقاله قصد دارد با استفاده از اصول و روش‌های مرور نظام‌مند منابع موجود به بررسی الزامات ارائه خدمات بهداشت روان هنگام شیوع بیماری کووید 19 بپردازد. مواد و روش ها: یک جست‌وجوی جامع در پایگاه‌های اطلاعاتی بین‌المللی پابمد، NLM Gateway ،ISI و اسکوپوس انجام شد. همچنین پایگاه‌های سایک اینفو و بانک اطلاعاتی CINAHL نیز جست‌وجو شدند. ریشه‌های واژگانی اصلی برای شکل‌گیری استراتژی جست‌وجوی کلمات «Covid» ،«mental health» ،«care» ،«services» بودند. تمام مقالات مربوط بدون در نظر گرفتن زمان انتشار و زبان مقاله جمع‌آوری شدند. از آنجا که با توجه به ماهیت انتشارات، انجام یک بررسی رسمی سیستماتیک امکان‌پذیر نبود، تصمیم گرفته شد از ترکیب مرور سیستماتیک و یک مرور روایتی به عنوان مکمل برای پوشش تمام حوزه‌ها استفاده ‌شود. یافته ها: از هشتاد مقاله به‌دست‌آمده بعد از حذف موارد تکراری، 58 مقاله وارد مراحل سه‌گانه پالایش شد. این مراحل مبتنی بر جست‌وجو در عنوان، خلاصه و متن کامل مقاله بود و درنهایت، چهار مطالعه گزارش شده، مورد استخراج اطلاعات قرار گرفت. یافته‌های مربوطه، نکات کلیدی و نتایج تحقیق خلاصه شده در مؤلفه‌های اصلی زیرساخت‌ها و منابع شامل: سیاست‌گذاری برای گروه‌های در معرض خطر، رویکردهای مختلف در ارائه خدمات بهداشت روان، بسترهای غیرمستقیم برای ارائه خدمات بهداشت روان، نگرش‌های پیگیری و تحقیقات تکمیلی بود. نتایج: اصلی مطالعه نشان داد که بسیاری از مطالعات به بررسی پیامدهای جنبه‌های جسمی و علائم تشخیصی بیماری پرداخته‌اند. در چنین مواردی، جنبه‌های سلامت روان یا کمتر دیده شده و یا مورد غفلت قرار گرفته است. در زمینه پیامدهای سلامت روان، توجه فوری و اولویت دادن به برنامه‌های فشرده برای ارزیابی سلامت روان، آمادگی برای خدمات حمایتی، درمان و پیشگیری مورد تأکید قرار گرفته است. نتیجه گیری: هنگام به‌کارگیری مداخلات بهداشت روان، به منظور بهبود خدمات، علاوه بر توجه به محدودیت‌ها و چالش‌های اجرایی باید به نگرش گروه‌های هدف و ترجیحات آن‌ها نیز توجه شود.},
keywords_fa = {کووید 19, خدمات سلامت روان, مداخلات, سرویس‌ها, مراقبت},

doi = {10.32598/ijpcp.26.2987.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3238-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3238-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Rezaei, Sajjad and SameniToosarvandani, Azadeh and Zebardast, Azr},  
title = {Effect of COVID-19-induced Home Quarantine on Parental Stress and its Relationship With Anxiety and Depression Among Children in Guilan Province}, 
abstract ={Objectives: Acute attacks of epidemics and the physical risk have adverse severe psychological effects on children due to their lower protective capacity. This study aimed to determine home quarantine’s psychological effect because of Coronavirus (COVID-19) on parental stress and its relationship with anxiety and depression in children. Methods: This research was conducted during 17-26 March 2017 - the initial stages of the Iranian people’s public call for quarantine - in Guilan province. The study’s statistical population included all children aged 5 to 12 years and their parents who were purposefully sampled, and 181 people responded voluntarily to the Child Symptom Inventory-4 (CSI-4)-Parental Form and the Impact of Event Scale-Revised (IES-R). For data analysis, the Pearson correlation coefficient, independent t-test, and regression analysis were used. Results: After eliminating the effect of demographic variables, it was found that more parents› scores on the intrusion subscale (β=0.568, P=0.004) and hyperarousal (β=0.772, P<0.0001) could predict more anxiety scores. None of the IES-R components in parents could predict children’s depression scores (P>0.05). In general, the higher parental scores on IES-R, the more likely the child to have anxiety scores (β=0.258, P=0.011) and depression (β=0.325, P<0.0001) in children. Conclusion: Based on the results, it can be said that the psychological effect of home quarantine caused by Covid-19 pandemic in parents can have a devastating impact on children’s anxiety and depression, and these results necessitate the training programs of psychological support for parents and their children.},  
Keywords = {Quarantine, Anxiety, Depression, COVID-19, Child, Life change events},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {280-293}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تأثیر قرنطینه خانگی ناشی از پاندمی بیماری کووید 19 بر استرس والدین و رابطه آن با اضطراب و افسردگی کودکان گیلانی},
abstract_fa ={اهداف: حمله حاد بیماری‌های همه‌گیر علاوه بر خطر جسمی، اثرات نامطلوب روان‌شناختی جدی را در کودکان به خاطر توان محافظتی کمتر، ایجاد می‌کند. هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر روانی قرنطینه خانگی ناشی از پاندمی کروناویروس (COVID-19) بر استرس والدین و رابطه آن با اضطراب و افسردگی کودکان بود. مواد و روش ها: این پژوهش در بازه زمانی ۱۷ تا ۲۶ اسفند سال 1398(مراحل آغازین فراخوان عمومی مردم ایران برای قرنطینه) در استان گیلان انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمام کودکان ۵ تا ۱۲ ساله و والدین آن‌ها بود که به طور هدفمند نمونه‌گیری شدند و ۱۸۱ نفر به پرسش‌نامه علائم مرضی کودکان (CSI-4) فرم والد و مقیاس تجدیدنظرشده تأثیر رویداد (IES-R) به ‌صورت داوطلبانه پاسخ دادند. به ‌منظور تحلیل داده‌ها از روش ضریب همبستگی پیرسون، تی استودنت مستقل و تحلیل رگرسیون سلسله‌مراتبی استفاده شد. یافته ها: پس از حذف اثر متغیرهای جمعیت‌شناختی مشخص شد نمرات بیشتر والدین در خرده‌مقیاس مزاحمت (۰/۰۰۴=β=۰/۵۶۸ ، P) و گوش‌به‌زنگی شدید (۰/۰۰۰۱>β=۰/۷۷۲ ، P) می‌تواند پیش‌بینی‌کننده نمرات بیشتر اضطراب در کودکان باشد. هیچ‌کدام از مؤلفه‌های IES-R در والدین نتوانستند به طور معنی‌داری نمرات افسردگی کودکان را پیش‌بینی کنند (۰/۰۵β=۰/۳۲۵ ، P) در کودکان را پیش‌بینی می‌کند. نتیجه گیری: تأثیر روانی قرنطینه خانگی ناشی از پاندمی کووید ۱۹ در والدین می‌تواند بر اضطراب و افسردگی کودکان تأثیر مخربی بگذارد و این نتایج لزوم برنامه‌های آموزشی حمایت روانی از والدین و کودکان آن‌ها را ضروری می‌کند.},
keywords_fa = {قرنطینه, اضطراب, افسردگی, کووید 19, کودک, رویدادهای تغییر زندگی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3402.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3221-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3221-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {SiratiNir, Masoud and Karimi, Leila and Khalili, Robabe},  
title = {The Perceived Stress Level of Health Care and Non-health Care in Exposed to COVID-19 Pandemic}, 
abstract ={Objectives: The sudden outbreak of Coronavirus (COVID-19) as a deadly disease worldwide has caused widespread psychological problems and physical problems. Given the importance of preventing and controlling mental health problems in patients with this disease, the present study was conducted to investigate the Perceived Stress level of health care and non- health care in Exposed to COVID-19 pandemic. Methods: This is a descriptive-cross-sectional study conducted in April 2020. A total of 528 medical and non-medical workers entered the study by simple sampling method. Include criteria as follows Employees exposed to the Coronavirus (COVID-19) who had access to a smartphone. People with a history of mental illness were excluded from the study. The tools used included a demographic questionnaire, and the Cohen 10-item Perceived Stress Scale distributed online via the mobile phone. Results: Among 528 participants in the study, the majority (68.2%) were married (52.7%) were male, and (47.3%) were in the age group of 46-46 years. Most research units (90.2%) had moderate stress, and (4.2%) had severe stress. The Kruskal–Wallis test showed that students were more stressed than formal and contract workers. In comparison with the averages in the Mann-Whitney test, women were more stressed than men. People who were not taking medication had more stressed than people who were taking medication. Also, people with therapeutic occupations were more stressed than Non-therapeutic jobs. Conclusion: Discussion and Conclusion: The findings of the present study showed the need for more vulnerable groups in society such as women, students, and staff of therapeutic occupations in the Coronavirus (COVID-19) crisis prevention and care, which should be reviewed by effective coping strategies and epidemic disease management, access to healing resources and psychological services system should be further strengthened for this group. Also, the planning of national strategies and first aid in crises should be emphasized through telemedicine and online services},  
Keywords = {Psychological stress, COVID-19, Pandemic, Health care workers},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {294-305}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {میزان استرس ادراک‌شده کارکنان درمانی و غیردرمانی در مواجهه با همه‌گیری بیماری کووید ۱۹},
abstract_fa ={اهداف: شیوع ناگهانی کووید ۱۹ به عنوان یک بیماری مهلک در سراسر جهان باعث ایجاد مشکلات گسترده روانی در کنار مشکلات جسمی شده است. با توجه به اهمیت پیشگیری و کنترل مشکلات روان‌شناختی در افراد مواجهه‌یافته، مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان استرس ادراک‌شده کارکنان درمانی و غیردرمانی در مواجهه با همه‌گیری بیماری کووید ۱۹ انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی که در فروردین ۱۳۹۹ انجام گرفت، ۵۲۸ نفر از کارکنان درمانی و غیردرمانی با روش نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. ابزار پژوهش، پرسش‌نامه جمعیت‌شناختی و مقیاس استرس ادراک‌شده ده‌سؤالی کوهن بود که به صورت آنلاین از طریق تلفن همراه ارسال شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۲ و با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون‌های ناپارامتری من‌ویتنی یو و کروسکال‌والیس) تحلیل شدند. یافته ها: ۹۰/۲ درصد افراد، استرس شغلی متوسط و ۴/۲ درصد استرس شدید داشتند.میزان استرس در دانشجویان نسبت به شاغلین رسمی و قراردادی بیشتر بود. همچنین زنان نسبت به مردان، افرادی با مصرف دارو نسبت به افراد بدون مصرف دارو و افراد با مشاغل درمانی نسبت به مشاغل غیردرمانی، میزان استرس بیشتری داشتند. نتیجه گیری: گروه‌های آسیب‌پذیر جامعه مثل زنان، دانشجویان و کارکنان مشاغل بهداشتی درمانی در بحران کووید ۱۹ به پیشگیری و مراقبت بیشتری نیاز دارند که باید به مرور راهبردهای مقابله‌ای مؤثر و مدیریت اپیدمی بیماری، دسترسی به منابع درمانی و سیستم خدمات روانی برای این قشر، تقویت شود. همچنین برنامه‌ریزی راهبردهای ملی و کمک‌های اولیه در بحران‌ها از طریق تله‌مدیسین و خدمات آَنلاین مورد توجه قرار گیرد.},
keywords_fa = {استرس روان‌شناختی, همه‌گیری, کووید 19, کارکنان بهداشتی درمانی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3405.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3217-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3217-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Asadi, Neda and Salmani, Fatemeh and Pourkhajooyi, Siroos and Mahdavifar, Masoomeh and Royani, Zahra and Salmani, Mahi},  
title = {Investigating the Relationship Between Corona Anxiety and Nursing Care Behaviors Working in Corona\'s Referral Hospitals}, 
abstract ={Objectives: The prevalence of Coronavirus and its health-related psychosocial consequences is one of the most important human social events of the 21st century. Nurses, due to close contact with patients, are vulnerable to be infected with Covid-19. Therefore, they face severe psychological consequences. This study aimed to determine the relationship between Corona’s anxiety and nursing care behaviors in working in Corona referral hospitals in Kerman in 2020. Methods: The present study is cross-sectional descriptive-correlational research. Sampling was performed by the census method. A total of 166 nurses entered the study. In the present study, three demographic questionnaires, the Corona Disease Anxiety Scale (CDAS) and Caring Behaviors Inventory (CBI) were used. The analysis was done using Descriptive and Inferential statistics SPSS V. 18 software Results: The overall score of Corona anxiety among the nurses was 21.39±9.8, and the overall score of the nursing behavior of the studied nurses was 109.7±4.2 with a range of 94 to 118. Spearman’s correlation coefficient showed that there was no significant relationship between corona anxiety and caring behaviors. Conclusion: The present study showed that nurses working in corona wards suffer from moderate anxiety, and the level of caring behaviors provided by nurses was optimal. According to the current study findings, it is suggested that during the outbreak of emerging and epidemic diseases, to reduce nursing staff’s anxiety, coping strategies and resilience skills, and problem-solving, managers should pay more attention.},  
Keywords = {Caring, Behavior, Nurses, Anxiety, COVID-19},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {306-319}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {همبستگی بین اضطراب کرونا و رفتار‌های مراقبتی پرستاران شاغل در بیمارستان‌های ارجاعی کرونا},
abstract_fa ={اهداف: شیوع ویروس کرونا و پیامدهای روانی اجتماعی مرتبط با سلامت یکی از مهم‌ترین وقایع اجتماعی بشر در قرن ۲۱ است. پرستاران به دلیل تماس نزدیک با بیماران کووید 19در برابر عفونت آسیب‌پذیر بوده و بنابراین با پیامدهای روان‌شناختی شدیدی روبه‌رو هستند. این مطالعه با هدف تعیین همبستگی بین اضطراب کرونا و رفتار‌های مراقبتی پرستاران شاغل در بیمارستان‌های ارجاعی کرونا انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک پژوهش مقطعی از نوع توصیفی همبستگی است. نمونه‌گیری به شیوه سرشماری انجام شد. درمجموع ۱۶۶ پرستار از دو بیمارستان ارجاعی کرونا در شهر کرمان وارد مطالعه شدند. سه پرسش‌نامه اطلاعات جمعیت‌شناختی، اضطراب بیماری کرونا و پرسش‌نامه رفتارهای مراقبتی برای جمع‌آوری داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت. آنالیز داده‌ها به کمک نرم‌افزار SPSS نسخه ۱۸ با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی انجام شد. یافته ها: نمره کلی اضطراب کرونا در پرستاران مورد مطالعه ۹/۸۰±۲۱/۳۹ و نمره کلی رفتار مراقبتی آن‌ها ۴/۲±۱۰۹/۷ با طیف ۹۴ تا ۱۱۸ بود. ضریب همبستگی اسپیرمن نشان داد بین اضطراب کرونا با رفتار مراقبتی در پرستاران همبستگی معنی‌داری وجود ندارد (۰/۰۵<p). نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد پرستاران شاغل در بخش‌های کرونا از اضطراب متوسط رنج می‌برند و میزان رفتارهای مراقبتی ارائه‌شده توسط پرستاران، در حد مطلوب است. پیشنهاد می‌شود در زمان شیوع بیماری‌های نوظهور و همه‌گیر، جهت کاهش اضطراب پرسنل پرستاری، آموزش راهبردهای مقابله با اضطراب و مهارت‌های تاب‌آوری و حل مسئله بیش از پیش مورد توجه مدیران قرار گیرد.</p).},
keywords_fa = {مراقبت, رفتار, پرستاران, اضطراب, کووید 19},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3476.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3271-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3271-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Eyni, Sanaz and Ebadi, Matineh and Hashemi, Zohreh},  
title = {Corona Anxiety in Nurses: The Predictive Role of Perceived Social Support and Sense of Coherence}, 
abstract ={Objectives: Healthcare workers involved in the fight against corona are at high risk for depression and anxiety; therefore, this study aimed to predict Corona anxiety in nurses based on perceived social support and a sense of coherence. Methods: The research method was descriptive and correlational. The present study’s statistical population consisted of all nurses working in hospitals and clinics in Rasht, employed in 2020, and 200 people participated in the survey online and through virtual networks. Data collection tools included the Corona anxiety Scale, Multidimensional Scale of Perceived Social Support, and Sense of Coherence Inventory-(SOC)13 Scale. Data were analyzed using the Pearson correlation test and simultaneous regression analysis using SPSS V. 23 software. Results: Corona anxiety in nurses had a negative and significant relationship with perceived social support (β=-0.581; P<0.03) and sense of coherence(β=-0.672; P<0.001). Perceived social support and a sense of coherence of 42% of variance predicted Corona anxiety scores in nurses (P<0.01). Conclusion: Therefore, perceived social support and a sense of coherence play an essential role in nurses’ Corona anxiety. Therefore, educating nurses to increase the understanding of cohesion to empower and implement understandable support programs is recommended.},  
Keywords = {Coronavirus, Sense of coherence, Social support, Nurse},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {320-331}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اضطراب کرونا در پرستاران: نقش پیش‌بین حمایت اجتماعی ادراک‌شده و حس انسجام},
abstract_fa ={اهداف: کارکنان حوزه مراقبت‌های بهداشتی که درگیر مبارزه با کرونا هستند در معرض میزان بالایی از حالات افسردگی و اضطراب قرار دارند؛ از این رو، هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی اضطراب کرونا در پرستاران بر اساس حمایت اجتماعی ادراک‌شده و حس انسجام بود. مواد و روش ها: روش این پژوهش، روش همبستگی، از نوع توصیفی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه پرستاران شاغل در بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های شهر رشت در سال ۱۳۹۹ بودند. دویست نفر به صورت اینترنتی و از طریق شبکه‌های مجازی در پژوهش شرکت کردند. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات شامل مقیاس اضطراب بیماری کرونا، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده و پرسش‌نامه حس انسجام فرم سیزده‌ماده‌ای بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون هم‌زمان و از طریق نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ انجام شد. یافته ها: اضطراب کرونا در پرستاران با حمایت ‌اجتماعی ادراک‌شده (۰/۰۳‌>β=-۰/۵۸۱ ، P) و حس انسجام (۰/۰۰۱‌>β=-۰/۶۷۲ ، P) رابطه‌ منفی و معناداری داشت. حمایت اجتماعی ادراک‌شده و حس انسجام 42 درصد از واریانس نمرات اضطراب کرونا در پرستاران را پیش‌بینی کردند (۰/۰۱>P). نتیجه گیری: بنابراین، حمایت اجتماعی ادراک‌شده و حس انسجام نقش مهمی در میزان اضطراب ‌کرونا پرستاران ایفا می‌کنند؛ بنابراین آموزش پرستاران در زمینه افزایش حس انسجام جهت توانمندسازی و اجرای برنامه‌های حمایتی قابل درک برای آن‌ها پیشنهاد می‌شود.},
keywords_fa = {ویروس کرونا, اضطراب, حس‌انسجام, حمایت ‌اجتماعی ادراک‌شده, پرستار},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3436.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3236-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3236-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Fathi, Ayatollah and Sadeghi, Solmaz and MalekiRad, Ali Akbar and SharifiRahnmo, Saeed and Rostami, Hossein and Abdolmohammadi, Karim},  
title = {The Role of Cyberspace Use on Lifestyle Promoting Health and Coronary Anxiety in Young Peopl}, 
abstract ={Objectives: The most critical issue that the young generation faces is cyberspace, which has increased irrationally with the coronavirus outbreak. The present study aimed to identify cyberspace’s role in lifestyle, promoting health, and coronary anxiety in young people. Methods: The research method is descriptive post-event. The community included all undergraduate students of Tabriz Azad University, of which 307 people participated in the study through an online call answer to a Researcher-Made Questionnaires, which designed to measure the use of cyberspace, Corona Anxiety Questionnaire and the Lifestyle Promoters. Data were analyzed by multivariate analysis of variance and Post Hoc test. Results: The findings show the components of lifestyle promoting health, subscales of spiritual growth (P=0.001), responsibility (P=0.016), interpersonal relationships (p=0.033), exercise (P=0.009) as well as the overall score of lifestyle (P=0.001); And one of the components of Corona Anxiety is a subscale of psychological symptoms (P=0.001) and also the total score of Corona Anxiety (P=0.001) in groups related to the use of cyberspace is significant, And students who spent more than four hours using cyberspace scored lower on health-promoting lifestyles and higher on coronary anxiety components. Conclusion: The excessive use of cyberspace has played a negative role in improving the health of students. Excessive and very little use of cyberspace also increases students’ anxiety, and in this regard, it is suggested that students manage the use of virtual social networks.},  
Keywords = {Social networks, Students, Lifestyle, Health, Corona anxiety, Covid-19},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {332-347}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تأثیر میزان استفاده از فضای مجازی بر سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و اضطراب کرونای جوانان},
abstract_fa ={اهداف: یکی از مسائل مهمی که امروزه نسل جوان با آن درگیر است، فضای مجازی و میزان استفاده از آن است که متأسفانه با همه‌گیری کرونا ویروس به صورت غیرمنطقی سیر فزونی داشته و باعث بروز اختلال‌هایی در سبک زندگی افراد شده است. از این ‌رو پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر میزان استفاده از فضای مجازی بر سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و اضطراب کرونای جوانان انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی از نوع پس رویدادی، 307 نفر از دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد تبریز از طریق فراخوان اینترنتی در پژوهش شرکت کردند و به پرسش‌نامه‌های‌ محقق‌ساخته سنجش "میزان استفاده از فضای مجازی"، "پرسش‌نامه اضطراب کرونا" و" سبک زندگی ارتقادهنده سلامت" پاسخ دادند. داده‌ها با روش تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی LSD مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: از بین مؤلفه‌های سبک زندگی ارتقادهنده سلامت، زیرمقیاس‌های رشد معنوی (P=۰/۰۰۱)، مسئولیت‌پذیری (P=۰/۰۱۶)، روابط بین فردی (P=۰/۰۳۳)، ورزش (P=۰/۰۰۹) و همچنین نمره کل سبک زندگی (P=۰/۰۰۱) و از مؤلفه‌های اضطراب کرونا زیرمقیاس علائم روانی (P=۰/۰۰۱) و همچنین نمره کل اضطراب کرونا  (P=۰/۰۰۱) در گروه‌های مربوط به میزان استفاده از فضای مجازی معنی‌دار بودند و دانشجویانی که میزان استفاده بیش از چهار ساعت فضای مجازی داشتند در سبک‌های زندگی ارتقادهنده سلامت نمره پایین‌تر و در مؤلفه‌های اضطراب کرونا نمره بالاتری به دست آوردند. نتیجه گیری: استفاده بیش از حد از فضای مجازی نقش منفی در سبک زندگی ارتقادهنده سلامت دانشجویان ایفا می‌کند. همچنین استفاده بیش از حد و بسیار کم از فضای مجازی نیز اضطراب دانشجویان را بالا می‌برد. در همین راستا پیشنهاد می‌شود میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی توسط دانشجویان مدیریت شود.},
keywords_fa = {فضای مجازی, دانشجویان, سبک زندگی, سلامت, اضطراب, کووید 19},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3415.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3223-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3223-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Nadoushan, Amir Hossein Jalali and Shirdel, Saeedeh and Shokrani, Marjan and PourzarabianHaghighi, Porshad and Alavi,  Maryam Sadat and Alavi, Kaveh},  
title = {Difficulties and Concerns of Patients with Severe Mental Disorders and Their Caregivers During Hospitalization and After Discharge During the First Wave of COVID-19 Epidemic}, 
abstract ={Objectives: The Covid-19 has caused anxiety and stress in people all over the world. One of the most vulnerable groups during this epidemic are people with psychiatric disorders. In this study, we investigate the leading causes of concern among patients with psychiatric disorders and their families during and after hospitalization. The purpose of this study is to improve the care and service given to these patients and their caregivers regarding their concerns. Methods: In this study, 48 patients with psychiatric disorders hospitalized from late February to late April 2020 in the Iran Psychiatric Hospital were contacted by telephone. They completed a questionnaire related to the covid-19 pandemic and the problems caused by it during and after their hospitalization. Results: Inability to meet with family and the fear of infection to Covid-19 were among the main concerns of these patients at the time of admission. Their most worrying factors after discharge were the negative impact of quarantine on the recurrence of psychiatric illness. On the other hand, the most significant concern during the hospitalization of a patient with Covid-19 is the caregivers of these patients after discharge and the inaccessibility to a physician. Conclusion: The Covid-19 pandemic has caused challenges in treating psychiatric patients; thus, this study suggests some solutions such as providing a safe place for doctors to visit the patients, recommending the patients and the caregivers to observe self-hygiene protocols, and seeing patients virtually.},  
Keywords = {2019-nCoV, Coronavirus, COVID-19, Pandemic, Psychiatric patients, Hospitalization, Quarantine},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {348-359}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مشکلات و نگرانی‌‌های گروهی از بیماران دچار اختلالات شدید روان‌پزشکی و مراقبان آنان در زمان بستری و پس از ترخیص در زمان همه‌گیری کووید 19},
abstract_fa ={اهداف: بیماری کووید ۱۹ موجب ایجاد نگرانی و استرس در افراد مختلف شده است. یکی از گروه‌های حساس جامعه در این همه‌گیری، افراد مبتلا به اختلال روان‌پزشکی هستند. در این مطالعه به بررسی عوامل عمده نگرانی در بین این بیماران و خانواده‌های آنان، طی و پس از بستری پرداخته شده است و هدف آن بهبود مراقبت و خدمت‌رسانی به این بیماران و مراقبین آنان با توجه به این نگرانی‌هاست. مواد و روش ها: در این مطالعه به صورت تلفنی با ۴۸ بیمار مبتلا به اختلال روان‌پزشکی، بستری در بازه زمانی اوایل اسفند تا اواسط اردیبهشت سال ۹۹ در بیمارستان روان‌پزشکی ایران، تماس گرفته شد و یک پرسش‌نامه در ارتباط با همه‌گیری بیماری کرونا و مشکلات ناشی از آن، طی و پس از بستری، تکمیل شد. یافته ها: عدم امکان ملاقات با خانواده و نگرانی از ابتلا به کووید ۱۹، اصلی‌ترین نگرانی‌های بیماران هنگام بستری و تأثیر منفی قرنطینه در عود بیماری روان‌پزشکی، بیشترین عامل نگرانی آنان پس از ترخیص بوده است. در مورد مراقبین بیماران، نگرانی از ابتلای بیمار به کووید ۱۹ و همچنین عدم دسترسی به پزشک معالج، بیشترین نگرانی هنگام بستری و عدم امکان حضور به دلیل نگرانی شخصی از ابتلا به کووید ۱۹، بیشترین نگرانی مراقبین این بیماران پس از ترخیص است. نتیجه گیری: همه‌گیری کووید ۱۹ موجب بروز چالش‌هایی در درمان بیماران روان‌پزشکی شده است. در این میان ارائه راه‌حل‌هایی همچون اختصاص فضایی ایمن جهت ویزیت بیماران، آموزش استفاده از وسایل بهداشتی و خودمراقبتی و امکان ویزیت بیماران از طریق مجازی پیشنهاد می‌شود.},
keywords_fa = {نگرانی, بیماران روان‌پزشکی, کووید 19},

doi = {10.32598/ijpcp.26.1311.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3290-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3290-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {AbediniVellamdehi, Razieh and Gheysari, Saba and Beshlideh, Kioumars},  
title = {Examination and Structural Testing a Model of Antecedents of Health Considerations ‌Related to COVID-19}, 
abstract ={Objectives: Following the prevalence of COVID-19 and quarantine, the requirement to observe safety and hygiene during this period has left various effects on the psychological and social aspects of society. Because people with different personality traits have shown different behaviors for safety attentions during the quarantine, the present study aimed to examine and test a model of personality and cognitive antecedents of health considerations COVID-19.  Methods: For this purpose, a sample of 220 people working in education and universities, were evaluated online and through social networks. Participants completed the safety considerations questionnaire (safety behavior and safety attitude), internal locus of control, NEO questionnaire. The proposed model was evaluated through Structural Equation Modeling (SEM) AMOS-23 and SPSS V. 23. The bootstrap procedure by Preacher and Hayes (2008) was used for testing indirect relationships. Results: The results showed that the designed model had good fit indicators. Apart from the relationship between agreeableness and internal locus of control (negative relationship), other relationships between variables were reported to be positive and direct. The position of internal locus of control also played the role of a complete mediator. Conclusion: The conscientiousness trait activates the internal locus of control construct, and consequently, the person tends to observe health behaviors. In other words, the whole conscientiousness effect leads to the observance of hygienic principles through the intervention and occupation of the cognitive structure of the locus of control (full mediator). The simple relationship between neuroticism and the locus of control, which was reported to be negative (-0.20), changed to (0.23) due to interaction with the conscientious variable. Explaining this change in signs and values indicates that a linear interpretation of the data cannot be provided. Therefore, it can be said that creating some concern in people about health messages and critical and searching following Coronavirus information along with conscientiousness, can provide profitable conditions for the tendency towards health behaviors.},  
Keywords = {Health consideration, Antecedents, CVID-19},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {360-373}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {طراحی و آزمودن الگویی از پیشایندهای ملاحظات بهداشتی کرونا},
abstract_fa ={اهداف: به دنبال شیوع بیماری کرونا و اجرای قرنطینه، الزام رعایت ایمنی و بهداشت در این دوران اثرات مختلفی بر جنبه‌های روانی و اجتماعی افراد جامعه برجا گذاشته است. از آنجا که افراد با ویژگی‌های شخصیتی متفاوت، رفتارهای متفاوتی در دوران قرنطینه نسبت به رعایت ایمنی از خود نشان می دهند، هدف از پژوهش حاضر، بررسی و آزمودن مدلی از پیشایندهای شخصیتی و شناختی ملاحظات بهداشتی کرونا بود.  مواد و روش ها: به این منظور نمونه‌ای شامل ۲۲۰ نفر از افراد شاغل در آموزش‌ و پرورش و دانشگاه، به‌ صورت اینترنتی و از طریق شبکه‌های اجتماعی مورد ارزیابی قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان پرسش‌نامه‌های ملاحظات بهداشتی (رفتار بهداشتی و نگرش بهداشتی)، جایگاه مهار درونی، توافق‌جویی، وظیفه‌شناسی و روان‌نژندی (NEO) را تکمیل کردند. جهت تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها و بررسی برازش مدل و روابط مستقیم از نرم‌افزار SPSS و AMOS ویراست ۲۳ استفاده شد. همچنین برای بررسی روابط میانجی‌گر از روش بوت استرپ استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد مدل طراحی‌شده، از شاخص‌های برازش خوبی برخوردار بود. به ‌غیر از رابطه بین توافق‌جویی و جایگاه مهار درونی(رابطه منفی) بقیه روابط بین متغیرها مثبت و مستقیم گزارش شد. همچنین جایگاه مهار درونی نقش میانجی‌گر کامل را ایفا کرد. نتیجه گیری: ویژگی وظیفه‌شناسی، سازه جایگاه مهار درونی را فعال می‌کند و به‌تبع آن فرد به سمت رعایت رفتارهای بهداشتی تمایل پیدا می‌کند. به ‌بیان‌ دیگر تمام اثر وظیفه‌شناسی از طریق دخل و تصرف در سازه شناختی جایگاه مهار (میانجی‌گر کامل) به رعایت اصول بهداشتی منتهی می‌شود. رابطه ساده بین روان‌نژندی و جایگاه مهار درونی که منفی (۰/۲۰-) گزارش‌شده بود در اثر برهم‌کنشی با متغیر وظیفه‌شناسی به ۰/۲۳ تغییر کرد. تبیین این تغییر علامت‌ها و مقادیر، گویای این مطلب است که نمی‌توان از داده‌ها تفسیر خطی ارائه داد؛ بنابراین می‌توان گفت، ایجاد مقداری نگرانی در افراد نسبت به پیام‌های بهداشتی و پیگیری انتقادی و جست‌وجوگرانه اطلاعات کرونایی در کنار وظیفه‌شناسی، می‌تواند شرایط مطلوبی جهت گرایش به‌ سوی رفتارهای بهداشتی فراهم کند.},
keywords_fa = {ملاحظات ایمنی, ویژگی‌های شخصیتی, جایگاه مهار درونی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3409.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3225-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3225-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Mohammadpour, Mohsen and Ghorbani, Vajiheh and Moradi, Samira and Khaki, Zeinab and Foroughi, Ali Akbar and Rezaei, Mohammad Rez},  
title = {Psychometric Properties of the Iranian Version of the Coronavirus Anxiety Scale}, 
abstract ={Objectives: In the context of the epidemic of coronavirus and its psychological effect, it is necessary to develop appropriate tools for measuring the aspects of its psychological pathology. Therefore, this study aims to determine coronavirus anxiety›s psychometric properties using a 5-point Likert scale (Sherman A. Lee) in the Iranian statistical population.  Methods: In this study, 399 men and women from the adult population of Kermanshah were studied by the available sampling method. The Fear of COVID-19 Scale (FCV-19S), Difficulties in Emotion Regulation Scale(DERS), as well as the second version of the Acceptance and Action Questionnaire (AAQ-II) were used for convergent validity and divergent validity, respectively. Internal consistency method using Cronbach’s alpha was used to analyze data, and confirmatory factor analysis using Lisrel-8.8 software was used for construct validity. Results: Cronbach’s alpha was found to be 91.5 for the scales overall score. CAS found a positive and significant correlation between the coronavirus anxiety scale and the sub-components of difficulty in emotion regulation (except for problems engaging in goal-directed behaviors). Still, he also found that there was a negative correlation between acceptance and action. Furthermore, the results of the confirmatory factor analysis indicated that the single-factor structure is well-suited Conclusion: Covid-19 related anxiety can be disproportionate and unnecessary and cause many psychological problems. The Iranian version of the coronavirus anxiety Scale reflected desirable validity and reliability and could be used as a short and valid screening tool for measuring coronavirus anxiety measurement.},  
Keywords = {Validity and reliability, Confirmatory factor analysis, Coronavirus anxiety scale},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {374-387}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه ایرانی مقیاس اضطراب کرونا},
abstract_fa ={اهداف: در شرایط همه‌گیری ویروس کرونا و تأثیر روان‌شناختی آن، ساخت ابزارهای مناسب برای سنجش جنبه‌های آسیب‌شناسی روانی آن ضروری است. بنابراین هدف پژوهش حاضر تعیین ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس پنج‌سؤالی اضطراب کرونا (شرمن لی) در نمونه ایرانی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ۳۹۹ نفر زن و مرد از جمعیت بزرگسال شهر کرمانشاه به روش نمونه‌گیری در دسترس مورد بررسی قرار گرفتند. برای بررسی روایی ‌هم‌گرا از پرسش‌نامه‌های ترس از کرونا و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان و برای بررسی روایی واگرا از پرسش‌نامه پذیرش و عمل نسخه دوم استفاده شد. همچنین برای تعیین پایایی از روش همسانی درونی به شیوه آلفای کرونباخ و برای تعیین روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی به کمک نرم‌افزار لیزرل نسخه ۸/۸ استفاده شد. یافته ها: ضریب آلفای کرونباخ برای نمره کل مقیاس ۹۱/۵ به دست آمد. مقیاس اضطراب کرونا همبستگی مثبت و معنی‌داری با مقیاس ترس از کرونا و زیرمؤلفه‌های دشواری در تنظیم هیجان (به استثنای دشواری در انجام رفتار هدفمند) نشان داد، ولی با پذیرش و عمل همسبتگی منفی داشت. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد ساختار تک‌عاملی از برازش مناسبی برخوردار است. نتیجه گیری: اضطراب مرتبط با کرونا می‌تواند نامتناسب و غیرضروری باشد و باعث مشکلات روان‌شناختی زیادی شود. نسخه ایرانی اضطراب کرونا اعتبار و روایی مطلوبی را نشان داد و می‌توان از آن به عنوان یک ابزار غربالگری کوتاه و معتبر برای سنجش اضطراب کرونا استفاده کرد.},
keywords_fa = {روایی و اعتبار, تحلیل عاملی تأییدی, مقیاس اضطراب کرونا},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3482.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3270-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3270-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {GharaatiSotoudeh, Hossein and Alavi, Seyyed Salm},  
title = {Neglected Psychological Interventions Among Patients With Covid-19}, 
abstract ={The outbreak of Covid-19 has caused concern among the general population around the world. Many people may be anxious and scared, and those who are directly affected by the virus in different ways may experience more panic, fear, and anxiety.  },  
Keywords = {COVID-19. MENTAL HEALTH.Psychotherapy},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {388-393}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مغفولین مداخلات روان‌شناختی در میان بیماران مبتلا به کووید 19},
abstract_fa ={شیوع کووید 19 باعث نگرانی و دغدغه در سرتاسر جهان شده است. بسیاری از افراد ممکن است مضطرب و ترسیده باشند و آن‌هایی که به صورت مستقیم از راه‌های مختلف توسط ویروس تحت تأثیر قرار گرفته‌اند ممکن است دچار وحشت، ترس و نگرانی بیشتری شوند.},
keywords_fa = {کووید19 .سلامت روان.رواندرمانی},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3449.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3247-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3247-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Javadi, Seyyed Mohammad Hossein and Marsa, Roya and Rahmani, Fahimeh},  
title = {PTSD Symptoms and Risk Factors During the COVID-19 Disease Pandemic in Iran}, 
abstract ={In December 2019, the Chinese government alerted the world to a dangerous virus that spread rapidly in communities. In fact, another acute respiratory syndrome occurred in Wuhan, China, and then spread rapidly to other parts of the world. The World Health Organization (WHO) refers to this virus as nCoV-2019, where n stands for “new” and CoV stands for “coronavirus”. In general, the virus (COVID-19) is similar to acute respiratory syndrome (MERS-CoV), but they are by no means identical },  
Keywords = {Posttraumatic Stress Disorder (PTSD), Novel coronavirus, COVID-19, Psychological crisis intervention},
volume = {26},
Number = {3}, 
pages = {394-399}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {نشانه‌­ها و عوامل خطرساز اختلال استرس پس از سانحه در طول پاندمی شدن کووید-19 در ایران},
abstract_fa ={دولت چین در دسامبر سال 2019، جهان را از ویروسی خطرناک آگاه کرد که در اجتماعات به سرعت پخش می‌شود. در واقع، یک سندرم حاد تنفسی دیگر که در شهر ووهان چین رخ داد و به سرعت به دیگر مناطق جهان گسترش پیدا کرد. سازمان بهداشت جهانی از این ویروس به عنوان ncov-2019 یاد کرده است، که در آن n به معنی جدید و cov به معنی ویروس تاجی است. به طور کلی، این ویروس (COVID-19) شبیه سندرم حاد تنفسی است، اما به‌هیچ‌وجه یکسان نیستند.},
keywords_fa = {اختلال استرس پس از سانحه, کرونا ویروس},

doi = {10.32598/ijpcp.26.3367.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3197-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-3197-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2020}  
}