@article{ 
author = {Shamshiri, Mina and Danesh, Esmat and HavassiSomar, Nahid and Tarimoradi, Arezoo},  
title = {Comparing the Effects of a Computerized Cognitive Rehabilitation and Cognitive Behavioral Play Therapy on Executive Functions of School-aged Students With Dyslexia: A Clinical Trial}, 
abstract ={Objectives This study compares the effectiveness of the Captain’s log computerized cognitive rehabilitation and cognitive-behavioral play therapy on executive functions of dyslexic elementary school students. Methods This was a quasi-experimental study with a pre-test post-test design and a one-month follow-up. The statistical population of the study included dyslexic students who were referred to the Learning Disorder Center of District 1 in Karaj City, Iran, for 2021-2022. In this regard, 45 students were purposefully included in the study and were randomly placed in two experimental and one control group (15 students in each group). Students of the experimental groups received 10 sessions of Captain’s log computerized cognitive rehabilitation and cognitive-behavioral play therapy, two sessions per week. The research tool included the behavior rating inventory of executive function, Captain’s log software, version 2018 and cognitive-behavioral play therapy intervention package. The data were analyzed using variance analysis and repeated evaluation using the SPSS software, version 26. Results The Captain’s Log computerized cognitive-rehabilitation program (P<0.05) and cognitive-behavioral play therapy (P<0.01) have significantly enhanced the executive functions of dyslexic students and these results are durable in a one-month follow-up. However, there was a significant difference (P<0.05) between the two intervention methods in the post-test and follow-up phases, and computerized cognitive rehabilitation performed better. Conclusion Both methods of cognitive-computer rehabilitation and cognitive-behavioral play therapy are effective in improving the executive functions of dyslexic students.},  
Keywords = {Captain’s log software, Cognitive-behavioral play therapy, Computerized cognitive rehabilitation, Dyslexia, Executive functions},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مقایسه اثربخشی توانبخشی شناختی رایانه‌‌ای با بازی‌درمانی شناختی-‌رفتاری بر بهبود کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان نارساخوان},
abstract_fa ={اهداف هدف پژوهش، مقایسه اثربخشی توا‌ن‌بخشی ‌شناختی رایانه‌ای کاپیتانزلاگ با بازی‌درمانی شناختی-‌رفتاری بر بهبود کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان نارساخوان مقطع ابتدایی بود. مواد و روش ها این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری 1 ماهه بود. جامعه‌آماری شامل دانش‌آموزان نارساخوان مراجعه‌کننده به مرکز اختلالات یادگیری ناحیه 1 کرج در سال تحصیلی 1400-1401 بود. 45 دانش‌آموز به‌صورت هدفمند وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل ( هرگروه 15 نفر) قرارگرفتند. دانش‌آموزان گروه‌‌ آزمایش طی10 جلسه به‌صورت 2 جلسه در هفته تحت مداخله توان‌بخشی ‌شناختی رایانه‌ای کاپیتانزلاگ و بازی‌درمانی شناختی-‌رفتاری قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل فهرست رتبه‌بندی رفتار عملکرد اجرایی (جیویا و همکاران، 2000)، نرم‌افزار کاپیتانزلاگ ( نسخه 2018) و بسته مداخله‌ای بازی‌درمانی شناختی-‌رفتاری (اصغری نکاح و آقامحمدیان، 1393) بود. تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد.  یافته ها یافته‌ها نشان داد برنامه توان‌بخشی ‌شناختی رایانه‌‌ای کاپیتانزلاگ (0/05>P) و بازی‌درمانی شناختی-‌رفتاری (0/10>P) به‌طور معنی‌داری موجب افزایش کارکردهای اجرایی در دانش‌آموزان نارساخوان شده‌اند و این نتایج در پیگیری 1 ‌ماهه دارای ماندگاری است. بااین‌حال در مراحل پس‌آزمون و پیگیری بین دو روش مداخله تفاوت معنی‌داری (0/05>P) وجود دارد و مداخله توان‌بخشی شناختی رایانه‌ای بهتر عمل کرده‌ است. نتیجه گیری براساس یافته‌های به‌دست‌آمده به کمک توان‌بخشی شناختی ‌رایانه‌ای کاپیتانزلاگ و بازی‌درمانی شناختی-‌رفتاری می‌توان گام مؤثری در بهبود کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان نارساخوان برداشت.},
keywords_fa = {بازی‌درمانی شناختی-‌رفتاری, توان‌بخشی شناختی رایانه‌ای, کارکردهای اجرایی, نارساخوانی, نرم‌افزارکاپیتانزلاگ},

doi = {10.32598/ijpcp.31.1977.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4135-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4135-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Mohammadi, Mobina and Rasouli, Amirhossein and Saed, Omid and Sorahi, Parisa and Abbaszadeh, Sahar and Shishechi, Samane and Mousavi, Seyedeh Elnaz},  
title = {Factor Structure, Psychometric Properties, and Measurement Invariance of the Persian Version of Beliefs About Emotions Questionnaire (BAEQ) in the Iranian Population}, 
abstract ={Objectives Considering the significant role of emotional beliefs in psychological well-being and research within the field of psychotherapy, the present study examines the factor structure, psychometric properties, and measurement invariance of the beliefs about emotions questionnaire (BAEQ) in an Iranian population. Methods This cross-sectional psychometric study was conducted with residents of Zanjan City, Iran. The participants were recruited through online announcements on social media platforms from April 2024 to June 2024. A total of 453 individuals were selected using a convenience sampling method. The internal consistency reliability of the Farsi version of the BAEQ was assessed using the Cronbach α method. Construct validity was evaluated through exploratory and confirmatory factor analysis. Convergent validity was assessed using the positive and negative affect schedule (PANAS) and the satisfaction with life scale (SWLS). Results Exploratory and confirmatory factor analyses supported a 5-factor structure consisting of the following factors: Overwhelming and uncontrollable, shameful and irrational, useless, contagious and invalid and meaningless, with 25 items. Fit indices were satisfactory, including (χ2/df=1.74, goodness of fit index=0.930, comparative fit index=0.946 and root mean square error of approximation=0.040). The Cronbach α method was 0.75, indicating acceptable internal consistency. The average variance extracted and composite reliability were 0.50 and 0.94, respectively, indicating structural convergent validity. Criterion validity analysis revealed significant correlations with the positive affect (r=-0.27) and negative affect (r=0.415) questionnaires and SWLS (r=-0.20). Additionally, the measurement invariance confirmed the questionnaire’s usability for both genders. Conclusion Overall, the 25-item Persian version of the BAEQ demonstrates satisfactory validity and reliability in the Iranian population and culture. Therefore, researchers can confidently use the Persian version of the BAEQ in research and clinical studies.},  
Keywords = {Emotions, Emotion regulation, Meta-emotion, Beliefs, Psychometrics},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی ساختار‌عاملی، ویژگی‌های روانسنجی و ثبات اندازه‌گیری پرسش‌نامه باور‌های هیجانی در جمعیت ایرانی},
abstract_fa ={اهداف باتوجه‌به نقش مهم باورهای هیجانی در سلامت روان‌شناختی و پژوهش در حوزه روان‌درمانی، مطالعه حاضر با هدف بررسی ساختار عاملی، ویژگی‌های روان‌سنجی و ثبات اندازه‌گیری پرسش‌نامه باورهای هیجانی در جمعیت ایرانی انجام شد. مواد و روش ها مطالعه حاضر مقطعی و از نوع روان‌سنجی بود و با جمعیت افراد ساکن در شهر زنجان انجام شد. نمونه‌گیری از فروردین سال 1403 تا تیر سال 1403 از طریق انتشار اطلاعیه‌های آنلاین در شبکه‌های اجتماعی شهر زنجان انجام شد. درمجموع 453 نفر از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. پایایی نسخه فارسی پرسش‌نامه باور‌های هیجانی، از طریق همسانی درونی آلفای کرونباخ مورد ارزیابی قرار گرفت. روایی سازه از طریق روش تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی ارزیابی شد. برای ارزیابی روایی ملاکی از مقیاس عاطفه مثبت و منفی و مقیاس رضایت از زندگی استفاده شد. یافته ها نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی از ساختار 5 عاملی شامل عامل‌های طاقت‌فرسا و غیرقابل‌کنترل، شرم‌آور و غیرمنطقی، بی‌مصرف، سرایت‌کننده و بی‌اعتبار و بی‌معنا با 25 گویه حمایت کرد. شاخص‌های برازش شامل (1/74=X2/df)، (GFI=0/930)، (CFI=0/946) و (0/40=RMSEA) رضایت‌بخش بودند. آلفای کرونباخ برای نمره کل 0/75 بود که نشان از همسانی درونی قابل‌قبول این ابزار بود. میانگین واریانس استخراج‌شده (AVE) و اعتبار مرکب (CR) به‌ترتیب 0/50 و 0/94، نشانگر همگرایی ساختاری درون آزمون بود. بررسی روایی ملاکی نشان داد این پرسش‌نامه با پرسش‌نامه‌های عاطفه مثبت (**0/27-=r) و منفی (**0/415-=r) و رضایت از زندگی (**0/20-=r) همبستگی معنی‌داری دارد. همچنین آزمون ثبات اندازه‌گیری امکان استفاده از این پرسش‌نامه را برای هر دو جنسیت تأیید کرد.   نتیجه گیری به‌طورکلی نسخه فارسی 25گویه‌ای پرسش‌نامه باور‌های هیجانی در جمعیت و فرهنگ ایرانی از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است. بر همین اساس پژوهشگران با اطمینان می‌توانند از نسخه فارسی پرسش‌نامه باور‌های هیجانی در مطالعات پژوهشی و بالینی استفاده کنند},
keywords_fa = {باورهای هیجانی, ساختارعاملی, ویژگی‌های روان‌سنجی, ثبات اندازه‌گیری},

doi = {10.32598/ijpcp.31.2790.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4221-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4221-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Karstensen, Valerie and Olsen, Geoffrey and Bastholm, Mathias},  
title = {Exploring Pain Acceptance and Health Literacy as Predictors of Pain Intensity: A Cross-Sectional Study}, 
abstract ={Objectives Chronic pain is a pervasive condition that affects millions worldwide, with significant impacts on individuals’ quality of life. This study aimed to explore the role of pain acceptance and health literacy in predicting pain intensity among individuals with chronic pain, providing insights into non-pharmacological factors that may influence pain experiences. Methods A cross-sectional design was employed, involving 350 participants from Richmond Hill, Ontario, Canada. Pain intensity was measured using the numeric pain rating scale (NPRS), while pain acceptance and health literacy were assessed using the chronic pain acceptance questionnaire (CPAQ) and the health literacy questionnaire (HLQ), respectively. Pearson correlation and linear regression analyses were conducted to examine the relationships between the study variables. Results Pain acceptance and health literacy were both significantly negatively correlated with pain intensity (r=-0.45, P<0.01 and r=-0.38, P<0.01, respectively). In the regression model, both variables significantly predicted pain intensity, accounting for 26% of the variance (R²=0.26, adjusted R²=0.24, F=19.56, P<0.001). Pain acceptance (B=-0.15, β=-0.25, t=-5.00, P<0.001) and health literacy (B=-0.10, β=-0.20, t=-4.00, P<0.001) emerged as significant predictors. Conclusion The study findings highlight the significant roles of pain acceptance and health literacy in managing pain intensity among individuals with chronic pain. These findings suggest that interventions aimed at enhancing pain acceptance and health literacy could be beneficial in reducing pain intensity and improving the quality of life for chronic pain sufferers.},  
Keywords = {Chronic Pain, Pain Measurement, Pain Management, Health Literacy},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {پذیرش درد و سواد سلامت به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده شدت درد: یک مطالعه مقطعی},
abstract_fa ={اهداف درد مزمن یک بیماری فراگیر است که میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد و تأثیرات قابل‌توجهی بر کیفیت زندگی افراد دارد. این مطالعه با هدف بررسی نقش پذیرش درد و سواد سلامت در پیش‌بینی شدت درد در میان افراد مبتلا به درد مزمن و ارائه بینشی در مورد عوامل غیردارویی که ممکن است بر تجربیات درد تأثیر بگذارد، انجام شد. مواد و روش ها این مطالعه مقطعی شامل 350 شرکت‌کننده از ریچموند هیل، انتاریو، کانادا بود. شدت درد با استفاده از مقیاس عددی درجه‌بندی درد و پذیرش درد و سواد سلامت به‌ترتیب با استفاده از پرسش‌نامه پذیرش درد مزمن و پرسش‌نامه سواد سلامت ارزیابی شدند. همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی برای بررسی روابط بین متغیرهای مطالعه انجام شد. یافته ها پذیرش درد و سواد سلامت هر دو با شدت درد رابطه منفی معنی‌داری داشتند (به‌ترتیب  0/01>r=-0/45, P  و  0/01>r=-0/38, P). در مدل رگرسیون، هر دو متغیر به‌طور قابل‌توجهی شدت درد را پیش‌بینی کردند و ۲۶ درصد از واریانس را تشکیل ‌دادند (0/26=R²، R² تعدیل‌شده=0/24، 0/001>F-19/56, P). پذیرش درد (0/001>B=-0/15, B=-0/25, t=-5/00,P) و سواد سلامت (0/001 >t=-4/00 ,0/20=B=-0/10, B,  P) به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های معنی‌دار ظاهر شدند. نتیجه گیری یافته‌های مطالعه نشان‌ می‌دهد که پذیرش درد و سواد سلامت در مدیریت شدت درد در افراد مبتلا به درد مزمن  نقش مهمی دارد. این یافته‌ها نشان داد مداخلات با هدف افزایش پذیرش درد و سواد سلامت می‌تواند در کاهش شدت درد و بهبود کیفیت زندگی برای مبتلایان به درد مزمن مفید باشد.},
keywords_fa = {درد مزمن, سنجش درد, مدیریت درد, سواد سلامت},

doi = {10.32598/ijpcp.30.4994.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4169-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4169-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Donyavi, Vahid and Rahnejat, Amir Mohsen and Haghi, Asghar and Mohammadinia, Soodabeh and Jafari, Amirhossei},  
title = {Planning and Implementing the Program of Assess, Intervene, and Monitor for Suicide Prevention Among Iranian Soldiers: An Action Research Study}, 
abstract ={Objectives Suicide is one of the most important causes of death worldwide. It is the tenth leading cause of death in all ages and third among persons 15-24 years of age. In military settings, suicide is of great importance from different aspects, and this issue increases the need to implement suicide prevention programs. In this study, we intended to plan, implement, and evaluate a suicide prevention program among soldiers based on the assessment, intervention and monitoring for suicide prevention (AIM-SP) model. Methods In this action research study, based on the AIM-SP model and according to group discussion by an expert panel (including five key persons and professionals in mental health), the draft of the suicide prevention program protocol was prepared in three sections, including assessment, intervention, and monitoring. It was launched for 1 year in a barracks as a pilot period and thereafter was evaluated by quantitative and qualitative methods. Quantitative data was compared with a similar barrack. Also, for the determination of suicide risk triage accuracy, we employed the Columbia suicide severity rating scale, the Beck scale for suicidal ideation, the Beck hopelessness scale, and the general health questionnaire–28 (GHQ-28). Results Suicide risk estimation in this program is more accurate compared with conventional method. Also, this program had feasibility, appropriateness, acceptability and efficacy for suicide prevention, based on stakeholders’ opinions. Conclusion A suicide prevention program, based on the AIM-SP model, if adapted to a military setting, is suitable for soldiers’ suicide prevention. Columbia suicide severity rating scale can be used in this model to determine suicide risk triage determination.},  
Keywords = {Military personnel, Suicide prevention, Soldier, Mental health},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {طراحی و اجرای برنامه ارزیابی، مداخله و پایش پیشگیری از خودکشی در سربازان ایرانی},
abstract_fa ={اهداف خودکشی از مهم‌ترین علل مرگ در جهان است، به نحوی که دهمین علت مرگ در تمامی رده‌های سنی و سومین علت مرگ در بین افراد 15-24 سال است. خودکشی در محیط نظامی از جهات مختلف اهمیت دارد و این موضوع ضرورت اجرای برنامه پیشگیری از خودکشی برای این قشر را مضاعف می‌کند. در این مطالعه مقصود آن بوده که برای جامعه سربازان، برنامه پیشگیری از خودکشی بر مبنای مدل ارزیابی، مداخله و پایش خودکشی طراحی، پیاده‌سازی و ارزیابی گردد.  مواد و روش ها در این مطالعه اقدام‌پژوهی، براساس مدل مذکور و با استفاده از بحث گروهی پنج نفر از خبرگان سلامت روان و افراد ذی‌ربط، برنامه‌ای در سه قسمت ارزیابی، مداخله و پایش تدوین شد و در یکی از پادگان‌های نظامی به‌مدت 1 سال به‌صورت آزمایشی اجرا گردید و با روش ترکیبی کمی/کیفی مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌های کمی با یک پادگان مشابه مقایسه شد. همچنین برای تعیین دقت سطح‌بندی خطر، در کنار مقیاس سنجش شدت خودکشی کلمبیا از مقیاس افکار خودکشی بک، مقیاس ناامیدی بک و پرسش‌نامه سلامت عمومی 28 استفاده شد. یافته ها در این مطالعه مشخص شد برنامه اجرا‌شده با مقیاس سنجش شدت خودکشی کلمبیا، با حساسیت بیشتری نسبت به روش سابق، می‌تواند خطر خودکشی را شناسایی کند و برحسب نظر افراد ذی‌ربط از نظر امکان‌پذیری، متناسب بودن، مقبولیت و اثربخشی شرایط قابل‌قبول دارد.  نتیجه گیری مدل ارزیابی، مداخله و پایش خودکشی در صورتی که با شرایط محیط نظامی متناسب شود، برای کاهش خودکشی در سربازان مناسب خواهد بود و می‌توان در این مدل از مقیاس سنجش شدت خودکشی کلمبیا برای تعیین سطح تریاژ استفاده کرد.},
keywords_fa = {پرسنل نظامی, پیشگیری از خودکشی, سرباز, سلامت روان},

doi = {10.32598/ijpcp.30.4850.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4150-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4150-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Jomehpour, Hamid and Mohseni, Fahimeh and Rafaiee, Raheleh},  
title = {Substance Use Disorders and Suicidal Behaviors: Comparison of Illicit Drugs and Methadone}, 
abstract ={The prevalence of suicide among people with substance use disorders (SUDs) remains a significant public health issue worldwide. A review of the medical literature suggests that both substance addiction and behavioral addictions are closely associated with increased suicidal thoughts and attempts. A systematic review by Armon et al. found that 35% of individuals with SUDs reported suicidal ideation, while 20% had attempted suicide in the past year [1]. Among behavioral addictions, individuals with gambling disorder (22.9%) and sexual addiction (18.2%) reported the highest rates of suicidal ideation [2].},  
Keywords = {Substance Use Disorders, Suicide, Drug abuse, Methadone},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اختلالات مصرف مواد و رفتارهای خودکشی: مقایسه مواد غیرقانونی و متادون},
abstract_fa ={شیوع خودکشی در میان افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد همچنان یک مسئله مهم سلامت عمومی در سطح جهان است. مرور متون پزشکی نشان می‌دهد که هم اعتیاد به مواد و هم اعتیادهای رفتاری ارتباط نزدیکی با افزایش افکار و تلاش‌ برای خودکشی دارند. یک بررسی نظام‌مند که آرمون و همکاران انجام دادند، نشان داد 35 درصد از افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد افکار خودکشی را گزارش کردند، درحالی‌که 20 درصد در سال گذشته اقدام به خودکشی کرده بودند [1]. در بین افراد مبتلا به اعتیادهای رفتاری، افکار خودکشی در اختلال قمار (22/9) و اعتیاد جنسی (18/2) بالاترین میزان بود [2]. عواملی مانند سابقه اقدام به خودکشی قبلی، افسردگی و سوء مصرف چند ماده به‌طور قابل‌توجهی خطر خودکشی را افزایش می‌دهند. وضعیت اجتماعی و اقتصادی پایین و عدم حمایت خانواده نیز به افزایش آسیب‌پذیری کمک می‌کند [2].   },
keywords_fa = {اختلالات مصرف مواد, خودکشی, سوء مصرف مواد, متادون},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5220.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4347-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4347-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Dehghani, Fatemeh and Salehzadeh, Maryam and Bakhshayesh, Alireza and Dastjerdi, Ghasem},  
title = {Comparing the Quality of Interpersonal Relationships in Individuals With and Without Obsessive-Compulsive Disorder: Excessive Reassurance Seeking and Perceived Interpersonal Relationships}, 
abstract ={Objectives Excessive reassurance-seeking (ERS) and interpersonal relationships in obsessive-compulsive disorder (OCD) are among the issues that have been the focus of research in recent years. This study seeks to investigate the connection between ERS and the quality of interpersonal relationships in individuals with OCD. Methods The design of this study was causal-comparative. The statistical population included individuals with OCD who visited medical centers in Yazd City, Iran, in the fall of 2018, and healthy people during this period. A total of 204 people (102 individuals with OCD and 102 individuals without OCD) were selected purposefully. Yale-brown obsessive-compulsive scale (Y-BOCS), reassurance seeking questionnaire (ReSQ), and Pierce quality of relationship inventory (QRI) were used to collect data. The obtained data were analyzed using multivariate analysis of variance (MANOVA) and Pearson correlation.  Results MANOVA showed that the quality of interpersonal relationships (F=9.633, df=1, P<0.05), the quality of interpersonal relationships with spouse (F=6.66, df=1, P<0.05), and the quality of interpersonal relationships with parents (F=8.77, df=1, P<0.05) were significantly different in individuals with and without OCD. In other words, the mean scores of these variables were higher in individuals with OCD. The quality of interpersonal relationships with friends was not significantly different in the two groups. The findings also showed that the quality of interpersonal relationships had a positive and significant relationship with the source (r=0.343, P<0.001), intensity (r=0.251, P<0.05), and accuracy (r=0.285, P<0.05) of excessive reassurance seeking. Conclusion Our results showed that the perceived quality of interpersonal relationships in individuals with OCD is higher than in individuals without it, and their relationship with excessive reassurance seeking is significant. Considering the role of excessive reassurance seeking and family accommodation in the persistence of disease symptoms, identifying the mediating variables of this relationship can be the subject of future research.},  
Keywords = {Obsessive-Compulsive disorder, Excessive reassurance seeking, Interpersonal relationships},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {مقایسه کیفیت روابط بین فردی در افراد مبتلا و غیر مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی: اطمینان‌جویی افراطی و کیفیت روابط بین فردی ادراک‌شده},
abstract_fa ={اهداف اطمینان‌جویی افراطی و تظاهرات بین فردی، در اختلال وسواس فکری- عملی (OCD) از موضوعاتی است که در سال‌های اخیر مورد توجه پژوهش‌ها قرار گرفته است. این پژوهش با هدف مقایسه کیفیت روابط بین فردی در افراد مبتلا به وسواس فکری-عملی و افراد غیر مبتلا به وسواس فکری-عملی (OCD) انجام شد. مواد و روش ها طرح این مطالعه علی‌مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل افراد مبتلا به OCD مراجعه‌کننده به مراکز درمانی شهر یزد در پاییز  سال ۱۳۹۷ و افراد غیرمبتلا در این بازه زمانی بود. 204 نفر (102 نفر از افراد مبتلا به OCD) و (102 نفر از افراد غیرمبتلا) به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه وسواس فکری-عملی ییل براون، پرسش‌نامه اطمینان‌جویی افراطی کبری و سالکوسکیس و پرسش‌نامه کیفیت روابط بین فردی پیرس استفاده شد و داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره و همبستگی پیرسون تحلیل شد. یافته ها نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد کیفیت روابط بین فردی (9/633=P<0/05, df=1, F)، کیفیت روابط بین فردی با همسر (1=F=6/666 ,P<0/05, df) و کیفیت روابط بین فردی با والدین ( F=8/77 ,1=P<0/05, df) در افراد مبتلا به OCD و افراد غیرمبتلا دارای تفاوت معناداری است؛ به‌طوری‌که میانگین این متغیرها در افراد مبتلا به OCD بالاتر است. کیفیت روابط بین فردی با دوست در دو گروه دارای تفاوت معناداری نیست. همچنین یافته‌ها نشان داد کیفیت روابط بین فردی با منبع (P<0/001, r=0/343)، شدت (0/251=P<0/05, r) و دقت( 0/285=P<0/05, r) اطمینان‌جویی افراطی رابطه مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد کیفیت روابط بین فردی ادراک‌شده در مبتلایان به وسواس بالاتر از افراد غیرمبتلاست و رابطه آن با اطمینان‌جویی افراطی معنادار است. باتوجه‌به نقش اطمینان‌جویی افراطی و تطابق خانواده در تداوم نشانه‌های بیماری، شناسایی متغیرهای میانجی این رابطه می‌تواند موضوع پژوهش‌های آتی باشد.},
keywords_fa = {اختلال وسواس فکری-عملی, اطمینان‌جویی افراطی, روابط بین فردی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5151.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4287-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4287-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Shabani, Amir and Naserbakht, Morteza and Ghalichi, Leila and Hajebi, Ahmad and Asadi, Ali and Rasoulian, Maryam},  
title = {The Need for Revitalizing the Public Mental Health Services System}, 
abstract ={The World Health Organization (WHO)declared the COVID-19 outbreak a public health emergency in January 2020 and identified it as a pandemic in March 2020 [1]. Following the official announcement of COVID cases in Iran and in response to a request from the Ministry of Health, the 4030 Call System was launched on February 27, 2020, to provide medical services addressing COVID-19-related needs. },  
Keywords = {Mental health, Epidemic, Crisis intervention, Psychological counselling, Public health, Social support, Call interview},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {نیاز به احیای سامانه‌ عمومی خدمات سلامت روان},
abstract_fa ={سازمان بهداشت جهانی در ژانویه سال 2020 گسترش کووید-19 را به‌عنوان یک فوریت بهداشت عمومی اعلام کرد و در مارس سال 2020 این وضعیت را به‌عنوان یک بیماری دنیاگیر شناسایی کرد [1]. پس از اعلام رسمی ظهور موارد کووید-19 در ایران و در پاسخ به درخواست وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سامانه‌ تلفنی 4030 در هشتم اسفند سال 1398 برای ارائه خدمات پزشکی جهت رفع نیازهای مرتبط با کووید-19 راه‌اندازی شد. این سامانه دارای چندین شاخه بود که به پرسش‌های مردم درباره علائم، سیر، پیشگیری، درمان و اخبار مربوط به کووید-19 پاسخ می‌داد. یکی از این شاخه‌ها به پرسش‌های مردم درباره سلامت روان می‌پرداخت (می‌پردازد) و همه می‌توانستند با شماره تلفن 4030 تماس بگیرند تا از مشاوره با یک فرد حرفه‌ای در زمینه سلامت روان برخوردار شوند. },
keywords_fa = {سلامت روان, همه‌گیری, مداخله در بحران, مشاوره روان‌شناختی, سلامت عمومی, حمایت اجتماعی, مصاحبه تلفنی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.4.3},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4346-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4346-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Nazari, Fatemeh and Bakhtiyari, Maryam and GolestaniFard, Mahdiyeh and Kianimoghadam, Amir Sam and MohajerinIravani, Banafsheh and Farahani, Hojjatollah},  
title = {Investigating the Efficacy of a Dialectical Behavioral Therapy-Based Parenting Intervention: A Randomized Controlled Trial}, 
abstract ={Objectives The present study aimed to investigate the effectiveness of a dialectical behavioral therapy (DBT)-based parenting intervention on the primary caregivers of adolescents with self-harm behavior, living in Tehran Province, Iran.  Methods This is a randomized clinical trial with a pre-test-post-test design. A total of 32 eligible dyads (parent and adolescent) were selected via a convenience sampling method and were randomly assigned to either a DBT-based parenting intervention or a control (waiting list) group. Adolescents did not receive any treatment as part of the study. The scales included the difficulty in emotion regulation scale (DERS); parenting style and dimensions questionnaire (PSDQ); depression, anxiety, and stress scale-21 (DASS-21); five-facet mindfulness questionnaire; conflict behavior questionnaire; and caregiver strain questionnaire-short form 11. Quade nonparametric analysis of covariance (ANCOVA) was used to analyze data.  Results The results of the quade nonparametric ANCOVA showed a significant difference in authoritative parenting style, depression and anxiety symptoms, caregiver strain for the caregivers’ group, as well as a statistically significant reduction in risk of suicide, conflict behavior with parent, depression and anxiety symptoms for adolescents’ group between the experimental and control groups (P˂0.05). Conclusion Therefore, we conclude that the DBT-based parenting intervention can be used as an independent or complementary treatment along with dialectical behavior therapy for adolescents with self-harm behaviors.},  
Keywords = {Dialectical behavior therapy, Parenting, Self-harm behavior, Adolescents, Suicide},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی اثربخشی مداخله فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی: کارآزمایی بالینی کنترل‌شده تصادفی},
abstract_fa ={اهداف هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی بر روی مراقبان اولیه نوجوانان دچار رفتار خودآسیب‌رسانی در استان تهران است. مواد و روش ها مطالعه‌ حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی با طرح پیش‌آزمون/پس‌آزمون است. 32 زوج (مراقب اولیه و نوجوان) واجد ملاک‌های ورود به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در 2 گروه آزمایش (دریافت مداخله‌ فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی توسط مراقبان اولیه) و کنترل (لیست انتظار) قرار گرفتند. در مطالعه‌ حاضر نوجوانان هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها در دو دسته‌تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم مداخله بر روی مراقبان اولیه و نوجوانان جمع‌آوری شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های دشواری در تنظیم هیجان، پرسش‌نامه‌ سبک‌ها و ابعاد فرزندپروری، مقیاس 21 سؤالی افسردگی، اضطراب و استرس، پرسش‌نامه پنج بعدی ذهن‌آگاهی، پرسش‌نامه رفتار تعارض و پرسش‌نامه کوتاه‌شده‌ فشار مراقب بود. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از  آزمون کوواریانس ناپارامتری چهارگانه استفاده شد.  یافته ها نتایج آزمون تحلیل کوواریانس ناپارامتریک حاکی از تفاوتی معناداری در سبک فرزندپروری مقتدرانه، افسردگی و اضطراب، فشار مراقب برای گروه والدین بود. علاوه‌براین متغیرهای مربوط به نوجوانان نیز نشانه‌های مانند افسردگی، اضطراب، شدت افکار خودکشی و رفتار تعارض با والدین بین گروه‌های آزمایش و کنترل ازنظر آماری تغییرات معناداری نشان دادند. نتیجه گیری نتایچ پژوهش حاضر نشان داد مداخله‌ فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی بر سبک فرزندپروری، نشانه‌های استرس و افسردگی و ذهن‌آگاهی در مراقبان اولیه و همچنین شدت احتمال خودکشی، نشانه‌های اضطراب و افسردگی و رفتار تعارض در نوجوانان دچار رفتار خودآسیب‌رسان اثربخش است. بنابراین مداخله‌ مذکور می‌تواند به‌عنوان یک درمان مستقل یا مکمل در کنار رفتاردرمانی دیالکتیکی نوجوانان به کار گرفته شود.},
keywords_fa = {رفتار درمانی دیالکتیکی, فرزندپروری, رفتار خودآسیب‌رسان, نوجوانان, خودکشی},

doi = {10.32598/ijpcp.30.4377.3},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4318-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4318-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Mirbagheri, Amir Masoud and MasjidiArani, Abbas and Kianimoghadam, Amir Sam},  
title = {Investigating the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on Emotional Empathy, Adaptability, Alexithymia, and Marital Functioning in Incompatible Young Couples}, 
abstract ={Objectives Incompatibility in young couples and its resolution failure are among the main causes of emotional separation and divorce, which have several personal and social consequences. The present study aimed to examine the impact of acceptance and commitment therapy (ACT) on emotional empathy, adaptability, alexithymia, and couple functioning in incompatible young couples. Methods This randomized controlled clinical trial utilized a two-group research design with a pretest-posttest and a 6-month follow-up. The research sample consisted of incompatible young couples from Yazd County, Iran, who had been referred to this city’s counseling and divorce centers in 2023. Based on the inclusion criteria and using simple random sampling, 52 couples (104 individuals) were selected and randomly assigned to the experimental group (ACT) and the control group. Participants were assessed before and after the intervention using the following tools: Mehrabian and Epstein’s empathy questionnaire, Olson’s adaptability and cohesion questionnaire, Toronto alexithymia scale, and the ENRICH couples’ satisfaction questionnaire. The experimental group received a specified ACT protocol consisting of 8 sessions lasting 60 to 90 minutes each week. The project executor monitored the control group weekly, but no specific therapeutic protocol was implemented for them. After the follow-up phase, the treatment protocol was also applied to them. Finally, the data were analyzed using SPSS software, version 29. Results The analysis of covariance indicated significant differences in the pretest and posttest stages in the mean scores of the experimental and control groups in the variables of emotional empathy, adaptability, alexithymia, and couple functioning (P>0.01).  Conclusion We found that the ACT intervention led to increased emotional empathy, decreased alexithymia, and a modulation of adaptability and couple functioning in incompatible young couples. Therefore, ACT can be utilized for incompatible couples seeking assistance at counseling and divorce centers.},  
Keywords = {Acceptance and commitment therapy (ACT), Emotional empathy, Adaptability, Alexithymia, Couple functioning},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر همدلی‌عاطفی، انطباق‌پذیری، نارسایی‌هیجانی و کارکرد‌زوجی در زوج‌های جوان ناسازگار},
abstract_fa ={اهداف ناسازگاری در زوج‌های جوان و عدم حل آن، از علل اصلی جدایی عاطفی و طلاق است که طبعات شخصی و اجتماعی زیادی دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر همدلی عاطفی، انطباق‌پذیری، نارسایی ‌هیجانی و کارکرد زوجی در زوج‌های جوان ناسازگار بود.  مواد و روش ها در این پژوهش کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل‌شده، از طرح تحقیق دو گروهی همراه با پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با یک پیگیری 6 ماهه استفاده شد. نمونه پژوهش از میان زوج‌های جوان ناسازگار شهرستان یزد بود که در سال 1402 به مراکز مشاوره و طلاق این شهر مراجعه کرده ‌بودند. باتوجه‌به معیارهای ورود براساس روش نمونه‌گیری تصادفی ساده 52 زوج (104 نفر) انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (ACT) و کنترل قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان پیش از اجرای مداخله و پس از آن به‌وسیله ابزارهای «پرسش‌نامه همدلی مهرابیان و اپستین (EES)، پرسش‌نامه انطباق‌پذیری و همبستگی اولسون (FACES-III)، پرسش‌نامه نارسایی هیجانی تورنتو (TAS-20) و پرسش‌نامه کارکرد زوجی اینریچ (ECS)» مورد سنجش قرار گرفتند. گروه آزمایش پروتکل مشخص درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌صورت 8 جلسه 60 تا 90 دقیقه‌ای در هر هفته دریافت کردند. گروه کنترل نیز توسط مجری طرح، در هر هفته پیگیری شد اما پروتکل درمانی خاصی برای آن‌ها اجرا نشد و بعد از مرحله پیگیری، پروتکل درمان برای آن‌ها نیز اجرا شد. درنهایت داده‌ها به‌وسیله نرم‌افزار SPSS نسخه 29 تجزیه‌و‌تحلیل شد.  یافته ها نتایج تحلیل کواریانس نشان داد بین میانگین نمرات گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای همدلی عاطفی، انطباق‌پذیری، نارسایی هیجانی و کارکرد زوجی در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود داشت (01/P<0). به‌طور مشخص، زوج‌هایی که در گروه آزمایش و تحت مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) قرار گرفتند، پس از پایان مداخله افزایش معناداری در میزان همدلی عاطفی و بهبود در انطباق‌پذیری و کارکرد زوجی نشان دادند، درحالی‌که میزان نارسایی هیجانی آن‌ها به‌طور معناداری کاهش یافت. نتیجه گیری براساس نتایج به‌دست‌آمده، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) می‌تواند به‌عنوان یک رویکرد مؤثر برای افزایش همدلی عاطفی، کاهش نارسایی هیجانی و بهبود انطباق‌پذیری و کارکرد زوجی در زوج‌های جوان ناسازگار مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود مراکز مشاوره و مراکز پیشگیری از طلاق از این رویکرد درمانی برای ارتقای کیفیت روابط زوجین و کاهش تعارضات زناشویی بهره‌مند شوند.},
keywords_fa = {درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT), همدلی‌عاطفی, انطباق‌پذیری, نارسایی ‌هیجانی, کارکرد زوجی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.4660.3},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4358-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4358-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Eshrati, Sahar and SaberiZafarghandi, Mohammad Bagher and SaraniYaztappeh, Jafar and Shafiee, Ali},  
title = {The Necessity of Explaining Legal Considerations and Formulating Law Enforcement Interventions With an Approach of Reducing Health and Social Harms in Iran’s Drug Scenes: A Qualitative Study}, 
abstract ={Objectives The objective of this study was to examine legal considerations and law enforcement interventions from the perspective of experts, which are needed to manage or reduce health and social harms related to open drug scenes (ODS). Methods This study was qualitative and was conducted using the content analysis method with a purposeful sampling method in Tehran City, Iran, in 2023. Semi-structured interviews were conducted with 13 key informants, including 5 treatment and harm reduction service providers, 4 police officers, 2 lawyers, and 2 judges, until saturation was reached. The data were analyzed using MAXQDA software, version 10, and the validity of the data was confirmed based on the Koch criteria. Results The characteristics of ODS, tailored to the specific conditions of Iran, were among the most significant findings. According to most experts, efforts to eliminate these ODS were deemed costly, unnecessary, or even impossible. Therefore, they advocated for the scientific management of these locations to reduce health, social, and security-related harms. The main reasons for opposing the elimination of drug-related hotspots as a national strategy were primarily linked to the consequences of implementing Article 16 of the Anti-narcotics Law. Conclusion There are two main approaches regarding the existence of material ODS. The first is to review the security, social, and health interventions in these places, and the other is to confront and destroy these places. Experience shows that the strategy of confronting and destroying ODS does not help eliminate them, but leads to the relocation of ODS, which increases security and health damages and becomes uncontrollable.},  
Keywords = {Law enforcement, Illicit drugs, Harm Reduction, Drug-related hangout},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {ضرورت تبیین ملاحظات حقوقی و تدوین مداخلات قضایی-انتظامی با رویکرد کاهش آسیب‌های بهداشتی-اجتماعی در پاتوق‌های مواد مخدر ایران: یک مطالعه کیفی},
abstract_fa ={اهداف هدف این مطالعه، واکاوی ملاحظات قانونی و مداخلات قضایی–انتظامی از منظر کارشناسان امر بود که برای مدیریت و یا کاهش آسیب‌های بهداشتی و اجتماعی مرتبط با پاتوق‌های مواد مورد نیاز است. مواد و روش ها این پژوهش یک مطالعه کیفی بود که با رویکرد تحلیل محتوا در شهر تهران، مرکز ایران، با روش نمونه‌گیری هدفمند در سال 1402 انجام شد. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۳ مطلع کلیدی شامل ۵ ارائه‌دهنده خدمات درمان و کاهش آسیب، ۴ افسر پلیس، ۲ وکیل و ۲ قاضی تا رسیدن به حد اشباع انجام شد. داده‌ها با کمک نرم‌افزار MAXQDA نسخه ۱۰ تجزیه‌وتحلیل و روایی داده‌ها براساس معیار کچ تأیید شد. یافته ها تبیین ویژگی‌های پاتوق‌های مواد متناسب با شرایط ایران مهم‌ترین یافته بود. از دیدگاه غالب کارشناسان، تلاش برای محو پاتوق‌ها، درمقابل برخی دست‌اندرکاران که بر آن اصرار دارند، هزینه‌بر و غیرضروری ویا غیرممکن مطرح شد و موافق مدیریت علمی این مکان‌ها با هدف کاهش آسیب‌های بهداشتی، اجتماعی و امنیتی بودند. نتیجه گیری درخصوص وجود پاتوق‌های مواد دو رویکرد عمده وجود دارد. اول، بازبینی ترتیبات امنیتی، اجتماعی و مداخلات بهداشتی موجود در این مکان‌ها، دیگری، مقابله و تخریب این مکان‌ها است. نظر غالب فعالین حوزه مقابله با مواد مخدر و مستندات علمی نشان می‌دهد راهبرد مقابله و تخریب پاتوق‌ها کمکی به محو آن نمی‌کند بلکه به جابه‌جایی پاتوق‌ها منجر می‌شود که به تبع آن آسیب‌های امنیتی و بهداشتی افزایش می‌یابد و غیرقابل‌کنترل می‌گردد.},
keywords_fa = {اجرای قانون, مواد مخدر غیرقانونی, کاهش آسیب, پاتوق مرتبط با مواد مخدر},

doi = {10.32598/ijpcp.31.1659.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4355-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4355-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Nasri, Ebrahim and Yousefi, Shahab and Ashouri, Ahm},  
title = {Investigating the Psychometric Properties of the Persian Version of the International Adjustment Disorder Questionnaire Among University Students in Tehran City, Iran}, 
abstract ={Objectives This study aimed to assess the psychometric properties of the Persian version of the international adjustment disorder questionnaire (IADQ), including reliability, validity, and confirmatory factor analysis (CFA) in a university student population. Methods Using convenience sampling, this cross-sectional study was conducted on 495 university students aged 18 to 50 in Tehran City, Iran. Data were collected via a paper-and-pencil method in Tehran universities between January 10, 2024 and March 12, 2024, with participants completing the IADQ,  international depression questionnaire (IDQ), international trauma questionnaire (ITQ), prolonged grief-13-revised (PG-13-R), and international anxiety questionnaire (IAQ) questionnaires after providing informed consent. Data were analyzed using SPSS software, version 26 and Mplus software, version 8.3.2. The factor structure of the IADQ was examined through CFA using the maximum likelihood ratio (MLR) and the weighted least squares mean and variance adjusted (WLSMV) method; model fit was evaluated using standard indices including the comparative fit index (CFI), Tucker-Lewis index (TLI), root mean square error of approximation (RMSEA), and standardized root mean square residual (SRMR). Convergent and discriminant validity were assessed through correlations with other questionnaires, and reliability was evaluated using the Cronbach α, McDonald’s omega, the mean inter-item correlation (MIIC), and test, re-test reliability via the intraclass correlation coefficient (ICC).  Results The omega coefficient for the overall scale was 0.94. This scale demonstrated significant positive correlations with the IDQ (0.49), PG13R (0.59), and IAQ (0.64). Additionally, weak correlations were reported between the IADQ scale and post-traumatic stress disorder (PTSD) (0.14) and complex post-traumatic stress disorder (CPTSD) (0.09). Conclusion Overall, the findings suggest that the Persian version of IADQ has adequate validity and reliability in a student population.},  
Keywords = {The international adjustment disorder questionnaire (IADQ), Adjustment disorder (AjD), Psychometrics, Stress-related disorders, Traum},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی پرسش‌نامه بین‌المللی اختلال سازگاری در دانشجویان شهر تهران},
abstract_fa ={اهداف پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی پرسش‌نامه بین‌المللی اختلال سازگاری شامل پایایی، روایی و تحلیل عاملی تأییدی در جمعیت دانشجویی انجام شده است.  مواد و روش ها این مطالعه مقطعی بر روی ۴۹۵ دانشجوی ۱۸ تا ۵۰ ساله در شهر تهران از طریق نمونه‌گیری در دسترس انجام شد. داده‌ها به‌وسیله روش مداد-کاغذ در دانشگاه‌های شهر تهران و در بازه زمانی از ۲۰ دی تا ۲۲ اسفند سال ۱۴۰۲ جمع‌آوری شدند؛ شرکت‌کنندگان پس از اخذ رضایت آگاهانه، پرسش‌نامه بین‌المللی اختلال سازگاری (IADQ)، پرسش‌نامه بین‌المللی افسردگی (IDQ)، پرسش‌نامه بین‌المللی اضطراب (IAQ)، پرسش‌نامه بین المللی تروما (ITQ)، پرسش‌نامه بازبینی شده سوگ طولانی‌مدت (PG-13-R)، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و اختلال استرس پس از سانحه پیچیده (CPTSD) را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و Mplus نسخه ۸.۳.۲ تحلیل شدند. ساختار عاملی IADQ با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی (CFA) و به‌کارگیری روش‌های برآورد حداکثر درست‌نمایی مقاوم (MLR) و حداقل مربعات وزن‌دار مقاوم (WLSMV) بررسی شد؛ برازش مدل با ارزیابی شاخص‌های استاندارد مانند شاخص برازش تطبیقی (CFI)، شاخص تکرلویس (TLI)، ریشه میانگین مربعات خطای تخمین و شاخص ریشه میانگین مربعات باقیمانده استاندارد (SRMR) تعیین شد. روایی همگرا و افتراقی از طریق همبستگی با سایر پرسش‌نامه‌ها بررسی شده و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ، ضریب اُمگا مک‌دونالد، میانگین همبستگی بین گویه‌ها (MIIC) و پایایی بازآزمون با ضریب همبستگی درون‌طبقه‌ای (ICC) ارزیابی گردید. یافته ها ضریب امگا برای کل مقیاس 0/94 به دست آمد. این مقیاس همبستگی مثبت و معنی‌داری با پرسش‌نامه‌های IDQ (0/49) ، PG-13-R (0/59) و IAQ (0/64) نشان داد. همچنین، همبستگی بین مقیاس IADQ و PTSD (0/14) و CPTSD (0/09) ضعیف گزارش شد. نتیجه گیری در مجموع یافته‌ها نشان داد نسخه فارسی پرسش‌نامه بین‌المللی اختلال سازگاری در جمعیت دانشجویی شهر تهران از روایی و پایایی مناسبی برخوردار است. },
keywords_fa = {پرسش‌نامه بین‌المللی اختلال سازگاری (IADQ), اختلال سازگاری (AjD), روانسنجی, اختلالات مرتبط با استرس, تروما},

doi = {10.32598/ijpcp.31.4996.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4290-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4290-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Safarzade, Somayeh and JoukarKamalabadi, Mahnaz and Hoseini, Faridehsadat and Golestaneh, Seyed Mous},  
title = {The Reasons for Iranian Clients’ Premature Dropout of Psychotherapy and Counseling from the Therapists’ Point of View}, 
abstract ={Objectives Sometimes, clients prematurely terminate the therapy sessions before realizing the full benefits of psychotherapy. In the present study, we aim to investigate the factors affecting Iranian clients’ premature dropout of psychotherapy and counseling from the therapists’ perspective. Methods This is a qualitative study conducted from September 2023 to July 2024. Participants were 31 male and female counselors and therapists working in the field of mental health in Bushehr city, south of Iran. They were selected using a purposive sampling method until theoretical saturation was reached in semi-structured interviews. The data were coded based on Strauss and Corbin’s grounded theory. Lincoln and Guba’s four criteria were used to assess the trustworthiness of the data. MAXQDA software, version 2020 was used to analyze the data. Results From the analysis of interviews, 439 open codes were first obtained and placed in 60 subcategories. Finally, nine main categories were identified which included: 1) Lack of expertise and skill of the therapist in psychotherapy and counseling, 2) Cognitive, motivational, emotional, and behavioral actions of the client during the sessions, 3) Biographical factors of the client, 4) Environmental factors, 5) Structural factors, 6) Client’s personality patterns, 7) Lifestyle, personality, and emotional characteristics of the therapist, 8) Biographical factors of the therapist, and 9) Psychiatric medications.  Conclusion There are several factors related to both patients and therapists that affect premature dropout from psychotherapy and counseling. The identified factors in the present study can help improve the quantitative and qualitative level of psychotherapy in Iran and reduce the rate of premature dropout.},  
Keywords = {Psychotherapy, Counseling, Patient Dropout, Etiology, Qualitative research},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {واکاوی علل ترک زودرس روان‌درمانی و مشاوره توسط مراجعان از دیدگاه متخصصین بالینی},
abstract_fa ={اهداف امروزه، ترک زودرس روان‌درمانی و مشاوره یک چالش بالینی بزرگ برای درمانگران و مراجعین دریافت‌کننده خدمات بالینی است. هدف روان‌درمانی، کاهش پریشانی روانی و ایجاد محیطی است که در آن رشد بین فردی یا درون فردی امکان‌پذیر باشد. گاهی مراجعان قبل از دستیابی به مزایای کامل روان‌درمانی اقدام به ترک جلسات می‌کنند. اطلاعات ما در مورد اینکه چگونه و چرا مراجعین درمان را پیش از موعد ترک می‌کنند کافی نیست. هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل مؤثر در ترک زودرس روان‌درمانی و مشاوره از دیدگاه درمانگران است. هدف روان‌درمانی کاهش پریشانی روانی و ایجاد محیطی است که در آن رشد بین فردی یا درون فردی امکان‌پذیر باشد. گاهی مراجعان قبل از دستیابی به مزایای کامل روان‌درمانی اقدام به ترک جلسات می‌کنند. ترک زودرس یک تجربه رایج در میان درمانگران است. تحقیقات در زمینه ترک زودرس پیچیده است و اغلب یافته‌های متناقضی را به همراه دارد. تعداد زیادی از پژوهش‌های صورت‌گرفته در زمینه دلایل ترک زودرس با روش تحلیل کمی و بر مراجعان متمرکز بوده است. درمانگران می‌توانند از منابع اطلاعاتی ارزشمند در زمینه دلایل ترک زودرس مراجعان باشند. در پژوهش حاضر به دنبال بررسی جامع عوامل مؤثر در ترک زودرس روان‌درمانی و مشاوره از دیدگاه درمانگران هستیم.  مواد و روش ها روش پژوهشی مطالعه حاضر کیفی و طرح آن تحلیل محتوا است. جامعه آماری پژوهش تمامی مشاوران و درمانگران فعال در حوزه سلامت روان بودند. محل اجرای پژوهش شهر بوشهر بود. روش نمونه‌گیری باتوجه‌به هدف پژوهشگران، غیراحتمالی و هدفمند بود و براساس قاعده اشتراوس و کوربین (1998)، نمونه‌گیری تا زمان اشباع نظری پیرامون عوامل مؤثر در ترک زودرس روان‌درمانی و مشاوره ادامه یافت. بنابراین، حجم نمونه پژوهش حاضر شامل 31 نفر درمانگر زن و مرد بود. ابزار پژوهش، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود. فرایند کدگذاری در پژوهش حاضر باتوجه‌به مسئله و اهداف پژوهش به‌صورت استقرایی صورت پذیرفت.  یافته ها تمامی مصاحبه‌های ضبط‌شده به‌صورت نوشتاری تدوین و در نرم‌افزارMAXQDA  نسخه 2020 ذخیره گردید. از تجزیه‌وتحلیل مصاحبه‌ها 439 کد باز به دست آمد که در طول مصاحبه با آزمودنی‌های پژوهش، 3485 بار تکرار شده بود. در گام بعدی، کدهای باز در 60 طبقه فرعی قرار گرفتند و درنهایت، 9 طبقه اصلی حاصل گردید. این طبقات عبارت‌اند از: 1. کنش‌های شناختی، انگیزشی، هیجانی و رفتاری مراجع در طول جلسات، 2. ویژگی‌های بیوگرافیک مراجع، 3. عوامل محیطی، 4. شاخصه‌های ساختاری جلسات روان‌درمانی و مشاوره، 5. عدم تخصص و مهارت درمانگر در روان‌درمانی و مشاوره، 6. الگوهای شخصیتی مراجع، 7. سبک زندگی، شاخصه‌های شخصیتی و هیجانی درمانگر 8. عوامل بیوگرافیک درمانگر و 9. داروهای روانپزشکی. نتیجه گیری میزان شیوع ترک زودرس نشان می‌دهد تعداد زیادی از افرادی که خدمات روان‌درمانی دریافت می‌کنند از مزایای کامل درمان برخوردار نمی‌شوند. ضروری است درمانگران نسبت به شناخت عوامل مرتبط با ترک زودرس تلاشی جدی داشته باشند. توسعه مداخلات مؤثرتر برای کاهش ترک زودرس نیازمند درک و دریافت صحیح از عوامل علی بروز این پدیده است. در پژوهش‌های قبلی، فقدان یک مفهوم‌سازی سیستماتیک از نقش عوامل مراجع و درمانگر در شناخت ترک زودرس روان‌درمانی و مشاوره کاملاً محرز است. در پژوهش حاضر تلاش گردید شناخت عمیقی از عوامل مؤثر در ترک زودرس روان‌درمانی و مشاوره حاصل گردد. سهم عوامل مؤثر در درمانگران و مراجعان در بروز این پدیده مشخص و تبیین شد. امید است یافته‌های پژوهش حاضر زمینه ارتقای سطح کمی و کیفی روان‌درمانی و کاهش ترک زودرس جلسات توسط مراجعان را فراهم کند.},
keywords_fa = {روان‌درمانی, مشاوره, ترک زودرس بیماران, علت‌شناسی, پژوهش کیفی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5195.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4331-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4331-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Farid, Abolfazl and Ghanbariviki, Maryam and Mosleh, Seyed Qasem},  
title = {Relationship Between Perfectionism and Exam Anxiety in Iranian Students: A Systematic Review and Meta-analysis}, 
abstract ={Objectives Several studies have examined perfectionism as a factor affecting exam anxiety and have reported different and inconsistent results. Therefore, the present research aimed to review the results of studies on the relationship between perfectionism and exam anxiety in Iranian students. Methods This is a systematic review and meta-analysis. The relevant studies published from 2011 to 2024 were searched in international and national databases, including Google Scholar, Web of Science (ISI), Science Direct, PubMed, SID, Irandoc, Noormags, and MagIran. The heterogeneity between studies was investigated using the Q-test and I2 statistics, and the random effects model was chosen to present the results. CMA software,  version 2 was used to analyze the data. Results Finally, 17 studies with 25 effect sizes were selected for the review and analysis. The results showed that the correlation coefficient between perfectionism and exam anxiety was 0.18 (95% CI; 0.008%, 0.357%). The adaptive perfectionism (Effect size:-0.465) had the highest relationship with exam anxiety among antecedent variables. The analysis of subgroups based on participants’ gender showed that the combined effect size for girls was larger (r=0.50, 95% CI; 0.44%, 0.55%) than for boys (r=0.21, 95% CI; 0.12%, 0.30%). Also, there was an inverse and significant relationship between Fisher’s Z effect sizes and participants’ age, such that for every one unit increase in participants’ age, the Fisher’s Z effect sizes were reduced by 0.04 units.  Conclusion Perfectionism has a significant relationship with exam anxiety among Iranian students. Experts can reduce the students’ exam anxiety by improving their perfectionism using effective interventions.},  
Keywords = {Exam anxiety, Perfectionism, Meta-analysis},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {کمال‌گرایی و اضطراب امتحان در جامعه ایرانی : مرور نظام‌مند و فراتحلیل},
abstract_fa ={اهداف پژوهش‌های متعددی کمال‌گرایی را به‌عنوان متغیری مؤثر بر اضطراب امتحان مورد بررسی قرار داده‌اند و بعضاً نتایج متفاوت و ناهمسانی را گزارش نموده‌اند. بنابراین، پژوهش حاضر باهدف تلفیق و بررسی نتایج مطالعات رابطه بین کمال‌گرایی و اضطراب امتحان انجام ‌شده است.  مواد و روش ها برای اطمینان از یک بررسی جامع، همه مطالعات مرتبط با دقت از طیف وسیعی از پایگاه‌های اطلاعاتی بین‌المللی و ملی از قبیل پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاه (SID)، بانک اطلاعات نشریات کشور (مگیران)، پایگاه مجلات تخصصی نور (نورمگز) در بین سال‌های 1390 تا 1403 و همچنین پایگاه‌های علمی خارجی پابمد، گوگل‌اسکالر، ساینس‌دایرکت و وب‌آوساینس بین سال‌های 2011 تا 2024 انتخاب شدند. ناهمگنی بین مطالعات با آزمون کای و آماره I2 بررسی و مدل اثر تصادفی برای ارائه نتایج انتخاب شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار CMAنسخه 2 استفاده شد.  یافته ها پس از بررسی ملاک‌های ورود و خروج تعداد 25 اندازه اثر از 17 مطالعه انتخاب و تحلیل شدند. میزان اندازه اثر ترکیبی کمال‌گرایی با اضطراب امتحان 0/18=r حاصل شد که براساس ملاک کوهن، این اندازه اثر کوچک ارزیابی شد. همچنین نتایج نشان داد در بین طبقات مختلف متغیر پیشایند، کمال‌گرایی سازگار دارای بیشترین رابطه با اضطراب امتحان بود. همچنین تحلیل متغیر تعدیل‌کننده جنسیت نیز نشان داد در رابطه مذکور، اندازه اثر مربوط به دختران از پسران بیشتر بود.  نتیجه گیری برحسب نتایج، متخصصان می‌توانند با بهبود کمال‌گرایی از طریق ارائه مداخلات مؤثر، اضطراب امتحان دانش‌آموزان و دانشجویان را کاهش دهند.},
keywords_fa = {اضطراب امتحان, کمال‌گرایی, فراتحلیل},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5184.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4325-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4325-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Gholamnia, Reza and Kolivand, Pir Hossein and Alishvandi, Razieh and Ahmadi, Hadi and Mamsharifi, Peym},  
title = {Mediating Role of Resilience and Adaptation in the Relationship Between Climate Change Anxiety and Mental Health: A Study in Six Provinces of Iran}, 
abstract ={Objectives Climate change can affect individuals’ physical and mental health. The present study aims to evaluate the mediating role of resilience and adaptation in the relationship between climate change anxiety and mental health. Methods This is a correlational study utilizing structural equation modeling (SEM). The study population included all members of the Iranian Red Crescent Society in six provinces of Iran exposed to climate change (Khuzestan, Hormozgan, Ilam, Kerman, Sistan & Baluchestan, and South Khorasan) in 2024. A total of 1196 people were selected using cluster random sampling and convenience sampling methods. Data were collected using the 25-item symptom checklist, the eco-anxiety scale, the Connor-Davidson resilience scale, and the adaptation questionnaire. Data analysis was conducted using Pearson’s correlation test and path analysis in SPSS software, version 24 and AMOS software, version 24. Results There was a significant positive relationship between climate change anxiety and mental health (P<0.01, r=0.41) and between adaptation and mental health (P<0.01, r=0.57), while a significant negative relationship was observed between resilience and mental health (P<0.01, r=-0.39). The indirect effect of climate change anxiety on mental health was significant through adaptation and resilience (P<0.001).  Conclusion Climate change anxiety has an indirect relationship with the mental health of people through resilience and adaptation.},  
Keywords = {Mental health, Climate change anxiety, Resilience, Adaptation},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تدوین مدل سلامت روان براساس اضطراب تغییرات اقلیمی با نقش میانجی تاب‌آوری و سازگاری: یک مطالعه پیمایشی در شش استان ایران},
abstract_fa ={اهداف چالش‌های مرتبط با تغییرات اقلیمی اثرات مختلفی بر سلامت افراد می‌گذراند. نه‌تنها می‌توانند بر روی سلامت فیزیکی افراد اثر داشته باشند، بلکه بر روی سلامت روان هم اثر می‌گذارند. هدف پژوهش حاضر ارزیابی مدل تبیین سلامت روان براساس اضطراب تغییرات اقلیمی با نقش میانجی تاب‌آوری و سازگاری در شش استان با تغییرات اقلیمی انجام شد. مواد و روش ها این پژوهش از نوع پژوهش بنیادی و از نوع مدل‌یابی معادله ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش تمامی مردم شش استان در معرض تغییرات اقلیمی خوزستان، هرمزگان، ایلام، کرمان، سیستان‌وبلوچستان و خراسان‌جنوبی در سال 1403 بودند. تعداد 1196 نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. از پرسش‌نامه‌های سلامت روان فرم کوتاه (نجاریان و داوودی، 1380)، پرسش‌نامه تغییرات اقلیمی (هاگ و همکاران، 2021)، پرسش‌نامه تاب‌آوری (کونور و دیویدسون، 2003) و پرسش‌نامه سازگاری (سهرابی و سامانی، 1390) برای گردآوری داده‌ها استفاده شد. داده‌ها در دو بخش توصیفی و استنباطی با استفاده از نسخه 24 نرم‌افزارهای SPSS و Amos با روش تحلیل مسیر تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته ها اضطراب تغییرات اقلیمی به‌صورت مستقیم بر روی سلامت روان افراد اثر منفی و معنی‌داری داشت (001/P<0). همچنین اضطراب تغییرات اقلیمی از طریق سازگاری و تاب‌آوری توانست سلامت روان را پیش‌بینی کند و اثر غیرمستقیم داشته باشد (001/P<0). نتیجه گیری اضطراب تغییرات اقلیمی در تعامل با تاب‌آوری و سازگاری نقش تعیین‌کننده‌ای در سلامت روان مردم استان‌های دارای تغییرات اقلیمی دارند.},
keywords_fa = {سلامت روان, اضطراب تغییرات اقلیمی, تاب‌آوری, سازگاری},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5230.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4354-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4354-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {KeyvanTabar, Sahar and Alimehdi, Mansoor},  
title = {Impact of Self-compassion Training on the Severity of Symptoms, Anxiety Sensitivity, and Distress Tolerance in Women with Dermatillomania and Trichotillomania}, 
abstract ={Objectives The present study aimed to determine the impact of self-compassion training on symptom severity, anxiety sensitivity, and distress tolerance (DT) in women with dermatillomania and trichotillomania. Methods This is a quasi-experimental study with a pre-test/post-test/follow-up design. Participants were 30 women with dermatillomania and trichotillomania referred to clinics in Tehran, Iran, in 2024. They were randomly assigned to intervention and control groups. Data collection tools included anxiety sensitivity index (ASI), DT scale (DTS), the Massachusetts general hospital hairpulling scale (MGH-HPS), and skin picking scale (SPS). The intervention group received self-compassion training based on Gilbert’s protocol at eight sessions. The control group received no intervention. Data were analyzed using univariate and multivariate analysis of variance. Results The intervention group showed a significant reduction in the mean scores of MGH-HPS, SPS, and ASI, and a significant increase in the mean score of DTS in the post-test and follow-up phases compared to the control group (P<0.05). Conclusion The self-compassion training is effective in reducing symptom severity, anxiety sensitivity, and improving DT in women with dermatillomania and trichotillomania.},  
Keywords = {Self-compassion, Skin picking, Hair pulling, Anxiety sensitivity, Distress tolerance (DT)},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اثربخشی شفقت‌ورزی متمرکز به خود بر شدت علائم، حساسیت اضطرابی و تحمل پریشانی در افراد مبتلا به اختلال پوست‌کنی و موکنی},
abstract_fa ={اهداف پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شفقت‌ورزی متمرکز به خود بر شدت علائم، حساسیت اضطرابی و تحمل پریشانی در افراد با اختلال پوست‌کنی و موکنی انجام شد.  مواد و روش ها این پژوهش از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و کاربردی بود. جامعه‌ آماری شامل افراد مبتلا به اختلال پوست‌کنی و موکنی مراجعه‌کننده به کلینیک‌ پارسه در نیمه اول سال 1403 بود و مداخله در کلینیک پارسه انجام گرفت و درمان توسط روانشناس بالینی (نویسنده مسئول) ارائه شد. نمونه شامل 30 نفر بود که به‌طور تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. پیش از آموزش شفقت به خود، پیش‌آزمون انجام شد و سپس گروه آزمایش در 8 جلسه تحت آموزش شفقت به خود گیلبرت (2005) قرار گرفت. گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. پس از آموزش، پس‌آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه‌های حساسیت اضطرابی، تحمل پریشانی هیجانی، مقیاس موکنی بیمارستان عمومی ماساچوست و مقیاس دست‌کاری و کندن پوست بودند. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و چندمتغیره تجزیه‌وتحلیل شد. یافته ها نتایج نشان داد با مقایسه میانگین نمرات دو گروه مشاهده می‌شود که میانگین نمرات شدت علائم و حساسیت اضطرابی افراد گروه آزمایش در مرحله پس‌آزمون و پیگیری در مقایسه با افراد گروه کنترل، کاهش و میانگین نمرات تحمل پریشانی افزایش یافته است. نتیجه گیری بنابراین نتیجه گرفته می‌شود شفقت‌ورزی متمرکز به خود بر شدت علائم، حساسیت اضطرابی و تحمل پریشانی در زنان مبتلا به اختلال پوست‌کنی و موکنی مؤثر بوده است. },
keywords_fa = {شفقت‌ورزی, کندن پوست, موکشیدن, حساسیت اضطرابی, تحمل پریشانی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5209.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4368-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4368-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Razavi, Kosar and Poshtmashhadi, Marjan and Pourmohamadreza-Tajrishi, Masoume and Yarandi, Razie Bidhendi},  
title = {Symptoms of Attention Deficit/Hyperactivity Disorder, Sleep Problems, and Executive Dysfunction, as Predictors of Sluggish Cognitive Tempo, in Children With High-Functioning Autism Spectrum Disorder}, 
abstract ={Objectives Sluggish cognitive tempo (SCT) or cognitive disengagement syndrome (CDS) is often identified by symptoms such as lethargy and frequent daydreaming. It has been mainly investigated in the general population and in children with attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD). There is scant research on the presence of SCT in individuals with autism spectrum disorder (ASD). The current study aimed to examine the symptoms of ADHD, sleep problems, and executive dysfunction as predictors of SCT in Iranian children with high-functioning ASD. Methods This is a descriptive-correlational study. The participants were the parents of 116 children aged 6-12 with high-functioning ASD, who were selected from among 145 children in exceptional schools for children with autism in Tehran, Iran, in 2024, using convenience sampling. The parents who scored 55-70 in the Gilliam autism rating scale-third edition and had a score above the cut-off point on the SCT scale were included. They completed the online forms of the Swanson, Nolan, and Pelham rating scale (SNAP-IV), the children’s sleep habits questionnaire (CSHQ), and the coolidge personality and neuropsychological inventory for children (CPNI). Data were analyzed using the Shapiro-Wilk test, Pearson’s correlation test, and multiple regression analysis in SPSS software, version 27.  Results The correlation test results revealed a positive and significant relationship between SCT and inattention (r=0.489, P<0.01), but the SCT had no significant association with hyperactivity. Additionally, SCT was significantly correlated with decision-making/planning (r=0.414, P<0.01) and organizing (r=0.392, P< 0.01), as executive functions. However, it had no significant relationship with the response inhibition skill. The SCT had no significant association with sleep problems. The multiple regression analysis further indicated that the attention deficit was the only moderate predictor of SCT (β=0.489, P=0.001). Conclusion The SCT has a relationship with attention deficit and the problems in decision-making/planning and organizing abilities of children with ASD. These findings can be valuable for clinical evaluation and treatment of ASD.},  
Keywords = {Sluggish cognitive tempo (SCT), Cognitive disengagement syndrome (CDS), Autism spectrum disorder (ASD), Children, Attention deficit disorder/hyperactivity disorder, Sleep problems, Executive functions},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی نشانه‌های اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی، مشکلات خواب و کارکردهای اجرایی، به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های کندگامی شناختی در کودکان دچار اختلالات طیف اتیسم با عملکرد بالا},
abstract_fa ={اهداف کندگامی شناختی (با نام جدید سندرم عدم درگیری شناختی) با دو مشخصه اصلی رخوت و رویاپردازی، بیشتر در نمونه‌هایی با کودکان دچار اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی مورد مطالعه قرار گرفته است. علی‌رغم علائم مشترک رشدی-عصبی اختلال نقص توجه/بیش فعالی و اختلالات طیف اتیسم، مطالعات کمی کندگامی شناختی را در کودکان دچار اختلالات طیف اتیسم بررسی کرده‌اند. مطالعه حاضر به بررسی نشانه‌های اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی، مشکلات خواب و کارکردهای اجرایی به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های کندگامی شناختی در کودکان دچار اختلالات طیف اتیسم با عملکرد بالا پرداخته است. مواد و روش ها پژوهش حاضر از نوع توصیفی‌همبستگی بر روی کودکان ۶-۱۲ سال دچار اختلالات طیف اتیسم با عملکرد بالا که در مدارس ویژه اتیسم شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1403 مشغول به تحصیل بودند، انجام شد. والدین ۱۴۵ کودک دچار اختلالات طیف اتیسم به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. در ابتدا مقیاس کندگامی شناختی و مقیاس درجه‌بندی اتیسم گیلیام-ویراست سوم (GARS-3) از طریق مصاحبه با والدین توسط پژوهشگر تکمیل شد. ۱۲۲ کودک که در مقیاس درجه‌بندی اتیسم گیلیام-ویراست سوم نمره بین ۵۵ تا ۷۰ و در مقیاس کندگامی شناختی (SCTS) نمره‌ای بیشتر از نقطه برش دریافت کردند (در بیشتر از 7 آیتم نمره 1 یا بیشتر گرفتند)، وارد مطالعه شدند. سپس والدین پرسش‌نامه‌ عادت‌های خواب کودکان (CSHQ)، آزمون عصب‌روانشناختی و شخصیتی کولیج (CPNI) و پرسش‌نامه سوانسون، نولان و پلهام – ویراست چهارم (SNAP-IV) را به‌صورت آنلاین (پرسلاین) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲7 تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته ها نتایج تحلیل همبستگی نشان داد بین کندگامی شناختی و مؤلفه‌های نقص توجه در اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی رابطه مثبت و معنی‌داری با ضریب همبستگی (r=0/489, P<0/01) وجود دارد، اما کندگامی شناختی با مؤلفه‌های بیش‌فعالی/تکانش‌گری رابطه معناداری ندارد. همچنین کندگامی شناختی با مؤلفه‌های تصمیم‌گیری/برنامه‌ریزی و سازماندهی در کارکردهای اجرایی روزانه به‌ترتیب با ضریب همبستگی‌ (r=0/414, P<0/01) و (r=0/392, P<0/01 ) مرتبط است اما با مؤلفه‌های بازداری پاسخ ارتباط معناداری ندارد. همچنین کندگامی شناختی با مشکلات خواب مرتبط نیست. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد تنها مؤلفه‌های نقص توجه، پیش‌بینی‌کننده متوسط کندگامی شناختی می‌باشد (0/489=r و 0/05>P). نتیجه گیری نتایج حاصل از پژوهش، ادبیات پژوهشی بررسی کندگامی شناختی در اختلالات طیف اتیسم را گسترش داده و شواهدی مبنی بر ارتباط کندگامی شناختی با نشانه‌های نقص توجه و کارکردهای اجرایی در زندگی روزمره (تصمیم‌گیری/برنامه‌ریزی و سازماندهی) در کودکان دچار اختلالات طیف اتیسم ارائه می‌دهد. این نتایج می‌تواند در ارزیابی بالینی و درمان اختلالات طیف اتیسم مفید واقع شود.},
keywords_fa = {کندگامی شناختی, سندرم عدم درگیری شناختی, اختلالات طیف اتیسم, کودک, اختلال نقص توجه/ بیش‌فعالی, اختلالات خواب, کارکردهای اجرایی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5115.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4317-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4317-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Gheysari, Fateme and Mazaheri, Mehr},  
title = {The Effect of tDCS on the Executive Functions of Iranian Children and Adolescents With Neurodevelopmental Disorders: A Systematic Review and Meta-analysis}, 
abstract ={Objectives Transcranial direct current stimulation (tDCS) has been proposed as a promising treatment for the rehabilitation of patients with neurodevelopmental disorders. The present study was aimed to review the impact of tDCS on the executive functions of Iranian children and adolescents with neurodevelopmental disorders. Methods This is a systematic review and meta-analysis. The related studies from 2014 to 2024 were searched in Web of Science, Scopus, PubMed, Scientific Information Database (SID), and the comprehensive humanities portal. The qualitative assessment of studies was performed using the Jadad scale. The standardized mean difference (SMD) was calculated with a 95% confidence interval (CI) in CMA software, version 2 to measure the effect size. Duval and Tweedie’s trim-and-fill method and funnel plots were used to analyze sensitivity and publication bias. After careful screening, 23 studies were finally included in the systematic review and meta-analysis.  Results The meta-analysis results showed a significant effect of tDCS on the executive functions of Iranian children and adolescents with neurodevelopmental disorders (SDM=1.04; 95% CI, 0.83%, 1.25%; P<0.001). The subgroup analysis showed that tDCS had the greatest effect on the attention component compared to other components of executive function. Also, tDCS had a greater effect on children and adolescents with specific learning disorders than on those with attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD). Conclusion Although there are promising findings for the effectiveness of tDCS in improving attention deficit/hyperactivity disorder and specific learning disorder, there is a lack of randomized controlled clinical trials with long-term follow-up in Iran, especially for autism spectrum disorder.},  
Keywords = {Transcranial direct current stimulation (tDCS), Executive unctions, Neurodevelopmental disorders},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تأثیر تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) بر کارکردهای اجرایی کودکان و نوجوانان ایرانی مبتلا به اختلالات عصبی رشدی: یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل},
abstract_fa ={اهداف تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) به‌عنوان یک درمان امیدوارکننده برای توانبخشی اختلالات عصبی رشدی پیشنهاد شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای بر کارکردهای اجرایی کودکان و نوجوانان ایرانی مبتلا به اختلالات عصبی رشدی انجام شده است. مواد و روش ها مطالعات اولیه از سال 2014 تا 2024 با کلیدواژه‌های «تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای»، «کارکردهای اجرایی»، «حافظه کاری»، «توجه»، «انعطاف‌پذیری شناختی»، «بازداری»، «سرعت پردازش»، «برنامه‌ریزی»، «کودکان»، «نوجوانان»، «اختلالات عصبی رشدی»، «اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی»، «اختلال طیف اوتیسم»، «اختلال هماهنگی رشدی»، «اختلال یادگیری خاص»، «ناتوانی ذهنی»، «اختلالات ارتباطی»، «ایران» و «ایرانی» با استفاده از پایگاه‌های داده وب‌آوساینس، اسکوپوس، پابمد، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی و پرتال جامع علوم انسانی جست‌وجو شدند. پس از بررسی دقیق، 23 مطالعه در مرور نظام‌مند و فراتحلیل قرار گرفتند. ارزیابی کیفیت مطالعات توسط مقیاس  Jadadو توسط دو نویسنده به‌صورت جداگانه انجام شد. تفاوت میانگین استانداردشده به‌عنوان تفاوت بین گروه‌ها در فاصله اطمینان 95 درصدی با استفاده از نرم‌افزار CMA جهت اندازه اثر تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای محاسبه شد. یافته ها نتایج فراتحلیل تأثیر قابل‌توجه تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای در کارکردهای اجرایی کودکان و نوجوانان ایرانی مبتلا به اختلالات عصبی رشدی را نشان داد (104=SDM؛ %95، 0/83-1/25=CI؛ 001/P<0). تجزیه‌وتحلیل زیرگروهی فراتحلیل حاضر نشان داد تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای بیشترین تأثیر بر مؤلفه توجه نسبت به دیگر مؤلفه‌های کارکرد اجرایی داشته است. همچنین تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای بر کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال یادگیری خاص نسبت به کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی تأثیر بیشتری داشته است. نتیجه گیری اگرچه پژوهش‌های فعلی یافته‌های امیدوارکننده‌ای برای اثربخشی تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای در اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و اختلال یادگیری خاص نشان می‌دهد، اما کمبود مطالعات کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده با پیگیری طولانی‌مدت برای ارزیابی اثر تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای برای اختلالات عصبی رشدی به‌خصوص طیف اوتیسم در ایران وجود دارد.},
keywords_fa = {تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای, کارکردهای اجرایی, اختلالات عصبی رشدی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5192.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4329-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4329-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Fallah-Karimi, Samaneh and MohammadiFard, Leila and Khalilzadeh-Farsangi, Zahra and Mahmoudi, Nasri},  
title = {Impact of Spiritual Therapy on Rumination and Resilience of Mothers of Children With Cerebral Palsy}, 
abstract ={Objectives Mothers of children with cerebral palsy are prone to psychological disorders such as stress and depression, which can lead to the activation of emotional schemas such as rumination. These negative beliefs can reduce resilience. This study aimed to assess the impact of spiritual therapy on rumination and resilience of mothers of children with cerebral palsy in Zahedan, south of Iran. Methods This is a quasi-experimental study with a pre-test/post-test design conducted on 60 mothers of children with cerebral palsy referred to Imam Ali Hospital in Zahedan. The samples were randomly divided into intervention and control groups. The intervention group underwent spiritual therapy at eight sessions of 90 minutes. Before and one month after the intervention, the mothers completed Nolen-Hoeksema and Morrow’s ruminative response scale (RRS) and the Connor-Davidson resilience scale (CD-RISC). Data were analyzed in SPSS software, version 27 using the chi-square test, paired t-test, and independent t-test. Results In the intervention group, after spiritual therapy, the RRS score decreased and the CD-RISC score increased in all dimensions, and the difference between pre-test and post-test scores was statistically significant (P<0.001), but no statistically significant difference was observed in the control group. Conclusion Spiritual therapy is effective in reducing rumination and increasing the resilience of mothers of children with cerebral palsy. },  
Keywords = {Spirituality, Rumination, Resilience, Cerebral palsy},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تأثیر معنویت‌درمانی بر نشخوار فکری و تاب‌آوری مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی},
abstract_fa ={اهداف  مادران کودکان با فلج مغزی به‌دلیل وجود کودک مبتلا به فلج مغزی، مستعد فشارهای هیجانی مانند استرس و افسردگی هستند که به فعال شدن طرح‌واره‌های هیجانی مانند نشخوار فکری و احساس گناه منجر می‌شود. این باورهای منفی در مورد هیجانات سبب افکار ناکارآمد و کاهش تاب‌آوری در مادر می‌شود. در این صورت انجام مداخله‌هایی همچون معنویت درمانی می‌تواند تاب‌آوری و نشخوار فکری در مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی را بهبود بخشد.  مواد و روش ها در این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی دو گروه با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود که بر روی 60 نفر از مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی مراجعه‌کننده به بیمارستان امام علی (ع) شهر زاهدان انجام شد. نمونه‌ها به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت مداخله معنویت درمانی قرار گرفتند. مادران قبل و 1 ماه بعد از مداخله پرسش‌نامه نشخوار فکری  نالن هوکسما و مارو و پرسش‌نامه تاب‌آوری کانور دیویدسون را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 27 و با استفاده از آزمون‌های آماری کای دو، تی‌ ‌‌زوجی و تی مستقل تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته ها در گروه مداخله بعد از معنویت درمانی، نشخوار فکری در همه ابعاد، کاهش و تاب‌آوری افزایش یافته بود که این تفاوت ازنظر آماری معنادار بود (001/P<0) اما در گروه کنترل تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری یافته‌ها نشان می‌دهد معنویت‌درمانی می‌تواند در کاهش نشخوار ذهنی و افزایش تاب‌آوری مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی مؤثر باشد. بااین‌حال، به‌دلیل محدودیت‌های مطالعه، تعمیم این نتایج به سایر روش‌های معنویت‌درمانی یا جمعیت‌های دیگر مستلزم احتیاط است.},
keywords_fa = {معنویت, نشخوار فکری, تاب‌آوری, فلج مغزی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5259.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4380-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4380-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Pirzade, Mehrane and Fazelirad, Hadi and Peyvastegar, Mehrangiz},  
title = {Mediating Role of Anxiety Sensitivity and Repetitive Negative Thinking in the Relationship of Self-compassion and Cognitive Fusion With Cyberchondria}, 
abstract ={Objectives The current study aimed to examine whether anxiety sensitivity (AS) and repetitive negative thinking (RNT) can mediate the relationship of self-compassion and cognitive fusion with cyberchondria. Methods This is a descriptive-correlational study that utilizes structural equation modeling (SEM). Participants were 630 students from universities in Tehran and Mazandaran provinces of Iran in 2024, who voluntarily participated in the study. They completed the Cyberchondria severity scale, the cognitive fusion questionnaire, the self-compassion scale, the AS inventory, and the repetitive Thinking questionnaire. Data analysis was conducted using SEM in Amos software, version 29. Results The correlation test results revealed significant relationships between cognitive fusion, self-compassion, AS, RNT, and cyberchondria (P<0.01). The SEM model indicated that AS significantly mediated the relationship between cognitive fusion and cyberchondria (b=0.157, P=0.001), and between self-compassion and cyberchondria (b=-0.197, P=0.001). However, no significant mediating effect was found for RNT (P>0.05). Conclusion Self-compassion and cognitive fusion are related to cyberchondria among Iranian college students. The AS can mediate this relationship, but RNT has no significant mediating role. },  
Keywords = {Cyberchondria, Cognitive fusion, Self-Compassion Anxiety sensitivity, Repetitive negative thinking},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی اثر غیرمستقیم حساسیت اضطرابی و تفکر منفی تکراری بر ارتباط بین خودشفقتی و آمیختگی شناختی با سایبرکندریا},
abstract_fa ={اهداف پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی حساسیت اضطرابی و تفکر منفی تکراری در ارتباط بین خودشفقتی و آمیختگی شناختی با سایبرکندریا انجام شد. مواد و روش ها روش پژوهش حاضر توصیفی با طرح همبستگی و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه‌های تهران و مازندران در سال ۱۴۰3 بود که از میان آن‌ها 630 نفر به روش داوطلبانه انتخاب شدند و به مقیاس شدت سایبرکندریا (CSS)، پرسش‌نامه آمیختگی شناختی (CFQ)، مقیاس خودشفقتی، پرسش‌نامه حساسیت اضطرابی (ASI) و تفکر منفی تکرارشونده (RTQ) پاسخ دادند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزار Amos نسخه 29 انجام شد. یافته ها نتایج تحلیل همبستگی نشان داد آمیختی شناختی، خودشفقتی، حساسیت اضطرابی و تفکر منفی تکرارشونده با سایبرکندریا رابطه معناداری دارند. همچنین نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان داد حساسیت اضطرابی نقش میانجی معناداری در رابطه آمیختگی شناختی (0/157=P<0/001, β) و خودشفقتی (0/197-=β, P<0/001) با سایبرکندریا دارد، اما اثر میانجی معناداری برای متغیر تفکر منفی تکرارشونده مشاهده نشد. نتیجه گیری براساس یافته‌های پژوهش، به نظر می‌رسد افرادی با سطوح خودشفقتی پایین و آمیختگی شناختی بالا در مواجهه با تجربیات بدنی ناشناخته و غیرمنتظره، حساسیت اضطرابی بیشتری نشان دادند؛ به همین دلیل بیشتر احتمال دارد دست به جست‌وجوی آنلاین افراطی درمورد تجربیات بدنی خود بزنند. بنابراین پیشنهاد می‌شود در طراحی مداخلات مربوط به سایبرکندریا عامل خودشفقتی و آمیختگی شناختی موردتوجه قرار گیرد.},
keywords_fa = {سایبرکندریا, آمیختگی شناختی, خودشفقتی, حساسیت اضطرابی, تفکر منفی تکرارشونده},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5278.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4394-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4394-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Behnamnejad, Nasrin and Rezaei, Saead and Farrokhi, Noorali and Salahshoori, Ahm},  
title = {Developing and Validating a Sensory-Motor Play Therapy Program Based on Deleuze and Guattari\'s Philosophy for Autistic Children: A Qualitative Study}, 
abstract ={Objectives For exceptional children, a diverse range of interventions is needed to effectively address their needs. This study aimed to develop and validate a sensory-motor play therapy program grounded in Deleuze and Guattari’s philosophy for children with autism spectrum disorder (ASD). Methods This is a qualitative study using the inductive content analysis approach. A search in online databases for articles and books related to Deleuze and Guattari’s philosophy published from 1953 to 2023 was first conducted to extract the philosophical components and synthesize them with therapeutic and educational principles related to ASD and sensory-motor play therapy. It led to designing a structured play therapy program. The program was reviewed by 16 experts. To ensure its validity, the content validity index (CVI) and content validity ratio (CVR) were calculated. Results The play therapy program had 14 core components categorized into three domains: format, content, and method. The components included: Immanence, Life, Assemblage, Vertical View, Body Without Organs, Becoming, Rhizome, Strata, Preference of Action Over Expression, Perception of the Other, Smoothing, Deterioration & Reterioration, Spaces of Encounter, and Repetition. The CVI values >0.79 and CVR values >0.62 confirmed the program's validity. Conclusion The developed play therapy program offers a structured yet flexible approach to fostering interaction and expression in autistic children. Future research should focus on the clinical implementation of this valid program and its impact on the social and emotional development of children.},  
Keywords = {Autism spectrum disorder, Sensory-motor, Play therapy, Deleuze Guattari, Philosophy, Psychology},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {طراحی و اعتباریابی برنامه بازی‌درمانی حسی‌حرکتی مبتنی بر فلسفه دلوز-گتاری برای کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم: یک پژوهش کیفی},
abstract_fa ={اهداف در فضای آموزشی درمانی کودکان استثنایی، وجود مجموعه متنوعی از مداخلات برای پاسخگویی به نیازهای همه کودکان حیاتی است.هدف از انجام این پژوهش طراحی یک برنامه بازی‌درمانی حسی‌حرکتی مبتنی بر فلسفه دلوز و گتاری برای کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم بود. مواد و روش ها این مطالعه پژوهشی کیفی با رویکرد تحلیل محتوای استقرایی بود. جامعه‌ پژوهشی را تمامی متون چاپ‌شده بین سال‌های 1953 تا 2023 به قلم دلوز و گتاری یا مفسران فلسفه آنان تشکیل داد و نمونه‌گیری از آن به روش هدفمند انجام شد. حجم نمونه، مبتنی بر داده‌ها بوده و در فرایند مطالعه تا اشباع داده‌ها نمونه‌گیری ادامه یافت. در مرحله بعد داده‌های گردآوری‌شده تفسیر و تحلیل و جهت تدوین چارچوب محتوایی برنامه بازی‌درمانی استفاده شد و برنامه‌ تدوین‌شده جهت بررسی روایی صوری و محتوایی (بررسی ضریب نسبی روایی محتوا (CVI)و شاخص روایی محتوا (CVR)) به متخصصان سپرده و نتایج تحلیل شد. یافته ها براساس نتایج، تحلیل محتوای فلسفه‌ دلوز -گتاری و با عطف نظر به ویژگی‌های اختلال طیف اوتیسم، مؤلفه‌های درون‌ماندگاری، زندگی، مجموعه، دید افقی، بدن بدون اندام، صیرورت/ شدن، ریزوم، استراتا(لایه‌ها)، عمل در برابر بیان، ادراک دیگری، هموار کردن، قلمروزدایی باز قلمروسازی، فضای مواجهه و تکرار تشخیص داده و استخراج شد. این مؤلفه‌ها به‌منظور استفاده در طراحی برنامه بازی‌درمانی در سه گروه قالب، محتوا و روند دسته‌بندی و براساس این مؤلفه‌ها برنامه‌ بازی‌درمانی حسی‌حرکتی در 12 جلسه طراحی شد. مقادیر دو شاخص CVR و CVI نشان‌دهنده‌ اعتبار مناسب برنامه بود.  نتیجه گیری تحلیل محتوای فلسفه دلوز-گتاری نشان‌دهنده ظرفیت‌های این چارچوب فلسفی جهت استفاده در کار بالینی با اختلال طیف اوتیسم می‌باشد. در این پژوهش یک برنامه‌ بازی‌درمانی حسی‌حرکتی براساس فلسفه‌ دلوز – گتاری با قابلیت اجرا برای کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم طراحی شد و از نظر متخصصان با اعتبار مناسب ارزیابی شد.},
keywords_fa = {اختلال طیف اوتیسم, حسی‌حرکتی, بازی‌درمانی, دلوز گتاری, فلسفه, روانشناسی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5092.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4252-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4252-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Ebrahimi-Jamarani, Mahya and Azadfallah, Parviz and Farahani, Hojatollah},  
title = {Exploring the Lived Experiences of the Caregivers of Patients With Bipolar Disorder in Iran}, 
abstract ={Objectives The present study aims to explore the lived experiences of the caregivers of patients with bipolar disorder (BD) in Iran. Methods This is a qualitative study using Strauss and Corbin’s grounded theory approach. The sampling was done purposefully until reaching theoretical saturation. During data collection, 18 unstructured interviews with caregivers and 3 semi-structured interviews with experts were conducted. The process of coding and data analysis was done simultaneously based on the theoretical model. Results Role entanglement (core theme) and eight categories were extracted: Harmful family context, inhibiting cognitions (contextual factors), initial confronting, incongruent feedback, positive/negative attitudes toward treatment (causal factors), loneliness, adversity, dissociation/coherence (consequences). Conclusion The caregivers’ encountering with BD is a dynamic process influenced by personal, social, economic, and cultural variables. Over time, it can make it challenging for caregivers, which is associated with positive and negative consequences.},  
Keywords = {Qualitative research, Grounded theory, Bipolar disorder, Caregivers},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {بررسی فرآیند رویارویی با بیماری، در مراقبان اصلی بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی},
abstract_fa ={اهداف به دنبال فرآیند نهادینه‌زدایی طی دهه‌های گذشته، چهارچوب اصلی مراقبت‌های بهداشتی در بسیاری کشورها از بیمارستان به خدمات سرپایی جامعه‌محور تغییر یافته است که در این حالت غالباً اعضای خانواده‌ فرد مبتلا به اختلال روانی، مسئولیت اصلی در مراقبت از وی را بر عهده ‌دارند. یکی از اختلالاتی که مراقبین را با مسائل متعددی روبه‌رو می‌کند، اختلال دوقطبی است. اختلال دوقطبی، یک اختلال خلقی مزمن و دوره‌ای است که به شکل مادام‌العمر ادامه دارد. همین امر موجب می‌شود هم خود بیمار و هم افرادی که با وی زندگی می‌کنند، متحمل چالش‌ها و استرس‌های متعددی شوند. هدف از پژوهش حاضر بررسی فرآیند مواجهه مراقبین با موضوع بیماری در جامعه ایران است.  مواد و روش ها در این پژوهش از رویکرد کیفی و روش نظریه‌ داده‌بنیاد برمبنای الگوی تحلیل استراوس و کوربین (2015) استفاده شد. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند آغاز شد و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در جریان گردآوری داده‌ها 18 مصاحبه بدون ساختار با مراقبین و 3 مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با متخصصین آگاه صورت گرفت. فرآیند کدگذاری و تحلیل داده‌ها به‌صورت هم‌زمان بر مبنای الگوی نظری انجام شد.  یافته ها براساس داده‌های به‌دست‌آمده از این پژوهش مقوله‌محوری تحت عنوان «درهم‌تنیدگی نقش» و 8 مقوله اصلی شکل گرفت که در این میان «بافت درون خانوادگی آسیب‌زا» و «شناخت‌های بازدارنده» به‌عنوان شرایط زمینه‌ای؛ «رویارویی نخستین»، «بازخوردهای ناسازگار» و «نگرش در مورد درمان: مثبت/منفی» به‌عنوان کنش‌ها- کنش‌های متقابل؛ و «تنهایی»، «تیره‌روزی» و «گسستگی/ انسجام» به‌عنوان پیامد، در نظر گرفته شدند.  نتیجه گیری یافته‌های این پژوهش، بر لزوم در نظر گرفتن مواجهه مراقبین به‌عنوان فرآیندی پویا که در حال تغییر، تکامل و تعامل مداوم با محیط است، تأکید می‌کند. یکی از مهم‌ترین یافته‌های به‌دست‌آمده از این مطالعه آن است که فرآیند مواجهه با بیماری پیش از زمان دریافت تشخیص آغاز می‌شود و مراقبین براساس منش‌های ازپیش‌آورده خود در این مسیر گام برمی‌دارند. پس از آن، دریافت تشخیص به‌عنوان نقطه عطفی در زندگی بیمار و مراقب تعریف می‌شود که در تعامل با عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شیوه رویارویی مراقبین را شکل می‌دهد. در نهایت بی‌ثباتی موجود با گذشت زمان، شرایط را برای مراقبین دشوار کرده و انبوهی از پیامدهای مثبت و منفی را برایشان به همراه می‌آورد. },
keywords_fa = {پژوهش کیفی, نظریه داده‌بنیاد, اختلال دوقطبی, مراقبین},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5270.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4407-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4407-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Ayatmehr, Fatemeh and Moradi, Alireza and Qasemi-Abadi, Robabeh Noori and Akbari, Mehdi},  
title = {Psychometric Properties of The Persian version of the Brief Emotion Dysregulation Scale (BEDS) for the General Population of Iran}, 
abstract ={Objectives This study aimed to evaluate the reliability and validity of the Persian version of the brief emotion dysregulation scale (BEDS) for the general population of Iran.  Methods The study included 814 participants with a mean age of 35.83±12.8 years. They completed the Persian versions of BEDS, the borderline personality questionnaire (BPQ), 16-item difficulties in emotion regulation scale (DERS-16), and the Rosenberg self-esteem scale (RSES) online. For construct validity assessment, the participants were randomly divided into two groups: Exploratory factor analysis was performed on the first group, and confirmatory factor analysis was conducted on the second group. Results The factor loadings of all items exceeded 0.32, indicating that the observed variables were appropriate for measuring the latent underlying variable. The internal consistency (Cronbach’s α) was 0.75 for the overall scale, 0.77 for the consequences, 0.68 for the sensitivity, and 0.51 for the instability domains. The Persian BEDS’s total scores had significant positive relationships with the DERS-16 (r=0.754) and BPQ (r=0.628) scores, and a significant negative relationships with the RSES score (r=0.534). Conclusion The Persian BEDS with three subscales (emotional sensitivity, emotional instability, and emotional consequences) has acceptable construct validity, convergent validity, and discriminant validity. Therefore, as a psychometrically valid and efficient screening instrument, it can be used for both clinical and research purposes in Iran. },  
Keywords = {Emotion regulation, Borderline personality disorder, Reliability, Validity, Psychometrics},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس کوتاه نارسایی تنظیم هیجان در جمعیت عمومی ایران},
abstract_fa ={اهداف تنظیم هیجان یک سازه‌ چند مؤلفه‌ای و فراتشخیصی است و اندازه‌گیری مناسب تنظیم برای پژوهش و کاربست بالینی اهمیت دارد. ابزارهای موجود برای غربالگری و همچنین برای سنجش مؤلفه‌های مهم تنظیم هیجان مناسب نیستند. ERQ صرفاً دو راهبرد تنظیم هیجان را ارزیابی می‌کند و قادر به سنجش ابعاد گسترده‌تر اختلال تنظیم هیجان (مانند شدت هیجانی، ناپایداری عاطفی یا پیامدهای بالینی آن) نیست. پرسش‌نامه DERS راهبردهایی را که فرد حین تجربه اختلال استفاده می‌کند، ارزیابی نمی‌کند. هدف این پژوهش بررسی پایایی و روایی مقیاس کوتاه نارسایی تنظیم هیجان در جمعیت عمومی ایران بود. مواد و روش ها تعداد ۸۱۴ نفر با میانگین سنی 35/83 و انحراف‌معیار 12/80 شامل34 درصد زن و 32/2 درصد مرد با تحصیلات زیر دیپلم تا فوق‌دکتری به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند؛ و به‌صورت برخط پرسش‌نامه‌های مقیاس کوتاه نارسایی تنظیم هیجان، عزت‌نفس روزنبرگ، فرم کوتاه دشواری در تنظیم هیجان گراتز و رومر و علائم و نشانه‌های مرزی را تکمیل کردند. به‌منظور تعیین روایی سازه پرسش‌نامه، نمونه پژوهش به‌صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند و بر روی گروه اول تحلیل عاملی اکتشافی و بر روی گروه دوم تحلیل عاملی تأییدی انجام شد. یافته ها میزان بارهای عاملی تمام گویه‌ها بر روی مؤلفه‌ زیربنایی خود بیشتر از 0/32 است که حاکی از مناسب بودن متغیرهای مشهود برای اندازه‌گیری متغیر مکنون زیربنایی می‌باشد. برای تعیین پایایی پرسش‌نامه از روش همسانی درونی استفاده شد که نتایج آن در دامنه‌ مطلوب بود؛ پایایی عامل‌ها 0/77، 0/68، 0/51 و پایایی نمره کل 0/78 بود. نتایج نشان داد میان نمره کل مقیاس کوتاه نارسایی تنظیم هیجان با متغیر دشواری تنظیم هیجان  (0/754) و پرسش‌نامه‌ علائم مرزی رابطه‌ مستقیم معنی‌دار (0/628) و با متغیر عزت‌نفس (-0/534) رابطه‌ معکوس معنی‌دار به‌ترتیب وجود دارد.  نتیجه گیری نتایج نشان داد BEDS با سه مؤلفه حساسیت هیجانی، ناپایداری هیجانی و پیامدهای هیجانی از روایی سازه، همگرا و واگرای مطلوب برخوردار است. همبستگی مثبت این مؤلفه‌ها با علائم اختلال شخصیت مرزی (BPD)، عزت‌نفس پایین و دشواری‌های تنظیم هیجان (DERS-16) تأیید شد. یافته‌ها حاکی از کارایی BEDS به‌عنوان ابزاری مختصر برای غربالگری در پژوهش‌ها و محیط‌های بالینی است.},
keywords_fa = {تنظیم هیجان, اختلال شخصیت مرزی, پایایی, روایی, ویژگی روان‌سنجی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5294.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4522-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4522-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Mohammadi, Elnaz and BakhshipourRoudsari, Abbas and MahmoudAlilou, Majid and Ranjbar, Fatemeh},  
title = {The Role of Executive Functions in Differentiation Between Children With Cognitive Disengagement Syndrome and Attention Deficit/Hyperactivity Disorder}, 
abstract ={Objectives The aim of this study was to investigate the role of executive functions in differentiation between children with cognitive disengagement syndrome (CDS) and children with attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD). Methods This is a descriptive cross-sectional study with a two-group discriminant function design. The study population consists of all children aged 8-12 years with CDS or ADHD, living in Tabriz, Iran, in 2023-2024. From this population, 75 children with CDS and 75 children with ADHD were selected by purposeful sampling method and using diagnostic tools including structured clinical interview, sluggish cognitive tempo scale (SCTS) and teacher and parent rating scale (SNAP-IV). After selecting the subjects, The Delis-Kaplan executive function system test was performed individually on each participant. For data analyses, discriminant analysis was performed in SPSS software, version 24. Results There were significant differences between two groups in terms of attention (F=6.05; P=0.015), processing speed (F=20.5; P<0.001), working memory (F=137.22; P<0.001), and inhibition (F=39.13; P<0.001). Also, the success of the discriminant function in differentiation between children with CDS from ADHD children was 92%. Conclusion The selected executive functions can differentiate between children with CDS and ADHD. This highlights the need to pay attention to executive functions in the studied groups.},  
Keywords = {Attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD), Cognitive disengagement syndrome (CDS), Executive functions},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {نقش افتراقی کارکردهای اجرایی در تفکیک کودکان مبتلا به سندرم گسست‌شناختی و کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی},
abstract_fa ={اهداف مطالعات اخیر، گروهی از کودکان دارای سندرم عدم مشارکت شناختی (CDS) را شناسایی کرده‌اند که علی‌رغم همبودی نشانگانی با اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی، نشانه شناسی ویژه خود را دارند. این همبودی موجب شده است اغلب برچسب تشخیصی ADHD بر مبتلایان آن گذاشته شود. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش افتراقی کارکردهای اجرایی در تفکیک کودکان مبتلا به سندرم گسست‌شناختی و کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی صورت گرفت. مواد و روش ها این پژوهش باتوجه‌به اهداف از نوع کاربردی و با‌توجه‌به شیوه جمع‌آوری داده‌ها توصیفی‌مقطعی بود که در قالب طرح تابع تشخیص دوگروهی انجام شد. جامعه آماری پژوهش کلیه کودکان مبتلا به سندرم گسست‌شناختی و کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی شهرستان تبریز در سال تحصیلی 1402-1403 بودند. از جامعه‌های آماری مذکور، به شیوه هدفمند و با استفاده از مصاحبه بالینی ساختاریافته، پرسش‌نامه کندگامی شناختی و مقیاس درجه‌بندی رفتار کودکان نسبت به غربالگری 75 کودک واجد نشانه‌های سندرم گسست‌شناختی و 75 کودک مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی اقدام شد. درنهایت آزمون سیستم کارکردهای اجرایی به‌صورت انفرادی بر روی افراد نمونه اجرا گردید. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل ممیز در نرم‌افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. یافته ها نتایج نشان داد با کمک کارکردهای اجرایی (توجه، سرعت پردازش، حافظه فعال و بازداری) می‌توان کودکان مبتلا به سندرم گسست‌شناختی را از کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی به‌طور معنادار تفکیک نمود. همچنین نرخ موفقیت تابع تشخیص در تفکیک دو گروه 92 درصد بود. نتیجه گیری براساس نتایج به‌دست‌آمده می‌توان گفت کارکردهای اجرایی از توان ممیزی بالایی در تفکیک کودکان مبتلا به سندرم گسست‌شناختی و کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی برخوردار بوده و این امر لزوم توجه به کارکردهای اجرایی در گروه‌های مورد مطالعه را خاطرنشان می‌سازد.},
keywords_fa = {اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی, سندرم گسست‌شناختی, کارکردهای اجرایی},

doi = {10.32598/ijpcp.30.3294.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4450-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4450-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Fathi, Fatemeh and Vaziri, Shahram and Pourasghar, Mehdi and Nasri, Maryam},  
title = {Transference-focused Psychotherapy Versus Acceptance & Commitment Therapy on Personality Organization and Defense Styles of People With BPD: A Clinic Trial}, 
abstract ={Objectives This study aimed to compare the effects of transference-focused psychotherapy (TFP) and acceptance and commitment therapy (ACT) on personality organization and defense styles of individuals with borderline personality disorder (BPD). Methods This is a randomized clinical trial with a pre-test/post-test/follow-up design. The participants were 11 patients with BPD referred to Zare Psychiatric Hospital and Khaney-e Ma’na Clinic in Sari, north of Iran, in 2020. They were selected using a convenience sampling method and randomly assigned to TFP (n=4), ACT (n=4), and control (n=3) groups. The interventions were provided for one year, two sessions per week. Data were collected before the interventions, at the first session, during the 40th session, during the 80th session, at the 100th session, and six months after the interventions. Kernberg’s Inventory of Personality Organization (IPO) and Defense Styles Questionnaire were used for assessment. Statistical analysis was done using repeated measurement ANOVA and the Kruskal-Wallis test. Results There were significant differences in both treatment groups compared to the control group in total IPO score (P=0.023), mature defense styles (P=0.041), and neurotic defense style (P=0.366). TFP was more effective than ACT. Conclusion Both TFP and ACT can improve personality organization and defensive styles of patients with BPD, where TFP is more effective. },  
Keywords = {Transference-focused psychotherapy, Acceptance & commitment therapy, Personality organization, Defense styles, borderline personality disorder},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {کارآزمایی بالینی درمان انتقال محور و پذیرش تعهد بر سازمان شخصیت و سبک دفاعی اختلال شخصیت مرزی: طرح تک آزمودنی-یک سر کور},
abstract_fa ={اهداف یکی از شناحته‌ترین نوع اختلالات شخصیت، اختلال شخصیت مرزی است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه دو رویکرد روان‌درمانی بر علائم افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی انجام شد. مواد و روش ها پژوهش حاضر شبه‌آزمایشی از نوع طرح تک آزمودنی، A-B-A بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مراجعه‌کننده به بیمارستان روانپزشکی زارع و کلینیک خانه معنا ساری در سال 1399 بودند. افرادی که معیارهای لازم را داشتند، با روش نمونه‌گیری در دسترس (11 نفر) انتخاب و برای روان‌درمانی تحلیلی انتقال- محور (4 نفر)، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (4 نفر)، گروه کنترل (3 نفر)، به روش تصادفی قرعه‌کشی جایگزین شدند. داده‌ها در پنج مرحله، خط پایه، مرحله میانی، مرحله پیشرفت، مرحله خاتمه و پیگیری، در طول 1 سال و 6 ماه، با استفاده از پرسش‌نامه شخصیت کرنبرگ و سبک‌های دفاعی جمع‌آوری شدند و برای تحلیل آماری از روش اندازه‌گیری مکرر و آزمون کروسکال والیس استفاده شد.  یافته ها نتایج تفاوت معنی‌داری در هر دو گروه نسبت به گروه کنترل نشان دادند. در سازمان شخصیت اثر به‌طور برابر (مقدار 0/05<0/023=P)، سبک‌های دفاعی رشدیافته اثر بالاتر در گروه درمان انتقال-محور (مقدار 0/05<0/041=P) و سبک دفاعی روان‌رنجور در گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (مقدار 0/05<0/366=P) را نشان داد. در رتبه‌بندی درمان، رتبه اول درمان از آن انتقال-محور شد. نتیجه گیری براساس هدف، هر دو درمان در تحکیم سازمان شخصیت و سبک‌های دفاعی مؤثر بود. در طول جلسات می‌توان تغییرات اساسی مشاهده نمود. برای تعمیم نتایج، گروه بزرگتر و زمان بیشتر نیاز است},
keywords_fa = {روان‌درمانی تحلیلی انتقال-محور, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, سازمان شخصیت, سبک‌های دفاعی, اختلال شخصیت مرزی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.2401.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4166-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4166-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Mohamadpour, Fahimeh and Mohammadi, Nurallah},  
title = {The Factors Affecting the Suicide Attempt in Iranian Youth: A Grounded Theory-based Study}, 
abstract ={Objectives Suicide is one of the important psychosocial concerns. This study aimed to explore the process of suicide attempts among Iranian youth to identify the related factors. Methods This is a qualitative study based on the grounded theory approach. Semi-structured interviews were used for data collection. Participants were 23 young people (9 males and 14 females) aged 18-35 years with a history of suicide attempt from Shiraz, Iran, in 2024. They were selected via purposive and theoretical sampling. The data were analyzed using Strauss and Corbin’s approach. Results We extracted 10 themes and 20 sub-themes. The core phenomenon was “mental breakdown”. The causal factors included perceived discrimination and psychological shock. Social pressure and individual vulnerability were facilitating factors. The intervening factors included character armor, spiritual factors, and social support. The strategy adopted by participants was “ pain avoidance”. The consequence was “attempt to get free”. Conclusion Emotional, cognitive, and social factors play a role in the occurrence of suicide attempts among Iranian youth. More attention should be paid to these factors for suicide prevention.},  
Keywords = {Suicide, Grounded theory, Young Adults},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تبیین فرایند اقدام به خودکشی در جوانان با سابقه اقدام به خودکشی: رویکردی مبتنی بر نظریه زمینه‌ای},
abstract_fa ={اهداف خودکشی یکی از مهم‌ترین آسیب‌های روانی-اجتماعی است که درک عمیق از فرایند منتهی به آن می‌تواند نقش بسزایی در طراحی مداخلات مؤثر ایفا کند. ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر تبیین فرایند اقدام به خودکشی در جوانان ایرانی با استفاده از رویکردی کیفی و مبتنی بر نظریه زمینه‌ای است. مواد و روش ها این مطالعه با رویکرد کیفی و براساس روش نظریه زمینه‌ای انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها، از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته استفاده گردید. جامعه پژوهش شامل جوانان 18 تا 35 ساله با سابقه اقدام به خودکشی در سال 1403 بود. از میان آنان، 23 نفر (9 مرد و 14 زن) به روش نمونه‌گیری هدفمند و نظری انتخاب شدند. داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها، با استفاده از رویکرد نظام‌مند اشتراوس و کوربین (2015) تحلیل گردید. یافته ها براساس تحلیل‌های انجام‌شده، مجموع مضامین نهایی به‌دست‌آمده در این پژوهش، شامل 10 مقوله بود که از 20 مضمون به دست آمد. بدین ترتیب، پدیده مرکزی، فروپاشی روانی شناسایی شد. عوامل علی مؤثر بر این پدیده شامل احساس تبعیض و شوک روانی بودند. فشار اجتماعی و آسیب فردی نیز به‌عنوان عوامل تسهیل‌گر عمل کردند. دراین‌میان، عوامل مداخله‌گر شامل زره شخصیتی، عوامل معنوی و حمایت اجتماعی شناسایی شدند. راهبردهای اتخاذشده از سوی مشارکت‌کنندگان در قالب مقوله اجتناب از درد تبیین شد. پیامد نهایی این فرایند نیز در قالب مقوله تلاش برای رهایی نمایان گردید. نتیجه گیری تایج پژوهش حاضر نشان داد عوامل هیجانی، شناختی و اجتماعی متعددی در ابعاد مختلف خرد و کلان، نقش اثرگذار و چند بعدی در زمینه‌سازی، شناسایی و بررسی روند منجر به بروز بحران خودکشی دارند. این امر، لزوم توجه هرچه بیشتر به این عوامل را در بستر پیشگیری، سیاست‌گذاری و فرهنگ‌سازی نشان می‌دهد.},
keywords_fa = {خودکشی, پژوهش کیفی مبتنی بر نظریه, جوانان},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5076.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4393-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4393-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {JaliliKhiavi, Parya and Rasouli, Amirhossein and Ghafari, Fateme and Shabani, Mina and Saed, Omi},  
title = {Effects of tDCS on Positive, Negative, and Depressive Symptoms in Schizophrenic Patients With Predominant Negative Symptoms: A Sham-controlled Clinical Trial}, 
abstract ={Objectives Negative symptoms of schizophrenia respond poorly to conventional pharmacological treatments despite their profound impact on functioning and quality of life. This study aimed to investigate the the efficacy of transcranial direct current stimulation (tDCS) over dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC) in improving positive, negative, and depressive symptoms in patients with schizophrenia exhibiting predominant negative symptoms. Methods In this double-blind, sham-controlled randomized clinical trial, 40 patients (aged 18-65) with schizophrenia and predominant negative symptoms were randomly assigned to active tDCS (n=20) or sham (n=20) groups. The active group received 15 daily sessions of tDCS (2mA, 20 min) with the anode over left DLPFC (F3) and cathode over right orbitofrontal region (Fp3). Assessments using the positive and negative syndrome scale (PANSS), scale for the assessment of negative symptoms (SANS), and the calgary depression Scale for Schizophrenia (CDSS) were conducted at baseline, post-intervention, and one-month follow-up. Results The active tDCS group showed significant reductions in positive (F=6.59, P=0.004, η²=0.207), negative (F=5.22, P=0.028, η²=0.124), and depressive symptoms (F=17.71, P<0.001, η²=0.324) at post-intervention compared to sham. Effects for positive (F=7.85, P=0.008, η²=0.175) and negative symptoms (F=16.80, P<0.001, η²=0.312) persisted at one-month follow-up, but no significant difference in depression was observed (F=0.15, P=0.700, η²=0.004). Conclusion The tDCS is an effective method for improving positive, and negative, and depressive symptoms in schizophrenia patients with predominant negative symptoms. The therapeutic effects on positive and negative symptoms persisted for one month, suggesting that tDCS has potential as an adjunctive treatment along with antipsychotic medications.},  
Keywords = {Schizophrenia, Transcranial direct current stimulation (tDCS), Dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC), Depression},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {اثربخشی تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) بر علائم مثبت، منفی و افسردگی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی با علائم غالب منفی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور با گروه کنترل شم},
abstract_fa ={اهداف علائم منفی اسکیزوفرنی به درمان‌های دارویی معمول پاسخ ضعیفی می‌دهند، درحالی‌که تأثیر عمیقی بر عملکرد اجتماعی و کیفیت زندگی بیماران دارند. این مطالعه اثربخشی تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) را با هدف تعدیل فعالیت قشر پیش‌پیشانی خلفی جانبی (DLPFC) در درمان علائم مثبت، منفی و افسردگی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی با علائم غالب منفی بررسی کرده است.  مواد و روش ها این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور با گروه کنترل شم، روی 40 بیمار 18 تا 65 سال با تشخیص اسکیزوفرنی با علائم غالب منفی انجام شد. بیماران با استفاده از روش تخصیص تصادفی بلوکی به دو گروه مداخله (tDCS فعال، n =20) و کنترل (tDCS شم، n =20) تقسیم شدند. گروه مداخله 15 جلسه tDCS با قرارگیری آند روی DLPFC چپ (F3) و کاتد روی ناحیه اوربیتوفرونتال راست (Fp2) با شدت جریان 2 میلی‌آمپر به‌مدت 20 دقیقه دریافت کردند. ارزیابی‌ها با استفاده از مقیاس‌های علائم مثبت و منفی اسکیزوفرنی (PANSS)، مقیاس علائم منفی اسکیزوفرنی (SANS) و مقیاس افسردگی کالگری در سه مقطع زمانی (پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری 1 ‌ماهه) انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته ها گروه tDCS فعال نسبت به شم در پس‌آزمون در علائم مثبت (F=6/59, P=0/004, η²=0/207)، منفی (F=5/22, P=0/028, η²=0/124)و افسردگی (F=17/71, P=0/001, η²=0/324) کاهش معنی‌داری نشان داد. اثرات درمانی برای علائم مثبت (F=7/85, P=0/008, η²=0/175) و منفی (F=16/80, P=0/001, η²=0/312) تا پیگیری 1 ‌ماهه پایدار بود، اما برای علائم افسردگی در مرحله پیگیری تقاوت معنی‌داری دیده نشد (F=0/15, P=0/700, η²=0/004). نتیجه گیری تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای می‌تواند روشی مؤثر برای بهبود علائم منفی و مثبت در بیماران اسکیزوفرنیک با علائم غالب منفی باشد. اثرات درمانی تا 1 ماه پس از اتمام درمان پایدار می‌ماند که نشان‌دهنده پتانسیل این روش به‌عنوان درمان مکمل در کنار داروهای آنتی‌سایکوتیک است.},
keywords_fa = {اسکیزوفرنی, تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای, قشر پیش‌پیشانی خلفی جانبی, افسردگی},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5451.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4474-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4474-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Sayarifard, Azadeh and Moradi, Ali and Jamshidi, Ensiyeh and Moradi, Maziar and Ameri, Pegah and Amjadian, Mohyeddin and Nazari, Maryam},  
title = {Exploring the Challenges and Solutions for Implementing the Teen Mental Health First Aid Programs in Iranian Schools: A Qualitative Study}, 
abstract ={Objectives Establishing mental health first aid (MHFA) programs is a strategy employed by developed countries worldwide to empower students in terms of mental health literacy; these programs have not received the support for implementation in Iranian schools. The present study aimed to explore the challenges in the implementation of teen MHFA (tMHFA) programs in Iranian schools and provide solutions. Methods This is a qualitative study, conducted in 2021. The participants were purposively selected from adolescents, their parents, and the experts in the field of mental health aid for adolescents (n=34) in Tehran. Data collection was conducted using semi-structured, in-depth individual interviews. The collected data were analyzed using thematic analysis based on an inductive approach in MAXQDA software, version 2020. Results Three main themes as challenges were extracted, including characteristics/tendencies of students (independence in decision-making, influence from media and virtual social networks, willingness to attend the classes, and personality and behavioral characteristics), infrastructure/resources (readiness and competence of teaching and specialized staff, financial resources, physical resources, relevant educational content and related guides, and service delivery network), and the course implementation process (governance and stewardship, managers’ willingness and perspective, planning, practicality and skill-based, and effectiveness evaluation). Conclusion The tMHFA program’s successful implementation in Iranian schools requires the involvement of students and their families, empowering the school staff, localizing educational content based on needs assessment, providing resources from multiple sources; using media and distance education, integrating the program into the routine school activities and including in school textbooks, using incentives such as a certificate of course completion, informing by influencers, governmental support via appropriate legislation, employing qualified and trusted teachers, coordination with the health network, and designing and establishing a robust monitoring framework.},  
Keywords = {Mental health first aid, Schools, Health literacy, Adolescent},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {واکاوی چالش‌ها و راهکارهای اجرای برنامه کمک‌های اولیه سلامت روان در مدارس ایران: یک مطالعه کیفی},
abstract_fa ={اهداف پیاده‌سازی برنامه‌های کمک‌های اولیه سلامت روان، راهبرد کشورهای پیشرفته جهان به‌منظور توانمندسازی دانش‌آموزان از منظر سواد سلامت روان است. باوجوداین، پشتوانه علمی پیاده‌سازی چنین برنامه‌هایی در مدارس ایران آنچنان که باید قوی نیست؛ ازاین‌رو پژوهش حاضر با هدف تحلیل ابعاد و مؤلفه‌های مؤثر بر پیاده‌سازی برنامه‌های کمک‌های اولیه سلامت روان در محیط مدرسه انجام شد. مواد و روش ها مطالعه کیفی حاضر در سال 1400 در شهر تهران انجام شد. مشارکت‌کنندگان به روش هدفمند از میان نوجوانان، والدین آن‌ها و کارشناسان و متخصصین حوزه سلامت روان و نوجوانان انتخاب شدند (n=34). گردآوری داده‌ها با استفاده از روش مصاحبه‌های انفرادی عمیق نیمه‌ساختاریافته صورت گرفت. پس از آن از رویکرد تحلیل مضمون با رویکرد استقرایی به‌منظور تحلیل داده‌ها در نرم‌افزار MAXQDA نسخه 2020 بهره گرفته شد. یافته ها  نتایج حاصل از این مطالعه ذیل 3 بعد ویژگی‌ها و گرایش‌های فراگیران (شامل مؤلفه‌های استقلال در تصمیم‌گیری، اثرپذیری از رسانه‌ها و فضای مجازی، تمایل به حضور و ویژگی‌های شخصیتی و رفتاری)، زیرساخت‌ها و منابع (شامل مؤلفه‌های آمادگی و کفایت کادر آموزشی و تخصصی، منابع مالی و فیزیکی، محتواهای آموزشی و راهنماهای مرتبط و شبکه خدمت‌رسانی) و فرایند پیاده‌سازی دوره (شامل مؤلفه‌های حکم‌رانی و تولیت، اراده و دیدگاه مدیران، برنامه‌ریزی، کاربردی و مهارت‌محور بودن و ارزیابی اثربخشی) دسته‌بندی شدند.  نتیجه گیری بر مبنای یافته‌ها، موفقیت برنامه مستلزم بسته‌ هماهنگی از اقدامات است، ازجمله این اقدامات می‌توان به طراحی دوره با مشارکت نوجوانان، توانمندسازی کادر مدرسه و درگیر ساختن خانواده‌ها، بومی‌سازی محتوا بر پایه نیازسنجی، تأمین پایدار منابع از مجاری متعدد و بین‌بخشی، استفاده از رسانه‌ها و آموزش از راه دور، ادغام در تقویم آموزشی و برنامه‌های جاری مدرسه و گنجاندن محتوا در کتب درسی، استفاده از مشوق‌هایی نظیرگواهی پایان دوره و اطلاع‌رسانی توسط افراد تأثیرگذار، تقویت اراده و پشتیبانی سیاسی از طریق قانون‌گذاری مناسب، به‌کارگیری مدرسین حائز صلاحیت و محبوب، پیوند ساختاری با شبکه بهداشت و درمان و طراحی چارچوب نظارتی و استقرار آن اشاره کرد. },
keywords_fa = {کمک‌های اولیه سلامت روان, مدارس, سواد سلامت, نوجوان},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5420.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4456-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4456-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Ahmadrad, Farid and SaberiZafarghandi, Mohammad Bagher and Azami, Erfan and Aqeli, Mustafa and DeylamiAzdi, Sahar},  
title = {A Canonical Correlation Analysis of Virtual Social Media Usage Patterns and Psychosocial Outcomes}, 
abstract ={Objectives With the expansion of communication technologies and widespread internet accessibility, the use of virtual social media (VSM) has become popular. This study aimed to examine the relationships between VSM usage patterns and psychosocial outcomes. Methods This is a descriptive-correlational study conducted on 413 residents of Tehran, Iran, who were selected via multi-stage cluster sampling. Data collection was done using Social Media Sites Addiction Scale- Iranian version (SMSAS-IR), which assesses eight domains (Online social interaction, mood swings, compulsion, extensive interactions, educational/instructional impact, relapse, harmful leisure activities). Canonical correlation analysis was used to examine the relationships between study variables. Results Most people used VSM for 2-4 hours a day (41.6%). Additionally, 56.7% used VSM every night for 15 minutes before going to bed, and 39.2% used VSM every morning for 15 minutes after waking up. Only 7.7% reported that they used VSM during eating food for 15 minutes on all days. The VSM usage patterns demonstrated a significant correlation with psychological outcomes (r=0.72, P<0.001). This canonical set accounted for 47% of the variance shared by two-variable sets. Among usage patterns, those with the highest canonical loadings included: Daily usage (0.85), usage before bedtime (0.75), and usage immediately after waking up in the morning (0.73). Among the psychosocial outcomes, the variables with the highest canonical loadings included compulsion (0.46) and mood swings (0.4). Conclusion Maladaptive VSM use is correlated with adverse psychological outcomes. These findings underscore the need to improve VSM usage management through educational programs and interventions.},  
Keywords = {Social media, Canonical correlation analysis, Mental health},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {تحلیل همبستگی کانونی الگوهای استفاده از شبکه‌های اجتماعی و پیامدهای روانی-اجتماعی: یک مطالعه توصیفی در شهر تهران},
abstract_fa ={اهداف با گسترش فناوری‌های ارتباطی و دسترسی آسان به اینترنت، شبکه‌های اجتماعی مجازی به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی روزمره تبدیل شده‌اند. این پژوهش با هدف بررسی رابطه‌ بین الگوهای استفاده از شبکه‌های اجتماعی (زمان درگیری، استفاده در موقعیت‌های خاص مانند خواب یا صرف غذا) و پیامدهای روانی-اجتماعی (تعامل آنلاین، تغییرات خلق، اجبار و فراغت آسیب‌زا) انجام شد. مواد و روش ها این مطالعه از نوع توصیفی‌همبستگی و جامعه‌ آماری شامل افراد ساکن در شهر تهران بود که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، ۴۱۳ نفر در این مطالعه شرکت داده شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی (SMSAS-IR) گردآوری و با تحلیل همبستگی کانونی تحلیل شدند. یافته ها مطابق نتایج این مطالعه، بیشترین استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی با هدف ارتباطات اجتماعی و کمترین استفاده با هدف آموزشی بود. همچنین استفاد‌ه‌ ناسازگار (مثلاً حین خواب یا غذا) با آسیب‌های روان‌شناختی (تغییر خلق، اجبار) رابطه‌ معنی‌دار داشت. نخستین جفت متغیرهای کانونی، همبستگی قوی (0/72) را نشان دادند که 47 درصد از واریانس مشترک بین دو مجموعه‌ متغیرها را تبیین می‌کند. نتیجه گیری یافته‌ها بیانگر آن است که استفاده روزمره و بدون هدف از شبکه‌های اجتماعی می‌تواند به بروز پیامدهای روان‌شناختی منفی در زندگی روزمره افراد منجر شود؛ این مهم ضرورت مدیریت الگوهای استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی، مداخله‌های آموزشی و تنظیم‌گرانه را برجسته می‌سازد.},
keywords_fa = {رسانه‌های اجتماعی, تحلیل همبستگی کانونی, سلامت روان},

doi = {10.32598/ijpcp.31.4152.2},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4509-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4509-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Samandar, Mehrnoosh and HosseinSabet, Farideh and Borjali, Ahm},  
title = {Relationship Between Negative Perfectionism and Hypervigilance/Inhibition Maladaptive Schemas Mediated by Rumination in Iranian College Students}, 
abstract ={Objectives This study aimed to examine the relationship between negative perfectionism and early maladaptive schemas in the hypervigilance/inhibition domain, mediated by rumination in Iranian college students. Methods This is a descriptive-correlational study using structural equation modeling (SEM). The study population consists of students from universities in Tehran in the 2023–2024 academic year. Based on the inclusion and exclusion criteria, 379 participants were selected via convenience sampling. Those who scored ≥69 on the negative perfectionism subscale of Terry-Short’s positive and negative perfectionism scale (PANPS) were included. The used instruments included the Young schema questionnaire-3rd edition (YSQ-S3), PANPS, and Nolen-Hoeksema & Morrow’s ruminative response scale. Data was analyzed using SPSS software, version 26 and AMOS software, version 24. Results The findings showed that the direct effect of hypervigilance/inhibition on negative perfectionism was significant (β=0.30, P=0.001). The indirect effect of these schemas on negative perfectionism through rumination was also significant (β=-0.08, P<0.05), indicating that reducing the levels of these schemas and rumination may lead to a decrease in negative perfectionism. Conclusion Negative perfectionism is related to hypervigilance/inhibition domain of early maladaptive schemas, both directly and indirectly (through rumination) in Iranian college students. These findings highlight the importance of cognitive-behavioral and schema therapies for improving students’ mental health.},  
Keywords = {Schema therapy, perfectionism, Rumination, Maladaptive schemas},
volume = {31},
Number = {1}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Iran University of Medical Sciences and Health Services},
title_fa = {رابطه کمال‌گرایی منفی و طرح‌واره‌های حوزه گوش‌به‌زنگی بیش از حد و بازداری با نقش میانجی نشخوار فکری در دانشجویان},
abstract_fa ={اهداف پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه کمال‌گرایی منفی و طرح‌واره‌های حوزه گوش‌به‌زنگی بیش‌ازحد و بازداری با نقش میانجی نشخوار فکری در دانشجویان شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1403 انجام شد. مواد و روش ها روش پژوهش توصیفی‌همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران بود که در سال تحصیلی 1402-1403 مشغول به تحصیل بودند. براساس ملاک‌های ورود و خروج، ۳۷۹ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ملاک ورود شامل اشتغال به تحصیل در یکی از دانشگاه‌های شهر تهران و کسب نمره ۶۹ یا بالاتر در خرده‌مقیاس‌ کمال‌گرایی منفی پرسش‌نامه تری‌شورت بود (غربالگری اولیه انجام شد). ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه طرح‌واره‌های یانگ، مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی تری‌شورت و مقیاس نشخوار فکری نالن-هوکسما و مارو بود. داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS و AMOS به‌ترتیب با نسخه‌های26 و 24 تحلیل شدند. یافته ها یافته‌های حاصل از پژوهش نشان داد اثر مستقیم طرح‌واره‌های حوزه گوش‌به‌زنگی بیش‌ازحد و بازداری بر کمال‌گرایی منفی معنی‌دار بود  (P=0/001  ,0/30=β). همچنین، اثر غیرمستقیم این طرح‌واره‌ها بر کمال‌گرایی منفی از طریق نشخوار فکری نیز معنی‌دار بود (P=0/05 ,08/0=β ). این نتایج حاکی از این است که کاهش سطوح این طرح‌واره‌ها و نشخوار فکری می‌تواند به کاهش کمال‌گرایی منفی منجر شود. نتیجه گیری کمال‌گرایی منفی با طرح‌واره‌های حوزه گوش‌به‌زنگی بیش‌ازحد و بازداری، هم به‌طور مستقیم و هم به‌طور غیرمستقیم از طریق نقش میانجی نشخوار فکری، رابطه دارد. این یافته‌ها اهمیت مداخلات شناختی-رفتاری و طرح‌واره‌درمانی را در بهبود سلامت روان دانشجویان برجسته می‌کند.},
keywords_fa = {روان‌درمانی مبتنی بر طرح‌واره, کمال‌گرایی, نشخوار فکری, طرح‌واره‌های ناسازگار},

doi = {10.32598/ijpcp.31.5409.1},
url = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4472-en.html},  
eprint = {http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-4472-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology},  
issn = {1735-4315}, 
eissn = {2228-7515}, 
year = {2025}  
}