Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

fa بررسی نقش میانجی شفقت به خود و تحمل پریشانی در رابطه بین شدت بی‌خوابی و رفتارهای خوردن آشفته در دانشجویان The mediating role of self-compassion and distress tolerance in the relationship between insomnia severity and disordered eating behaviors in college students روانپزشکی و روانشناسی Psychiatry and Psychology پژوهشي اصيل Original Research اهداف: افزایش شیوع رفتارهای خوردن آشفته، تبدیل آن‌ها به اختلالات خوردن و هم‌ابتلایی با سایر اختلالات روان‌شناختی، شناسایی عوامل زمینه‌ساز و تداوم‌بخش این رفتارها را در جهت اقدامات پیشگیرانه و درمانی ضروری می‌‌سازد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی شفقت به خود و تحمل پریشانی در رابطه بین شدت بی‌خوابی و رفتارهای خوردن آشفته در د<a name="_Hlk191208198">ا</a>نشجویان است. مواد و روش‌ها: طرح پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. 385 دانشجو به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت آنلاین <a name="_Hlk206002362">پرسشنامه‌های پژوهش شامل پرسشنامه</a> رفتار خوردن داچ (DEBQ)، شاخص شدت بی‌خوابی (ISI)، پرسشنامه شفقت‌ورزی به خود - فرم کوتاه (SCS–SF) و پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS) را تکمیل کردند. اطلاعات جمع‌آوری‌شده به کمک نرم‌افزار SPSS-22 و AMOS-24 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد مسیر مستقیم متغیر‌ شدت بی‌خوابی به متغیر رفتارهای خوردن آشفته (t=2/22،0/20 = β) معنی‌دار است. نتایج آزمون بوت استروپ نشان داد اثر غیرمستقیم متغیر‌ شدت بی‌خوابی بر متغیر رفتارهای خوردن آشفته از طریق شفقت به خود معنیدار است (0/51=p<0/05, b). بااین‌حال، اثر غیرمستقیم متغیر‌ شدت بی‌خوابی بر متغیر رفتارهای خوردن آشفته از طریق تحمل پریشانی معنیدار نیست (0/18-=p>0/05, b). نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که شدت بی‌خوابی و شفقت به خود، دو عامل روان‌شناختی مهم در ارتباط با بروز رفتارهای خوردن آشفته هستند. این یافته‌ها اهمیت مداخلات مبتنی بر کاهش شدت بی‌خوابی و تقویت شفقت به خود را در پیشگیری و درمان رفتارهای خوردن آشفته، برجسته می‌سازد.   <div style="text-align: justify;">Introduction and Objectives: The increasing prevalence of disordered eating behaviors and their transformation into eating disorders, along with their comorbidity with other psychological disorders, makes it essential to identify the underlying and perpetuating factors contributing to these behaviors. The aim of this study was to investigate the mediating role of self-compassion and distress tolerance in the relationship between insomnia severity and disordered eating behaviors in college students. Methods: This study employed a correlational structural equation modeling design. A total of 385 students were selected through convenience sampling and completed online questionnaires, including the Dutch Eating Behavior Questionnaire (DEBQ), Insomnia Severity Index (ISI), Self-Compassion Scale-Short Form (SCS-SF), and Distress Tolerance Scale (DTS). Data analysis was conducted using SPSS-22 for preliminary analysis and AMOS-24 for the structural equation.  Results: The findings demonstrated that the direct path from insomnia severity to disordered eating behaviors was statistically significant (t =2.22, β = 0.20). Bootstrap analyses further revealed a significant indirect effect of insomnia severity on disordered eating behaviors through self-compassion (p < 0.05, b= 0.51). In contrast, the indirect effect through distress tolerance did not reach statistical significance (p > 0.05, b = -0.18). Conclusion: The findings highlight the significant role of insomnia severity and self-compassion in predicting disordered eating behaviors. These findings highlight the potential value of interventions targeting sleep quality and self-compassion to prevent and reduce disordered eating behaviors.  These results underscore the importance of addressing insomnia severity and promoting self-compassion in therapeutic and preventive interventions for individuals exhibiting disordered eating behaviors.  </div> رفتارهای خوردن آشفته, بی‌خوابی, شفقت به خود, تحمل پریشانی Disordered Eating Behavior, Insomnia, Self-Compassion, Distress Tolerance 0 0 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5408-1&slc_lang=fa&sid=1 Shahla Aghaei Bajestan شهلا آقائی بجستان shahlaaghaie1999@gmail.com 1800319475328460031766 1800319475328460031766 No Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Hoda Doosalivand هدی دوس علی وند doosalivand.h@sbmu.ac.ir 1800319475328460031767 1800319475328460031767 Yes Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Amir Sam Kianimoghadam امیر سام کیانی مقدم as.kianimoghadam@gmail.com 1800319475328460031768 1800319475328460031768 No Department of Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.