fa بررسی نقش واسطه‌ای شرم و خودانتقادگری در رابطه بین تجربیات اولیه زندگی و اندیشه‌پردازی پارانوئید در دانشجویان روانپزشکی و روانشناسی Psychiatry and Psychology پژوهشي اصيل Original Research <div style="text-align: justify;"><strong>اهداف</strong> رایج بودن تفکر پارانوئید در جمعیت عمومی، سؤالاتی را درمورد عواملی که در پارانویای شدید یا بالینی نقش دارند ، برمی‌انگیزاند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای شرم و خودانتقادگری در رابطه بین تجربیات اولیه زندگی و اندیشه‌پردازی پارانوئید انجام شد.<br> <strong>مواد و روش ها </strong>طرح مطالعه همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. تعداد 272 &nbsp;دانشجو دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و ابزارهای تجربیات اولیه زندگی (ELES)، مقیاس اندیشه‌پردازی پارانوئید گرین-8 (GPTS-8)، مقیاس شرم درونی و بیرونی (EISS) و فرم کوتاه مقیاس خودانتقادگری/خوداطمینان‌بخشی (FSCRS-SF) را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون، مدل معادلات ساختاری و آزمون بوت استروپ و نرم‌افزار‌های SPSS و Liserl به‌ترتیب نسخه 24 و 80/8 تجزیه‌وتحلیل شدند.<br> <strong>یافته ها </strong>افکار پارانوئید با شرم (r=0/56, P=0/01)، انتقاد از خود (r=0/31, P=0/01) و تجارب اولیه زندگی (r=0/51, P=0/01) رابطه مثبت و معنی‌داری داشت. رابطه غیرمستقیم بین تجارب اولیه زندگی و افکار پارانوئید نیز از طریق شرم با ضریب مسیر استاندارد 0/25 معنی‌دار بود (0/05>P)، اما رابطه غیرمستقیم بین تجارب اولیه زندگی و افکار پارانوئید از طریق انتقاد از خود معنی‌دار نبود (0/05<p).> <strong>نتیجه گیری</strong> براساس نتایج می‌توان گفت تجربه‌های اولیه در دوران کودکی باعث ایجاد شرم و خودانتقادگری در افراد می‌شود که با پیدایش اندیشه‌پردازی پارانوئید همراه است. بنابراین متغیرهای شرم و خودانتقادگری را می‌توان در تدوین مداخلات درمانی برای اندیشه‌پردازی پارانوئید در نظر گرفت. با وجود معقول بودن مدل‌ مورد بررسی در اینجا، ممکن است مدل‌های توضیحی هم‌زمان دیگری برای این روابط با استفاده از متغیرهای دیگر یا در نظر گرفتن انواع یا جهت‌های ارتباط دیگر وجود داشته باشد.</p).></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Objectives </strong>The prevalence of paranoid ideation in the general population raises questions about the factors that contribute to severe or clinical paranoia. The present study aims to investigate the mediating role of shame and self-criticism in the relationship between early life experiences and paranoid ideation in Iranian college students.<br> <strong>Methods </strong>This is a correlational study using structural equation modeling (SEM). Participants were 272 students of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences in Ahvaz, Iran, who were selected by a convenience sampling method. They completed the Early Life Experiences Scale, Green&nbsp;et al.&rsquo;s Paranoid Thoughts Scale-8 item, the External and Internal Shame Scale, and the Forms of Self-Criticizing/Attacking & Self-Reassuring Scale-Short-Form. To analyze the data, the Pearson correlation test and SEM were performed in SPSS software, version 24 and LISERL software, version 8.80. The Bootstrap test was used to assess the indirect effects.<br> <strong>Results </strong>Paranoid ideation had a positive and significant relationship with shame (r=0.56, P=0.01), self-criticism (r=0.31, P=0.01), and early life experiences (r=0.51, P=0.01). The indirect relationship between early life experiences and paranoid ideation was also significant through shame, with a standard path coefficient of 0.25 (P<0.05). However, indirect relationship between early life experiences and paranoid ideation through self-criticism was not significant (P>0.05).<br> <strong>Conclusion </strong>Shame and self-criticism can mediate the relationship between early life experiences and paranoid ideation in Iranian college students. Therefore, the variables of shame and self-criticism should be considered in developing therapeutic interventions for people with paranoid thoughts.</div> شرم, خودانتقادگری, تجارب زندگی, اندیشه‌پردازی پارانوئید Shame, Self-criticism, Life experiences, paranoid 0 0 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2146-3&slc_lang=fa&sid=1 Naghmeh Malekpour نغمه مالک پور malekpour.n@ajums.ac.ir 1800319475328460028810 1800319475328460028810 No Department of Psychiatry, School of Medicine, Golestan Hospital, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. Frouzan Behrozian فروزان بهروزیان forouzanbehrouzian1398@gmail.com 1800319475328460028811 1800319475328460028811 No Department of Psychiatry, School of Medicine, Golestan Hospital, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. Nariman Najafi نریمان نجفی Narimannj@ymail.com 1800319475328460028812 0009-0006-5193-6871 No Department of Psychiatry, School of Medicine, Golestan Hospital, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. Esmaeil Mousavi Asl اسماعیل موسوی اصل seyedesmaeilmousaviasl@gmail.com 1800319475328460028813 1800319475328460028813 Yes Department of Psychiatry, School of Medicine, Golestan Hospital, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.