fa ارزشیابی برنامه ارتقای سلامت روان مدارس در مدارس ایران: یک مطالعه کیفی روانپزشکی و روانشناسی Psychiatry and Psychology پژوهشي اصيل Original Research <span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>اهداف</strong> باتوجه‌به اهمیت شناسایی مشکلات سلامت روان دانش‌آموزان و مدیریت صحیح آن‌ها با ارائه خدمات تخصصی به آنان، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه بهداشت روان مدارس در مدارس ایران، شناسایی کاستی‌های آن و ارائه توصیه‌هایی برای بهبود آن انجام شده است..&nbsp;<br> <strong>مواد و روش ها</strong> پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی با روش تحلیل محتوای قراردادی است که برای به دست آوردن داده‌ها از دیدگاه گروهی از ذی‌نفعان از مصاحبه نیمه‌ساختار‌یافته عمیق استفاده کرد. 35 نفر از مربیان منتخب، معلمان، مدیران و طراحان برنامه ارتقای سلامت روان مدارس، جامعه این پژوهش بودند.&nbsp;<br> <strong>یافته ها</strong> یافته‌های پژوهش حاضر در 4 طبقه نقاط قوت برنامه، نقاط ضعف برنامه، عوامل تأثیرگذار در محقق نشدن اهداف برنامه و پیشنهادات برای ارتقای طرح قرار گرفت. 50 کد استخراج شد و 14 زیرطبقه به دست آمد. نتایج کلی ارزشیابی که از مصاحبه‌های عمیق و بحث گروهی متمرکز به دست آمد، نشان از اثربخشی برنامه سلامت روان مدارس دارد.<br> <strong>نتیجه گیری</strong> نتایج کلی ارزشیابی طرح سلامت روان مدارس نشان از اثربخشی این طرح دارد. مدل جدید و کاربردی طرح سلامت روان مدارس چشم‌انداز جدیدی به مداخلات مدرسه محور گشوده است. با وجود این انتظار استقرار کامل و تداوم این طرح در کوتاه‌مدت و با منابع محدود چندان واقع‌بینانه به نظر نمی‌رسد. بنابراین پیشنهاد می‌شود ابتدا زیرساخت‌های مورد‌نیاز برای اجرای این برنامه ازجمله نیروی آموزش‌دیده، ارتقای هسته مشاوره مدارس، محدودیت زمانی معلمان و محدویت‌های قانونی و غیره برطرف شود و سپس این طرح در سطح ملی برای تمامی مدارس کشور اجرا شود.&nbsp;</span></span> <div style="text-align: justify;"><strong>Objectives </strong>Considering the importance of identifying the mental health problems among school students and their proper management by offering specialized services to them, the present study aims to evaluate the efficacy of school mental health (SMH) program in Iranian schools, identify its shortcomings and provide recommendations for it improvement.&nbsp;<br> <strong>Methods </strong>This is a qualitative study using conventional content analysis method. A semi-structured in-depth interview was used to collect information from 35 participants who included teachers, principals, and developers of the SHM Program in Iran.&nbsp;<br> <strong>Results </strong>Based on the results, four themes (strengths, weaknesses, barriers, and recommendations) and 14 subthemes were extracted. Overall, 50 codes were obtained. The results showed the effectiveness of the SMH program.<br> <strong>Conclusion </strong>The SMH program is effective and has opened a new perspective to school-based interventions. However, expecting the full implementation and continuation of this program in the short term and with limited resources does not seem logical. Therefore, it is first recommended to improve the infrastructure for implementing this program, use trained personnel, upgrade the counseling departments of schools, and remove the time limit of teachers and legal limitations. Then, this project should be implemented at the national level for all schools in Iran.</div> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></span></span></span></span> ارزشیابی برنامه, مدارس, ارتقای سلامت, سلامت روان Health promotion, Schools, Mental health, Program evaluation 48 65 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4560-1&slc_lang=fa&sid=1 Mitra Borji میترا برجی Mitra.borji@yahoo.com 1800319475328460025234 1800319475328460025234 No Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. Amirali Hajebi امیرعلی حاجبی Hajebi.a.a@gmail.com 1800319475328460025235 1800319475328460025235 No Non-Communicable Diseases Research Center, Endocrinology and Metabolism Population Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات بیماری های غیرواگیر، پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Morteza Naserbakht مرتضی ناصربخت mnaserbakht@gmail.com 1800319475328460025236 1800319475328460025236 Yes Mental Health Research Center, Health Research Institute, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات بهداشت روان، پژوهشکده آسیب های اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Helia Ranjbar هلیا رنجبر Heliaranjbar1379@gmail.com 1800319475328460025237 1800319475328460025237 No Department of administration, Faculty of Management, Tehran University, Tehran, Iran. گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Asal Fazeli عسل فاضلی assalfazeli@yahoo.com 1800319475328460025238 1800319475328460025238 No Department of psychology, Faculty of Psychology and Education, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Zahra Khorrami زهرا خرمی zah.khorami@gmail.com 1800319475328460025239 1800319475328460025239 No Department of clinical psychology, School of Behavioral Sciences, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Ahmad Hajebi احمد حاجبی hajebi.a@iums.ac.ir 1800319475328460025240 1800319475328460025240 No Research Center for Addiction & Risky Behaviors (ReCARB), Health research Institute, Iran Psychiatric Hospital, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات اعتیاد و رفتارهای پرخطر، پژوهشکده آسیب های اجتماعی، بیمارستان روانپزشکی ایران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.