<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology</title>
<title_fa>مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران</title_fa>
<short_title>IJPCP</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijpcp.iums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>18</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal18</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-4315</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2228-7515</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.32598/ijpcp</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>5</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>8</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>21</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>    آشنایی با کلینیک تخصصی اختلالات تکاملی بزرگسالان بیمارستان روزبه </title_fa>
	<title>Introducing Adult Developmental Disorders Clinic in Roozbeh Hospital</title>
	<subject_fa>روانپزشکی و روانشناسی</subject_fa>
	<subject>Psychiatry and Psychology</subject>
	<content_type_fa>نامه به سردبير</content_type_fa>
	<content_type>Letter to the editor</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;گروهی از بیماری&#8204;ها که با عنوان &amp;laquo;اختلالات تکاملی بزرگسالان&amp;raquo; دسته&#8204;بندی می&#8204;شوند، شامل مجموعه&#8204;ای از اختلالات روانپزشکی هستند که در کودکی آغاز می&#8204;شوند و تا بزرگسالی تداوم می&#8204;یابند. این اختلالات با پیامدهای نامناسب و جدی در زمینه&#8204;های مختلف عملکردی افراد همراهند، اما متأسفانه به اندازه کافی در ارزیابی&#8204;های بالینی و تشخیصی به آنها توجه نمی&#8204;شود و یا با سایر اختلالات اشتباه گرفته می&#8204;شوند و بنابراین، بیماران مبتلا درمان مناسب نیز دریافت نمی&#8204;کنند. شایع&#8204;ترین اختلالات تکاملی بزرگسالان عبارتند از (1):&lt;/p&gt;

&lt;ul&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه بزرگسالی&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;اختلالات طیف اوتیسم بزرگسالی&lt;sup&gt;2&lt;/sup&gt;&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;اختلال توره بزرگسالی&lt;sup&gt;3&lt;/sup&gt;&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;ناتوانی&#8204;های یادگیری بزرگسالی&lt;sup&gt;4&lt;/sup&gt;&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;

&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;با توجه به اهمیت تشخیص و درمان این اختلالات و توجه روزافزون به ویژگی&#8204;های آنها در بزرگسالان و نیز مطرح شدن درمان&#8204;های نوین و مؤثر برای این اختلالات،کلینیک تخصصی &amp;laquo;اختلالات تکاملی بزرگسالان&amp;raquo; با اهداف درمانی، آموزشی و پژوهشی، از سال 1392، در بیمارستان روزبه راه&#8204;اندازی شده است. گروه هدف این کلینیک بیمارانی هستند که در طیف این اختلالات قرار دارند و کیفیت زندگی آنها به&#8204;دلیل ابتلای به این اختلالات و همچنین اختلالات همراه روانپزشکی تحت تأثیر قرار دارد. هدف اصلی این کلینیک فراهم آوردن امکانات لازم برای تشخیص، ارزیابی جامع و درمان مبتنی بر شواهد است که شامل دارودرمانی و روان&#8204;درمانی (با رویکردهای مدرن پیشنهادشده برای این دسته از اختلالات) است. علاوه&#8204;بر مداخلات درمانی، اعضای آکادمیک این کلینیک برنامه&#8204;های پژوهشی و آموزشی را به&#8204;طور همزمان دنبال می&#8204;کنند تا اولاً این فعالیت&#8204;ها مکمل و تقویت&#8204;کننده یکدیگر باشند و ثانیاً تجارب به&#8204;دست&#8204;آمده در طول زمان انباشته شود.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;تا کنون تمرکز اصلی فعالیت&#8204;های این کلینیک در زمینه اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه بزرگسالی بوده است که هم شیوع بالا و هم شدت قابل توجهی دارد. مطالعات طولی نشان داده&#8204;اند که علائم اختلال بیش&#8204;فعالی-نقص توجه تا 70 درصد در نوجوانی و تا 50 درصد در بزرگسالی باقی می&#8204;مانند (2) و شیوع کلی این اختلال در بزرگسالی حدود 5 درصد تخمین زده می&#8204;شود (4،3). علایم اصلی این اختلال در دوران بزرگسالی خود را به&#8204;صورت نقص مزمن در برنامه&#8204;ریزی، سازمان&#8204;دهی و به&#8204;انجام رساندن کارها در طی زمان نشان می&#8204;دهد. همچنین، بزرگسالان مبتلا به این اختلال در تنظیم و کنترل هیجان&#8204;های خود مشکلات قابل توجهی دارند که با بروز رفتارهای تکانشی و اختلال در روابط بین فردی همراه است. مشکلات طولانی&#8204;مدت در عملکرد تحصیلی، شغلی و اجتماعی باعث می&#8204;شود که فرد احساس اعتماد به نفس پایین، افسردگی و/ یا اضطراب داشته باشد. از آنجایی که مبتلایان به این اختلال به&#8204;صورت روزمره با تأثیرات همه&#8204;جانبه نقایص خود درگیر هستند، نیاز دارند تا راهکارهای انطباقی جدیدی را برای مواجهه با مشکلات زندگی بیاموزند (6،5). هیچ آزمون تشخیصی قطعی برای اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه وجود ندارد و تشخیص بر اساس شرح حال دوران کودکی و نشانه&#8204;های بزرگسالی صورت می&#8204;گیرد (4). با این حال، به&#8204;دلیل لزوم ارزیابی دقیق تمام نشانه&#8204;ها، بهتر است علائم مطابق با مصاحبه نیمه&#8204;ساختاریافته ویژه این اختلال بررسی شوند. از طرفی، به&#8204;دلیل همبود زیاد این اختلال با اختلالات محور &lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;I&lt;/span&gt; و اختلالات شخصیت که امکان تشخیص دقیق را دشوار می&#8204;سازد، لازم است مصاحبه&#8204;های ساختاریافته یا نیمه&#8204;ساختاریافته برای ارزیابی این بیماری&#8204;ها نیز هم&#8204;زمان انجام گیرد (7،6).&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;در کلینیک اختلالات تکاملی بیمارستان روزبه پس از ارجاع بیمار به کلینیک، ابتدا یک شرح حال کامل روانپزشکی که شامل شرح حال دوران کودکی بیمار هم می&#8204;شود، گرفته می&#8204;شود. سپس، ارزیابی&#8204;های تخصصی به شرح زیر صورت می&#8204;گیرند:&lt;/p&gt;

&lt;ul&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;مصاحبه تشخیصی برای اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه در بزرگسالان (&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;DIVA&lt;/span&gt;)&lt;sup&gt; 1&lt;/sup&gt; برای تشخیص اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه&amp;nbsp; در بزرگسالان (8)&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;مصاحبه بالینی ساختاریافته برای اختلالات شخصیت (&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;SCID-II&lt;/span&gt;)&lt;sup&gt; 2&lt;/sup&gt; برای تشخیص اختلالات شخصیت (9)&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;تکمیل پرسشنامه خودگزارشگری سرشت و منش (&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;TCI&lt;/span&gt;)&lt;sup&gt;3&lt;/sup&gt; توسط مراجع برای تشخیص انواع سرشت و منش (10)&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;تکمیل پرسشنامه خودگزارشگری کانرز بزرگسالان (&lt;span dir=&quot;ltr&quot;&gt;CAARS-self report&lt;/span&gt;)&lt;sup&gt; 4&lt;/sup&gt; برای تشخیص اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه در بزرگسالان (11)&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;

&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;پس از تکمیل ارزیابی&#8204;ها، در صورتی که بیمار نشانه&#8204;های فعال اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه را نداشته باشد، جهت ادامه درمان و پیگیری به درمانگاه بزرگسالان ارجاع می&#8204;شود. برای بزرگسالانی که تشخیص اختلال بیش&#8204;فعالی- نقص توجه دریافت می&#8204;کنند، ارزیابی&#8204;ها قدم اول در روند درمانی تلقی می&#8204;شوند. در واقع، ارزیابی&#8204;ها یک شرح کامل از مشکلات تحصیلی، شغلی و روابط بین فردی گذشته و حال بیمار را فراهم می&#8204;آورد. سپس، جهت تصمیم&#8204;گیری برای درمان با بیمار در مورد امکانات موجود بحث و گفت&#8204;وگو می&#8204;شود و درمان آغاز می&#8204;شود. بیمارانی که اختلالات همبود شخصیتی دارند، در صورت داشتن معیارهای مناسب جهت دریافت روان&#8204;درمانی، به&#8204;صورت هم&#8204;زمان، به کلینیک روان&#8204;درمانی ارجاع می&#8204;شوند. در مورد سایر بیماری&#8204;های همبود روانپزشکی، به&#8204;استثنای اختلالات مصرف مواد که به درمانگاه اعتیاد ارجاع می&#8204;شوند، درمان هم&#8204;زمان در کلینیک اختلالات تکاملی پیگیری می&#8204;شود.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;درمان&#8204;های موجود شامل این موارد هستند:&lt;/p&gt;

&lt;ul&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;دارودرمانی&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;درمان&#8204;های شناختی- رفتاری و ذهن&#8204;آگاهی&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;روان&#8204;درمانی تحلیلی انفرادی یا گروهی&lt;/li&gt;
	&lt;li dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;آموزش&#8204;های روانی- اجتماعی برای بیمار و خانواده&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;

&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;فنون خاص مشاوره، به&#8204;ویژه &amp;laquo;کوچینگ&amp;raquo; که مداخله درمانی خاص این گروه از بیماران است و یکی از نوآوری&#8204;هایی است که بر اساس مشارکت بین بیمار و درمانگر آموزش&#8204;دیده برای آموزش&lt;sup&gt;5&lt;/sup&gt; شکل می&#8204;گیرد و عملکرد فرد را در موقعیت&#8204;های مشکل زندگی بهبود می&#8204;بخشد. به&#8204;طور خلاصه، &amp;laquo;کوچینگ&amp;raquo; نوعی مشاوره خاص است که طی آن &amp;laquo;کوچ&amp;raquo; یا &amp;laquo;راهنما&amp;raquo;، همچون یک مربی ورزشی، در کنار بازیکن (در اینجا، بیمار) می&#8204;ایستد و او را در طی بازی (در اینجا، زندگی روزمره) هدایت و تشویق می&#8204;کند و به او نکته&#8204;ها یا کارهایی را یادآوری می&#8204;کند. یعنی، راهنما بازیکن را عمدتاً بر روی کار و تکلیف همان لحظه خودش متمرکز می&#8204;کند. نحوه عمل راهنما، مبتنی بر کشف و ارزیابی نقاط قوت و ضعف مهارت&#8204;های اجرایی بیمار است. به این وسیله، راهنما می&#8204;تواند مشخص کند که کدام ضعف یا ضعف&#8204;ها مهم&#8204;ترین موانع برای رسیدن به اهداف است. راهنما با تقویت مهارت&#8204;ها و توانمندی&#8204;های موجود به بیمار کمک می&#8204;کند تا سازگاری بیشتری به&#8204;دست بیاورد و با پیامدهای ناشی از ضعف در عملکرد اجرایی و تنظیم هیجانی مقابله کند. راهنما به&#8204;تدریج حمایت از بیمار را در این حوزه&#8204;ها کاهش می&#8204;دهد تا تعمیم و انتقال مهارت&#8204;ها را در او تقویت کند (5).&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;font color=&quot;#000000&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-family: Zar;&quot;&gt;Letter to&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;font-family: Zar; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-ansi-font-size: 10.0pt; mso-ascii-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-hansi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-font-family: Zar;&quot;&gt;the Editor&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa></keyword_fa>
	<keyword>Adult Developmental Disorders clinic, Adult ADHD, Adult ASD</keyword>
	<start_page>187</start_page>
	<end_page>189</end_page>
	<web_url>http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-769&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Javad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Alagband Rad</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جواد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علاقبند راد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>E-mail: rad@nrcms.ir</email>
	<code>1800319475328460011908</code>
	<orcid>1800319475328460011908</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Tehran University of Medical Science</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Valentin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Artounian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>والنتین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ارتونیان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1800319475328460011909</code>
	<orcid>1800319475328460011909</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی تهران؛</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Zahra</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Shahrivar</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شهریور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1800319475328460011910</code>
	<orcid>1800319475328460011910</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Abolfazl</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohamadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ابوالفضل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1800319475328460011911</code>
	<orcid>1800319475328460011911</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی تهران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
