Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

fa کارآزمایی شاهددار تصادفی برای پیگیری تلفنی در افراد مبتلا به اختلالهای شدید روانپزشکی: پروتکل مطالعه A Randomized Controlled Trial of Telephone Follow-Up in Patients With Severe Mental Illness: Study Protocol روانپزشکی و روانشناسی Psychiatry and Psychology پژوهشي اصيل Original Research اهداف هدف مطالعه حاضر، تعیین اثربخشی پیگیری تلفنی در افراد مبتلا به اختلال‌های شدید روان‌پزشکی، درمقایسه ‌با خدمات معمول پس‌ازترخیص از بیمارستان بود. مواد و روش ها این مطالعه، کارآزمایی بالینی شاهددار و تصادفی بود. فرضیه اولیه پژوهش حاضر، این بود که پیگیری تلفنی افراد مبتلا به اختلال‌های شدید روان‌پزشکی پس‌ازترخیص از بیمارستان در درمانگاه سرپایی، درمقایسه‌با خدمات معمولی که در بیمارستان ارائه می‌شود، در کاهش مدت زمان بستری و دفعات بستری روان‌پزشکی مؤثرتر است. در این مطالعه، بیماران از مرکز روان‌پزشکی ایران و بعداز اخذ رضایت آگاهانه کتبی، به‌طورتصادفی وارد گروه‌های مداخله و شاهد شدند. در گروه مداخله، هماهنگ‌کننده مطالعه برای حضور بموقع بیماران در درمانگاه، یک روز قبل از زمان ملاقات، آن‌ها را ازطریق تلفن پیگیری می‌کرد و در روز پس‌از ملاقات نیز، دوباره تماس گرفته می‌شد تا از حضور بیماران در جلسه ملاقات اطمینان حاصل شود. بیماران به‌مدت دوازده ماه پس‌ازترخیص، پیگیری شدند. پیامدهای اولیه این مطالعه، طول مدت اقامت در بیمارستان و هرگونه بستری روان‌پزشکی در طول مدت دوازده ماهِ پیگیری و پیامد ثانویه آن، شدت علائم آسیب روانی بیماران درطول مدت پیگیری بود. نتیجه گیری این مقاله، پروتکل مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار و تصادفی بود که اثربخشی پیگیری تلفنی را در درمانگاه سرپایی و در افراد مبتلا به اختلال‌های شدید روان‌پزشکی در ایران بررسی کرد. یافته‌های این‌گونه مطالعات، می‌تواند بر سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌ها در سطح کشور برای افراد مبتلا به اختلال‌های شدید روان‌پزشکی مؤثر باشد.   Objectives This study aims to determine the effectiveness of telephone follow-up in patients with severe mental illness after discharge from hospital compared to Treatment As Usual (TAU). Methods This is a randomized control trial with the primary hypothesis that telephone follow-up for patients with severe mental disorders in outpatient clinic would be more effective when compared to TAU in reducing the length of hospital stay and any psychiatric hospitalization. The sample population was recruited from Iran Hospital. After obtaining informed written consent, the patients were randomized  into two intervention and control groups. In the intervention group, the research team closely followed the patients by telephone a day before their psychiatric follow-up visit after discharge, for timely attendance and also the day following the appointment to be ensured about their attendance. Patients were then followed up for 12 months afterward. The primary outcome measures were length of hospital stay and any hospitalization during 12 months follow-up. The secondary outcome measure was the severity of the patients’ psychopathology during the follow-up period. Conclusion This article presents a study protocol for an RCT that assesses the effectiveness of telephone follow-up for patients with severe mental disorders in an outpatient clinical setting in Iran. The findings of this study can influence policy-making and planning for patients with severe mental disorders across the country.   پیگیری تلفنی, اختلال شدید روانپزشکی, پروتکل مطالعه, اثربخشی Telephone follow-up, Severe mental disorder, Study protocol, Effectiveness 108 117 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-649-1&slc_lang=fa&sid=1 Belgheis Pad بلقیس پاد Email:drpad527@yahoo.com 1800319475328460015724 1800319475328460015724 No Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences & Mental Health (Tehran Psychiatric Institute), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علومرفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران Kaveh Alavi کاوه علوی kavehalavi@yahoo.com 1800319475328460015725 1800319475328460015725 No , Mental Health Research Center, School of Behavioral Sciences & Mental Health (Tehran Psychiatric Institute), Iran University of Medical Sciences مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران Ahmad Hajebi احمد حاجبی Email: hajebi.ahmad@gmail.com 1800319475328460015726 1800319475328460015726 Yes Research Center for Addiction & Risky Behaviors, School of Behaviors( ReCARB) Sciences & Mental Health (Tehran Psychiatric Institute), Iran University of Medical Sciences مرکز تحقیقات اعتیاد و رفتارهای پر خطر، گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران