fa اجرای پایلوت دستورالعمل مراقبت و رفتار با کودک و نوجوان در مرکز روانپزشکی اطفال بیمارستان امام حسین (ع) روانپزشکی و روانشناسی Psychiatry and Psychology پژوهشي اصيل Original Research <p style="DIRECTION: rtl"><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td><p> </p></td></tr></tbody></table><strong><u>هدف </u>: </strong><i>هدف پژوهش حاضر اجرای آزمایشی دستورالعمل مراقبت و رفتار با کودک و نوجوان در یک مرکز درمانی روانپزشکی کودک و نوجوان بود. </i><strong><u>روش </u>: </strong><i>پژوهش نیمه‌آزمایشی و آینده‌نگر حاضر در بخش و درمانگاه روانپزشکی کودک و نوجوان بیمارستان امام حسین (ع) تهران در دو فاز شش ماهه انجام شد. فاز اول شامل راهبرد‌های اجرایی- آموزشی و پژوهشی بود و در فاز دوم دستورالعمل مراقبت و رفتار با کودک و نوجوان در بخش و درمانگاه روانپزشکی اجرا شد. آزمودنی‌ها، والدین کودکان مراجعه‌کننده به بخش و درمانگاه روانپزشکی کودک بودند. پرسشنامه مورد استفاده از دستورالعمل مراقبت و رفتار با کودک/ نوجوان استخراج و توسط والدین تکمیل شد. در فاز نخست و پیش از انجام هر گونه مداخله، پرسشنامه‌های پیش‌آزمون و پس از اجرای آزمایشی دستورالعمل، پرسشنامه‌های پس‌آزمون تکمیل شدند. تعداد نمونه‌های پیش‌آزمون (و پس‌آزمون) بخش و درمانگاه به‌ترتیب 33 (24) و 60 (56) نفر بود. داده‌ها با مجذور خی و آزمون t مستقل و وابسته تحلیل شدند. </i><strong><u>یافته‌ها </u>: </strong><i /><i>آزمودنی‌های مراجعه‌کننده به بخش روانپزشکی در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون در دریافت کتابچه‌های آموزشی و اطلاع‌رسانی تفاوت معنی‌دار داشتند (001/0 p< ) ولی میزان رضایت از وضعیت رفاهی و امکانات بخش تغییری نداشت. در درمانگاه، میزان رضایت مراجعان از نحوه ارتباط کارکنان (01/0 p= ) و نیز رضایت از وضعیت رفاهی و امکانات درمانگاه (001/0 p< ) در مرحله پس‌آزمون نسبت به مرحله پیش‌آزمون افزایش داشت. </i><strong><u>نتیجه‌گیری </u>: </strong><i>تغییرات ساده‌ای مانند بهبود شرایط فیزیکی و امکانات رفاهی و اطلاع‌رسانی به مراجعان می‌تواند باعث افزایش رضایت مراجعان شود. اما مواردی مانند تغییر رفتار و شیوه برخورد و ارتباط کارکنان با مراجعان نیاز به زمان طولانی‌تر، آموزش، تمرین و ممارست بیشتری دارد.</i> </p> <p> <strong><u> Objectives </u></strong><strong>: </strong>The aim of this study was to pilot implementation of the code of conduct for the children and adolescents in a child and adolescent psychiatric center. <strong><u>Method</u>:</strong> The present quasi-experimental and prospective study was carried out in child psychiatric ward and clinic of Imam Hossien Hospital, Tehran, Iran, in two six-month phases. The first phase included the research executive-educational strategy and during the second phase the code of conduct for the children and adolescents was implemented in the psychiatric ward and clinic. The subjects were parents of children referred to child psychiatry clinic and ward. The used questionnaire was extracted from the code of conduct for the children/ adolescents and completed by the parents. Pretest questionnaires were filled out in the first phase and prior to any intervention, and posttest questionnaires after pilot implementation of the guideline. The number of pretest (and posttest) subjects in the ward and clinic were 33 (24) and 60 (56), respectively. The data was analyzed using Chi-square and dependent and independent t-tests. <strong><u>Results</u>:</strong> There was significant difference between pretest and posttest scores of the subjects referred to psychiatric ward in receiving instructive and informative booklets (p<0.001), but there was no change in the level of satisfaction for the physical conditions and facilities of the ward. In the clinic, the level of satisfaction of clients with the staffs communication behavior (p<0.01), and with the clinic conditions and facilities (p<0.001) increased in the posttest compared to the pretest. <strong><u>Conclusion</u>:</strong> Some simple changes such as improving the physical conditions and facilities, and information services could increase the clients’ satisfaction. Nonetheless, changes like modifying the staff behavior, and their interaction and communication with the clients require more time, training, practice, and rehearsal . </p> دستورالعمل رفتاری؛ دستورالعمل اخلاقی؛ کودک و نوجوان؛ بخش روانپزشکی code of conduct, code of ethics, children and adolescents, psychiatric ward 50 62 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-720&slc_lang=fa&sid=1 Fariba Arabgol فریبا عربگل E-mail:farabgol@sbmu.ac.ir 180031947532846009289 180031947532846009289 Yes Behavioral Sciences Research Center, Imam Hossein Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran, IR. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری. تهران، خیابان شهید مدنی، بیمارستان امام حسین (ع)، مجموعه روانپزشکی، دورنگار: 77551023-021 Mojgan Khademi مژگان خادمی 180031947532846009290 180031947532846009290 No Behavioral Sciences Research Center, Imam Hossein Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری Saeed Sadr سید سعید صدر 180031947532846009291 180031947532846009291 No Behavioral Sciences Research Center, Imam Hossein Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری Najmeh Khosravan mehr نجمه خسروان مهر 180031947532846009292 180031947532846009292 No Behavioral Sciences Research Center, Imam Hossein Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Homa Mazhabdar هما مذهب دار 180031947532846009293 180031947532846009293 No Behavioral Sciences Research Center, Imam Hossein Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Ahmad Hajebi احمد حاجبی 180031947532846009294 180031947532846009294 No Mental Health Research Center, Tehran Institute of Psychiatry- School of Behavioral Sciences and Mental Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشگاه علوم پزشکی ایران، مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان- انستیتو روانپزشکی تهران.