fa نقش کمال‌گرایی مثبت و منفی، خودکارآمدی، نگرانی و مشکل در نظم‌بخشی هیجانی در پیش‌بینی اهمال‌کاری رفتاری و تصمیم‌گیری روانپزشکی و روانشناسی Psychiatry and Psychology پژوهشي اصيل Original Research <p> <strong><u> هدف:</u></strong><i>هدف پژوهش حاضر بررسی نقش پیش­بینی‌کنندگی کمال‌گرایی مثبت و منفی، نگرانی، خودکارآمدی و مشکل در نظم‌بخشی هیجانی در اهمال­کاری رفتاری و تصمیم­گیری بود. </i><strong><u>روش </u>: </strong><i>در پژوهش همبستگی حاضر 365 دانشجوی دانشگاه تهران به‌صورت نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله­ای به مقیاس خودکارآمدی عمومی ( GSES )، مقیاس مشکل در نظم‌‌بخشی هیجانی ( DERS )، پرسش‌نامه حوزه‌های نگرانی- فرم کوتاه ( WDQ )، مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی ( PNPS )، مقیاس تعلل‌ورزی تصمیم‌گیری ( DPS ) و مقیاس تعلل‌ورزی عمومی ( GPS ) پاسخ دادند. داده‌ها به روش همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. </i><strong><u>یافته‌ها </u>: </strong><i>تمام متغیرها با اهمال­کاری رفتاری و تصمیم‌گیری ارتباط داشتند (01/0 p< ) . تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد مدل پیش­بینی اهمال­کاری رفتاری به‌ترتیب شامل متغیرهای خودکارآمدی عمومی، مشکل در نظم­­بخشی هیجانی، کمال­گرایی مثبت و نگرانی بود (001/0 p< ) . کمال‏گرایی منفی از این مدل حذف شد. مدل پیش­بینی اهمال­کاری تصمیم­گیری شامل مشکل در نظم­بخشی هیجانی، نگرانی، کمال­گرایی مثبت و کمال‏گرایی منفی بود (001/0 p< ) . </i><strong><u>نتیجه­گیری </u>: </strong><i>ماهیت چندوجهی اهمال­کاری و اهمیت متغیرهای شناختی و هیجانی در فهم اهمال‏کاری در پژوهش حاضر مورد تأکید قرار گرفت. نتایج همچنین نقش تعیین کننده نظم‏بخشی هیجانی را در آسیب‏شناسی اهمال­کاری تایید می‏کند. با این حال، این پژوهش بر پایه یک مدل نظری یکپارچه که این متغیرها را ادغام کرده باشد، نبود.</i> </p> <p> <strong><u> Objectives </u></strong><strong>: </strong>The aim of the present study was to investigate the role of positive and negative perfectionism, self-efficacy, worry and emotion regulation in predicting behavioral and decisional procrastination. <strong><u>Method</u>:</strong> In current correlational study, 365 students from Tehran University completed General Self-Efficacy Scale (GSES), Difficulties in Emotion Regulation Strategies Scale (DERS), Worry Domains Questionnaire-Short Form (WDQ), Positive and Negative Perfectionism Scale (PNPS), Decisional Procrastination Scale (DPS) and General Procrastination Scale (GPS). The gathered data was analyzed using Pearson correlation and stepwise multiple regression. <strong><u>Results</u>:</strong> All variables were correlated with the behavioral and decisional procrastination (p<0.01). The stepwise multiple regression analysis indicated that the predictive model for behavioral procrastination consisted of general self-efficacy, difficulties in emotion regulation, positive perfectionism and worry, respectively (p<0.001). Negative perfectionism excluded from this model. For decisional procrastination the model included difficulties in emotion regulation, worry, positive and negative perfectionism (p<0.001). <strong><u>Conclusion</u>:</strong> Current study emphasized the multifaceted nature of procrastination and the importance of cognitive and emotional variables in understanding procrastination . The results also confirm the detrimental role of emotion regulation in psychopathology of procrastination. However, this research wasn’t based on an integrated theoretical model about procrastination. <i /></p><p>  </p> behavioral procrastination, decisional procrastination, self-efficacy, emotion regulation, positive perfectionism, negative perfectionism 230 240 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-701&slc_lang=fa&sid=1 Mosleh Mirzaei مصلح میرزایی 180031947532846008725 180031947532846008725 No Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران Banafsheh Gharraee بنفشه غرایی Email:b.gharraee@gmail.com 180031947532846008726 180031947532846008726 Yes Mental Health Research Center , Tehran Institute of Psychiatry- Faculty of Behavioral Sciences and Mental Health, Iran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی ایران. مرکز تحقیقات بهداشت روان، انستیتو روانپزشکی تهران- دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان Behrooz Birashk بهروز بیرشک 180031947532846008727 180031947532846008727 No Iran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی ایران. مرکز تحقیقات بهداشت روان، انستیتو روانپزشکی تهران- دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان