Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

fa مقایسه درمان فراشناختی، فلووکسامین و درمان ترکیبی در بهبود راهبردهای کنترل فکر و نشانه‌های توقف در اختلال وسواسی- اجباری Comparison Between Metacognitive Therapy, Fluvoxamine and Combined Therapy in the Improvement of Thought Control Strategies and Stop Signal Criteria in Obsessive Compulsive Disorder روانپزشکی و روانشناسی Psychiatry and Psychology پژوهشي اصيل Original Research هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی میزان بهبود راهبردهای کنترل فکر و نشانههای توقف آداب وسواسی بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری (OCD) با درمان فراشناختی در مقایسه با فلووکسامین و درمان ترکیبیِ فراشناختی با فلووکسامین بود. روش: از میان بیماران سرپایی مراجعه‌کننده به کلینیکهای شهر تهران، 21 بیمار مبتلا به OCD انتخاب شده، بهطور تصادفی به یکی از سه گروه درمانی فراشناختی، فلووکسامین (50 تا 300 میلی‌گرم در روز) و ترکیبی اختصاص یافتند. هر سه گروه به مدت 10 هفته مورد درمان قرار گرفتند. آزمودنیها پیش و پس از درمان، به پرسش‌نامه‌های کنترل فکر (TCQ) و نشانههای توقف (SSQ) پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل دادهها به‌کمک آزمونهای آماری کروسکالوالیس، Uمنویتنی و تحلیل کوواریانس یکطرفه انجام شد. یافته‌ها: درمان فراشناختی و ترکیبی در مقایسه با فلووکسامین منجر به بهبود راهبردهای نگرانی، خودتنبیهی، ارزیابی دوباره و نشانههای توقف شدند (01/0p<). تفاوت معناداری میان درمان‌های فراشناختی و ترکیبی وجود نداشت. نتیجه‌گیری: درمان‌های فراشناختی و ترکیبی در بهبود راهبردهای کنترل فکر و نشانههای توقف آداب وسواسی بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری مؤثرتر از فلووکسامین (300-50 میلی‌گرم در روز) هستند. افزودن دارو به درمان فراشناختی منجر به بهبود بیشتر بیماران نمیشود. <span style="FONT-FAMILY: "B Zar" LETTER-SPACING: -0.2pt FONT-SIZE: 10.5pt mso-ansi-font-size: 9.5pt mso-fareast-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US mso-bidi-language: AR-SA mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'" dir="rtl" lang="AR-SA"> <a name="OLE_LINK4"></a><a name="OLE_LINK3">Objectives</a>: This study was conducted to compare the efficacy of metacognitive therapy (MCT), fluvoxamine and the combination of MCT with fluvoxamine, in improving thought control strategies and stop signal criteria in patients with obsessive-compulsive disorder (OCD). Method: Twenty one individuals among outpatients with OCD presenting to clinics in Tehran were selected and randomly divided into three groups: metacognitive therapy, fluvoxamine (50-300 mg/d) and combined therapy. All groups received 10 days of treatment. The Thought Control Questionnaire (TCQ) and Stop Signal Questionnaire (SSQ) were administered pre-treatment and post-treatment to all subjects. Kruskal Wallis test, Mann-Whitney U-test, and ANCOVA were used to analyze data. Results: In comparison with fluvoxamine, MCT and combined treatment led to significant improvements in worry, self-punishment and reappraisal strategies of thought control and stop signal criteria (p<0.01). There was no significant difference between MCT and combined therapy. Conclusion: MCT and combined treatment are more effective than fluvoxamine (50-300 mg/d) in improving thought control strategies and stop signal criteria in patients with OCD. Adding medication to MCT does not improve the patients’ outcome. راهبردهای کنترل فکر، نشانههای توقف، اختلال وسواسی- اجباری، درمان فراشناختی، فلووکسامین thought control strategies, stop signal criteria, obsessive-compulsive disorder, metacognitive therapy, fluvoxamine 199 207 http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-438&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Shareh حسین شاره hsharreh@yahoo.com.au 180031947532846006088 180031947532846006088 Yes Hakim Sabzevari University. دانشگاه تربیت معلم سبزوار (دانشگاه حکیم سبزواری) Banafsheh Gharraee بنفشه غرایی 180031947532846006089 180031947532846006089 No Tehran University of Medical Sciences, Mental Health Research Center, Tehran Psychiatric Institute دانشگاه علوم‌پزشکی تهران، مرکز تحقیقات بهداشت روان، انستیتو روانپزشکی تهران Mohammad Kazem Atef Vahid محمدکاظم عاطف‌وحید 180031947532846006090 180031947532846006090 No Tehran University of Medical Sciences, Mental Health Research Center, Tehran Psychiatric Institute دانشگاه علوم‌پزشکی تهران، مرکز تحقیقات بهداشت روان، انستیتو روانپزشکی تهران