1- دانشگاه شاهد
2- داتشگاه شاهد
3- دانشگاه تبریز
4- دانشگاه تربیت مدرس
چکیده: (74 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: برای درمان اختلالات تجزیه ای بالآخص شخصیت زدایی، واقعیت زدایی از انواع مختلف رواندرمانی استفاده شده است. از جمله رواندرمانی سایکودینامیک،، رواندرمان شناختی-رفتاری، هیپنوتیزم درمانی، و رواندرمانی حمایتی اما بیشتر افراد به رواندرمانی های استاندارد پاسخ قوی نمی دهند. هدف پژوهش حاضر طراحی پروتکل منسجمی برای کاهش علایم در اختلال شخص زدایی-واقعیت زدایی است.
روش: . از رویکرد نقشهریزی مداخله (IM) به منظور تنظیم و قاعدهمندسازی مراحل ساخت پروتکل، شده است نمونه مورد مطالعه برای طراحی اولیه پروتکل درمان بدنمند مبتنی بر پدیدارشناسی عبارت بودند از مدل های درمان بدنمند-پژوهش های خارجی و داخلی مرتبط با بدنمندی و متغیرهای مرتبط با آن و متغیرهای روان شناختی مرتبط با بدنمندی در اختلال شخص زدایی-واقعیت زدایی، همچنین استفاده از متخخصین که دارای مدرک دکتری روان شناسی و یک متخصص در حیطه ی فلسفه پدیدارشناسی هستند. ابزارهای مورد استفاده: پرسش نامه تناسب پذیری، امکان سنجی و روایی مختوایی و نسبت روایی محتوایی استفاده شد.
نتایج: نتایج نشان داد که آزمون تناسب پذیری ، امکان سنجی، روایی محتوایی و سبت روایی محتوایی که توسط متخصصین نمره گذاری شده بود، معنادار بودند.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که پروتکل درمان بدنمند مبتنی بر پدیدار شناسی بر کاهش علایم در افراد با اختلال شخص زدایی و واقعیت زدایی دارای روایی های مورد نظر است.
کلیدواژه: درمان بدنمند، پدیدارشناسی، شخص زدایی، واقعیت زدایی
نوع مطالعه:
پژوهشي اصيل |
موضوع مقاله:
روانپزشکی و روانشناسی دریافت: 1404/3/10 | پذیرش: 1405/3/25