پنجشنبه 19 شهریور 1405
| English
1- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ،doosalivand.h@sbmu.ac.ir
2- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ،
چکیده: (57 مشاهده)
اهداف: افزایش شیوع رفتارهای خوردن آشفته، تبدیل آنها به اختلالات خوردن و همابتلایی با سایر اختلالات روانشناختی، شناسایی عوامل زمینهساز و تداومبخش این رفتارها را در جهت اقدامات پیشگیرانه و درمانی ضروری میسازد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی شفقت به خود و تحمل پریشانی در رابطه بین شدت بیخوابی و رفتارهای خوردن آشفته در دانشجویان است.
مواد و روشها: طرح پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. 385 دانشجو به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت آنلاین پرسشنامههای پژوهش شامل پرسشنامه رفتار خوردن داچ (DEBQ)، شاخص شدت بیخوابی (ISI)، پرسشنامه شفقتورزی به خود - فرم کوتاه (SCS–SF) و پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS) را تکمیل کردند. اطلاعات جمعآوریشده به کمک نرمافزار SPSS-22 و AMOS-24 مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد مسیر مستقیم متغیر شدت بیخوابی به متغیر رفتارهای خوردن آشفته (t=2/22،0/20 = β) معنیدار است. نتایج آزمون بوت استروپ نشان داد اثر غیرمستقیم متغیر شدت بیخوابی بر متغیر رفتارهای خوردن آشفته از طریق شفقت به خود معنیدار است (0/51=p<0/05, b). بااینحال، اثر غیرمستقیم متغیر شدت بیخوابی بر متغیر رفتارهای خوردن آشفته از طریق تحمل پریشانی معنیدار نیست (0/18-=p>0/05, b).
نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که شدت بیخوابی و شفقت به خود، دو عامل روانشناختی مهم در ارتباط با بروز رفتارهای خوردن آشفته هستند. این یافتهها اهمیت مداخلات مبتنی بر کاهش شدت بیخوابی و تقویت شفقت به خود را در پیشگیری و درمان رفتارهای خوردن آشفته، برجسته میسازد.
مواد و روشها: طرح پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. 385 دانشجو به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت آنلاین پرسشنامههای پژوهش شامل پرسشنامه رفتار خوردن داچ (DEBQ)، شاخص شدت بیخوابی (ISI)، پرسشنامه شفقتورزی به خود - فرم کوتاه (SCS–SF) و پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS) را تکمیل کردند. اطلاعات جمعآوریشده به کمک نرمافزار SPSS-22 و AMOS-24 مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد مسیر مستقیم متغیر شدت بیخوابی به متغیر رفتارهای خوردن آشفته (t=2/22،0/20 = β) معنیدار است. نتایج آزمون بوت استروپ نشان داد اثر غیرمستقیم متغیر شدت بیخوابی بر متغیر رفتارهای خوردن آشفته از طریق شفقت به خود معنیدار است (0/51=p<0/05, b). بااینحال، اثر غیرمستقیم متغیر شدت بیخوابی بر متغیر رفتارهای خوردن آشفته از طریق تحمل پریشانی معنیدار نیست (0/18-=p>0/05, b).
نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که شدت بیخوابی و شفقت به خود، دو عامل روانشناختی مهم در ارتباط با بروز رفتارهای خوردن آشفته هستند. این یافتهها اهمیت مداخلات مبتنی بر کاهش شدت بیخوابی و تقویت شفقت به خود را در پیشگیری و درمان رفتارهای خوردن آشفته، برجسته میسازد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تماس با ما
مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران
تهران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران
تلفن دانشگاه : 02166506899
تلفن ناشر : 02145355000 - 02145355555
وبسایت: http://ijpcp.iums.ac.ir
ایمیل: ijpcp@iums.ac.ir
