دوره 31، شماره 1 - ( 5-1404 )
جلد 31 شماره 1 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
فاطمه فتحی1 
، شهرام وزیری2 ، مهدی پوراصغر3 ، مریم نصری1
، شهرام وزیری2 ، مهدی پوراصغر3 ، مریم نصری1
1- گروه روانشناسی، دانشکده پزشکی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
2- گروه روانشناسی، دانشکده پزشکی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. ،shahram.vaziri@gmail.com.
3- گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
2- گروه روانشناسی، دانشکده پزشکی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. ،
3- گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
چکیده: (1838 مشاهده)
اهداف یکی از شناحته‌ترین نوع اختلالات شخصیت، اختلال شخصیت مرزی است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه دو رویکرد روان‌درمانی بر علائم افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی انجام شد.
مواد و روش ها پژوهش حاضر شبه‌آزمایشی از نوع طرح تک آزمودنی، A-B-A بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مراجعه‌کننده به بیمارستان روانپزشکی زارع و کلینیک خانه معنا ساری در سال 1399 بودند. افرادی که معیارهای لازم را داشتند، با روش نمونه‌گیری در دسترس (11 نفر) انتخاب و برای روان‌درمانی تحلیلی انتقال- محور (4 نفر)، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (4 نفر)، گروه کنترل (3 نفر)، به روش تصادفی قرعه‌کشی جایگزین شدند. داده‌ها در پنج مرحله، خط پایه، مرحله میانی، مرحله پیشرفت، مرحله خاتمه و پیگیری، در طول 1 سال و 6 ماه، با استفاده از پرسش‌نامه شخصیت کرنبرگ و سبک‌های دفاعی جمع‌آوری شدند و برای تحلیل آماری از روش اندازه‌گیری مکرر و آزمون کروسکال والیس استفاده شد.
یافته ها نتایج تفاوت معنی‌داری در هر دو گروه نسبت به گروه کنترل نشان دادند. در سازمان شخصیت اثر به‌طور برابر (مقدار 0/05<0/023=P)، سبک‌های دفاعی رشدیافته اثر بالاتر در گروه درمان انتقال-محور (مقدار 0/05<0/041=P) و سبک دفاعی روان‌رنجور در گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (مقدار 0/05<0/366=P) را نشان داد. در رتبه‌بندی درمان، رتبه اول درمان از آن انتقال-محور شد.
نتیجه گیری براساس هدف، هر دو درمان در تحکیم سازمان شخصیت و سبک‌های دفاعی مؤثر بود. در طول جلسات می‌توان تغییرات اساسی مشاهده نمود. برای تعمیم نتایج، گروه بزرگتر و زمان بیشتر نیاز است
مواد و روش ها پژوهش حاضر شبه‌آزمایشی از نوع طرح تک آزمودنی، A-B-A بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مراجعه‌کننده به بیمارستان روانپزشکی زارع و کلینیک خانه معنا ساری در سال 1399 بودند. افرادی که معیارهای لازم را داشتند، با روش نمونه‌گیری در دسترس (11 نفر) انتخاب و برای روان‌درمانی تحلیلی انتقال- محور (4 نفر)، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (4 نفر)، گروه کنترل (3 نفر)، به روش تصادفی قرعه‌کشی جایگزین شدند. داده‌ها در پنج مرحله، خط پایه، مرحله میانی، مرحله پیشرفت، مرحله خاتمه و پیگیری، در طول 1 سال و 6 ماه، با استفاده از پرسش‌نامه شخصیت کرنبرگ و سبک‌های دفاعی جمع‌آوری شدند و برای تحلیل آماری از روش اندازه‌گیری مکرر و آزمون کروسکال والیس استفاده شد.
یافته ها نتایج تفاوت معنی‌داری در هر دو گروه نسبت به گروه کنترل نشان دادند. در سازمان شخصیت اثر به‌طور برابر (مقدار 0/05<0/023=P)، سبک‌های دفاعی رشدیافته اثر بالاتر در گروه درمان انتقال-محور (مقدار 0/05<0/041=P) و سبک دفاعی روان‌رنجور در گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (مقدار 0/05<0/366=P) را نشان داد. در رتبه‌بندی درمان، رتبه اول درمان از آن انتقال-محور شد.
نتیجه گیری براساس هدف، هر دو درمان در تحکیم سازمان شخصیت و سبک‌های دفاعی مؤثر بود. در طول جلسات می‌توان تغییرات اساسی مشاهده نمود. برای تعمیم نتایج، گروه بزرگتر و زمان بیشتر نیاز است
واژه‌های کلیدی: روان‌درمانی تحلیلی انتقال-محور، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، سازمان شخصیت، سبک‌های دفاعی، اختلال شخصیت مرزی
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل |
موضوع مقاله:
روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: 1403/9/24 | پذیرش: 1404/5/25 | انتشار: 1404/7/1
دریافت: 1403/9/24 | پذیرش: 1404/5/25 | انتشار: 1404/7/1
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |