دوره 26، شماره 3 - ( پاییز-ویژه نامه کووید ۱۹ 1399 )                   جلد 26 شماره 3 صفحات 359-348 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران. ، jalali.ah@iums.ac.ir
2- روان‌پزشک، مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- مرکز تحقیقات بهداشت روان، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران، تهران، ایران.
چکیده:   (2870 مشاهده)
اهداف: بیماری کووید ۱۹ موجب ایجاد نگرانی و استرس در افراد مختلف شده است. یکی از گروه‌های حساس جامعه در این همه‌گیری، افراد مبتلا به اختلال روان‌پزشکی هستند. در این مطالعه به بررسی عوامل عمده نگرانی در بین این بیماران و خانواده‌های آنان، طی و پس از بستری پرداخته شده است و هدف آن بهبود مراقبت و خدمت‌رسانی به این بیماران و مراقبین آنان با توجه به این نگرانی‌هاست.
مواد و روش ها: در این مطالعه به صورت تلفنی با ۴۸ بیمار مبتلا به اختلال روان‌پزشکی، بستری در بازه زمانی اوایل اسفند تا اواسط اردیبهشت سال ۹۹ در بیمارستان روان‌پزشکی ایران، تماس گرفته شد و یک پرسش‌نامه در ارتباط با همه‌گیری بیماری کرونا و مشکلات ناشی از آن، طی و پس از بستری، تکمیل شد.
یافته ها: عدم امکان ملاقات با خانواده و نگرانی از ابتلا به کووید ۱۹، اصلی‌ترین نگرانی‌های بیماران هنگام بستری و تأثیر منفی قرنطینه در عود بیماری روان‌پزشکی، بیشترین عامل نگرانی آنان پس از ترخیص بوده است. در مورد مراقبین بیماران، نگرانی از ابتلای بیمار به کووید ۱۹ و همچنین عدم دسترسی به پزشک معالج، بیشترین نگرانی هنگام بستری و عدم امکان حضور به دلیل نگرانی شخصی از ابتلا به کووید ۱۹، بیشترین نگرانی مراقبین این بیماران پس از ترخیص است.
نتیجه گیری: همه‌گیری کووید ۱۹ موجب بروز چالش‌هایی در درمان بیماران روان‌پزشکی شده است. در این میان ارائه راه‌حل‌هایی همچون اختصاص فضایی ایمن جهت ویزیت بیماران، آموزش استفاده از وسایل بهداشتی و خودمراقبتی و امکان ویزیت بیماران از طریق مجازی پیشنهاد می‌شود.
متن کامل [PDF 4053 kb]   (1655 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (2776 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: 1399/4/10 | پذیرش: 1399/8/14 | انتشار: 1399/9/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.