هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بوسپیرون و متیلفنیدیت در درمان اختلال نقص توجه/ بیشفعالی (ADHD) انجام شد. روش: در یک کارآزمایی بالینی، با کاربرد طرح متقاطع و دوسوکور، 40 کودک و نوجوان 16-6 ساله مبتلا به ADHD بهروش آسان انتخاب و با روش تصادفیسازی بلوکی در دو گروه قرار گرفتند. پژوهش دارای دو مرحه هشتهفتهای، همراه با یک هفته بدون درمان بود. به گروه یک در مرحله اول متیلفنیدیت و در مرحله دوم بوسپیرون داده شد و برای گروه دوم بهصورت وارون عمل شد. دوز هر دو دارو 5/0 میلیگرم بهازاء هر کیلوگرم وزن بدن در نظر گرفته شد. برای گردآوری دادهها پرسشنامه تشخیص اختلال نقص توجه/ بیشفعالی (ADHD-DQ)، نسخه پدر/ مادر و آموزگار مقیاس درجهبندی ADHD (ADHD-RS) و پرسشنامه عوارض داروهای بوسپیرون و متیلفنیدیت بهکار رفت. پس از هفتههای دوم، چهارم، ششم و هشتم در هر مرحله، نسخه پدر/ مادر و آموزگار ADHD-RS و پرسشنامه عوارض جانبی دارو تکمیل شد. دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازههای مکرر تحلیل شد. یافتهها: در پایان هر مرحله پژوهش، نسبت به شروع درمان و طی هفتههای مختلف آن، نمره خردهمقیاسهای نقص توجه، بیشفعالی و تکانشگری ADHD-R تحت تأثیر هر دو دارو کاهش داشتند و بین دو دارو تفاوتی دیده نشد. تأثیر متیلفنیدیت بر کاهش نشانهها زودتر از بوسپیرون ظاهر شد و با گذشت زمان، کاهش نمرهها بیشتر بود. عوارض جانبی متیلفنیدیت نیز بیشتر بود (0001/0>p). نتیجهگیری: بهنظر میرسد بوسپیرون در درمان ADHD، با عوارض جانبی کمتر، بهاندازه متیلفنیدیت مؤثر باشد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |