مقدمه: در پدید آمدن تصادفهای رانندگی چهار عامل انسانی، جاده، وسیله نقلیه و محیط مؤثرند. در 90 تا 95% تصادف‏های رانندگی ایران، عامل انسانی مسئول رخداد آنها شناخته شده است. در میان عوامل انسانی می‏توان به نادیده‏ گرفتن مقررات و خطاهای رانندگی، نگرشهای ترافیکی نادرست، خستگی و خواب آلودگی، مصرف مواد مخدر و الکل، رانندگی در ساعات سیاه (آخر شبها، اوایل صبح، بعد از ناهار)، رانندگی جوانان به ویژه در آخر شبها، تعطیلات آخر هفته‏ و با حضور همسالان اشاره کرد. روش: در این نوشتار به روش کتابخانه‏ای، بررسیهای انجام شده و گزارشهای ارائه شده‏ توسط سازمانهای جهانی پیرامون علت تصادفهای رانندگی در جهان و ایران بازنگری شده است. یافته‏ها: مقایسه‏ تصادف‏های رانندگی ایران و سایر کشورها نشان می‏دهد که در سالهای 1375-1373 برعکس بسیاری از کشورها، تصادف‏های ایران 55% رشد داشته است، همچنین شاخص مربوط به تعداد قربانیان تصادفات ایران چند برابر شاخص‏ مشابه در کشورهای دیگر است،بیشترین قربانیان در ایران در سنین 50-20 سالگی و در عابرین پیاده دیده می‏شود. نتیجه: به منظور پیشگیری از تصادف‏های رانندگی باید یک برنامه جامع طراحی شود. با توجه به نقش مهم عوامل انسانی، برای آموزش دانش‏آموزان، رانندگان و رهگذران برنامه‏ای پیشنهاد شده است.