هدف: بررسی‏"راهبردهای کنار آمدن‏"در نوجوانان هدف این پژوهش است. روش: 1058 دانش‏آموز دختر و پسر کلاسهای سوم راهنمایی و سوم دبیرستان شهر تهران که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، به کمک مقیاس کنارآیی‏ نوجوان مورد بررسی قرار گرفتند. این مقیاس که یک پرسشنامه 80 ماده‏ای است، هیجده نوع راهبرد کنار آمدن و سه سبک‏ کنارآیی را بررسی می‏کند. میانگین راهبردها برای همه گروهها محاسبه و برای تجزیه و تحلیل داده‏ها روش آماری آزمون t به‏ کار برده شده. یافته‏ها: بررسی ارتباط میان راهبردها و سبک کنار آمدن و سن و جنسیت آزمودنیها نشان داد که کنارآیی‏ کارآمد با افزایش سن کاهش پیدا می‏کند. به بیان دیگر، دختران نوجوان با بالا رفتن سن نگران‏تر می‏شوند و بیشتر می‏کوشند تا مشکلاتشان را حل کنند و خود را بیشتر سرزنش می‏کنند. پسران نوجوان با ازیاد سن نگران‏تر می‏شوند، بیشتر به حل‏ مشکل می‏پردازند، کمتر مشکل را نادیده می‏گیرند و راهبردهای اقدام اجتماعی، کنار نیامدن و حمایت معنوی را کمتر به‏ کار می‏برند. نتیجه: به طور کلی دختران در مقایسه با پسران بیشتر از راهبردهای تفکر آرزومندانه، نگرانی، کاهش تنش، کنار نیامدن، سرزنش خود، خودداری و حمایت معنوی استفاده می‏کنند در حالیکه پسران بیشتر راهبردهای اقدام اجتماعی، نادیده گرفتن مشکل، تمرکز بر نکات مثبت، جستجو برای کمک حرفه‏ای، راههای آرامبخش و تفریحات فیزیکی را به کار می‏برند.