هدف پژوهش حاضر، بررسی بیماریهای روانپزشکی منجر به از کارافتادگی و استراحت های پزشکی در کمیسیون‏ اعصاب و روان سازمان تأمین اجتماعی شهر تهران است. از میان 810 بیمار که در طول سالهای 1373-1372 به این‏ کمیسیون ارجاع شدند، 128 نفر به علت ناقص بودن اطلاعات دریافت شده حذف شدند و نمونه پژوهش به 682 نفر (141 نفر از کارافتاده، 429 نفر تأیید استراحت پزشکی و 112 نفر از کارافتاده نشده) کاهش یافت. یافته‏ها نشان داد که‏ اختلالهای خلقی، شایعترین اختلال روانپزشکی منجر به از کارافتادگی(9/20%) و استراحت‏های پزشکی (4/50%) است. اختلالهای روانپزشکی به طور معنی‏داری بیش از اختلالهای عصب‏شناختی منجر به از کارافتادگی و استراحت پزشکی‏ شدند. به طوری که 9/56% ازکارافتادگان و 5/83% کل مراجعان استراحت پزشکی را به خود اختصاص دادند. در حالی‏که‏ اختلالهای عصب‏شناختی در 1/43% از کارافتادگان و 5/16% مراجعان استراحت پزشکی سبب مراجعه آنها گردیده و این‏ تفاوتها از نظر آماری معنی‏دار است.3/32% از کارافتادگان را کارگران ساده و 3/28% استراحت‏های پزشکی را کارگران ماهر تشکیل دادند. میانگین سن از کارافتادگی 46 سال بود که به طور متوسط منجر به از دست رفتن 14 سال شغل (و در کل‏ 1974 سال) گردید. گروه استراحت پزشکی با میانگین سن و سنوات خدمتی که به طور معنی‏داری کمتر از گروه از کارافتاده‏ بود، به اندازه گروه از کارافتاده، استراحت‏های پزشکی داشتند (2/5 ماه در برابر 5/5) و این تفاوت معنی‏داری نبود؛ در حالی‏ که شمار مراجعان استراحت پزشکی 4 برابر گروه از کارافتاده است و چنانچه روزهای از دست رفته شغلی به تعداد مراجعان‏ بخش گردد گروه استراحت پزشکی و از کارافتاده به ترتیب 3/64 و 3/23 روز شغلی را از دست داده‏اند.