پیشرفتهای نوین پزشکی رفتاری، توجه متخصصان روانشناسی تندرستی را به نقش کلیدی عوامل غیرزیستی در بیماریهای قلبی عروقی معطوف ساخته است. در پژوهش حاضر، نقش عوامل خطرساز روانی – اجتماعی یعنی میزان استرس، شیوه مقابله با آن و کیفیت روابط اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. این عوامل در سه گروه که همگی مرد بودند (75=N) و از بیماران حاد عروقی قلب (25=n) بیماران مزمن عروقی قلب (25=n) و افراد سالم (25=n) تشکیل می‌شد از نظر سن، جنس، تحصیلات درآمد، وضع تاهل، شغل، مسکن و تعداد اعضاء خانواده، همتا شده بودند. به کمک پرسشنامه‌های ریدادهای مهم زندگی، پاسخهای مقابله‌ای و کیفیت روابط، ارزیابی شدند. داده‌های پژوهش به کمک روش آمای تحلیل واریانس، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بیماران حاد عروقی قلب در رویارویی با رخدادهای پرفشار زندگی آشفتگی روانی را بیشتر از افرادس الم تجربه کرده‌اند. پاسخهای مقابله‌ای آنان نیز بیشتر مبتنی بر مهار هیجانی بوده و در کیفیت روابط خودکشمکشهای بین فردی بیشتری داشته‌اند. همچنین بیماران مزمن عروقی قلب در مقایسه با افراد سالم در تمام موارد وضعی مشابه بیماران حاد عروقی قلب داشتند. اما بین دو گروه قلبی تفاوت معنی‌داری در هیچیک از عوامل دیده نشد. این بررسی نشان داد که میزان ناراحتی ناشی از استرس، پاسخهای هیجانی در رویارویی با استرس و کشمکشهای بین فردی درروابط اجتماعی نقشی تعیین کننده در بروز و تشدید بیماریهای عروقی قلب دارند.