برای به دست آوردن اطلاعاتی د رمورد وضعیت روانی – اجتماعی اقدام کنندگان به خودکشی در شهرستان همدان 667 نفر (423 زن ، 244 مرد) مراجعه کنندگان به 4 مرکز اورژانس این شهر طی یک سال مورد بررسی قرار گرفتند. یک پرسشنامه مشخصات، آزمون شخصیتی چند وجهی مینه سوتا MMPI و پرسشنامه سنجش افسردگی بک ابزارهای پژوهش را تشکیل داده‌اند. داده‌ها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و استنباطی مانند مجذور خی، آزمون t مستقل، ضریب همبستگی گشتاوری پیرسون و با بهره گیری از نرم افزار SPSS و EPI مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که افراد زیر 30 سال بالاترین موارد اقدام به خودکشی (5/77%) را داشته‌اند. در گروه زنان بالاترنی موارد اقدام به خودکشی مربوط به افراد متأهل (46/63 درصد) و در گروه مردان افراد مجرد (78/57 درصد) بالترین موارد اقدام به خودکشی را به خوداختصاص داده‌اند. 8/85 درصد از آزمودنیها در پاسخ به آزمون «بک» هنگام اقدام به خودکشی درجاتی از حالت افسردگی خفیف تا شدید را نشان دادند. نیمی (36/52%) از پاسخ دهندگان به MMPI نیمرخ روانی نابهنجار داشته و در آزمون فرضیه‌ها، نمره زنان در مقیاس‌های بالینی هیپوکندری و مانیا در سطح 5%P< بطور معنی داری بیش از مردان بود. در مردان افسردگی و خستگی روانی بطور معنی داری در سطح 5%P< بیش از زنان بود. مهمترین دلایل اقدام به خودکشی، اختلاف خانوادگی، درگیری با همسر، ناراحتی روانی و بیکاری در مردان بوده است. افسردگی شایع‌ترین اختلال روانی در اقدام کنندگان به خودکشی بوده است.