هدف:نظر به اهمیت وجود برخی تجربههای سایکوتیک در افراد عادی و ارتباط آن با سلامت روان این بررسی با هدف سنجش باورهای شبهسایکوتیک در گروهی از دانشجویان علوم پزشکی بهعنوان بخشی از جمعیت عمومی و بررسی ارتباط آن با سلامت روان انجام شده است.
روش:این بررسی از نوع توصیفی- مقطعی است و در آن 150 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تهران که سابقه بیماری روانی مهمی در گذشته و حال نداشتند، به روش نمونهگیری در دسترس و بهکمک پرسشنامه هذیان پیترز (PDI) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) بررسی شدند. دادهها بهکمک ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون کولموگروف- اسمیرنوف و آزمون من- ویتنی تحلیل شدند.
یافتهها:این بررسی نشان داد که بهطور متوسط هر فرد 38/9 باور شبهسایکوتیک را گزارش کرده است (دامنه صفر تا 28 باور). فراوانی باورهای شبهسایکوتیک و میزان ابعاد آن رابطه معکوسی با سلامت روان داشت (05/0p< ).
نتیجهگیری:در جمعیت دانشجویان، با وجود نبود بیماری مهم روانپزشکی، دامنه گستردهای از باورهای شبهسایکوتیک دیده میشود و این باورها با سلامت روان ارتباط معکوس دارند.
دریافت: 1386/2/31 | انتشار: 1385/11/26
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |