دوره 11، شماره 2 - ( تابستان 1384 )                   جلد 11 شماره 2 صفحات 204-211 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- ، E-mail: naziryy@yahoo.com
چکیده:   (10504 مشاهده)

مقدمه: این پژوهش با هدف ارزیابی بازنمایی‏های معنایی بیماران افسرده و بررسی کارآیی شیوه‌ی افتراق معنایی در این نوع ارزیابی انجام گرفت.

مواد و روش‌کار:آزمودنی‏های پژوهش را 60 نفر (30 بیمار افسرده و 30 نفر غیر افسرده) تشکیل دادند که به‌ روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، گونه‌ی تغییریافته‏ای از آزمون افتراق معنایی با چهار مفهوم محرک (من، گذشته، زندگی و آینده) و پرسش‌نامه‌ی افسردگی بک بودند. داده‌های پژوهش به‌کمک روش‌های آمار توصیفی، آزمون آماری‏t ، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون ارزیابی شدند.

یافته‌ها:بین میانگین نمره‌های کل آزمودنی‌های افسرده و بهنجار در آزمون افتراق معنایی تفاوت معنی‌داری دیده شد. بین شدت افسردگی و بازنمایی منفی بیماران افسرده همبستگی مثبت وجود داشت. بازنمایی منفی از مفهوم ”من“ قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌ی میزان افسردگی بود.

نتیجه‌گیری:بیماران افسرده بازنمایی معنایی منفی از زندگی، گذشته، آینده و به‌ویژه خود دارند که نیازمند توجه درمانگران است. شیوه‌ی افتراق معنایی در ارزیابی‏های بالینی کارآیی دارد.

 

متن کامل [PDF 219 kb]   (4815 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: ۱۳۸۵/۱۱/۳۰