دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1387 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 33-38 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- ، E-mail: nezam.mehdi@yahoo.com
چکیده:   (9575 مشاهده)

هدف: مقایسه سازوکارهای دفاعی و راه‌های مقابله‌ در افراد مبتلا به اختلال و افراد بهنجار از هدف‌های پژوهش حاضر بوده ‌است.

روش: جامعه آماری این پژوهش، افراد دارای اختلال اضطراب منتشر و/یا اختلال افسردگی اساسی یا افراد بهنجاری بودند که به روش نمونه‌گیری نظام‌مند از فهرست مراجعان دارای تشخیص‌های یادشده انتخاب شدند. این پژوهش پس‌رویدادی از نوع علّی- مقایسه‌ای و همبستگی است. برای گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه راه‌های مقابله‌ فولکمن و لازاروس و پرسش‌نامه سازوکارهای دفاعی به‌کار برده شد. برای تحلیل داده‌ها، تحلیل واریانس دو عاملی، آزمون حداقل اختلاف معنی‌دار (LSD) و آزمون همبستگی پیرسون به‌کار برده شد.

یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری در میانگین نمره مقابله حل مسأله بین افراد مبتلا به اختلال اضطراب منتشر و افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی وجود نداشت، ولی میانگین نمره مقابله اجتناب در افراد گروه اول بیشتر از افراد گروه دوم بود (05/0p<). از سوی دیگر افراد دارای اختلال‌های یادشده نسبت به افراد بهنجار میانگین پایین‌تری در مقابله جستجوی حمایت اجتماعی داشتند (001/0p<). میانگین نمره سطح بسیار سازگارانه کارکرد دفاعی در افراد گروه اضطراب منتشر بیشتر از افراد گروه افسردگی اساسی بود (05/0p<)، در حالی که میانگین نمره سطوح نفی، عمل، بی‌نظمی‌دفاعی و بازداری روانی در افراد گروه دوم بیشتر از افراد گروه اول بود (04/0p<).

نتیجه‌گیری: سبک‌های دفاعی ناسازگارانه در اختلال افسردگی اساسی دارای میانگین بالا ولی میانگین مقابله اجتناب در اختلال اضطراب منتشر نسبت به اختلال افسردگی اساسی بالاتر است. بنابراین تلاش در راستای کاهش به‌کارگیری مقابله اجتناب و افزایش به‌کارگیری مقابله مسأله‌مدار به جای هیجان‌مدار، می‌تواند تجربه افسردگی و اضطراب را در هر دو جنس کاهش دهد.

متن کامل [PDF 175 kb]   (3361 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: روانپزشکی و روانشناسی
دریافت: ۱۳۸۷/۳/۲۲