دوره 21، شماره 2 - ( تابستان 1394 )                   جلد 21 شماره 2 صفحات 155-166 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khodabakhshi M, Malekpour M, Abedi A. To Evaluate the Effectiveness of theTraining based on Theory of Mind on the Function of mind reading and the Executive Functions in the Children with Autism Spectrum Disorders . IJPCP. 2015; 21 (2) :155-166
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2468-fa.html
خدابخشی مهدی، ملک پور مختار، عابدی احمد. تأثیر آموزش مبتنی بر نظریه ذهن بر عملکرد ذهن‎خوانی و کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال‎های طیف اوتیسم . مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1394; 21 (2) :155-166

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2468-fa.html


دکترای روانشناسی دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم تربیتی و روان‎شناسی ، E-mail: mkhodabakhshi54@yahoo.com
چکیده:   (4118 مشاهده)

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مبتنی بر نظریه ذهن بر عملکرد ذهنخوانی و کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلالهای طیف اوتیسم انجام شده است. روش: طرح پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی با استفاده از گروه شاهد بود. نمونه متشکل از 24 کودک (22 پسر و 2 دختر) مبتلا به اختلالهای طیف اوتیسم در سنین 6 تا 12 سال بود که بر اساس جنسیت و ضریب هوشی همتا شدند و به‎طور تصادفی در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش، به مدت 25 هفته (100 جلسه)، در برنامه آموزشی مبتنی بر نظریه ذهن شرکت کردند؛ در حالی که اعضای گروه شاهد تنها برنامههای آموزشی رایج روزانه را دریافت کردند. عملکردهای ذهنخوانی و کارکردهای اجرایی، پیش و پس از ارائه مداخله اندازهگیری شدند و آزمون پیگیری به فاصله دو ماه بعد از اتمام مداخله اجرا شد. یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل اندازه‎گیریهای مکرر نشان داد که در مورد متغیر ذهنخوانی مقدماتی، واقعی و کل، تأثیر عامل زمان معنادار بوده است. تعامل معنادار عامل زمان و عضویت گروهی بیانگر آن بود که آموزش مبتنی بر نظریه ذهن به‎طور معناداری به بهبود عملکرد ذهنخوانی مقدماتی، واقعی، پیشرفته و نمره کل اعضای گروه آزمایش، در زمان «پسآزمون» و«پیگیری» منجر شده است. همچنین، تأثیر عامل زمان در مورد زیرمقیاسهای برنامهریزی-حل مسأله، سازماندهی رفتاری-هیجانی و نمره کل مقیاس کارکردهای اجرایی نیز معنادار بود. تعامل معنادار زمان و عضویت گروهی نشان داد که آموزش مبتنی بر نظریه ذهن، به‎طور معناداری مشکلات زیرمقیاس سازماندهی رفتاری- هیجانی و کل کارکردهای اجرایی را در زمان «پسآزمون» و «پیگیری»، در مقایسه با «پیشآزمون»، کاهش داده است. نتیجه‌گیری: آموزش مبتنی بر نظریه ذهن یک عامل مهم در پیشرفت مهارت ذهنخوانی و کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلالهای طیف اوتیسم است. درباره تلویحات نظری این یافتهها در مقاله بحث شده است.

متن کامل [PDF 590 kb]   (1408 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۴/۱۲/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۲۲

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb