دوره 20، شماره 3 - ( پاييز 1393 )                   جلد 20 شماره 3 صفحات 243-251 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Davari-Ashtiani R, Jazayeri F, Arabgol , F, Razjouyan K, Khademi , M. Psychometric Properties of Persian Version of Conners’ Adult Attention Deficit/Hyperactivity Disorder Rating Scale (Screening Form-Self Reporting) . IJPCP. 2014; 20 (3) :243-251
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2239-fa.html
داوری آشتیانی رزیتا، جزایری فرزاد، عربگل فریبا، رازجویان کتایون، خادمی مژگان. ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی مقیاس ارزیابی اختلال بیش‌فعالی/ کم‌توجهی بزرگسالی کانرز (نسخه غربالگری- خودگزارشی) . مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1393; 20 (3) :243-251

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-2239-fa.html


فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان، دانشيار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان امام حسین(ع)، مرکز تحقیقات علوم رفتاری ، E-mail: farabgol@sbmu.ac.ir
چکیده:   (3708 مشاهده)

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس ارزیابی اختلال بیش‌فعالی / کم‌توجهی بزرگسالی کانرز (نسخه غربالگری- خودگزارشی) بود. روش: نسخه فارسی این مقیاس به روش ترجمه و ترجمه وارون تنظیم شد و پس از حصول اطمینان از صحت ترجمه، روایی ظاهری و محتوایی مقیاس ترجمه‌شده توسط چهار نفر از روانپزشکان کودک و نوجوان تأیید شد. سپس 100 نفر از والدین کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی / کم‌توجهی (ADHD) با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. مصاحبه بالینی با این افراد توسط یک روانپزشک کودک و نوجوان انجام شد. نتایج مصاحبه برای تشخیص ابتلا یا عدم ابتلا به ADHD بزرگسالی، بر اساس معیارهای یوتا، با نتایج نسخه فارسی مقیاس ارزیابی اختلال بیش‌فعالی/ کم‌توجهی بزرگسالی کانرز مقایسه و روایی معیار محاسبه شد. برای ارزیابی پایایی بازآزمایی، 30 نفر از این افراد، سه هفته بعد این مقیاس را دوباره تکمیل کردند. برای تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن استفاده شد. یافته‌ها: میانگین سنی (±انحراف معیار) جمعیت مورد مطالعه 5±36 سال بود که 67 درصد آنها زن بودند. در سنجش بازآزمایی، ضرایب همبستگی درون خوشه (ICC) برای تمام خرده‌مقیاس‌های این مقیاس بالاتر از 7/0 بود. ضریب آلفای کرونباخ نیز برای تمام خرده‌مقیاس‌ها بالاتر از 8/0 بود. ماتریس همبستگی پیرسون خرده‌مقیاس‌ها معنی‌دار بود (01/0p<). همین‌طور ماتریس همبستگی گویه‌ها با یکدیگر مناسب بود. بر اساس مصاحبه بالینی روانپزشکان، 27 نفر از والدین تشخیص ADHD بزرگسالی گرفتند. در ارزیابی روایی معیار، حساسیت و ویژگی نقطه برش(نمره T) 65، به‌ترتیب، 59 و 92 درصد بود و با تغییر نقطه برش از 65 به 55، به‌ترتیب 89  و 68 درصد به‌دست آمد. نتیجه‌گیری: با تغییر نقطه برش از 65 به 55، مقیاس ارزیابی اختلال بیش‌فعالی / کم‌توجهی بزرگسالی کانرز (فرم غربالگری- خودگزارشی) روایی و پایایی نسبتاً مناسبی در جامعه ایرانی دارد، اما ویژگی تشخیصی آن مطلوب نیست.

متن کامل [PDF 490 kb]   (1235 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۱۱/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۳/۱۱/۲۷

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb