دوره 5، شماره 4 - ( بهار 1379 )                   جلد 5 شماره 4 صفحات 70-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

mohamadi M. Translate. IJPCP. 2000; 5 (4) :70-0
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1791-fa.html
محمدی مسعود. اساس عصب- زیست‏شناختی دلبستگی اجتماعی. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1379; 5 (4) :70-0

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1791-fa.html


کارشناس ارشد روانشناسی بالينی مرکز بهداشت شهدا
چکیده:   (4567 مشاهده)

اگر چه ناتوانی در شکل دادن دلبستگیهای اجتماعی در بسیاری از اختلالهای روانی نقش دارد، پژوهشهای اندکی درباره‏ پایه‏های عصبی شکل‏گیری دلبستگی اجتماعی صورت گرفته است. هدف اصلی این نوشتار توصیف رویکردی نوین به‏ عصب - زیست‏شناسی رفتار دلبستگی می‏باشد. نویسنده این نوشتار پژوهش خود را بر روی جانوران و با تأکید به‏ نروپپتیدهای عصبی، اکسی توسین و وازوپرسین که ارتباط نزدیکی با یکدیگر داشته و نقش میانجی اصلی را در رفتارهای‏ دلبستگی دارند، انجام داده است. به نظر می‏رسد که این نروپپتیدهای عصبی در ایجاد پیوندهای جفتی، رفتارهای والدینی و واکنش نوزاد به جدایی اجتماعی نقش مهمی داشته باشند. بررسیهای سلولی و ملکولی که برای تعیین ساز و کارهای تنظیم‏ کننده مسیرهای عصبی اکسی توسین و وازوپرسین انجام می‏شود، درکی مقدماتی از چگونگی کارکرد این هورمونها در مغز و تأثیر بر رفتارهای اجتماعی پیچیده را به دنبال داشته است. اگر چه چگونگی کار اکسی توسین و وازوپرسین در مغز انسان‏ نیاز به شرح و اثبات دارد، شواهد موجود گویای آن است که این دو پپتید در آسیب فیزیولوژیک اختلالهای بالینی مانند در خودماندگی که ناتوانی در شکل‏دهی دلبستگی اجتماعی بهنجار از ویژگیهای آن است اهمیت دارند.

متن کامل [PDF 2907 kb]   (1460 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۱/۱۰/۳

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb