دوره 5، شماره 1 و 2 - ( تابستان و پاييز 1378 )                   جلد 5 شماره 1 و 2 صفحات 11-24 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nasr M, Nouri Ghasemabadi R, Karimi, Kaisami E. Disability and Medical leave Due to Psychiatric Disorders in Tehran Social Security Organization Clients. IJPCP. 1999; 5 (1 and 2) :11-24
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1772-fa.html
نصر اصفهانی مهدی، نوری قاسم آبادی ربابه، کریمی عیسی. بررسی از کارافتادگی و استراحت‏های پزشکی ناشی از بیماری‏های‏ روانپزشکی در بیمه‏شدگان سازمان تأمین اجتماعی شهر تهران. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1378; 5 (1 و 2) :11-24

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1772-fa.html


روانپزشک عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
چکیده:   (6575 مشاهده)

هدف پژوهش حاضر، بررسی بیماریهای روانپزشکی منجر به از کارافتادگی و استراحت های پزشکی در کمیسیون‏ اعصاب و روان سازمان تأمین اجتماعی شهر تهران است. از میان 810 بیمار که در طول سالهای 1373-1372 به این‏ کمیسیون ارجاع شدند، 128 نفر به علت ناقص بودن اطلاعات دریافت شده حذف شدند و نمونه پژوهش به 682 نفر (141 نفر از کارافتاده، 429 نفر تأیید استراحت پزشکی و 112 نفر از کارافتاده نشده) کاهش یافت. یافته‏ها نشان داد که‏ اختلالهای خلقی، شایعترین اختلال روانپزشکی منجر به از کارافتادگی(9/20%) و استراحت‏های پزشکی (4/50%) است. اختلالهای روانپزشکی به طور معنی‏داری بیش از اختلالهای عصب‏شناختی منجر به از کارافتادگی و استراحت پزشکی‏ شدند. به طوری که 9/56% ازکارافتادگان و 5/83% کل مراجعان استراحت پزشکی را به خود اختصاص دادند. در حالی‏که‏ اختلالهای عصب‏شناختی در 1/43% از کارافتادگان و 5/16% مراجعان استراحت پزشکی سبب مراجعه آنها گردیده و این‏ تفاوتها از نظر آماری معنی‏دار است.3/32% از کارافتادگان را کارگران ساده و 3/28% استراحت‏های پزشکی را کارگران ماهر تشکیل دادند. میانگین سن از کارافتادگی 46 سال بود که به طور متوسط منجر به از دست رفتن 14 سال شغل (و در کل‏ 1974 سال) گردید. گروه استراحت پزشکی با میانگین سن و سنوات خدمتی که به طور معنی‏داری کمتر از گروه از کارافتاده‏ بود، به اندازه گروه از کارافتاده، استراحت‏های پزشکی داشتند (2/5 ماه در برابر 5/5) و این تفاوت معنی‏داری نبود؛ در حالی‏ که شمار مراجعان استراحت پزشکی 4 برابر گروه از کارافتاده است و چنانچه روزهای از دست رفته شغلی به تعداد مراجعان‏ بخش گردد گروه استراحت پزشکی و از کارافتاده به ترتیب 3/64 و 3/23 روز شغلی را از دست داده‏اند.

متن کامل [PDF 7055 kb]   (1465 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۱/۱۰/۲

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb