دوره 4، شماره 4 - ( بهار 1378 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 62-71 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shamsaddini S, Taheri M H, Dadalahi Sarab H. Prevalence of Self Injury in Persons Referred to Forensic Medicine. IJPCP. 1999; 4 (4) :62-71
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1760-fa.html
شمس الدین سعد ا...، طاهری محمد حسین، داد الهی‏ساراب حسن. شیوع خودآزاری در مراجعان به پزشکی قانونی. مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1378; 4 (4) :62-71

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1760-fa.html


متخصص بیماریهای پوست عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان
چکیده:   (5382 مشاهده)

گرچه خودآزاری در مراجعان به پزشکی قانونی پدیده‏ای معمول است، ولی اقدام به خودآزاری گاهی مشکلات بی‏­شماری را برای بیماران می‏آورد و پزشکان را در زمینه تشخیص با مشکل روبرو می‏کند. به طور کلی از دو گونه‏ خودآزاری: مرضی(ناشی از اختلال روانی ناخواسته) و تمارضی  (برنامه‏ریزی شده و هدفمند) می‏توان نام برد. این بررسی‏ نشان داد که از میان 1500 فرد مراجعه‏کننده به پزشکی قانونی،7/1% بطور قطعی و 7/4 نفر بطور مشکوک به خودآزاری‏ پوستی هدفمند اقدام کرده بودند. بیشترین شیوع خودآزاری در دهه سوم زندگی (6/9%) و در میان افراد متأهل (9/4%) دیده شد. خودآزاری در کسانی که تحصیلات متوسطه داشتند و در افراد بیکار بیشتر بوده است. جاهای آسیب‏دیده به‏ ترتیب، سر وصورت 36 مورد اندام‏ها 34 و تنه 16 مورد بوده است. ابزار استفاده شده برای آسیب رساندن به پوست، بیشتر اجسام برنده و نوک‏تیز بوده است.

متن کامل [PDF 4006 kb]   (1305 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۱/۹/۲۸

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb