دوره 3، شماره 4 - ( بهار 1377 )                   جلد 3 شماره 4 صفحات 28-35 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asgari J, Barahani M T, Farashbandi H, Shriat A. Investigating the Probability of Brain Injury in the Shell Shock Injured Patients, and Comparing with Prisoners of Was with PRSD, Patients with Brain Penetrating Injuries, and Normal Persons. IJPCP. 1998; 3 (4) :28-35
URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1708-fa.html
عسگری جعفر، براهنی محمد تقی، فرشبندی حسن، شریعت عبدالحمید. بررسی احتمال آسیب مغزی در مجروحان جنگی موج گرفته و . مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران. 1377; 3 (4) :28-35

URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/article-1-1708-fa.html


عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد.
چکیده:   (5373 مشاهده)

هدف از این پژوهش بررسی احتمال آسیب مغزی در مجروحان جنگی موج گرفته بود که در این راستا کارکردهای شناختی حافظه، توجه و تمرکز، قدرت پردازش اطلاعات و تفکر انتزاعی در آنان مورد بررسی قرار رگفت. این مجروحان معمولا با تشخیص اختلال پس از استرس ضربه‌ای تحت درمان قرار می‌گیرند. در حالی که شواهد بالینی گوناگون گویای نوعی صدمه مغزی دست کم خفیف در آنها می‌باشد. برای اجرای پژوهش 4 گروه 20 نفری شامل مجروحان موج گرفته (گروه صالی) به همراه مجروحان مبتلا به آسیبهای عضوی ناشی از اصابت ترکش به مغز، آزادگان مبتلا به اختلال پس از استرس ضربه‌ای و افرادبهنجار (گروههای مقایسه) با استفاده از آزمونهای رایج نوروپسیکولوژی از جمله آزمونهای حافظه و کسلر، بنتون، حذف دایلر، نماد ارقام اسمیت و ویسکانسین موردمقایسه قرا رگرتفند. نتایج نشان داد که در بیشتر آزمونها، عملکرد گروه موج گرفته شبیه عملکردگروه عضوی ولی بطور معنی درای ضعیف تر از عملکرد گروه آزادگان مبتلا به اختلال پس از استرس ضربه‌ای بود. گروه آزادگان نیز در تمامی آزمونها عملکردی شبیه به عملکرد افراد بهنجار داشتند. از آنجا که یافته‌های این پژوهش احتمال بروز صدمات مغزی دست کم خفیف در اثر برخورد موج انفجار را مورد تائید قرار می‌دهد، از این رو بازنگری شیوه درمان این گروه که تاکنون برمبنای تشخیص اختلال پس از استرس ضربه‌ای انجام می‌شده است ضروری به نظر می‌رسد. این بازنگری به ویژه در تنظیم برنامه‌های توانبجشی ور اهنمایی بیماران به منظور پرهیز از استرسهای محیطی و استفاده از راهبردهای سازگاری از اهمیت بسزایی برخوردار است.

متن کامل [PDF 4442 kb]   (1467 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۱/۹/۲۱

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb